ชีวิตสโลไลฟ์ของพี่สาวตัวร้าย ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด

ตอนที่ 58 : บทที่ 55 พี่สาวคนนั้น...โดนกด (?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 242 ครั้ง
    27 ก.พ. 63

บทที่ 55 พี่สาวคนนั้น...โดนกด (?)


“ดิฉัน….คือ….ดิฉัน” เบลล่าแสดงอาการเลิ่กลั่กอย่างชัดเจน แม้จะยังคงพยายามแสดงท่าทีเหมือนโดนยาพิษอยู่ ฉันมองไปยังแม่นางเอกที่หน้าซีดเผือก มือกำชายเสื้อของเจ้าชายหลุยห์แน่นจนสั่นไปหมด ฉันฉีกยิ้มงดงามแล้วเดินเข้าไปหา แม้หลุยห์จะกำลังตกใจอยู่ แต่ก็ยกมือกันฉันให้ออกห่างจากเบลล่าอย่างซื่อสัตย์ ฉันหยุดตรงหน้าทั้งคู่ โดยทิ้งระยะห่างพอควร



"น่าแปลกนะคะ แทบทุกคนที่นี่ไม่มีใครรู้จักดิฉันที่เป็นคนนอกเลย และดิฉันมาที่นี่ในฐานะผู้ปกครองของน้องสาวของดิฉัน ทำไมคุณหนูท่านนี้ถึงได้รู้จักดิฉันกันล่ะคะ" ฉันรวบพัดที่ปกปิดใบหน้าครึ่งล่างเอาไว้ เผยให้เห็นใบหน้าอันงดงามของเอสเทีย ฮาเซลที่ประดับรอยยิ้มเยือกเย็นที่ยากจะได้เห็น ดวงตาสีม่วงสวยของฉันจ้องมองไปยังเบลล่า จนฉันสังเกตเห็นว่าภายใต้มืออีกข้างที่เธอให้ยันตัวเองอยู่นั้นมีบางสิ่งที่สะท้อนแสงได้



“อาเมะ!” ฉันเอ่ยสั่งเสียงดังพร้อมร่างงูสีขาวที่ดีดออกจากตะกร้าที่ฉันรับมาถือเอาไว้ พร้อมกับปรากฎร่างของเด็กสาวเรือนผมสีขาวพุ่งเข้าไปกดร่างเบล่า และจับมือข้างนั้นที่กำลังยกขึ้นหมายจะปาออก ฉันที่เห็นเจ้าชายหลุยห์ที่คล้ายจะวิ่งมาขวางก็ยกพัดขึ้นกางออก ทำให้ร่างสูงเสียจังหวะ ทำให้ฟารัสผู้เป็นเพื่อนของอะมาดิโอที่ยืนไม่ไกลนักพุ่งตัวและกดให้เจ้าชายใจง่ายนั้นคุกเข่าลง แม้เขาจะพยายามดิ้นเท่าไรก็ไม่หลุดออกจากการจับกุมของลูกชายแม่ทัพผู้แข็งแกร่ง เขาจึงทำได้แค่โวยวายเท่านั้น



ฉันมองเหตุการณ์นั้นด้วยหางตา และหันไปสนใจอาเมะที่พยายามจะแกะมือของเบลล่าที่กำอะไรบางอย่างเอาไว้  อาเมะมองฉันเหมือนขออนุญาต ฉันจึงยิ้มพร้อมพยักหน้าให้ อาเมะจึงบิดมือจนฉันได้ยินเสียงกระดูกดังขึ้นพร้อมเสียงกรีดร้อง ในที่สุดของที่คุณนางเอกกำเอาไว้ก็หลุดลงมา ฉันจึงเอามือไปรับเอาไว้ก่อนที่เจ้าของที่อยู่ในขวดแก้วจะเล็ดลอดออกมา ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยเจ้าหายนะในขวดก็หมดโอกาสออกมาเผชิญโลก ฉันมองไปยังขวดแก้วที่มีควันสีดำหมุนวนอยู่ราวกับมีชีวิต แค่มองผ่านขวดยังสัมผัสได้ถึงความน่าขนลุก



“ท่านพี่คะ นั่นคือ…..” เอลโดร่าเดินเข้ามายืนข้างๆฉันพร้อมมองไปยังในขวดด้วยสายตาหวาดระแวง



“มันคือหมอกอสูร” เสียงทุ้มไม่คุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงฮือฮาดังจากรอบข้าง ทำให้ฉันต้องหันกลับไปมองข้างหลังอย่างสงสัย ก็พบกับชายหนุ่มรูปงามเรือนผมสีดำสนิท นัยน์ตาสีเทาช่างดูคุ้นตา แม้จะยังนึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหนก็ตาม ดูจากชุดหรูหรา เครื่องประดับราคาแพง แถมมาด้วยเข็มกลัดที่มีสัญลักษณ์ประจำเผ่าปีศาจบ่งบอกได้ถึงตำแหน่งผู้นำสูงสุดได้ดี ใช่ปล้ว บุคคลตรงหน้าเธอคือราชาอาณาจักรปีศาจ หรือก็คือพ่อของหนูเฮลนั่นเอง เมื่อสมองประมวณผลได้ ฉันก็ย่อตัวทำความเคารพ ซึ่งทำให้ทุกๆคนในงานเหมือนรู้ตัว รีบทำความเคารพกันทันที ราชาปีศาจผู้งดงามโบกมือให้สัญญาณเพื่อให้เราเงยหน้าขึ้นได้ ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไรก็รู้สึกถึงแรงดึงแขนเสื้อ ก็เห็นหนูเฮลที่ไม่รู้มาจากตรงไหน เขากำแขนเสื้อฉันแน่น ใบหน้าขึ้นสีแดงดูน่ารัก ทำเอาฉันรู้สึกอย่างกุมใจเอาไว้ 



“พี่เทียฮะ ขออันนั้นได้ไหมฮะ” เฮลพูดพร้อมมองไปยังขวดในมือของฉัน แน่นอนว่าฉันแบมือยื่นให้ในทันทีด้วยรอยยิ้มหวาน ทำเอาหนูน้อยใบหน้าขึ้นสีแดงขึ้น ยังไม่ทันที่เฮลจะได้หยิบไป ก็มีมือปริศนาหยิบไปแล้ว เมื่อมองตามก็พบว่าเป็นราชาปีสาจคนนั้นนั่นเอง แถมยืนใกล้ฉันซะชิดจนเผลอก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย ราชาผู้นั้นไม่ได้มองไปยังเจ้าขวดแห่งหายนะ แต่กลับมองมาที่ฉันด้วยใบหน้านิ่งๆคล้ายครุ่นคิด ทำเอาฉันรู้สึกประหม่า ทันใดนั้นก็เกิดเดดแอร์รอบๆ ยังไม่ทันจะมีอะไรเกิดขึ้น ร่างของฉันก็ปลิวตามแรงดึงจากด้านหลัง และรู้ตัวอีกทีฉันก็ตกอยู่ในอ้อมแขนของเฟนริสในร่างคน ดวงตาสีทองมองไปยังราชาปีศาจอย่างอาฆาต แถมมีการส่งเสียขู่เบาๆด้วย ราชาผู้นั้นมองตาม ก่อนจะมีรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ประดับบนใบหน้า 



“บุตรของเราช่างเลือกได้ดีจริง….” เขาพูดพร้อมเขย่าเจ้าขวดในมือและเดินออกจากงาน พร้อมร่างของเฮลที่ผงกหัวให้ฉันด้วยใบหน้าขึ้นสีดูน่ารัก ก่อนจะเดินตามบิดาไป ทิ้งความเงียบและความงุนงงให้กระจายทั่วทั้งงาน 



กรี๊ดดดดดดดด



เสียงกรีดร้องดังขึ้นทำเอาฉันสะดุ้ง และพึ่งนึกได้ว่ายังมีคนที่ถูกล็อกให้กองอยู่กับพื้นถึงสองคน……..



“ข้างนอกเรียบร้อยแล้วล่ะ” เสียงเฟนริสกระซิบข้างหูฉันก่อนจะขอตัวไปตามเก็บตกงานต่อ แน่นอนว่าหลังจากกระซิบบอกเสร็จร่างขาวก็หายวับดุจผีหลอก ทำเอาฉันขนลุกไปเล็กน้อย และตั้งสติให้โฟกัสคนตรงหน้า



เบลล่า ฟาทิดีนมองมาที่ฉันอย่างเคียดแค้น เธอฉีกยิ้มพร้อมมองฉัน



“ทำไมเธอถึงยังไม่ตาย ถ้าไม่มีเธอทุกอย่างก็คงเป็นไปตามแผน” เธอตะโกนใส่ฉันจนร่างตัวเองสั่นไปด้วยความโกรธ รอยยิ้มอันบิดเบี้ยวยกขึ้นพร้อมกับใช้อีกมือที่ไม่ได้ถูกอาเมะล็อกไว้ปาอะไรบางอย่างใส่ฉัน และดีที่ฉันยกพัดในมือขึ้นบังหน้าจึงไม่มีผลกระทบอะไร แต่กระนั้นก็ได้ยินเสียงของความวุ่นวายและเสียงกระแทก เมื่อฉันยกพัดออก ยังไม่ทันจะตั้งสติให้ดี ร่างของฉันก็ถูกกระแทกพร้อมกับร่างของแม่นางเอกคร่อมอยู่ด้านบน เธอใช้มือเพียงข้างเดียวกดมือฉันเอาไว้ แม้ร่างกายฉันจะแข็งแรงขึ้นแล้วก็ตามแต่เมื่อเทียบกับเด็กปกติก็ถือว่ายังอ่อนแอกว่า ใบหน้าสวยยกยิ้มอย่างผู้ชนะ



ฉันมองไปรอบๆก็เห็นว่าสิ่งที่เธอปาใส่ฉันคือวงเวทย์แบบบรรจุลูกแก้ว ดูจากสิ่งที่เกิดขึ้นดูเหมือนว่า วงเวทย์ดังกล่าวจะเป็นประตูมิติ ในขณะที่เกิดการต่อสู้ภายในห้องโถงงานเลี้ยง เสียงกระแทกที่ฉันได้ยินคือเสียงอาเมะที่ถูกผลักกระแทกเข้ากับเสาต้นหนึ่ง แต่ดูจากหน้าอันไม่สบอารมณ์ของเธอพร้อมด้วยท่าทีที่จะไปต่อยหน้าพวกกบฎคนหนึ่งที่ดูแล้วน่าจะเป็นคนใช้ค้อนอันใหญ่ปัดเธอออกจากเบลล่า ดูเหมือนว่าน่าจะยังปลอดภัยดีอยู่ แม้จะมีหยดเลือดที่มุมมปากก็ตาม เมื่อมองไปอีดทางเจอเจ้าชาบหลุยห์ผู้ใจง่ายมองมาทางแม่นางเอกด้วยใบหน้าไม่อยากเชื่อสายตาและเหม่อลอยคล้ายคนไร้สติ จนฟาริสที่อยู่ใกล้ที่สุดต้องโยนออกไปจากสนามรบขณะที่ตัวเองต้องรับมือกับกบฎที่มีหัวจระเข้อยู่ นับถือใจหนึ่งในตัวละครจีบได้สายอัศวินจริงๆ ถ้าเป็นฉันจะปล่อยให้โดนแทงตายไปตรงนั้นแหละ



ดูเหมือนพวกนี้จะไม่ได้โง่อย่างที่สบประมาทเท่าไร อย่างน้อยก็มีแผนที่ซ้อนเอาไว้อีกชั้น ยังไม่ทันที่ฉันจะหาทางรอดของตัวเอง ก็พลันรู้สึกเจ็บบริเวณหัว เพราะแม่นางเอกคนงามนั้นจิกหัวฉันพร้อมรอยยิ้มน่าขนพองสยองเกล้า



“ในเมื่อตอนนั้นให้เธอตายอย่างสบาย เธอดันไม่ตายเอง ก็ช่วยตายอย่างทรมาณทีนะ” เดี๋ยว ไอ้การโดนรุมฆ่านี่มันตายสบายตรงไหน ใครจะไปยอมตายฟะ อุส่าห์มีชีวิตใหม่ไฉไลกว่าเดิม ใครจะไปยอมเสียไปง่ายๆเหล่า! แต่…...ไอ้แขนอันอ่อนแอของฉันช่วยมีแรงต้านทีเถอะ แม่นางเอกแขนเดียวจะหักแขนอิฉันทั้งสองแขนแล้วววววว



*****************************************************


กลับมาแล้วค่าาาาาาาาา


สวัสดีค่ะ เอลิซ่าเองงงงง


ยังไม่ตายนะคะ


แค่คอมได้ลาจากไป แถมอะไหล่ที่ควรจะเดินทางมาจากจีนตั้งแต่ธันวาก็ดันติดช่วงโคโรน่า (โควิด-19)


ไม่มาถึงซักที พี่ช่างก็ไร้ปัญญาซ่อม เลยต้องแต่งแบบทุลักทุเลแบบนี้ค่ะ555


ถ้าเจอคำผิดแจ้งเราได้นะคะ ฮืออออ


ขอบคุณที่รอคอย และติดตามนะคะ จุ๊บบ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 242 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,071 ความคิดเห็น

  1. #1045 miLD miss (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:20
    เฟนกลับมาก๊อนนนนน
    #1,045
    0
  2. #1044 oommkbb346794 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:51
    มันค้างอ่าาาาาา
    #1,044
    0
  3. #1043 tilly_tinggy (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:51
    กลับมาแล้ววว
    #1,043
    0
  4. #1042 _victory_88 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:01
    ตอนนี้ขอกลับไปหาคำตอบก่อนนะคะว่านุ๋งเฮลคือครายยยยยยย. แต่ดีใจงะไรท์กละบมาแลเว มาต่ออีกเยอะๆเลยนะคะ
    #1,042
    0
  5. #1041 White-Lie (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:49
    ดีใจจนต้อฃย้อนกลับไปอ่านใหม่
    #1,041
    0
  6. #1040 0921018454tum55 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:37
    รอนานจัง สนุกดี
    #1,040
    0
  7. #1039 pooyuy (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:57

    เย้!!ไรท์กลับมาแล้ววว

    #1,039
    0
  8. #1038 Kongamon (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:56

    ไรท์กลับมาแล้วววววว
    #1,038
    0
  9. #1037 หิมะสีเลือด (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:25

    ลืมไปแล้วว่าเกิดไรขึ้น(ที่นี่ที่ไหน ฉันคือใคร?)

    #1,037
    0
  10. #1036 katsuza2 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:01

    ในที่สุดพี่สาวก็มาแล้ว
    #1,036
    0
  11. #1035 Notmyfail (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:44
    ลืมเนื้อเรื่องหมดแล้วหายนานเกินสงไสคงต้องกลับไปอ่านใหม่อีกแล้ว
    #1,035
    0
  12. #1034 อควารีเน่ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:54

    เกือบลืมเนื้อหาแล้วค่ะ​ แหะๆๆ
    #1,034
    0
  13. #1033 manbigbang (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:37

    มาอัพแล้ว
    #1,033
    0