[NCT] Pure Love จอมใจองค์ราชัน II [ JaeDo]

ตอนที่ 18 : #PLjaedo บทส่งท้าย[END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    11 เม.ย. 60

[Fic NCT]  Pure Love  [ #JaeDo , #TaeTen , #HanTa ft. Johnil]

By winata

Note: ต้นฉบับแรกก่อนเราทำการรีไรท์เล่มเพราะงั้นถ้าเจอคำผิด  โปรดอ่านข้ามๆเถอะนะคะ 5555+++

บทส่งท้าย




            “แย่แล้วเพคะองค์รานี  องค์ชายมินฮยอนทรงหายไปไหนก็ไม่รู้”




            ผู้ที่เป็นองค์รานีแห่งทงเยถึงกับหยุดชะงักการเคี้ยวหม้อยา...ยาแก้พิษของฮวากุน  พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมโบกมือไล่นางข้าหลวงพระพี่เลี้ยงขององค์ชายน้อยแสนซนมินฮยอน   ที่ปัจจุบันอายุได้ 12 ชันษาที่ดูท่าจะซนและดื้อมากหากจะโทษใครสักคนคงไม่แคล้วองค์ราชันแห่งทงเยที่ให้ท้ายและรับสั่งสอนสิ่งที่ผิดๆ กับพระโอรสจนโดยองคร้านจะแย้ง  มีทางเดียวคงต้องส่งองค์ชายน้อยไปให้พระเชษฐาอย่างองค์ราชันฮันซลอบรมสั่งสอน



            “ปล่อยเถอะ”



            “แต่ว่า..”



            “เล่นซนเสร็จ  เดี๋ยวก็กลับมาเองละ” เอ่ยบอกอย่างใจเย็นพร้อมเก็บตัวยาต่างๆ เข้าที่



            “เพค่ะองค์รานี  หม่อมฉันจะเรียนท่านอาจารย์แทอิลเอง” นางข้าหลวงรับคำก่อนจะค่อยๆ ออกไปจากเรือนยาหลวงสถานที่ทรงงานขององค์รานีโดยองนับตั้งแต่วันเดินทางมาถึงทงเย



            “สนุกนักรึไงมินฮยอนที่ทำคนอื่นวุ่นวายเพราะลูก” เอ่ยเบาๆ เพราะจากหางตาโดยองรู้แล้วว่าลูกชายคนเดียวซ่อนอยู่ตรงไหนหากเดาไม่ผิดคงเป็นเวลาที่ต้องคัดอักษรไม่ใช่ฝึกเพลงยุทธ์ที่เจ้าตัวชื่นชอบเลย  แอบหนีออกมาจนนางข้าหลวงแตกตื่น





            “ก็ลูกเบื่อนี่น้า   ท่านอาแทอิลให้ลูกคัดซ้ำๆอยู่นั้นละ ไม่เหมือนเรียนฝึกดาบกับอายองโฮเลยนิด”



            นั่นไงเดาเสียเมื่อใด




            “ท่านแม่   ท่านแม่ขอท่านพ่อให้ลูกนะ ไม่เรียนได้ไหมตำราไรแบบนี้เรียนแค่เพลงดาบพอ”




            “แล้ววันใดหาไม่มีท่านพ่อของลูกแล้ว  ครานั้นลูกจะปกครองบ้านเมืองหรือดูแลคนที่ลูกรักได้อย่างไร  หากไร้ซึ่งความรู้ในเมื่อลูกคือรัชทายาทเพียงองค์เดียวแห่งทงเย” โดยองเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ พร้อมดึงองค์ชายที่ทำหน้าบึ้งให้มานั่งลงข้างๆ พร้อมโอบกอดเอาไว้




            “อย่าริที่โยนไปให้ใคร  แล้วยิ่งแจมินอย่าได้คิดเชียวอาแทยงกับอาลู่ฟางห่วงน้องยิ่งกว่าอะไรแล้วที่สำคัญน้องสุขภาพไม่ดีแบบนั้น  มินฮยอนของแม่จะใจร้ายให้น้องครองราชย์แทนเราเชียวหรือ” เพราะฤทธิ์ของพิษที่พระอนุชาลู่ฟางได้รับแม้จะทำให้รักษาหายจนกลับมาเดินได้เช่นเดิม   แต่ผลข้างเคียงทำให้สุขภาพไม่ดีแถมยิ่งมีโซ่ทองคล้องใจกับอดีตทหารคนสนิทขององค์ราชันแจฮยอนที่ตอนนี้ได้ขออนุญาตลาออกจากตำแหน่งต่างๆ ไปใช้ชีวิตแสนเงียบสงบสามคนพ่อแม่ลูกยังสวนดอกไม้นอกเมืองหลวงของทงเย





            “อย่างแจมินนะควรเป็นพระชายามากกว่าเถอะท่านแม่” มินฮยอนแย้งใครอยากให้น้องคนน่ารักตายิ้มของตนเองเป็นองค์ราชันกันเชียว  นี่ถ้าเผลอหนีออกจากวังได้สาบานเลยว่ามินฮยอนจะควบม้าคู่ใจให้ถึงสวนของท่านอาภายในครึ่งก้านธูปเลยเถอะ




            “ถ้าไม่อยากให้น้องขึ้นครองราชย์แทนเรา  ก็ต้องใจเรียนสิการจะเป็นกษัตริย์ปกครองคนได้ย่อมต้องรู้ในหลายๆด้านจะเก่งแค่เพลงดาบเพียงอย่างเดียวก็หาใช่ไม่” องค์ราชันแจฮยอนที่เสด็จมาถึงตรัสขึ้นเพราะเจ้าลูกเสือน้อยที่กอดซุกพระมารดาอย่างออดอ้อนมันทำให้พระองค์แอบเคืองเล็กๆ ถึงจะพระโอรสก็หวง




            “ลูก...”




            “มินฮยอน  ไม่มีใครอยากบังคับลูก  หากไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำรวมถึงบัลลังก์ของทงเยก็ไม่ต้องใส่ใจ  หากลูกไม่ใช่รัชทายาท เดี๋ยวพวกองค์มนตรีก็คงสรรหาผู้เหมาะสมเองเพราะงั้นอยากทำอะไรก็ทำ   จะไปหาเจโน่ที่นอกเมืองก็ไปได้นะแม่ไม่ห้าม”




            “...” ครานี้องค์ชายตัวน้อยที่เงียบลงพร้อมทำสีหน้าครุ่นคิด  ทำให้องค์รานีโดยองเอ่ยต่อ




            “หากลูกไร้ซึ่งความสามารถไม่ว่าจักทางใด  ไม่มีทางที่ลูกจะปกป้องคนที่ลูกรักหรือคนที่รักลูกได้เลย” โดยองเอ่ยช้าๆเพราะช่วงเหตุการณ์กบฏของทงเยก่อนแจฮยอนขึ้นครองราชย์  ร่วมถึงการลองวางยาพิษพระอนุชาลู่ฟางแทบจะวิดทำให้ขุนพลแทยงตาบอดล้วนถูกเล่าสู่ให้องค์ชายมินฮยอนฟังราวกับเป็นนิทานก่อนนอน




            “ลูกอยากปกป้องท่านแม่  ท่านพ่อ น้องเจโน่ ท่านอาลู่ฟาง ท่านอาแทยงแล้วก็ทุกๆ คน”




            “แบบนี้มินฮยอนของแม่ต้องตั้งใจเรียนรู้ไหม” มินฮยอนพยักหน้ารับคำพระมารดาก่อนจะกอดตัวซุกแน่นโดยไม่สนใจสายตาหวงๆ จากองค์ราชันแจฮยอนสักนิด




            “มินฮยอน  ปล่อยแม่เจ้าได้แล้ว” แต่ดูเหมือนลูกชายจะไม่ยอมฟังนอกจากไม่ปล่อยแล้วยังกอดคนเป็นพระมารดาแน่นจนองค์ราชันถอนหายใจอย่างอ่อนใจ  เพราะพระโอรสทรงหวงพระมารดาเกินไปวันดีคืนดีก็มานอนแทรกกลางระหว่างตนเองกับโดยองพอจะดุก็บอกลูกฝันร้ายไม่กล้านอนคนเดียว




            “แบบนี้เมื่อไหร่จะโตเสียทีมินฮยอน  เอาเป็นว่าหากสอบได้คะแนนดีๆได้รับคำชมจากแทอิล  พ่ออาจจะอนุญาตให้ไปหาท่านอาลู่ฟางของเจ้าเสียห้าหกวัน”




            “ท่านพ่อ  ท่านสัญญาแล้วนะ” องค์ชายน้อยมินฮยอนเอ่ยเสียงดังลั่นพร้อมกับยิ้มกว้าง  แล้วรีบเรียกหานางข้าหลวงให้เอาอุปกรณ์การเรียนไปหาอาจารย์ของตนเองอย่างมุนแทอิลที่ยังต้องรออยู่ห้องทรงอักษรแน่ๆ




            “ขืนยังไม่ทรงไม่ปรามมินฮยอนเสีย   คราหน้าคงเอาไม่อยู่แล้วกระมัง”




            “ลูกยังเด็กอยู่เลย”




โดยองค้อนให้องค์ราชัน  อย่าคิดว่าตนจะไม่รู้ว่าตอนองค์ราชันแจฮยอนในวัยสิบสองชันษามีความสามารถขนาดไหน  รู้ว่ารักลูกชายคนเดียวมากเพราะมินฮยอนเกิดมาตอนที่องค์ราชันกวาดล้างหนอนบ่อนทำร้ายราชวงศ์และอาณาทงเยเสียสิ้นซาก  แถมยังเหงาเพราะขุนพลคู่ใจทั้งหลายต่างแยกย้ายกันไปมีครอบครัวของตนเอง  จะมีเพียงมุนแทอิลที่ยังถวายงานในวังหลวงอยู่ 




ส่วนยูซอง  องค์ชายจากมาฮันกว่าจะยอมตกลงปลงใจยอมไปเป็นพระชายาขององค์ชายฮันซลแห่งพูยอ  ก็เล่นเอาพระเชษฐาของโดยองแทบจะกระอักเลือดตายเพราะโดนเล่นแง่   คนสุดท้ายคิมจงอินก็ลาออกตามติดจุนมยอนราชเลขาขององค์ชายฮันซลไปยังพูยอด้วยอีกคน




“แบบนี้มินฮยอนจะเป็นเชษฐาที่ดีได้อย่างไรกัน” ครานี้แจฮยอนจับร่างบางที่จากวันนั้นเป็นเด็กน้อยแปลกหน้าที่พบกันที่ทุ่งหญ้าชายป่าของพูยอจนตอนนี้เป็นถึงองค์รานีแห่งทงเยให้หันมามองกันตรงๆ




“พี่เข้าใจถูกหรือไม่” แจฮยอนวางมือไปสัมผัสยังหน้าท้องของโดยองแม้จะแพรพรรณเนื้อดีกั้นอยู่แต่ร่างสูงกลับรู้สึกชีวิตเล็กๆ ที่นูนขึ้นมา




“นึกว่าคงไม่มีโอกาสมีน้องเสียแล้ว  ไม่แพ้อะไรเลยจนเป็นลมวูบที่เรือนยาเมื่อเดือนก่อน” โดยองที่เห็นสีหน้าของพระสวามีเปลี่ยนไปก็รีบกุมมือหนาไว้ทันที  เพราะกลัวว่าองค์ราชันจะทรงกริ้วแล้วเรียกข้าราชบริพารมาลงโทษ




“พี่อยากจะโกรธเจ้านักโดยอง” ถึงจะเป็นใหญ่เหนือใต้หล้าและอยู่ผู้คนมากมายทั้งแผ่นดินแต่มีเพียงผู้เดียวกุมหัวใจของตนเองเอาไว้...องค์ชายน้อยโดยอง  ไม่ว่าสักจะกี่ปีผ่านมาก็ไม่เคยรู้สึกรักเหน่งน้อยที่อยู่เคียงข้างน้อยลงเลย




“ราชกิจท่านพี่มีเสียมากมาย  หากน้องไม่มีครรภ์ขึ้นมาจริงๆ กลัวว่าท่านพี่จะทรงเสียพระทัยเหมือนครั้งก่อนๆ”




 เพราะนับแต่องค์ชายมินฮยอนประสูติ   ทั้งองค์ราชันแจฮยอนและองค์รานีโดยองต่างเฝ้าที่จะมีพระโอรสหรือพระธิดาอีกสักองค์แม้จะบำรุงด้วยกุหลาบหิมะ  ยาบำรุงโบราณของพูยอที่ทำให้ผู้ชายสามารถตั้งครรภ์เหมือนอิสตรีแต่จนราวจนรอดก็ไม่มีจนล่วงมาถึงตอนนี้  ที่องค์ชายมินฮยอนมีชนมายุสิบสองพรรษา




“ถ้าได้ลูกสาวก็ดีนะ  เราอยากมีลูกสาวที่เหมือนเจ้าทุกกระเบียดนิ้วโดยอง”  ร่างบางอดที่ขำขึ้นมาเสียไม่ได้ในขณะที่ทั้งคู่เดินเคียงข้างในอุทยานหลวงของทงเย  คราใดที่อยู่สองต่อสองจะเหลือเพียงจองแจฮยอนและคิมโดยองเหมือนเช่นคราแรกที่ได้พบกัน




“ยิ่งคาดหวัง  ก็ย่อมผิดหวังมาก”




“ถึงพี่จะหวังไว้  เพราะพี่คิดหากมีลูกสาวก็อยากให้ช่วยดูแลเจ้าในยามพี่หรือมินฮยอนไม่อยู่  หรือหากเป็นชายก็ยังหวังให้เขาช่วยมินฮยอนปกครองบ้านเมืองแต่ไม่ว่ายังไงพี่ก็รักเจ้ากับลูกที่สุดโดยอง”  ร่างบางไม่เอ่ยอะไรนอกจากสวมกอดร่างสูงใหญ่ที่โอบกอดตนไว้  ไม่มีวันใดที่องค์ชายน้อยโดยองรู้สึกว่าตนตัดสินใจผิดในการมาเป็นองค์รานีแห่งทงเยเพราะโดนมัดมือชกจากองค์ราชันจอมเจ้าเล่ห์




หากไม่รัก  ไม่ห่วงหาแล้วใยต้องคำนึงหา




“เราก็รักท่านพี่   คงรักมาตลอดตั้งแต่ริมน้ำที่ท่านช่วยชีวิตเราเอาไว้ตั้งแต่ตอนโน้น”




“เจ้าเด็กแก่แดด  มิน่าเล่าตอนนั้นเจ้าถึงได้กล้าจุ๊บแก้มเรา” แจฮยอนหัวเราะเพราะการพบกันครั้งแรกของคู่ที่ต่างไม่มีโอกาสได้พูดถึง  ขนาดที่ยูซองเพียรถามเสียจนเลิกถามว่าเคยพบกันตั้งแต่ตอนไหน




“ต่อให้ตอนนั้นหรือตอนนี้  เราก็กล้าเพราะท่านพี่เป็นของโดยองคนนี้ไม่เช่นนั้นแล้วท่านคงไม่กล้ามัดมือชกเราเป็นคู่หมั้นหรอก” ร่างสูงกดจูบเบาๆ ยังปรางเนียน




ถูกของโดยองทั้งที่ตอนแรกคิดจะยกทัพมาบุกพูยอแล้วยอมเป็นเมืองลูกหลวงของทงเยเสียด้วยซ้ำไป  แต่พอได้เห็นใบหน้าขององค์ชายน้อยที่ทุ่งหญ้าชายป่าของพูยอ  แจฮยอนก็เปลี่ยนใจเสียทันทีรวมถึงสร้อยนิลที่ห้อยเหรียญเงินที่มีตราพญาอินทรีย์ที่ดวงตาประดับด้วยไพลินสีแดง   สัญลักษณ์ของดวงตราพระราชลัญจกรประจำตัวองค์ราชันแห่งทงเย  แม้จะมีพระสนมมากมายจากหัวเมืองน้อยใหญ่ที่ส่งมาถวายงานแต่ไม่มีผู้ใดที่แจฮยอนอยากให้เท่ากับโดยอง  แม้จะใช้เล่ห์ก็เถอะ




“เราอยากขี่เจ้าจางโฮออกไปเที่ยวจัง”




“อย่าแม้จะคิดโดยอง” รีบเอ่ยดักไว้ก่อนนิสัยชอบแอบไปเที่ยวนอกวังมินฮยอนก็ได้นิสัยองค์รานีโดยองมาชัดๆ แต่ต่างเป็นสัดส่วนที่พอดีกันและกัน




“เฮ้อ  ให้ตายสิถ้าเจ้าอยากออกนอกวังเราก็จะพาไปเองก็แล้วกัน” จบคำใบหน้างอๆขององค์รานีก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหวานที่มีให้กับองค์ราชันแจฮยอนแต่เพียงผู้เดียว





            “ขอแค่ท่านพี่พาไป  เราก็จักตามท่านไปจนสุดหล้าองค์ราชัน”

 




สองหัวใจเกี่ยวร้อยรัก

สุดจะหักห้ามใจเอ่ย

แม้กงล้อของกาลเวลาจะหมุนผ่าน

แต่ใยเสน่หาได้ก่อเกิดแล้ว

ร่องรอยหอมละมุนทุกคำนึง

เพียงรอวัน เวลา และโอกาส

ที่ทำให้เราสองหวนมาเจอกันอีกครา

โอ้....จอมใจแห่งองค์ราชัน



 

 

 

END

 

#PLjaedo

ไหนที่สุดก็ถึงตอนที่ต้องกล่าวลาอย่างเป็นทางการกับคู่แจโดก่อนจะส่งไม้ต่อให้กับแทเตนล์

ขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาถึงตอนนี้

จากตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะสามารถเขียนมาจนถึงหน้านี้ได้   เพราะปีที่ผ่านมาชงเหลือเกิน 55555555555

ไหนๆ แล้วก็มาอยู่ด้วยกันจบซีรี่ส์Pure Love ที่ยังเหลืออีกหลายคู่  ซึ่งแน่นอนพาร์ทไหนของคู่นั้นคู่นั้นเด่นสุด^^


ขอบคุณทุกคอมเม้น +ยอดวิว +fav ถือว่าเป็นกำลังที่คนอ่านมีให้วินนี่

และขอบคุณมากสำหรับคนที่สั่งเล่มที่รอมานาน (ตอนนี้น่าจะได้เล่มครบทุกคนแล้ว)

 เพราะความผิดในการจัดการของเราเองทำให้ล่าช้ามากแต่ก็ยังรอกันอยู่

บางคนทักDM มาในแอคหลักเราอาจไม่เห็น  แนะนำให้ทักหรือเมนชั่นแจ้งได้ที่ @winatafiction




แล้วหวังว่าจะได้เขียนทอล์คอะไรแบบนี้ยาวๆ อีกในโอกาสหน้า...ของ#PLtaeten

***รักทุกคน***

วินนี่(winata)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

627 ความคิดเห็น

  1. #616 Panda~~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 15:33
    อบอุ่นมากเลยค่ะ องค์ราชันกับองค์รานีเหมาะสมกันมากกก องค์ชายมินฮยอนก็น่ารัก ซนเหมือนมารเดา 555 ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านค่ะ
    #616
    0
  2. #604 pinkshoes (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 03:31
    น่ารักที่สุดเลยยย
    #604
    0
  3. #589 ploy wty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:10

    จบแล้ว เนื้อเรื่องดีต่อใจมากเลยค่ะ เขินฝ่าบาท

    #589
    0
  4. #561 เคเฮชเย็นเย็น (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 09:01
    เนื้อหาดีมาก จบแบบหวานแววมีลูกอีกต่างหาก เขินนนนน
    #561
    0
  5. #554 Lin_alirat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 20:58
    เนื้อเรื่องดีมากกกกก น่ารักมากเลยยย เขินไปหมดเเร้ว
    #554
    0
  6. #552 sansariru (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 13:29
    เนื้อเรื่องน่ารักมากเลยค่ะ อ่านแล้วยิ้มตามไปด้วยตลอดเลย รักมาก :3
    #552
    0
  7. #542 gwynplaine (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:22
    ตกลงลูกของลู่ฟางกะแทยง ชื่อแจมินหรอเจโน่กันแน่อะ งง
    #542
    0
  8. #541 jubjang21 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 18:36
    ฮืออออออออออ จบแล้ววว เราพึ่งได้มาอ่านๆ ขอบคุณที่แต่งฟิคแนวนี้นะคะ เราชอบโดยส่วนตัวด้วย555555555 เป็นกำลังใจให้นะคะ<3
    #541
    0
  9. #506 ความลับ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 16:56
    งื่อออออออ ไม่อยากให้จบเลยง่าาาาาาา พอแยกย้ายกันแล้วรู้สึกใจหายชอบกล แต่ทุกคู่ก็ลงเอยด้วยดี ราชาแจฮยอนคงเหงาน่าดู สหายหนีออกเมืองหมดเลย องค์ชายมอนฮยอนน่ารักมาก อยากกอด ฮ่าๆๆๆๆ
    #506
    0
  10. #501 chali_23 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 21:19
    ลูกน่ารักจัง ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่านนะคะ ภาษาสวยงามมาก 
    #501
    0
  11. #498 Mookxoxo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 02:10
    น่ารักสุดๆ จะตามทุกคู่เลยค่ะ โดยเฮพาะฮันตะนี่ตั้งตารอเลย น่าจะมันส์สุดละคู่นี้
    #498
    0
  12. #496 .PMPJNKB. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:05
    จะมีภาคต่อของมาร์คโน่มั้ยเนี่ย อยากให้มีจัง 5555555555
    #496
    0
  13. #491 cyn'dy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 22:19
    ในที่สุดก็ถึงตอนจบของคู่แจโดแล้วหรอคะเนี่ย ใจหาย นี่เราอ่านรวดเดียวจบจริงๆ ดีใจที่ตัวเองตัดสินใจคลิกเข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้นะคะ เราชอบความรักของทั้งคู่จริงๆ มันมั่นคงและยืนยาวมากๆ ชอบที่ทั้งสองคนมีด้านพิเศษๆที่คนอื่นไม่มีทางเห็นให้แค่กันและกันเท่านั้น รอยยิ้มที่แท้จริงของแจฮยอนที่มีให้แค่โดยองคนเดียว ท่าทางอ้อนๆยอมเผยความอ่อนแอของตัวเองของโดยองให้แจฮยอนเห็นคนเดียว มันลึกซึ้งมากๆ และเมื่อผ่านมาหลายสิบปีแล้วมันก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ทีนี้โดยองก็จะคุณแม่บูกสองแล้วนะคะ 5555555 ดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ ท่าจะเป็นองค์ราชินีที่บ้างานมากๆเลยค่ะ 555555 ส่วนมินฮยอนนี่แส๊บแสบ ไม่รู้ได้ใครมานะคะ เขาเรียกว่าส่วนผสมที่ลงตัวจริงๆ เข้มแข็งชอบการต่อสู่แบบแจฮยอน และทะเล้นชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ๆแบบโดยอง แหมมม อูแจจจ กับลูกกับเต้าก็หวงคุณกระต่ายเขานะคะ 555555555 เฮ้ออออ ใจหายค่ะ 5555 จากนี้ไปเราจะได้อ่านคู่แจโดน้อยลงกว่สเดิมแล้ว ยังไงก็ตืดตามแจโดจสกเรื่องราวของแทเตนล์นะ แล้วก็ท้ายที่สุดขอบคุณไรเตอร์ที่เเต่งฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาค่ะ มอบความสุขให้เราจริงๆ เราอ่านไปยิ้มไปตลอดทั้งเรื่องเลยค่ะ ทำให้วันนี้เป็นวันที่ดีอีกหนึ่งวันของเราเลย ได้อ่านฟิคดีๆรวดเดียวจบในวันธรรมดาๆแบบนี้ 555555 เราย้อนกลับไปดูนิยายที่เคยแต่งทั้งหมดแล้ว ตื้นตันมาก เลิฟแมช คู่คริสยอล ฮรืออออออ ดีใจนะคะที่ได้มีโอกาสอ่านฟิคคนละคู่คนละเรื่องจากไรเตอร์คนเดียวกัน แล้วก็กลายเป็นฟิคที่อยู่ในใจเราอีกทั้งสองเรื่องเลย ก็จะติดตามผลงานต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ เราเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ
    #491
    0
  14. #475 nutnnpp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 18:10
    ชอบบบ แงงงง ชอบพระโอรสด้วยอ่ะ
    #475
    0
  15. #472 minkk.02 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 15:48
    จบแล้ววววววว ชอบมากกกก
    #472
    0
  16. #471 Océan17 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 15:18
    ถถถถ ยองโฮคนดีเป็นม้าเหรอ555
    #471
    1
    • #471-1 winata(จากตอนที่ 18)
      11 เมษายน 2560 / 15:26
      จางโฮ 555555555555555555555555
      พิมพ์ผิด เค้าขอโทษ
      #471-1
  17. #470 Lunarita Lucia (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 14:45
    ตัวเองงงงงง เรางงอ่ะ สรุปเจโน่แจมินลูกใครอ่า 555555 แจมินลูกแทเตนล์ ละเจโน่อ่า
    #470
    1
    • #470-1 winata(จากตอนที่ 18)
      11 เมษายน 2560 / 15:00
      เราพิมพ์ผิดค่ะ ลูกของแทเตนล์(พระอนุชาลู่ฟางกับขุนพลแทยง) คือแจมิน คนเดียวค่ะ 5555555 อันนี้คือต้นแบับก่อนเรารีไรท์เล่มค่ะ T^T
      #470-1
  18. #468 nnsr94 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 14:16
    งื้อออ จบแล้วววว :( น่ารักมากๆเว่อ ติดมากกกกก
    #468
    0