[Fic EXO] Love Match [ LuBaek,KaiHun and KrisYeol]

ตอนที่ 55 : Love Match [KaiHun] 018 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 ก.ย. 56

Love_Match[2]

Pairing :   KaiHun

By  winata

 

 

Ch.018

การได้รักคือ “ไม่มีอะไรอะไรเลย” การถูกรักเริ่มเป็น “บางสิ่งบางอย่าง” แต่การได้รักและถูกรัก...กลับเป็น “ทุกสิ่งทุกอย่าง”

 

 

บรรยากาศในโบสถ์กอธิคถูกตบแต่งอย่างสวยงามด้วยกุหลาบสีขาวขาวแซมด้วยดอกไม้นานาชนิดจนเกือบเหมือนสวนพฤกษาศาสตร์  ตามสไตล์ที่เจ้าสาวของงานชื่นชอบ  ซึ่งในงานแต่งงานครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นงานแต่งงาน...งานแรกของรุ่นด้วยก็เพราะมันคืองานแต่งงานของจินแทคและมิเรียม  เพื่อนสนิทที่มาเปลี่ยนความสัมพันธ์เป็นคนรักกันในเทอมสุดท้ายก่อนจะเรียนจบมหาวิทยาลัย  ทำให้มีเพื่อนพ้องและเหล่าอาจารย์มาร่วมงานมากมาย

 

“เรียงหน้ากระดานเดี๋ยวนี้เลยนะ  โดยเฉพาะแก๊.....ชานยอลมาคนแรกเลย” เจ้าสาวที่อยู่ในชุดเจ้าสาวที่สวยงามและทะมัดทะแม่งแว้ดเสียงขึ้น พร้อมกับนิ้วสวยชี้บอกญาติตัวเองแถมท้ายไปด้วย คริส แบคฮยอน  ลู่หาน เซฮุน และจงอิน

 

“ง่า...ไอ้มิเรียม  วันนี้วันสำคัญนะวุ้ยอย่าโมโหเดี๋ยวมันจะทำให้หลานในท้องฉุนเฉียวไปด้วย” ชานยอลบอกเสียงอ่อนก่อนจะดันคริสให้บังตัวเองไว้  พร้อมกับโผล่หน้ามาดูเจ้าสาวที่ตอนนี้เหมือนองค์ลง

 

“นูน่าใจเย็น ๆ ก่อนนะ” แบคฮยอนพยายามพูดด้วยเสียงอ้อน ๆ แต่ดูเหมือนมันจะใช้ไม่ได้ผล

 

“เดี๋ยวนี้!!!!” ด้วยกลัวอารมณ์ของคนท้องที่ท้องใหญ่มาก ๆ ทั้งที่เพิ่งท้องย่างเข้าเดือนที่สามเท่านั้นทำให้เหล่าชายหนุ่มทำตามอย่างว่าง่ายเพราะไม่อยากขัดใจคนท้อง...สาบานได้ว่าไม่ได้กลัวเล็บยาว ๆ นั้นข่วนหน้ากันเลยสักนิด!!!

 

แล้วเจ้าสาวที่พ่วงตำแหน่งว่าคุณแม่ลูกแฝดที่เพิ่งอุลต้าซาวน์มาหยก ๆ ก็ฉลกกระโปรงขึ้นพอประมาณให้ก้าวเท้าสะดวกก็ไล่เตะหน้าแข้งเรียงตัวอย่างไม่ออมแรงซึ่งคนถูกเตะได้แต่ร้องโอดโอ้ยไปตาม ๆ กัน...

 

“เจ็บง่า” ชานยอลเบ้ปากก่อนหันหน้าไปซบกับคริสที่ทำหน้าปั้นยาก

 

“เพราะแกคนเดียวเลยไอ้หมอดำ ไปแนะนำจินแทคบ้า ๆ เป็นไงอะเจ็บทุกคนเลย”

 

“อ้าว  อย่ามาโยนความผิดแบบนี้สิชานยอล  วันนั้นฉันจำได้นะว่านายก็ยุให้จินแทครวบหัวรวมหางมิเรียมเหมือนกัน”
จงอินใช่ว่าจะยอมโดนว่าอยู่ฝ่ายเดียว



 

“อึ้ยยยย  ไอ้หย็อย” มิเรียมขึ้นเสียงก่อนจะเดินไปหาญาติหนุ่มของตัวเองหมายตาว่าขอเตะอีกสักทีแต่แขนบางของ
เจ้าสาวก็ถูกผู้มาใหม่ในชุดสูททักซิโด้สีขาวจับไว้อย่างทันท่วงที



 

“อย่าโกรธเลยนะมิเรียม  ถ้าจะโกรธก็โกรธฉันเถอะ เพราะต่อให้พวกนี้ไม่ยุฉันก็จะทำเหมือนเดิมหรือว่าใจเธอจริง ๆ ไม่อยากแต่งงานกับฉัน...ที่แต่งเพราะจำใจและพลาด”


 

          มิเรียมมองหน้าเจ้าบ่าวของตัวเองด้วยใบหน้างองุ้มพร้อมกับใบหน้าหวานที่ถูกแต่งอย่างสวยงามในวันสำคัญของชีวิตลูกผู้หญิงทุกคน  ก่อนจะเปลี่ยนมีสีระเรื่อขึ้นที่สองข้างแก้มเมื่อมองสบเข้าไปดวงตาของเจ้าบ่าว...อีจินแทค



 

“ไม่รู้ธรรมเนียมรึไง  ว่าเค้าห้ามเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันก่อนพิธี” พูดจบก็สะบัดตัวเดินเข้าห้องรับรองของเจ้าสาวไปทันที

 

...ปัง...

 

เสียงปิดประตูที่ดังสนั่นซะทำให้เหล่าชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าห้องถึงกับรู้สึกวิ้งค์ในแก้วหู

 



 

ย้อนกลับเมื่อ 3 เดือนก่อน  งานฉลองเรียนจบของคุณหมอเซฮุนและคุณหมอจงอินก่อนที่จะเลือกโรงพยาบาลเพื่อใช้ทุนและเริ่มงานในฐานะคุณหมอเต็มตัว  ซึ่งแน่นอนในก๊วนเพื่อนที่มาร่วมงานมีมากมายเพราะสองคุณหมอคือสองคนที่เรียนจบ
ทีหลังเพราะต้องเรียนถึงหกปี  ในงานคนที่มีแฟนต่างควงแขนมากันมานาน  ส่วนคนโสดก็ฉายเดี่ยวมางานและคนที่มาถึงงานเกือบงานเลิกคืออีจินแทคที่มาคนเดียวไร้วี่แววมิเรียมแฟนสาวที่คบกันมาได้เกือบสองปี



 

“ทำไม ฮยองมาคนเดียว  นูน่าไปไหน” แบคฮยอนเอ่ยถามด้วยความงง ๆ เพราะปกติพี่สาวของตัวเองตัวติดกับแฟนหนุ่มจนจะเป็นปาท่องโก้ก่อนจะส่งแก้วเครื่องดื่มให้

 

“เห้อ...” อาการถอนหายใจพร้อมอาการกลัดกลุ้มทำเอาเพื่อน ๆ ต่างให้ความสนใจก็คนที่อารมณ์ดีที่สามารถคบเป็นเพื่อนสนิทกับจอมรั่วชานยอลได้ย่อมไม่ธรรมดา

 

“ทะเลาะกันนะน้องแบค  รู้รึยังว่านูน่าของเราจะไปทำงานที่พิพิธภัณฑ์มิลานสองปี  ทั้งทีกำลังจะขอแต่งงานแท้ ๆ ”

 

“ห๊า!!!

 

จงอินดีดนิ้วก่อนจะก้มลงพูดเบา ๆ แต่ได้ยินทั้งโต๊ะ

 

“ง่ายจะตาย  แกก็รวบหัวรวบหางกินกลางตลอดตัว พอป่องปุ๊บก็มัดมือชกจับแต่งเลย” สิ้นคำพูดทะเล้นนั้นเซฮุนที่อยู่ใกล้ที่สุดก็ฟาดเข้าให้แรง ๆ  เพราะทุกคนนี้ในที่นี่ต่างรู้ดีว่ากว่าจินแทคกับมิเรียมจะยอมเปิดใจคบกันใช้เวลานาน  อาจนานพอ ๆ กับที่จงอินและเซฮุนจะรู้ใจตัวเองเลยทีเดียว

 

“จะบ้าเหรอแนะนำแบบนี้ได้ไง”

 

“จริงวะจินแทค ไอ้หมอดำมันพูดถูก  ขืนแกปล่อยให้ไอ้มิเรียมที่บ้างานไปทำงานจะได้แต่งกันตอนไหน ท้องปุ๊บแต่งเลย  ว้าย ๆ นี่จะมีหลานนะดิ  ง่าอยากมีหลานผู้หญิงจะจับมาแต่งตัวแบบน่ารัก ๆ ” ชานยอลที่เห็นด้วยพูดออกมาพร้อมทำท่าเคลิ้มกับจินตนาการของตัวเองล่วงหน้าไปไกล

 

“เว่อร์ไปละ” คริสส่ายหน้าไปมากับความคิดรั่ว ๆ ของแฟนตัวเอง

 

“คริสอ่ะ” ชานยอลบ่นงุ้งงิ้ง

 

แบคฮยอนที่เห็นแฟนพี่สาวทำหน้าคิดหนักก็ยิ้มส่งกำลังให้พร้อมบอก

 

“น้องแบคกับพี่ลู่สนับสนุนนะ  เพราะถ้านูน่าพลาดจากจินแทคฮยองไปสงสัยได้ขึ้นคานแน่นอน” แน่นอนหลังจากนั้นทั้งหกหนุ่มก็เสนอวิธีการสารพัดเพื่อช่วยเหลือคุณช่างภาพหนุ่มให้ปฏิบัติการรวบหัวรวบหางแฟนสาวให้ได้โดยเร็วที่สุด  แต่ผิดคาดไปนิดกับผลที่ออกมาคือว่าที่เจ้าสาวดันท้องแฝด..ของเค้าเจ๋งจริงอะไรจริง

 




 

พิธีแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นตามฤกษ์ดำเนินมาถึงช่วงสำคัญของพิธี

 

“ลูกทั้งสองมีสิ่งใดที่จะใช้แทนคำสัญญานั้น”

 

สิ้นคำถามของบาทหลวง  ชานยอลที่รับหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวก้าวเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างจินแทคพลางยื่นแหวนแต่งงานสีเงินเกลี้ยงไร้รอยต่อในพานให้เจ้าบ่าวที่รับไปส่งต่อให้บาทหลวงที่เป่ามนต์ศักดิ์สิทธิ์ให้กับแหวนก่อนจะส่งคืนให้เจ้าบ่าว

 

จินแทคค่อยๆ จับมือเรียงบางขึ้นก่อนจะบรรจงสวมแหวนแต่งงานในนิ้วนางข้างซ้ายตามความเชื่อมาแต่ครั้งโบราณที่ว่าเส้นเลือดในนิ้วนางข้างซ้ายจะเชื่อมต่อกับเส้นเลือดที่ไปเลี้ยงหัวใจ

 

“ขอมอบแหวนวงนี้เป็นเครื่องหมายแสดงความรักและความซื่อสัตย์ตลอดไป” เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น  ก่อนจะก้มลงจูบซ้ำที่แหวนเนื้อเกลี้ยงเป็นการยืนยันคำพูดของตนเอง

 

“ขอมอบแหวนวงนี้เป็นเครื่องหมายของการตอบแทนความรักและความซื่อสัตย์ตลอดไป”  มิเรียมค่อยๆ สวมแหวนแต่งงานที่ได้รับมาจากบาทหลวงสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของจินแทค

 

แหวนคู่ที่ใช้เป็นตัวแทนของความรักของคนทั้งคู่ต่อหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์  แม้แหวนจะมีราคาสูงเพียงใดหากวันใดที่เจ้าของแหวนคู่ที่หมดรักกันแล้ว  ก็ไม่ต่างกับแหวนที่ไร้ค่าที่เป็นอนุสรณ์ของความผูกพันกันเท่านั้น

 

“ขอให้ลูกทั้งสองจูบสาบานรักต่อหน้าพระเจ้าที่ประทับเป็นสักขีพยาน  อยู่  ณ ที่นี้”

 

จินแทคอมยิ้มเมื่อเห็นสีเรื่อที่สองข้างแก้มของเจ้าสาวที่ตอนนี้ก้มหน้าลงมองพื้น  มือหน้าค่อยๆ จับผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้น  ตอนนี้เจ้าสาวหลับตานิ่งเพื่อรอคอย...ริมฝีปากได้รูปของเจ้าบ่าวสัมผัสริมฝีปากของเจ้าสาวแผ่วเบาก่อนจะผละออกมา

 

“วิ้ดวิ้ว  สุดยอดไปเลย”  ชานยอลและเพื่อนเจ้าบ่าวทั้งหลายต่างผิวปากแซว

 

“พ่อขอประกาศให้อีจินแทคและปาร์คมิเรียม  ทั้งสองเป็นสามีภรรยาภายใต้ความรักและศรัทธาของพระผู้เป็นเจ้า  พระองค์จะคอยดูแลลูกทั้งสองตราบเท่าที่ลูกทั้งสองจะรักษาความรักให้กันและกันตลอดไป..อาเมน”

 

สิ้นเสียงประกาศรับรองการเป็นสามีและภรรยาที่ถูกต้องตามหลักศาสนาของทั้งคู่จากบาทหลวง  เสียงปรบมือจากสักขีพยานทั้งหลายก็ดังก้องภายในโบสถ์

 

“ตอนนี้ถึงเวลาที่ทุกท่านรอคอย  สาวๆ หนุ่มๆ ทั้งหลายที่ยังโสด  เชิญรอที่หน้าประตูเลยนะครับเดี๋ยวเจ้าสาวสุดสวยของเราในวันนี้จะทำพิธีโยนช่อดอกไม้”  ชานยอลที่คว้าไมค์ขึ้นมาพูดก่อนจะรีบฉุดแขนคริสให้รีบวิ่งออกไปช่วยรับช่อดอกไม้จากเจ้าสาว  เพราะเห็นแบคฮยอนที่คว้าแขนลู่หานวิ่งไปก่อนแล้วรวมถึงแขกคนอื่น ๆ ที่มาร่วมงาน

 

เจ้าบ่าวและเจ้าสาวยืนอยู่หน้าประตูโบสถ์   ด้านล่างมีแขกร่วมงานจำนวนมากมายที่ยืนอออยู่จนเต็มพื้นที่  รวมถึงเพื่อนช่างภาพของคู่บ่าวสาวที่เก็บรูปบรรยากาศภายในงานจนมือระวิง

 

“พร้อมน่ะ    จะโยนแล้วน้า” เจ้าสาวที่พ่วงตำแหน่งคุณแม่ลูกแฝดบอกด้วยความขี้เล่น

 

“พร้อมมมมมมมมมม”  บรรดาคนที่ยืนรอช่อดอกไม้อยู่ต่างขานรับเสียงใส

 

“เจ้าพวกนั่นท่าจะเป็นเอามาก”

 

“เอ๋??” มิเรียมทำหน้างงเพราะได้ยินเสียงบ่นของสามีหมาดๆ พอดี

 

“ก็ดูสิ  หน้าตาเจ้าลู่หานกับคริสเหมือนโดนบังคับ  ส่วนชานยอล แบคฮยอนแล้วนั่นคยองซูที่เบียดกลางอยู่ก็มุ่งมั่นซะน่ากลัวคอยดูนะ  สามคนนี้ต้องโว้ยวายแน่ ๆ ถ้าแย่งไม่ได้”

 

มิเรียมหันไปตามมือของจินแทคที่ชี้ไปยังน้องชายและญาติหนุ่มที่กำลังรอคอยช่อดอกไม้ด้วยใจจดจ่อไหนจะรุ่นน้องคนอื่น ๆ อีก

 

“มีหวังได้กลับบ้าน  โยนรอบสองให้ชานยอลกับแบคฮยอนแย่งกันแน่ ๆ ” พูดแบบติดตลก

 

“ช่างเถอะ  ว่าแต่พร้อมน่ะ” พยักหน้ารับก่อนจะตกใจเมื่อจินแทคช้อนตัวอุ้มขึ้นมา

 

“พร้อมนะทุกคน  ฮานา  ดุล  เซส”  มิเรียมหลับตาโยนช่อดอกไม้ไปทางด้านหลัง  ท่ามกลางเสียงเฮสั่น

 

“แทมิน!!!

 

จินแทคกับมิเรียมต่างเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน   หลังจากมองกลุ่มคนที่ปัดช่อดอกไม้เด้งไปมาจนในที่สุดก็ตกไปอยู่ในมือของชายหนุ่มหน้าสวยอย่างอีแทมินที่มาร่วมงานนี้กับชเวมินโฮ  ท่ามกลางเสียงโห่แซวว่าจะเป็นเจ้าของงานมงคลคนถัดไปตามธรรมเนียม

 

“โอ้ยเพราะพี่ชานยอล  กับแบคฮยอนอ่ะ  มายืนข้างๆ น้องคยองเห็นไหม  ไม่ได้เลยช่อดอกไม้”  คยองซูบ่นทันที

 

“อ้าว  น้องคยองพูดแบบนี้ได้ไง  ว้าย ๆ ตัวเองเตี้ยเองแย่งไม่ได้  ดูดิมากระโดดโหย่ง ๆ ทำพี่เสียสมาธิแย่งช่อดอกไม้ไม่ได้เลย” ชานยอลย้อนเข้าให้ก่อน

 

“แหม  พี่ชานยอลถึงน้องคยองจะไม่ได้ช่อดอกไม้แต่ก็มีนี่นะ” จบคำพูดก็กรีดกรายโชว์แหวนบนมือของตัวเอง

 

“นี่มันเม็ดฮอลล์รึเปล่า” แบคฮยอนเอ่ยแซวเพื่อนตัวเล็กก่อนจะเดินไปหาลู่หานที่กวักมือเรียกอยู่

 

เอาเถอะถึงแบคฮยอนจะพลาดช่อดอกไม้ของนูน่าแต่ พี่ลู่ของน้องแบค ก็ขอแต่งงานแล้วตั้งแต่เดือนที่แล้วไว้ค่อยเซอร์ไพรทุกคนทีหลังแล้วกัน ^^…

 

“ปลอมรึเปล่า  ใหญ่เวอร์ยังกับลูกอมเหมือนไอ้หมาแบคว่าจริง ๆ”

 

“มีตาหามีแววไม่นะพี่ชานยอล  นี่พี่หมอจุนให้น้องคยองมาแปดกะรัตพอดิบพอดีเชียวนะ” พูดจบก็สะบัดหน้าเดินนวยนาดไปหาคุณหมอจุนมยอนที่กำลังยืนคุยอยู่กับอาจารย์หมอคยูฮยอนและอาจารย์ชเวซีวอน

 

คริสที่เห็นชานยอลทำหน้าหงอย ๆ ก็พูดเอาใจ

 

“ถ้านายอยากได้ขนาดนั้นเดี๋ยวกลับจากงาน  ฉันจะซื้อให้เอาสักสิบกะรัตก็ได้นะ”

 

“อู้อี้ฟาน!!!!!” คนที่มีดวงตากลมจ้องเขม็งไปยังไอ้เด็กหน้านิ่งของตัวเองก่อนจะเดินกระแทกส้นหนีไปทางอื่น

 

ชิ...สิบกะรัตนะชานยอลก็อยากได้แต่ขอความโรแมนติกบางได้ไหม....

แต่ถ้าสิบกะรัตมันต้องใหญ่ว่าของน้องคยองสินะ...อิ..ฮา ๆ

 

“อ้าว?  ฉันพูดไรผิด  ก็เห็นอยากได้”  ก่อนจะเดินตามคนที่เดินหนีไปก่อนด้วยความเคยชิน(?)

 



 

จงอินฉวยโอกาสที่ทุกคนกำลังสนใจอยู่กับการโยนช่อดอกไม้ของคู่บ่าวสาวก่อนที่พิธีในงานเลี้ยงตอนเย็นจะเริ่มขึ้น   ฉุดเซฮุนขึ้นรถบีเอ็มดับพลิวสีขาวเมทาลิกซ์ของลู่หานที่เขาเป็นคนขับมาเองเมื่อเช้านี้ออกมาจากงานแต่งโดยที่ไม่ได้บอกใครจนมาจอดที่สวนสาธารณะใกล้ ๆ กับซุนยูโด  ทันเวลาที่พระอาทิตย์กำลังขอบฟ้าและเป็นจังหวะเดียวที่สะพานข้ามแม่น้ำฮันเปิดไฟแสงสีสลับกับม่านน้ำพุพอดี

 

เซฮุนกำลังจะเปิดปากถามคนขับรถที่นั่งเงียบ ๆ อยู่เกือบสิบนาที  ก็ถูกจงอินรั้งแขนไว้พร้อมกับใบหน้าคมที่ก้มลงมาจุมพิตเบาๆ ที่ริมฝีปากบาง

 

“...” ไม่มีคำพูดใดจากเซฮุนนอกจากแก้มแดงๆ ที่พยายามไม่หันไปมองจงอิน ที่เอื้อมมือมาสอดประสานเข้ากันกับ
มือบาง


 

เมื่อก่อนโอเซฮุนคิดเสมอว่าการได้รักจงอินคือ “ไม่มีอะไรอะไรเลย” เพราะหัวใจของเซฮุนไม่อยากตั้งความหวังให้ตัวเองสักเท่าไรด้วยมีเส้นขีดความสัมพันธ์ของเพื่อนรักกั้นเอาไว้   แต่พอร่างที่สูงกว่านิดเดียวเริ่มมีความรักเหมือนกันมันกลับกลายเป็น “บางสิ่งบางอย่าง” ที่ชีวิตขาดไม่ได้และการได้รักและถูกรักโดยคิมจงอิน...กลับเป็น “ทุกสิ่งทุกอย่าง” ของโอเซฮุน


 

“ฉันรักนายคิมจงอิน”  นาน ๆ ครั้งคำว่า “รัก” จงอินจะได้ยินจากคุณหมอตัวบางที่นั่งเขินแก้มแดงอยู่


 

“รักนายเหมือนกัน  ไม่สิ  ฉันรักนายมากนะเซฮุน  จะไม่รักไปมากกว่านี้...แต่จะรักแบบนี้ตลอดไป” พูดจบก็จับมือบางข้างขวาขึ้นมาจุมพิตที่นิ้วนางข้างขวา  เซฮุนหลบสายตาคมของจงอินที่ดูเหมือนมันจะหวานมากกว่าปกติ


 

“เซฮุนา~~จำครั้งแรกของเราเป็นรถคันนี้ได้ไหม” จงอินเบียดตัวเข้าหาเซฮุนจนตัวแทบจะเกยร่างบางที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ


 

เซฮุนตวัดสายตาค้อนคนพูด  ก่อนที่ริมฝีปากจะเผยอออกมาพร้อมกับลิ้นเรียวเล็กแล่บออกมาเลียริมฝีบางสีชมพูอ่อนของตนเอง พร้อมกับโน้มตัวเข้าใกล้จงอินแล้วงับที่ริมฝีปากล่างหนาได้รูปนั้นเบา ๆ ก่อนจะกระซิบเสียงพร่า


 

“ไหน ๆ เบาะหน้าก็เคยมาแล้ว  ลองเบาะหลังกันดูไหมจงอินนา~~” จบคำก็ลุกเบียดตัวเองก้าวข้ามไปยังเบาะทันทีโดยมีจงอินก้าวตามมาติด ๆ

 

...บางทีนะ..น้องฮุนควรขอซื้อรถคันนี้ต่อจากลู่เก้อให้มันเป็นเรื่องเป็นราวสักทีนะ...

 

                                              

++++++++++++++tbc+++++++++++++++



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,423 ความคิดเห็น

  1. #1139 tanzanaza (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 18:56
    แหม่ ๆ แทมินนน 5555 ไคฮุนนี่ก็ ชอบจังบนรถเนี่ยยย 555
    #1,139
    0
  2. #1047 exotichun94 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 20:17
    แทกู...... ถ้าไรท์ต่อฉากที่แทกูอีกสักนิสสสสสสมันจะจบได้แบบเฟออออออออเฟกมากกกก เพราะเจอกันครั้งแรกที่แทกู แล้วก้อจบที่แทกู มันจะเปนอะไรที่ฟินเว่ออออออ >///< #คือเมนหลักเราเหมือนนนนเลยอยากให้มันจบแบบโรแมนซ์นิดนึง5555555
    #1,047
    0
  3. #940 mcmaxxim (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 23:51
    ตอนนี้ไม่มีไรเลย ตัวประกอบแย่งซีนนนนนนนนนนนนนนนน
    #940
    0
  4. #898 eve_ivyyy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 23:47
    กรี๊ด>//< ไคฮุนไม่ค่อยเลย เบาะหนัาไปแล้วนี้เบาะหลัง คราวหน้า ฝากระโปรงรถไหม?5555 ซื้อรถต่อพี่ลู่เหอะฮุน ขนาดนี้แล้วน่ะ คึๆๆ คยองซูตั้งแต่เป็นแฟนพี่หมอจุน เอิ่ม แรดขึ้นน่ะ เพชร8กะรัตเลยน่ะ จุนมยอน~~รวยไปไหนอ่ะ
    #898
    0
  5. #880 kamzaaa (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 19:29
    เอิ่ม...เขินนิดนึงป่ะฮุน แทนที่จะเขินกลับชักชวนกันซะนี่ อิอิ
    #880
    0
  6. #877 Oom (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 18:55
    ไอ่เราก็นึกว่าน้องฮุนจะเขิน หรือฟาดแขนจงอินสักนิด

    ที่ไหนได้ น้องเริ่มก่อนซะงั้น 555

    เอาจริงๆเราก็เห็นด้วยนะว่าควรซื้อรถคันนี้มาเป็นของตัวเองซะเถอะ

    ประวัติศาสตร์มันมากมายจริงๆ 55+
    #877
    0
  7. #874 nanni122 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 08:55
    แหม่...

    ตอนจงอินพูดเรื่องครั้งแรกบนรถ

    อิชั้นก็คิดว่านังลูกสาวจะเขิน

    ตบตีจงอินิะไรอย่างนี้

    แต่นางมีเสนอทางเลือกใหม่จัดให้เองเลยเว้ย

    แรงที่สุดอ่ะจ้า
    #874
    0
  8. #872 cherish-jae (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 07:35
    น้องฮุนนนนน พ่อยอดขมองอิ่มของพี่!!!!!!!
    แชพนี้หนูเริ่มก่อนเลยหรอค่ะลูก อ่อยอิดำหรอออ
    บนรถของลู่เก้อด้วย ทำไมต้องรถอาลู่??????
    รถของพวกแกมันแคบใช่ไหละ ไม่ถนัดใช่ไหมละ!!!!!
    ไม่อยากคิดสภาพลู่เก้อรู้ความจิงว่ารถตัวเองเปนที่ของ2คนนี้
    อิดำ เบาๆกับน้องฮุนหน่อยนะ เาว่าอิดำจัดน้องฮุนเต็มๆแน่
    #872
    0