[Fic EXO] Love Match [ LuBaek,KaiHun and KrisYeol]

ตอนที่ 42 : Love Match [Lubaek] 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    19 ก.ค. 56



Love_Match[3]

Pairing :   LuBaek

By  winata

 

 

Ch.04

 บางครั้งชีวิตคนเราก็ต้องอาศัยหัวใจนำทางมากกว่าเหตุผล – Jupiter

 

ทั้งสองคนกลับมาที่บ้านพักตอนสี่ทุ่มกว่าๆ ลู่หานถือพั้นช์ที่แวะซื้อมาจากร้านเครื่องดื่มวางไว้ที่โต๊ะระเบียงหน้าห้องพัก ก่อนจะเข้าไปในห้องพักหยิบแก้วใส่น้ำแข็งออกมา ส่วนแบคฮยอนนั่งอิ่มรออย่างเดียว!


 

อิ้ม...อิ่มแบคฮยอนพูดพร้อมกับอาการตบหน้าท้องตัวเอง จังหวะเดียวกับที่ลู่หานเอาแก้วมาวางแล้วเทพั้นช์ใส่


 

ไม่อิ่มก็บ้า!  ตัวนิดเดียวแต่กินจุแบบนี้ใครจะเลี้ยงไหวปูหมดไปสองกิโล กุ้งอีกสองกิโลไม่อิ่มก็ไม่ใช่ท้องคนแล้ว


 

ลมดีจังแบคฮยอนทำเป็นไม่ได้ยินเสียงประชดของลู่หาน  คว้าเอาแก้วพั้นช์ขึ้นมาจิบ ไม่ได้สนใจเลยว่าคนเทจะเทให้ตัวเองหรือเปล่า..

เชอะ..ไม่ได้ขอให้มาเลี้ยงสักหน่อยไอ้พี่ลู่ T^T พอหิวแล้วน้องแบคควบคุมตัวเองไม่ได้  ภาพพจน์ไม่มีเหลือเลย - -*



 

ลู่หานส่ายหน้าช้าๆ แต่ไม่ได้ว่าอะไร นั่งลงตรงเก้าอี้ข้างกายของร่างเล็ก จิบพั้นช์มองทะเลยามค่ำคืนตรงหน้า


 

นี่คนของรีสอร์ทเขามาเปิดไฟเหรอ?” ลู่หานพยักหน้า เมื่อได้ยินคำถามของแบคฮยอนเกี่ยวกับไฟดวงเล็กๆ ที่ไม่ได้ช่วยเรื่องความสว่างตามทางเดินเข้าบ้านพัก ที่ช่วยก็คงแค่... สร้างบรรยากาศ


 

แล้วทำไมพี่ไม่เปิดไฟในห้องล่ะ


 

เปิดแค่ไฟหัวเตียง...สว่างมากๆ มันมองไม่เห็นวิวทำตัวให้กลืนกลับบรรยากาศภายนอก ทำให้เขามองเห็นทะเลที่มืดมิดได้ดีกว่า


 

แต่ที่นี่สวยนะลู่หานไม่ตอบ นั่งมองทะเลเงียบๆ


 

แบคฮยอนเองก็ไม่ได้พูดอะไรจิบพั้นช์เรื่อย ๆ ดูแล้วลู่หานอยากมาทะเลคนเดียวมากกว่ามั้ง แต่ไม่รู้ทำไมถึงชวนเขามาด้วย...


 

แต่การมาทะเลกับลู่หานก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ตรงข้ามมันกลับรู้สึกดีมากอย่างคาดไม่ถึงไม่ว่านั่งเงียบ ๆ ข้างกันบนรถไฟหัวกระสุนKTX ที่แออัดด้วยนักท่องเที่ยวมากมาย  ตอนที่ไปดูซากุระด้วยกัน  เล่นกลางทะเลด้วยกัน อ้อมกอดที่กระชับเขาไว้  ตอนที่คลื่นซัดเข้ามา ฝ่ามืออบอุ่นที่กุมไว้เสมอ แววตาที่เขาแปลความหมายไม่ออกนั่นอีก ไม่ได้ทำให้อึดอัดอย่างที่คิด แต่กลับทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะมากกว่า


 

ทำไมพี่ลู่มาทะเลแบคฮยอนถามขึ้นเบาๆ มือเท้าคางเหมือนกับลู่หานแต่คนละข้างกันเท่านั้น


 

อยากคิดอะไรเงียบๆ น่ะ เหนื่อยด้วยลู่หานหันมาตอบร่างเล็ก   ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงสองคืบ มือที่เอาเท้าคางก็ใกล้กันนิดเดียวเท่านั้น



 

แล้วพี่ลู่พาน้องแบคมาด้วยทำไมล่ะ?” ร่างเล็กถามเสียงเรื่อยเปื่อย แต่ลู่หานกลับหันมาทั้งตัวมองแบคฮยอนด้วยสายตาจริงจัง


 

เราติดเลี้ยงข้าวพี่หนึ่งมื้อโธ่เอ้ย! คำตอบแบบนี้ ทำเอาหัวใจเหี่ยวแฟ่บเลยสิว้า... ตอบมาได้ไง! ติดข้าวหนึ่งมื้อ



 

อึ้ยยยยยย..หล่อซะเปล่าไอ้พี่ลู่หาน!!! คือท่าจะจีบกันมันควรใช้คารมมากกว่านี้ไหม???





 

กินที่โซลก็ได้นี่แบคฮยอนทำเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย ทำเอาคนฟังหัวเราะชอบใจ


 

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงชวนมา แต่ดีแล้วล่ะที่ชวนเรามาลู่หานพูดพร้อมกับจิ้มนิ้วที่แก้มของร่างเล็กสองสามจึ้ก
แต่เจ้าตัวปัดมือออก มีหรือร่างสูงโปร่งจะยอม







 

ทั้งสองใช้นิ้วดีดกันไปมาอิรุงตุงนัง ถ้าเป็นเส้นไหมคงพันกันยุ่งเหยิง แต่ดีว่านี่เป็นแค่นิ้ว และทำได้แค่เกี่ยวกันไว้...
เท่านั้น(
???) แต่ถึงจะแค่นิ้วเกี่ยวกันไว้ มันก็ชวนใจกระตุกได้เหมือนกัน เมื่อแววตาที่เคยเฉยชาเสมอตอนนี้มันทอประกายหวานส่งให้คนที่สบตาอยู่



 

แบคฮยอนอยากหลบตาเหลือเกิน  แต่อีกใจหนึ่งก็เสียดายหากไม่ได้เห็นแววหวานในดวงตาคมเหมือนลูกกวางนั้นอีก  
สุดท้ายเลยทำใจกล้านั่งหันหน้าขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้กับลู่หานที่ใช้มืออีกข้างเท้าคางมองการกระทำของเด็กน้อยตรงหน้า...







 

ร่างเล็กใช้สองมือจับมือของลู่หานไว้ทิ้งไว้ระหว่างเข่าทั้งสอง ชะโงกหน้าเข้าไปสบตาใกล้ๆ ก่อนจะตั้งสติและรวบรวมความกล้าอ้าปากถามสิ่งที่สงสัยในใจออกมา




 

พี่ลู่ว่า...แบคฮยอนลากเสียง จำเป็นมั้ย? ที่มาปูซานต้องคลานขึ้นเตียง ถ้าไม่เพลียก็ขอต่ออีกสองทุกรายน่ะ จริงหรือเปล่าลู่หานหลุดขำกับคำถามของแบคฮยอน



 

เออเนอะ มันต้องสองรอบทุกรายจริงหรือเปล่า?


 

อืม... ไม่รู้สินะ เราว่าไงล่ะลู่หานขยับตัว จับจ้องใบหน้าของแบคฮยอนไม่วางตา แบคฮยอนเม้มปาก


 

ไม่รู้...ถ้ารู้จะถามเหรอ?” แบคฮยอนพูดปัด หลบสายตาไปมองแก้วพั้นช์ที่มีไอน้ำเกาะตามแก้ว ลู่หานขยับใบหน้าเข้ามาใกล้กับแบคอยอน   พยายามสบตาไม่ลดละ ใกล้จนลมหายใจอุ่นปัดข้างแก้มเนียน



 

อะไรเล่าแบคฮยอนทำเสียงดังเข้าว่า เมื่อเห็นว่าร่างสูงโปร่งขยับเข้ามาใกล้ ระยะห่างชวนกลั้นหายใจซะจริงๆ
เกิดหัวใจวายจะว่ายังไงเนี่ย...




 

อยากเสร็จสองรอบป่ะล่ะ ไหนๆ ก็มาปูซานแล้วแบคฮยอนส่ายหน้าหวือ ยืดตัวหนี แต่ลู่หานรั้งแขนกลับมาได้ เพราะร่างเล็กจับมือเขาไว้แน่น...


 

น้องแบคแค่ถาม...



 

แต่พี่อยากทำแบคฮยอนอ้าปากค้าง แล้วรีบส่ายหน้าจนหัวแทบหลุด ไม่เอาแล้ว เสน่ห์ร้ายกาจแบบนี้ หัวใจจะวายแล้ว



 

ไม่เอา...แบคฮยอนห้ามเสียงสั่น ก่อนจะซบกับไหล่ของลู่หานเพื่อหลบสายตาหวานเกินลิมิตนั้น พร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธ



 

ลู่หานขำเบาๆ ไม่ได้ห้ามที่ร่างเล็กจะใช้ไหล่ของเขาอย่างถือวิสาสะ และจับมือของเขาไม่ยอมปล่อย ก็...ตามใจหน่อยจะเป็นไรไปล่ะ


 

แต่...... เฮ้อ... เสียดาย!  อย่างว่าใช่จะไม่โอกาสหน้า ^^



 

แบคฮยอนบีบมือของลู่หานเบาๆ  ช้อนดวงตากลมขึ้นมองใบหน้าคมหวานที่ผู้หญิงทุกคนแทบจะอิจฉาของลู่หาน   
แต่ได้เห็นเพียงแค่เสี้ยวหน้าเล็กน้อยเท่านั้นเอง แม้อีกฝ่ายจะก้มมามองเขาก็เถอะ





 

น้า...พี่ลู่ลู่หานยิ้มหวาน



 

เออ... นอกจากจะหน้าสวยยิ้มหวาน ยังขี้อ้อนอีกแหะ! น่ารัก! พยอนแบคฮยอนให้อารมณ์เหมือนเล่นกับลูกหมาพุดเดิ้ลเลย




 

อืมมมมลู่หานลากเสียง



 

คิดดูก่อนดีมั้ยเนี่ยว่าแล้วก็หัวเราะหึหึ ทำเอาคนฟังใจแกว่งชนิดหาหลักยึดไม่เจอ... ทำไมต้องคิดด้วยละเฮ้ย!
ปลายคางของลู่หานแตะที่หน้าผากของร่างเล็ก น่าเสียดายที่เด็กน้อยไม่มีโอกาสได้เห็นใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มของเขาอยู่ตอนนี้... ถ้าแตกได้เหมือนลูกโป่ง คงแตกกระจายไปแล้ว




 

ไม่ต้องคิดแล้วนะ... ไม่ทำนะ...แบคฮยอนอ้อน ไม่รู้เว้ย! เวลานี้อะไรที่คิดว่าทำแล้วรอด ไอ้แบคทำหมด.. (จะรอดแน่เหรอ)  แล้วที่น่าโมโหคือตรูเปิดประเด็นเองทำม้ายยยยยยย



 

พี่ลู่...แบคฮยอนเรียกเสียงอ่อยเมื่อร่างสูงโปร่งนิ่งเงียบไม่ตอบอะไร... ใจหายแวบๆ กลับตอนนี้ทันหรือเปล่าเนี่ย?



 

พี่ว่าเราอยู่นิ่งๆ เงียบๆ สักแป๊บดีกว่านะ...ไม่อย่างงั้นพี่ว่าเราเสร็จสองรอบแน่ลู่หานพูดเสียงเรียบ มือของเขาบีบกระชับมือของแบคอยอนเป็นเชิงเหมือนจะปราม



 

แต่ไม่รู้ว่าใครจะดูออกหรือเปล่า...ว่าตอนนี้...เขาต้องอดทนอดกลั้นกับแบคฮยอนแค่ไหน... โอ้ย... ความอดทนนี่มันทรมานจริงๆเลยโว้ย...ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรนอกจากนั่งมองทะเลกับจิบอะไรเย็น ๆ แต่ไอ้เด็กน้อยนี่ต่างหากมาเปิดประเด็น มาปูซานต้องคลานขึ้นเตียง ถ้าไม่เพลียก็ขอต่ออีกสองทุกรายน่ะ...ใจจริงอยากจัดให้มากกว่าสองรอบนะ  แต่เพราะเด็กคนนี้แตกต่าง..และต่างจากคนอื่น ๆ ที่ลู่หานเคยคบมา



 

แบคฮยอนนิ่ง น้ำเสียงของลู่หานเหมือนจะไม่พอใจ... เอิ่ม... ไม่พอใจอะไรเขาหรือเปล่าเนี่ย?
ไม่ใช่แฟนกันนี่หว่า เขาไม่ยอมน่ะถูกแล้ว...




 

ร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อย เป็นจังหวะเดียวกับที่ลู่หานก้มหน้ามามองเขาด้วยนัยน์ตาหวานจนคนถูกจ้องแทบจะละลายแล้วละลายอีก พยายามสูดลมหายใจเข้ากับปอดแต่ก็เหมือนอากาศจะไม่พอ



 

น้องแบค...ไปนอนนะแบคฮยอนทำท่าจะปล่อยมือ แต่ร่างสูงโปร่งบีบไว้แน่น แถมมืออีกข้างก็เอื้อมมาล็อคคอของ
แบคฮยอนไว้ไม่ให้หนี   ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนเข้ามาใกล้จนริมฝีปากเฉียดกันแล้วด้วยซ้ำ



 

มะ...ไม่เอาไง...น้องแบค...ไม่...


 

แต่จะจูบ  นะครับ  พี่ลู่ขอแค่จูบเสียงแผ่วดังพร้อมกับที่ริมฝีปากของทั้งสองคลอเคลียกันอยู่ แบคฮยอนตาโตกับสิ่งที่ได้ยิน แต่ห้ามอะไรไม่ทันแล้ว...



 

ลู่หานจูบไล้ที่ริมฝีปากสวยของแบคฮยอน หยอกเย้าเบาๆ ก่อนจะแนบเรียวปากของตัวเองลงมาช้าๆ แต่แนบแน่น
ร่างเล็กหลับตาพริ้มขยับริมฝีปากตอบรับสัมผัสหวานนั้นอย่างไม่เกี่ยงงอน เพราะรู้ดี...แค่เพียงชั่ววินาทีที่อยู่ใกล้ชิดกัน
หัวใจของเขาไม่เคยปฏิเสธคนคนนี้ได้...







 

สายลมของท้องทะเลผัดผ่านเข้ามา ราวกับจะช่วยกระพือโหมรสจูบหวานๆ นั้นให้หวานยิ่งขึ้นอีก... มือที่จับกันอยู่ลู่หานจับให้มาวางที่ไหล่ของตัวเอง ก่อนจะโอบเอวและรั้งร่างของแบคอยอนให้ขยับมาใกล้ตัวเองอีก


 

ริมฝีปากของแบคฮยอนเปิดรับปลายลิ้นอุ่นที่แทรกเข้ามา ทั้งสองรับรู้ถึงกลิ่นของพั้นช์ที่เพิ่งดื่มเข้าไป ตวัดชิมความหวานในโพลงปากของกันและกัน อบอุ่นไปกับอ้อมกอดที่รัดรึงจนไม่อยากแยกห่างออกจากกัน...


 

เนิ่นนานกว่าที่จูบของทั้งคู่จะคลายออกจากกัน...


 

ลู่หานแตะหน้าผากของตัวเองกับแบคฮยอน ลมหายใจของทั้งคู่หอบถี่ ชั่วครู่ทั้งสองจึงยิ้มน้อยๆ ให้แก่กัน ก่อนที่ลู่หานจะจุมพิตเบาที่ริมฝีปากสวยที่แดงระเรื่อ และไล่ไปตามปลายจมูก เปลือกตา หน้าผาก แก้มเนียน... ตามด้วยอ้อมกอดที่รัดร่างของแบคอยอนเข้ามาและเสียงกระซิบแผ่วเบาว่า



 

จะว่าบ้าก็คงใช่... เพราะพี่คงบ้าไปแล้วจริงๆ  เราน่ารักเกินไปแล้วนะพยอนแบคฮยอน

 

 

แบคฮยอนขยับพลิกกายบนเตียงหนานุ่ม กลิ่นทะเล และเสียงจากด้านนอกบังกะโลค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในสติที่น้อยนิดนั้น... จนได้ยินชัดในความคิดที่เริ่มตื่น


 

เปลือกตาลืมขึ้นช้าๆ กระพริบปริบๆ ยังเช้าอยู่มาก แต่ร่างที่นอนโอบกอดเขาไว้ทั้งคืนนั้นไม่อยู่บนเตียงแล้ว ร่างเล็กของแบคอยอนขยับลุกขึ้นนั่ง มองสำรวจทั่วห้องพักไร้วี่แววของลู่หาน


 

เขาเลยเปิดประตู เดินมาหยุดที่ระเบียงมองเลยไปที่หาด เพราะแผ่นหลังของร่างสูงที่คุ้นตาปรากฏอยู่เบื้องหน้าริมหาดทราย


 

ตื่นเช้าจังแบคฮยอนพูดกับตัวเองก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องพักจัดการกลับตัวเองพร้อมกับเก็บของใช้ส่วนตัวที่มีใส่กระเป๋าเป้


 

แบคฮยอนเหลือบตาดูนาฬิกาติดผนัง หกโมงสิบห้านาที ไม่รู้ว่าลู่หานตื่นตั่งแต่กี่โมง ถึงได้ไปยืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น... เขาเดินออกมาจากห้องพักอีกครั้ง ปิดประตูเรียบร้อย ก่อนจะเดินไปตามถนนโรยกรวด สายตาจับอยู่ที่ร่างสูงของลู่หานที่เดินเอื่อยๆ ให้น้ำทะเลซัดโดนเท้าเล่นและหยุดนิ่งมองพระอาทิตย์ขึ้น



 

แสงของดวงอาทิตย์ทอขึ้นแล้ว    ภาพตรงหน้าของแบคฮยอน นั้นยากที่จะถอนสายตาออกจากใบหน้าของลู่หานอาบแสงแดดอ่อนๆ นั้น   ดวงตาที่มีแววเฉยเมยเสมอปิดลง มุมริมฝีปากบางยกขึ้นเล็กน้อย ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวพับจนมาถึงข้อศอกปลิวไปตามแรงลมทะเลอย่างอิสระเพราะเจ้าของไม่ได้คิดจะติดกระดุม ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเสื้อแขนกุดสีเดียวกันทำหน้าที่ปกปิดร่างกาย กางเกงผ้าเนื้อหนาสีครีมถูกพับขาขึ้นมาถึงเข่า


 

เฮ้อ...อีตาคนนี้ใส่อะไรก็ดูดีทุกอย่างเลยหรือไง


 

พี่ตื่นเช้าจังแบคฮยอนเดินไปใกล้ ๆ ร่างสูงที่ยืนหลับตาอยู่ ก่อนที่เปลือกตานั้นจะค่อยๆ ลืมขึ้น และใบหน้าหล่อเหลาจะหันมาสบตากับเขา


 

มายืนไม่ถึงยี่สิบนาทีเลยลู่หานตอบเสียงเบา...


 

สวยดีเนอะแบคฮยอนหันไปชมบรรยากาศ ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เขาทนสบตาของลู่หานไม่ได้เลยสักนิดไม่ว่าอีกฝ่ายจะเพียรส่งสายตาหวาน ๆ มาให้กี่ครั้งก็ตามลองมาเป็นเขาสิแล้วจะเข้าใจ


 

โดนดวงตาที่เคยเฉยเมย ไร้อารมณ์ ตลอดมาจ้องมองด้วยแววหวามไหว แฝงความอ่อนหวานอย่างนั้น... แม้แต่ตอนนี้ก็เถอะ


 

โอย! หัวใจจะหยุดเต้น!


 

ลู่หานไม่ตอบคำพูดของแบคฮยอน   สายตาของเขามองใบหน้าเนียนที่มันดูน่ารักน่าชัง  ผิวเนียนละเอียดของแบคฮยอนน่ามอง น่าสัมผัส ริมฝีปากอิ่มสวยแดงระเรื่อเสมอทั้งที่เจ้าตัวไม่ทาแม้แต่ลิปกลอส แต่มันกลับดึงดูดสายตาเขานัก... และที่ทำให้เขาไม่อยากจะละสายตาเลยก็คงเป็นดวงตาใสแจ๋วที่เช้าขนาดนี้เจ้าเด็กนี่ยังมิวายเขียนอายเนอร์เส้นบางเฉียบ  ทำให้ดวงตากลมมันชวนน่าค้นหาเข้าไปอีก  และมันเป็นประกายวิบวับเสมอ โดยเฉพาะเมื่อเจอสิ่งถูกใจ...แล้วเขาเป็นสิ่งถูกใจของเด็กน้อยคนนี้หรือเปล่านะ



 

ผู้ชายที่ชื่อลู่หาน  พอเป็นสิ่งที่น่าสนใจจนต้องตาต้องใจของพยอนแบคฮยอนบ้างไหมหนอ?

 




++++++++++++ที่เหลือ 60% ++++++++++++++

 

จะจ้องให้ได้โล่เลยหรือไงพี่ลู่!แบคฮยอนพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน... จ้องนิดจ้องหน่อยไม่ได้เลยนะ


 

ทีเรามองพี่ พี่ยังไม่ว่าอะไรเลย

 

ห๊า! รู้ตัวด้วยเรอะ...

 

ร่างเล็กเบะปาก ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสามส่วนของตัวเอง ในนั้นมีมือถือที่เขาแอบถ่ายรูปลู่หานเมื่อสักครู่ไว้...

 

จุ๊ ๆ อย่าเอ็ดไปนะ เดี๋ยวพี่ลู่คิดค่าแอบถ่าย!  น้องแบคถังแตกไม่มีจ่าย ><

 

มองนิดมองหน่อยไม่สึกหรอหรอกน่าหล่อขาดใจขนาดนี้ใครก็อยากจะมอง...


           ชิส์! ไม่เกิดมาหล่ออย่างพี่ลู่มั่งวะไอ้แบค..แม่งมีแต่คนชมว่าสวยหรือน่ารักอยากโดนชมว่าหล่อบ้างอะไรบ้าง





 

งั้นพี่มองเรา ก็ไม่สึกหรอเหมือนกัน จะบ่นทำไม?”



 

ใครบอกว่าพี่ลู่หานเป็นคนไม่ค่อยพูด... งานนี้ไอ้แบคขอเถียงขาดใจ อยู่กับเขาพูดเป็นต่อยหอยเชียว
(นี่พูดมากแล้วเหรอ?)


 

เดินเล่นกันดีกว่าลู่หานพูดเมื่อเห็นเด็กน้อยทำหน้าบึ้งตอนโดนย้อน เขาเป็นคนไม่ค่อยพูดก็จริงแต่ไม่ได้เป็นใบ้นี่...จะได้เถียงใครไม่เป็น...



 

ร่างสูงเดินนำหน้า โดยมีแบคฮยอนเดินตามหลังมาช้า ๆ จังหวะการก้าวใกล้เคียงกัน... สายลมที่พัดผ่านมานั้น
ก็เหมือน ๆ กันกับทุก ๆ หาด แต่ไม่รู้ทำไม เช้านี้มันถึงทำให้ตั้งลู่หานยิ้มบางๆ ได้ตลอดไม่รู้... เพราะมีใครสักคนเดินอยู่ด้วยหรือเปล่านะ



 

พี่ลู่!


 

หืม?” ลู่หานขานรับเสียงเรียกนั้นไม่ดังมากนัก ร่างเล็กรีบก้าวเท้าให้เดินมาคู่กับร่างสูงทันที


 

น้องแบคขี่หลังได้ป่ะคำขอเหมือนจะเล็กๆ นะ แต่คนที่ต้องเป็นคนแบกนี่คิดหนักนะนั่น


 

ไม่ล่ะ...หนัก


 

ช่างเป็นคำปฏิเสธที่แสนจะตรง...เหลือเกิ๊นนนนนนนน!


 

ทำไมเป็นคนขี้งกงี้วะแบคฮยอนบ่นเสียงดังทันที แต่ลู่หานแค่ยักไหล่ไม่สนใจอยากได้


 

ก็อ้อนเอาซี่! น้ำเสียงและท่าทางออดอ้อนของแบคฮยอนเมื่อคืนมันยังติดตาของเขาอยู่เลย... น่ารักจนอยากเห็นอีก...หลายๆ ครั้ง... และตลอดไป...ยิ่งดี


 

ไม่รู้ล่ะร่างเล็กว่า และเฉไปด้านหลังของลู่หานอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับไหล่ของร่างสูงและโดดขึ้นหลังทันที


 

เฮ้ย!ลู่หานเซไปข้างหน้า สองแขน รวบขาที่กระหวัดเอวเขาไว้อย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าคนอยู่บนหลังจะตก


 

ทำบ้าอะไรวะ เดี๋ยวก็ตกหรอก


 

ไม่ตกหรอกน่า...


 

ลงเลยนะ...พี่ให้ขึ้นเมื่อไหร่ลู่หานแกล้งบ่นเสียงเขียว แต่แบคฮยอนส่ายหน้าหวือ


 

ไม่เอาน่า อย่างกสิ ตามใจกันหน่อยสิ...นะ..นะ..นะครับพี่ลู่..น้าให้น้องแบคขี่หลังหน่อย


 

มาแล้ว...นี่ไง ที่รอ! ไอ้เสียงเล็กๆ น้อยๆ นี่แหละ


 

ทำไมไม่ขอดีๆในความหมายของลู่หานก็คือ...ทำไมไม่อ้อนดีๆ ตั้งแต่แรกต่างหาก


 

เกิดพี่ลู่ไม่ยอมก็เสียเวลาเปล่า... น้องแบคอยากขี่หลังใครสักคนริมทะเลอย่างนี้มานานแล้วล่ะเสียงของแบคฮยอนแจ้วๆ


 

ร่างสูงแกล้งถอนหายใจ ก่อนจะเดินไปเรื่อย ๆ ช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้ม... ชอบจังแหะ ตอนที่ฟังเด็กน้อยคนนี้พูดนั่น พูดนี่ ทั้งที่ก็ไม่ใช่คนพูดมากอะไรแท้ๆ


 

ก็หาใครสักมาแบกสิลู่หานพูดไปอย่างนั้นแหละไม่ได้คิดจะให้ร่างเล็กตอบอะไรหรอกนะ แต่บังเอิญว่าเจ้าเด็กน้อยดันตอบนี่สิ แถมคำตอบก็นะ... ใจเต้นได้ผิดจังหวะดีแท้


 

จะไปหาคนอื่นทำไมล่ะ...มีพี่ลู่อยู่แล้วทั้งคนไม่รู้ว่าแบคฮยอนคิดก่อนแล้วพูด หรือพูดไปเพราะปากไวเท่านั้น ไม่รู้ว่าอย่างไหนกันแน่


 

แต่คำตอบนี้... ลู่หานขอยึดไว้เป็นของกลางมัดตัวจำเลยเลยแล้วกัน^^


 

ใบหน้าหล่อเหลาของลู่หานหันมาด้านข้าง ทำเอาแบคฮยอนต้องถอยใบหน้าหนีเพราะกลัวจะโดนแก้มเนียนๆของร่างสูง


 

แม้ลู่หานจะไม่ได้พูดอะไร   แต่ที่แน่ ๆ พอได้หยุดคิด ใบหน้าของแบคฮยอนก็ร้อนผ่าวขึ้นมา ยิ่งได้สบกับหางตาที่แลมาทางเขาแล้วยิ่ง...อ้ากกกก... หัวใจเต้นโครมๆ


 

ก็...ตอนนี้พี่ลู่อยู่ตรงนี้นี่แบคฮยอนรีบแก้... แต่ช้าไปซะแล้วเด็กน้อย พระเนียนไม่ปล่อยให้จำเลยหลุดคดีง่าย ๆ แน่...


 

งั้นก็ไปหาคนอื่นสิลู่หานแกล้งว่า แถมด้วยท่าทางจะปล่อยให้คนที่เกาะหลังอยู่ให้ร่วงซะตอนนั้นเลย จนร่างเล็กรีบกอดคอไว้แน่น ซบหน้ากับไหล่ของลู่หานง


 

ไม่เอาสิ... ไม่ใช่พี่ลู่ก็ไม่เอาหรอกซึ่งความจริงในใจมันก็เป็นอย่างที่ร่างเล็กพูดนั่นแหละ


 

แต่ผีอะไรเข้าสิงเขาล่ะเนี่ย ถึงได้พูดออกไปแบบนั้น... พี่ลู่จะว่าอะไรหรือเปล่าหนอ...


 

ก็พูดเองลู่หานแสร้งทำเสียงเฉยเมย เย็นชาใส่ ประหนึ่งว่าเคืองเต็มที่ แต่ความจริงแล้วรอฟังคำแก้ตัวหวานๆ
ของเด็กขี้อ้อนให้ชื่นใจมากกว่า...เดี๋ยวนี้เขาเป็นคนอย่างนี้แล้วเหรอเนี่ย



 

“...” แบคฮยอนยังไม่พูดอะไรออกมา   ทำเอาคนรอฟังใจแป้ว หยุดเดินซะเฉยๆ ทิ้งเวลาอีกหน่อยเจ้าตัวก็ไม่พูด เขาปล่อยให้ร่างของร่างเล็กไหลลงจากหลังช้าๆ จนมั่นใจว่าเท้าอีกฝ่ายแตะพื้นนั่นแหละถึงได้เดินห่างออกไป



 

แบคฮยอนเม้มปาก...มองแผ่นหลังที่แสนจะอบอุ่นนั้นเดินห่างไปช้าๆ ก่อนจะตัดสินใจในที่สุด เดินเร็วๆ ตามไปดึงชายเสื้อเชิ้ตของลู่หานไว้ จนร่างสูงหยุดเดิน


 

“...” ร่างเล็กยังไม่ได้พูดอะไรออกมา แม้ลู่หานจะเอียงตัวมามองแล้วก็ตาม มือสวยล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงอีกครั้ง และเอาของบางอย่างออกมา


 

น้องแบครัดผมให้นะไม่ได้อยากฟังคำพูดนี้สักหน่อย


 

ลู่หานถอนหายใจ แต่ก็ยอมอยู่เฉยๆ เมื่อมือสวยยกขึ้นมารวบผมของเขาไปด้านหลัง หยุกหยิกอยู่สักพักก็เอามือทั้งสองข้างวางที่ไหล่ของลู่หาน  บีบเบาๆ เขาแค่หันมาใช้หางตามองร่างเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลังเท่านั้น


 

ถ้ามีโอกาส...น้องแบคจะรวบผมให้พี่ลู่ทุกครั้งที่พี่ลู่ต้องการนะลู่หานจะเข้าใจความหมายที่เขาสื่อไปในคำพูดนี้หรือเปล่านะ ขอให้เขาเข้าใจทีเถอะ


 

เพราะแบคฮยอนไม่กล้าที่จะพูดตรงๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าลู่หาน...เขาไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเองเลย


 

แล้ว...แล้วถ้ามีโอกาส เล่นไพ่ชนะอีก... พี่ลู่ให้น้องแบคเลี้ยงข้าวที่ทะเลอีกนะ


 

ลู่หานหันหน้ากลับไปทางเดิม... ฉีกยิ้มหวาน หวานจนน่าเสียดายที่แบคฮยอนไม่ได้เห็นและหากได้ยินได้ในตอนนี้...
ร่างสูงก็อยากให้แบคฮยอนได้ยินเสียงที่หัวใจของตัวเองเต้นเหมือนกัน...เด็กน้อยจะได้รู้ว่ามันดังแค่ไหน



 

ร่างสูงไม่ตอบคำขอของแบคฮยอน เพียงแต่ย่อตัวลงเล็กน้อย เห็นเพียงเท่านั้น ร่างเล็กก็ขอเข้าข้างหัวใจตัวเองทันที



 

มันหมายถึงคำว่า ตกลง...ที่สื่อออกมาเป็นท่าทางสินะ


 

เด็กน้อยปีนขึ้นหลังของลู่หานอีกครั้ง คราวนี้กระชับกอดไหล่อีกฝ่ายไว้แน่น ไม่ยอมให้อีกฝ่ายปล่อยลงอีกแน่ๆ ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ไม่ยอมปล่อยหรอก


 

ถ้ารวบผมให้ได้ทุกวันจะดีมากเลยนะ แล้ว...ไม่ต้องรอเล่นไพ่ได้หรอก...ถ้าอยากมาก็บอกมีเวลาจะพามาอีก
คำพูดของลู่หานทำเอาแบคฮยอนยิ้มกว้าง กอดกระชับอ้อมแขนเข้าอีก



 

ขอบคุณครับพี่ลู่คำพูดเบาๆนั้นทำให้ลู่หานเอียงหน้ามาทางร่างเล็ก ก่อนจะโดนฉกหอมแก้มไปอย่างรวดเร็ว...


 

มากกว่าหอมก็ดีนะ...ฮ่าๆ น้องแบค..พี่ลู่ชอบ ^O^

 

ลู่หานและแบคฮยอนจัดการกับอาหารเช้าที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมไว้ให้ก่อนจะเช็คเอ้าท์ออกแต่ทั้งคู่ยังไม่กลับในทันทีลู่หานวางโปรแกรมง่ายๆ คือเช่ารถสกูตเตอร์คันเล็กขับเที่ยวตามชายหาดต่างๆ ไหนๆก็มาทั้งที ดูให้รอบๆ เลยดีกว่า



 

ความจริงแล้ว...จะว่าไปไม่ต้องเดินดูชายหาดอีกก็ได้หรอกนะ... เพราะการเดินเล่นที่หน้าบังกะโลของตัวเองเมื่อเช้ามันก็ทำเอาทั้งคู่อิ่ม



 

ไม่ใช่อิ๊ม...อิ่ม เพราะกินข้าวซะด้วย แต่เป็นอิ่มอกอิ่มใจ... ก็นะ แหมๆ มีเสียงแจ้วๆ เรียกพี่ลู่อย่างนั้น พี่ลู่อย่างนี้
น้องแบคอย่างนี้ น้องแบคอย่างนั้น  ต่อให้ขี่หลังกันทั้งวันก็คงไม่เบื่อหรอกมั้ง






 

Rrrr….Rrrr

 

แบคฮยอนขมวดคิ้วก่อนสไลด์หน้าจอกดรับสายอย่างงง ๆ เพราะน้อยครั้งที่แฟนของพี่ชายจะโทรหาตนเอง

 

“ครับพี่คริส”

 

ลู่หานที่ยืนกินไอติมอยู่ข้างร่างเล็กยืนเงียบ ๆ ระหว่างที่อีกฝ่ายคุยโทรศัพท์

 

“จะกลับเดี๋ยวนี้เลยครับ  คงถึงโซลดึก ๆ ฝากพี่กับพี่ชานยอลดูแลนูนาให้ด้วยนะครับ  ไม่ต้องเป็นห่วงน้องแบค..ครับแล้วเจอกัน”

 

ผิดไหม...ที่ลู่หานอยากให้ร่างเล็กแทนตัวเองว่า “น้องแบค” กับตัวเองแต่คนเดียว

 

“นูนาเกิดอุบัติเหตุ  ตอนนี้อยู่โรงบาลของมอ”

 

“งั้นก็กลับ”

 

สั้น ๆ ตามสไตล์ผู้ชายพูดน้อยก่อนเดินนำพร้อมกระชับมือเล็กให้เดินตามมา  หลังจากที่พวกเขาคืนรถเช่าแล้ว

 

“เดี๋ยวก่อนพี่ลู่  สถานีรถไฟมันไม่ใช่ทางนี้นะ” แบคฮยอนเอ่ยแย้งขึ้น

 

“ใครบอกว่ากลับรถไฟ  เราจะกลับเครื่องบินต่างหาก” 

 

แผนการเดินทางที่เปลี่ยนกะทันหันเกิดขึ้นในใจตั้งแต่ได้ยินร่างเล็กคุยโทรศัพท์แล้ว  ลู่หานพร้อมพร้อมกับโบกมือเรียกแท็กซี่ให้ไปส่งยังสนามบิน  พร้อมกับกดมือถือยุกยิกไปมาก่อนใบหน้าคมจะเงยหน้าขึ้นมามองคนนั่งข้างที่จ้องเขม็งมาด้วยความไม่เข้าใจ

 

“เรารีบไม่ใช่รึไง”

 

“แต่ว่า....” แบคฮยอนจะแย้ง

 

“เป็นเด็ก ๆ เป็นเล็ก ว่าง่าย ๆ ตามผู้ใหญ่พอ”

 

เราจะถึงโซลกี่โมงเหรอ?” แบคฮยอนถามขึ้นเมื่อทั้งคู่ขึ้นเครื่องบินโดยสารภายในประเทศโดยมีจุดหมายอยู่ที่สนามบินกิมโป

 

ไม่เกินสี่สิบนาทีน่าจะสักห้าโมงเย็น

 

ยังไม่ทันได้ง่วงเลย

 

ถ้าจะนอนก็ไม่มีใครว่าหรอกน่ะ

 

ปึ๊ด! แบคฮยอนหันไปมองเคืองๆ กับลู่หานที่นั่งพลิกนิตยสารที่แจกบนเครื่องต่อไป ไม่มีท่าทีอะไรนอกจากเฉยๆ ทั้งที่เพิ่งจะกวนประสาทเขาไป

 

ทำไมกวนประสาทจังวะแบคฮยอนพึมพำบ่น

 

ลู่หานใช่ว่าไม่ได้ยิน แต่ขี้เกียจพูด เดี๋ยวจะมีอาการโดนเด็กน้อยว้ากใส่ ไม่ได้กลัวแต่ขี้เกียจเห็นคนงอน...ฮ่าๆ ลู่หานไม่ตอบอะไร เท้าแขนขวากับพนักเก้าอี้ของร่างเล็ก ก่อนจะใช้ฝ่ามือจับศีรษะของแบคฮยอนโยกไปมา ขยี้ผมสั้นสีเปลือกมังคุดของแบคฮยอนเล่น

 

ส่วนแบคฮยอนนะเหรอ...นั่งกอดอกนิ่ง ๆ   

 

ลู่หานยังคงพลิกหน้าหนังสือของตัวเองไปเรื่อยๆ แม้ตอนนี้ทั้งคู่จะขึ้นมานั่งอยู่บนชั้นธุรกิจแล้วก็ตาม เขานั่งติดหน้าต่าง แสงมันทำให้เขามองตัวหนังสือได้ดีขึ้นแต่ตอนนี้มันมีสิ่งรบกวนทำให้เขาหงุดหงิดเล็กๆ ได้เหมือนกัน... นี่เขาพาเด็กน้อย หรือหมาน้อยมาเที่ยวทะเลกันแน่ หรือว่าทั้งสองอย่างรวมกัน

 

แบคฮยอน...นั่งเฉยๆ ไม่ได้หรือไงลู่หานพูดเบาๆ เมื่อหางตาจับภาพได้ว่าเจ้าตัวแสบหยุกหยิกไปมา ชะเง้อมองออกนอกตัวเครื่องทางฝั่งเขาเหลือเกิน...

 

ก็น้องแบคอยากเห็นข้างนอกนี่คำตอบด้วยเสียงแจ้วๆ เบาๆ นั้นทำเอาลู่หานถอนหายใจปิดหนังสือในมือ...
หมดอารมณ์ดูคอลเลคชั่นใหม่ของหลุยส์วิคตองแล้ว
!!!


 

งั้นเปลี่ยนที่กันเขาลุกขึ้นยืน แบคฮยอนเองก็ไม่ได้ขัดขวางอะไร เขยิบมานั่งเบาะของลู่หาน ให้ลู่หานไปนั่งที่ของตัวเอง และหลังจากนั้นลู่หานก็ได้รู้แล้วว่า หมาน้อยติดกระจกน่ะมันเป็นยังไง

 

แบคฮยอนแทบจะแทรกใบหน้าของตัวเองกับกระจกเครื่องบินเพื่อมองเบื้องล่างของปูซานก่อนที่เครื่องบินจะเทคออฟและปรับเพดานการบินให้สูง

 

ให้ตาย เด็กนี่เพิ่งขึ้นเครื่องรึไงวะเนี่ย?

 

ลู่หานเอานิตยสารใส่ไว้ที่ตาข่ายเก็บของ ก่อนจะเอาไอพอดทัชออกจากระเป๋าใบเล็กๆ ที่เจ้าตัวใส่มือถือ กระเป๋าสตางค์  เขาเปิดเพลงฟังเบาๆ แก้เบื่อกับการนั่งรถหรือต้องบินไกลๆ ไม่ใช่ไม่คิดห่วงเด็กน้อยที่นั่งอยู่ข้างๆ หรอกนะ แต่เด็กนั่นลืมไปแล้วมั้งว่าเขามาด้วย ก็เล่นเป็นฝาแฝดกับกระจกขนาดนั้น

 

เครื่องขึ้นมาเกือบยี่สิบนาที  แบคฮยอนก็เบื่อกับภาพข้างนอก หันมาสนใจบรรยากาศในเครื่องบ้าง ก็ไม่มีอะไรพิลึกพิลั่นหรอก เขาเลยพุ่งความสนใจไปที่คนที่นั่งข้างๆ มากกว่า...

 

พี่ลู่หานหลับ!... ได้ไงวะเนี่ย!

 

แบคฮยอนแทบจะแยกเขี้ยวเมื่อเห็นร่างของลู่หานนอนหลับตา ศีรษะเอียงไปทางไหล่ซ้าย มีหูฟังยัดหูอยู่...
รู้งี้เขาเอาไอพอดของตัวเองมาด้วยก็ดี


 

พี่ลู่...พี่ลู่แบคฮยอนกระซิบพร้อมกับเรียกเบาๆ แต่ร่างสูงไม่มีท่าทีว่าจะตื่น เลยเอานิ้วไปจิ้มแก้มของคนนอนหลับอยู่  ก่อนจะเอื้อมไปบีบจมูกโด่งนั้น

 

ลู่หานรู้สึกตัวตั้งแต่แบคฮยอนเรียกนั่นและ แต่ขี้เกียจลืมตากลายเป็นว่าตอนนี้เด็กน้อยได้ทีแกล้งเขาซะแล้ว...มันจะซนไปไหนวะ... ร่างสูงยกมือขึ้นคว้ามือซนๆ นั้นไว้ ก่อนจะลืมตาขึ้นมา แล้วใช้ปากงับนิ้วนั้นซะเลย

 

ก็ไม่ได้เจ็บหรอก แต่แบคฮยอนขอแสดงละครว่ามันเจ็บมากได้หรือเปล่า

 

ซนอะไรเยอะแยะฮึ

 

แบคฮยอนหน้ายุ่ง สะบัดมือที่โดนงับไปมา ไม่ตอบน้ำเสียงเชิงดุที่ฟังไม่จริงจังอะไร แถมยังแฝงแววเอ็นดูอยู่มากมายด้วยซ้ำ

 

น้องแบคอยากฟังเพลงมั่งแบคฮยอนว่า

 

แต่ลู่หานได้ยินไม่ถนัดเลยต้องถอนหูฟังออกจากหู    ร่างเล็กได้ทีเลยคว้าหมับเอาหูฟังมายัดใส่หูตัวเองทันทีโดยไม่รอให้เจ้าของอนุญาต   ไม่รู้ล่ะถ้าว่าเขาก็จะบอกว่าเป็นค่าทดแทนที่ร่างสูงงับนิ้วสวยๆ ของตัวเอง

 

ลู่หานส่ายหน้า    ตัดสินใจได้แล้วว่าเขาพาลูกหมาพุดเดิ้ลน้อยสุดจะซนมาเที่ยวทะเลเป็นที่แน่นอนทำใจให้ปลง แต่ก็โกรธไม่ลงจริงๆ จะโกรธได้ยังไงกันล่ะ

 

ในเมื่อตอนนี้แบคฮยอนทำอะไร...ในสายตาของเขาก็มองว่ามัน...น่ารัก ไปซะทุกอย่าง

 

ลู่หานกรอกตาไปมาก่อนจะยิ้มกับความคิดของตัวเอง...เออนะ... มองผู้ชายด้วยกันน่ารักก็ได้นะเขาน่ะ... แต่เรื่องอะไรที่คนอย่างเขาจะสน... แค่ถ้าคนที่อยู่ด้วยแล้วรู้สึกดีอย่างนี้ ก็พอแล้วสำหรับเขาน่ะ...

 

ลู่หานแลหางตาไปมองคนข้างกายที่ตอนนี้เอานิ้วมาสะกิดแขนของเขา...จะเอาอะไรอีกละไอ้น้องหมาน้อย!

 

ฟังเพลงนี้สิแบคฮยอนว่า พร้อมกับเอาหูฟังข้างหนึ่งมายัดหูให้กับเขา...

 

เสียงดนตรีที่เขาได้ยินทำนองคำร้อง มันทำให้เขาอมยิ้ม... ยิ่งมองไปยังคนข้างกาย ที่ตอนนี้ทำเป็นเมินมองออกนอกหน้าต่าง แต่ก็ไม่สามารถปิดความแดงของใบหน้าเนียนที่ลามถึงหูแล้วมั้ง...

 


뜨거운 입술이 너의 부드러운 입술에 닿길 원해
แน ตือกออุน อิบซุลรี นอเย บูดือรออุน อิบซุลเร ดากิล วอนแฮ
ริมฝีปากอันรุ่มร้อนของฉันอยากจะสัมผัสริมฝีปากนุ่มนวลของเธอ
사랑이 너의 가슴에 전해지도록
แน ซารางงี นอเย กาซึมเม จอนแฮจีโตรก
เพื่อที่ความรักของฉันจะส่งผ่านไปถึงใจของเธอ
아직도 나의 마음을 모르고 있었다며는
อาจิกโต นาเอ มาอึมมึล โมรือโก อิทซอทตามยอนนึน
แต่ถ้าเธอยังคงไม่รู้ว่าฉันรู้สึกเช่นไร
세상 누구보다 사랑하겠어
อิ เซซัง กือ นูกูโบดา นอล ซารางฮาเกซซอ
ฉันจะรักเธอให้มากกว่าใครใครบนโลกนี้


사랑하겠어 언제까지나
นอล ซารางฮาเกทออ ออนเจกาจีนา
ฉันจะรักเธอไปตลอดกาล จะรักเพียงเธอ
사랑하겠어 지금 순간처럼
นอล ซารางฮาเกทออ จีกึม อี ซุนกันชอรอม
ฉันจะรักเธอตลอดไป ให้เหมือนกับช่วงเวลานี้
세상 누구보다 사랑하겠어
อิ เซซัง กือ นูกูโบดา นอล ซารางฮาเกซซอ
จะรักเธอให้มากกว่าใครใครบนโลกใบนี้


 

จะให้ลู่หานพูดยังไงดีล่ะ ความจริงก็ฟังเพลงนี้บ่อยอยู่หรอกนะ... แต่เพิ่งรู้สึกว่ามันเพราะสุดๆ ก็วันนี้แหละ

 

มือของเขาเอื้อมไปกุมมือสวยที่วางอยู่นิ่งๆ มาจับไว้ ก่อนจะประสานมือเข้าด้วยกัน และชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ดึงหูฟังของแบคฮยอนออกแล้วกระซิบว่า...

 

คิดเหมือนพี่รึเปล่า?... โลกคงจะมีคู่รักเพิ่มอีกคู่หนึ่งใช่มั้ย?” แบคฮยอนไม่ตอบ ก้มหน้าเบียดไปทางกระจก
ไม่ยอมหันมาสบตากับลู่หานที่ยิ้มหวานอยู่ข้างๆ



 

อาจิกโต นาเอ มาอึมมึล โมรือโก อิทซอทตามยอนนึนอิ เซซัง กือ นูกูโบดา นอล ซารางฮาเกซซอลู่หานพึมพำเนื้อร้องตรงนี้เบาๆ กะให้ได้ยินแค่คนเดียวเท่านั้นแหละมั้ง และการที่คนนั่งข้างก้มหน้างุดไม่ยอมหันมามองเลยมันทำให้รู้สึกลูกโป่งที่บรรจุก๊าซอยู่ภายในที่พร้อมลอยล่องไปในอากาศ


 

น้องแบคเขินก็น่ารักดีน่ะ ^^

 

 

 

**เพลง 사랑하겠어 (I choose to love you)

_______________________________________

เนื้อเพลง - jetlyrics.com ,@L_Rabbie
แปลอังกฤษ - Loveekoreanmusic2
แปลไทย - @L_Rabbie
ใครว่างลองฟังนะคะ https://www.youtube.com/watch?v=XvkPrp1mkYU

 

++++++++++++++++++++++tbc+++++++++++++++++++++++++++










++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มาอีกนิดดดดดดดดดดดดดดดดดด    เอาเวลางานมาลงฟิคแถมยังไม่จบอีก 5555555




+++++++++++++++++
องค์แม่ลู่แบคลง ><  (หราาาาาาาาาาาาาาาาาาา)
เดี่ยวพออ่านพาร์ทไคฮุนก็จะรู้ทำไมถึงลงลู่แบคให้อ่านคั่นเวลา
อิ.....................อิ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,423 ความคิดเห็น

  1. #1405 intaradear (@intaradear) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 00:01
    น่ารักจริงจริ๊งงง
    #1,405
    0
  2. #1333 GinG- (@parkyuchun-ging) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 23:15
    น้ำตาลพุ่งอยู่ทุกตัวอักษรเลย ฟหกดเ่าววงงาเกห้สงง หวานแบบที่เราต้องหยุดพักทุกๆ บรรทัด ถึงพี่ลู่ว... ขอพยอนเป็นแฟนสักที จะได้ทำไรได้มากกว่านี้(?) 555555
    #1,333
    0
  3. #1311 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 21:49
    อ่านไปเขินไปเลยเรา 
    #1,311
    0
  4. #1193 kisscaramelkiss (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 04:10
    หวานมาก น่ารักมากจริงๆ



    ㅜvㅜ อิ่มใจจังค่ะ ฮรื่ออออออ ละมุน~~
    #1,193
    0
  5. #1089 poyxxbayimm' (@poyxxbayimm) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 20:58
    ถ้าพี่ลู่ปล่อยหลุดมือไป จะแย่งเอง 555
    #1,089
    0
  6. #1029 MENO_SONG (@meno-song) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 12:01
    คู่นี้เเบบว่า หวาน ละมุน 
    สนุกมากคะ ไรต์
    #1,029
    0
  7. #896 Dream Smile huntae (@piaspiyathida) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 18:14
    เขินนนนนนน น้องอ้อนนน่ารักไปนะบางที  -//////-
    #896
    0
  8. #761 sungmin sj (@eurng) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 15:41
    โง้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    เขินน
    #761
    0
  9. #665 mo.morning (@momorning) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 02:37
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ฟินกับลู่แบค ละมุนมากอะ
    #665
    0
  10. #658 mydear28 (@lionking28) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2556 / 22:36
    กรี๊ดๆๆๆๆ ฟินกับลู่แบคมากก
    กินอิ่ม นอนหลับล่ะคืนนี้
    ไรเตอร์มาต่อเรวๆ นะ จุ๊บ
    #658
    0
  11. #657 OK GO (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2556 / 21:14
    เป็นฟิคลู่แบคหนึ่งเดียวที่อ่าน และชอบมากกกกกก ฟหกด่าสว !!!!



    ชอบกว่าไคฮุนเยอะ 55555 นี่มีแนวโน้มจะมีชานซูปะคะ 5555555555 ความมโนมีอยู่จริง

    ชอบกว่าคริสยอลด้วยนะ อะไรๆมันลงตัวเพราะน้องแบคมันน่ารักเนี่ยแหละ XD งี้ดดด อยากฟัดคน
    #657
    0
  12. #649 LittleP (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2556 / 09:37
    ลู่แบคนารักมาก บอกเลย

    น้องแบคกับพี่ลู่เนี่ย~

    ไหนจะเพลงนี้ ที่พี่ลู่กำลังพูดอีก

    ว่าโลกนี้จะมีคู่รักเพิ่มอีกคู่ใช่มั้ย



    ย๊า น่ารัก!

    รอตอนหน้านะค้า
    #649
    0
  13. #648 puncha_sugar (@sugar-puncha) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 21:58
    น่ารักมาก หวานเกินไปแล้วน่ะ พี่ลู่หล่อ พี่ลู่เท่ น้องแบคสวย? น้องแบคน่ารัก
    แต่น้องหมาน่ะเวลาเจ้าของมัน รัก ดูแลเอาใจใส่ มันก็น่ารักขี้อ่อนแบบนี้แหละ
    แต่ถ้าเจ้าของมันไม่มีเวลาให้ ไม่ใส่ใจ ไม่ดูแล หลงลืมว่ามีมันและต้องดูแลเอาใจใส่
    มันจะเป็นยังงัยน่ะ มันคงเหงา ไม่สดใสร่าเริงเหมือนเก่า ค่อยให้เจ้าของมาสนใจบ้าง
    พี่ลู่อ่ะได้มาแล้วก็ดูแลดีๆน่ะ
    ฟิคเค้าออกจะหวาน แล้วฉันจะมาม่าทำไมนิ แต่เค้าคิดว่าลู่แบคน่าจะประมาณนี้มั้ยอ่ะไรเตอร์
    #648
    0
  14. #642 tip_tip (@1198) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 13:41
    มาลงแล้วดีใจจัง

    น่ารักๆ น้องหมาแบค
    #642
    0
  15. #636 Oom (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 11:51
    หวานมากๆๆ ~~

    สองคนนี้ชอบมีคำพูดที่สื่อความหมายถึงกันตลอดเลย

    พี่ลู่คะ ช่างเป็นคำขอเป็นแฟนที่เริ่ดมากเลยค่ะ >.<

    #636
    0
  16. #635 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 10:07
    โอ๊ยยยยยคู่นี้มันจะอะไรนักหนาเนี่ย น่ารักเกินไปแล้วน๊าาาาาาาาาาา 
    #635
    0
  17. #634 nanni122 (@nanni122) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 08:24
    โอยยยยย...พี่ลู่ขรา

    อยากสิงร่างน้องแบคละเกิน ณ จุดนี้

    พี่ลู่หล่อใส ไฮโซมากค่ะ

    คือ เรียนวิศวะ แต่นางดูคอลเล็คชั่นหลุยส์

    บางทีก็แอบลืมไปว่า ลู่เกอกับน้องฮุนเป็นแฝดกัน

    เพราะคนน้องนี่แลไม่ไฮโซเลย


    ตอนนี้ละมุนมาก

    อยากมีโมเม้นต์ริมทะเลแบบนี้ในชีวิตตัวเองบ้าง อิจฉา

    สรุปว่าเป็นแฟนกันแล้วสินะ ๆ ๆ

    กลับไปเพื่อนคงเหวอแน่เลย
    #634
    0
  18. #632 PPP (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 08:17
    หวานมากกกก น้องแบคพี่ลู่

    โลกนี้มีแค่สองเราจริงๆ

    ชอบมากค่ะ ละมุนสุด อย่างกะทริปฮันนีมูนแหนล่ะ 5555
    #632
    0
  19. #626 ~,..>Husuju''< (@bleachman) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 02:04
    ทำไมไม่จัดปายยยยยย
    ฮาา
    #626
    0
  20. #618 OK GO (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 19:28
    โฮกกกกก

    อยากเป็นผู้ร้าย ดักฉุดข่มขืนอิแบค 555555555

    จะน่ารักไปมั้ย กล้าถามมากอ่ะ 55555555555 อ่อยสินะ อ่อยสินะ อ่อยสินะ 5555555555

    พี่ลู่จัดให้น้องมันซักรอบจิ 55555555



    ป.ล. อยากให้คยองมีใครซักคน แงงง
    #618
    0
  21. #616 hyukchul (@hyukchul) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 12:48
    ละมุนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ฮือออออออออออออออออออ
    #616
    0
  22. #608 un-til_dawn (@Strawberry-sai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 21:18
    ตายเหอะะะะะะะ ไคฮุนมาม่ากระจายเเน่เลยยยยยยยยยยยย ม่ายยยยน่าาาาาาาาาาา


    กรี้ดดดดดดดดดดดด ไรท์อย่ารังเเกคู่นี้สิ อ่านมา3คู่ คู่นี้มาวินสุดเลยในเรื่องมาม่าาา


    สงสารอีเน่อ่าาาา อย่ามาม่าเลยยยยยย กระซิกๆๆๆๆ 


    กลับมาลู่เเบคก่อน คือมันจะหวานไปไหนอ่าาา พี่ลู่หล่อมากอ่ะ น้องเเบคก็น่ารักที่สุดดด


    ชอบบบบบบบบบบบ ยังไงก็รอที่เหลือนะค่ะไรท์ รอไคฮุนด้วยยย มาต่อไวไวนะค่าาาาาาา 



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 กรกฎาคม 2556 / 21:18
    #608
    0
  23. #607 moonbeam.y (@ymoonbeam) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 21:13
    โอยยยยยยย หวานเวอร์
    พี่ลู่คะ ยกขันหมากมาขอกับมูนบีมเลยค่ะ 
    ถ้าจะหลงลูกมูนบีมขนาดนี้

    โอ้ยยยยย เขินนนนนนนนน
    ทุกฉากของคู่นี้ เราชอบมากกกกกกกกก
    มิเสียแรงที่อดใจรอมานาน

    ฮรือออออออ อินนนนนน
    ชอบอ่ะ >\\\\\<
    #607
    0
  24. #603 tip_tip (@1198) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 19:46
    บรรยากาศดีสุดสุด

    ลงอีกนะ
    #603
    0
  25. #601 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 18:58
    ไม่ไหววววววววววว พี่ลู่กับน้องแบคอะไรจะอบอุ่นขนาดนี้!!! >_< 

    #601
    0