[Fic EXO] [คุณชายมาเฟีย[ Taokai,Krislu,Hunkris,Chanbaek]

ตอนที่ 3 : TaoKai [คุณชายเล็ก] Chapter 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    1 ก.พ. 57

[Fic EXO] [คุณชายมาเฟีย The Series  [ Taokai,Krislu,Hunkris,Chanbaek]

TaoKai [คุณชายเล็ก]

By winata

Chapter 02

 

            ปัง...ปัง........ปัง...ปัง  


 

            เสียงลั่นไกปืนลูกซองทุกครั้งถูกเป้าบินสีแดงทุกเป้า  มือหนาลดปืนลูกซองคู่ใจลงก่อนจะส่งให้ลูกน้องในชุดสูทสีดำเอาไปเก็บก่อนรับผ้าเย็นมาเช็ดเขม่าดินปืนมืออย่างช้า ๆ ก่อนที่คิ้วเข้มได้รูปจะม่นแบบไม่ชอบใจเมื่อเห็นน้องชายคนเล็กที่อารมณ์ดี...ดีจนน่าหมั่นไส้


 

            แม้ว่าใบหน้าคมของฮวางจื่อเทาที่พยายามตีสีหน้าเรียบนิ่ง   แต่แววตาที่คมฉายแววมีความสุขจนล้น....ไหนจะเสียงฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอนั้นอีกมันทำให้ชายหนุ่มร่างสูงที่มีเครื่องหน้าคมราวกับเทพบุตร  


 

สบายใจจริงนะ  ฮวางจื่อเทา เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถามขึ้นพร้อมใบหน้านิ่ง


 

ถ้าพี่ไม่โทรมาก่อนนะ   ว่าแต่มีเรื่องอะไรหรือไง?” 


 

จื่อเทาเลิกคิ้วถามพี่ชายก่อนจะโยนสูทของตัวเองทิ้งลงบนโซฟาแบบไม่ใส่ใจ   หลังจากอู๋อี้ฟานหรือโดยทั่วไปเรียกกันว่า “คริส” เดินนำจากสนามยิงปืนเก็บเสียงของคฤหาสน์ตระกูลอู๋   มาถึงโซนห้องรับรองของคุณชายใหญ่


 

อยากหาเพื่อนดื่ม  โทรตามแค่นี้ต้องหงุดหงิด??เสียงทุ้มเอ่ยประชด...มีความสุขเกินหน้าเกินตาพี่ชายเชียวนะ!!!


 

ฮาๆ สัตว์เลี้ยงหายรึไง...พี่ใหญ่ จื่อเทาเอ่ยขึ้นหลังจากนึกได้มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ทำให้คนอย่างอู๋อี้ฟานเสียศูนย์ได้


 

อย่ามายั่วโมโหกัน   ฉันกำลังหงุดหงิดจื่อเทามือไวพอๆกับปาก...อี้ฟานหยิบก้อนน้ำแข็งในถังขว้างใส่น้องชายที่นั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงกันข้าม


 

สายตาคมกริบจ้องเขม็งมาทางคนพูดทันที...เกลียดคนรู้ทัน!!


 

โอเคพี่   ถ้าพี่เหงาเดียวน้องชายคนนี้ดื่มเป็นเพื่อนดื่มพูดอย่างอารมณ์ดีพลางซดเหล้าจดหมดแก้วในคราวเดียว


 

จริงสิ  พี่ครับตุ้มหูดาวที่ให้ผมเมื่อวันเกิด   มันมีเครื่องติดตามอยู่ใช่ไหม?


 

ใช่  นายคงไม่คิดว่าฉันจะให้แค่เครื่องประดับให้นายใส่เล่นเล่นๆ หรอกนะ รวมทั้งของอี้ฟาง  ป๋ายเสี๋ยนด้วย 


 

คริสเพ่งสายตามองรอยยิ้มซื่อๆ ของน้องชายที่ใช้นามสกุลต่างกัน  เพราะรอยยิ้มแบบนี้ล่ะที่เขาไม่ชอบใจนักเพราะมันซ่อนความร้ายกาจเอาไว้มากมายจนดูแทบไม่ออกว่ามีสายเลือดของมาเฟียอยู่


 

ฮวางจื่อเทาเป็นลูกของภรรยาคนที่สองของบิดาเขา   เพราะอู๋อ้ายหลงเป็นคนเจ้าชู้ทำให้มีบ้านเล็กบ้านน้อยมากมาย  แต่กลับมีลูกชายฝาแฝดเพียงแค่สองคนคือ อู๋อี้ฟานและอู๋อี้ฟาง ที่เกิดจากคิมซอนซา หญิงสาวทายาทมาเฟียตระกูลคิม  ที่ถูกจับคลุมคุงชนตามความต้องการของผู้ใหญ่เพื่อให้มาเฟียของสองตระกูลปรองดองและขยายอิทธิพลออกไปไกล    หลังจากอี้ฟานและอี้ฟางมีอายุครบ 5 ขวบ  อู๋อ้ายหลงก็พาเด็กชายจื่อเทาวัย 3 ขวบที่เกิดจากฮวางกาอินที่เสียชีวิตด้วยการคลอดเข้ามาอยู่บ้านใหญ่ซึ่งเป็นบ้านที่คิมซอนซาอาศัยอยู่กับลูกฝาแฝด  จากนั้นบ้านตระกูลอู๋ก็มีคุณชายใหญ่  อู๋อี้ฟาน  คุณชายรองอู๋อี้ฟางและคุณชายเล็กฮวางจื่อเทา  ที่ใช้นามสกุลแม่เพื่อระลึกถึงคุณนายเล็กฮวางกาอินที่เสียไป



 

หลังจากนั้นคุณนายใหญ่ก็รับลูกชายของน้องสาวและน้องเขยที่เสียชีวิตเพราะโดนคู่อริของตระกูลลอบฆ่ามาเป็นลูกบุญธรรม...ตอนที่พยอนแบคฮยอนถูกพาตัวมาที่ตระกูลอู๋  คุณชายใหญ่ คุณชายรอง อายุได้ 10 ขวบ และคุณชายเล็กอายุได้ 8 ขวบ  เด็กชายแก้มยุ้ยวัย5ขวบ กลายเป็น คุณชายน้อง...น้องน้อยที่พี่ ๆ ทุกคนต่างรักและเอ็นดูแต่ความแสบสันต์ไม่เป็นสองรองใคร


 

“ขำอะไรพี่” 

 

ฉันกำลังนึกถึง  วันที่คุณพ่อพานายเข้าบ้าน  จำได้ว่าตอนนั้นนายตัวเล็กนิดเดียว  จนฉันกลัวถ้าจับนายแรงเกินไปเนื้อนายอาจหลุดออกมาก็ได้  อี้ฟางแทบจะร้องไห้ลั่นบ้านตอนที่นายเรียกชื่อหมอนั่น    ดูตอนนี้สิน้องฉันโตเป็นหนุ่มล่ะ”


 

จื่อเทาได้แต่ส่ายหน้าไปมากับอาการพร่ำเพ้ออดีตของพี่ชายที่เป็นผู้นำตระกูลมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดของโซลจนไปถึงแผ่นดินจีน    เขาไม่ได้อิจฉานะเพราะตอนนี้เขาได้ทำความฝันของคนที่เขารักมากที่สุดจนประสบผลสำเร็จ   แม้ว่าคนคนนั้นจะไม่อยู่บนโลกนี้แล้วก็ตาม    เพราะอาชีพเชฟคือความใฝ่ฝันของคุณนายเล็กฮวางกาอินที่ไม่มีโอกาสได้ทำแต่ตอนนี้ฮวางจื่อเทาได้ทำมันสำเร็จแล้ว


 

“แล้วที่ถามเรื่องตุ้มหู  เพราะนายตั้งใจทำหายไปข้างหนึ่งรึเปล่า”


 

“อ้า  ปิดอะไรไม่จริงๆ สินะพี่ชาย”


 

“ติดใจ?”


 

จื่อเทายังไม่ทันได้ตอบคำถามก็ต้องหันไปยังทิศหน้าบ้าน  เมื่อได้ยินเสียงเหยียบเบรกล้อลาก..ที่เป็นนิสัยของคุณชายน้องพยอนแบคฮยอน   ที่ดีเหมือนจะกลับบ้านเวลาตีสามเป็นปกติเสียแล้ว


 

“ว้าวๆ วันนี้น้องแบคโชคดีอะไรแบบนี้เจอพี่ใหญ่ พี่เล็กพร้อมหน้าพร้อมตา” เสียงใสที่ดังเข้ามาก่อนพร้อมกับเจ้าของเสียงที่แบกข้าวของพะรุงพะรัง  ทั้งกระเป๋าโน้ตบุค แฟ้มเอกสารและหนังสือเรียน


 

“นี่ไปเรียน  หรือไปจิกของห้องสมุดมาเจ้าแบค”


 

“ย่าห์!!!” ว่าแค่นั้นก่อนจะดึงแก้วในมือคุณชายเล็กมาดื่มรวดเดียวจนหมดแล้ว


 

“พอๆ ก่อนเลย  เดี๋ยวอี้ฟางมาเห็นก็เป็นเรื่อง” คริสส่งแก้วน้ำเปล่าให้น้องสุดท้องของบ้านดื่ม  โดยไม่สนใจ
ดวงตากลม ๆ ที่มันฉายความไม่พอใจ



 

แน่นอนว่า “อี้ฟาง” ชื่อของคุณชายรองนี่สามารถหยุดความวุ่นวาย  ความรุนแรง  หรืออะไรก็แล้วแต่ของคุณชายทั้งสามได้ชะงักเลยดีเดียว


 

“ดึกป่านนี้  พี่อี้ฟางคงนอนแล้วมั้ง  แล้ววันนี้นึกไงพี่จื่อเทาถึงได้กลับบ้านได้” แบคฮยอนที่นั่งลงตรงกลางระหว่างพี่ชายทั้งสอง  พร้อมกับหยิบตะเกียบมาคีมกับแกล้มเคี้ยวตุ๋ย ๆ กินแบบไม่สนใจอยากจะฟังคำตอบสักนิด


 

“พี่คริสนะโทรตาม  แล้วนี่ไม่ได้กินมื้อเย็นรึไรเราหิวเป็นลูกหมาไปได้” เอ่ยถามน้องชายพร้อมกับลูบหัวกลมเล็ก ๆ ไปมา ก่อนจะเงยหน้ามองสบตาคุณชายใหญ่ที่ส่ายหน้าแบบระอา  เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่แบคฮยอนกลับบ้านมาในสภาพหิวโซ


 

“อืม นอกจากรามยอนที่ห้องเสี่ยวลู่ก็ยังไม่ได้กินอะไรเลย ปั่นโปรเจคก็กลับมาบ้านเลย” แบคฮยอนบอกยิ้มจนตาหยีก่อนจะเนียนหยิบแก้วเหล้าพี่ชายขึ้นมา


 

“น้องแบค”  เสียงนุ่ม ๆ ที่มาจากร่างบอบบางใบหน้าคล้ายกับคุณชายใหญ่  เพียงแค่ว่าคุณชายรองด้วยสุขภาพไม่ดีตั้งแต่เล็ก ๆ ทำให้เป็นแฝดน้องที่ต่างกันอย่างชัดเจน  ที่เห็นชัด ๆ คือ คุณชายรองสูงแต่ร้อยเจ็ดสิบต้น ๆ ในขณะที่แฝดพี่อย่างคุณชายใหญ่สูงเกือบร้อยเก้าสิบเซ็น  ใบหน้าคมหวาน  ดวงตากลมโต และริมฝีปากอิ่ม  


 

“พี่อี้ฟาง” แบคฮยอนแทบจะปล่อยแก้วเหล้าหลุดมือ  โชคดีที่จื่อเทารับไว้ทัน 


 

คุณชายน้องรีบลุกขึ้นไปหาคุณชายรองทันทีพร้อมกับยกมือบางสัมผัสใบหน้าและลำคอ  เมื่อเห็นว่าคนเป็นพี่สูดน้ำมูกกับไอ


 

“น้องแบค ไม่ได้กลับบ้านสองสามวัน  ทำไมพี่อี้ฟางป่วยแบบนี้  นี่เฮียคริสไม่ดูแลเลยเหรอ”


 

“อากาศเปลี่ยนนะ  อย่าไปว่าคริสเลย   ว่าแต่ทำไมน้องแบคถึงได้มาดื่มเอาดื่มเอาละหึ  พรุ่งนี้พี่อี้ฟางจำได้ว่ามีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ”


 

น้ำเสียงนุ่มนวลพร้อมรอยยิ้มที่เอ่ยถาม  ดวงตากลมที่มองมาอย่างสดใสที่เล่นทำให้พี่น้องแต่คนชักเสียวสันหลังถึงแม้ว่าเกือบตลอดชีวิตอู๋อี้ฟางจะอาศัยอยู่ภายในคฤหาสน์ของตระกูลและแค่สตูดิโอศิลปะของตัวเองเท่านั้น  ดูอ่อนแอแต่ไม่ได้อ่อนด้อย!!!


 

“แฮะๆ งั้นพี่อี้ฟางไปนอนกับน้องแบคน้าคืนนี้” น้องเล็กของบ้านตัวจริงเข้าไปอ้อนพี่ชายที่ตัวเกือบเท่า ๆ ตัวเอง


 

อี้ฟางหันไปมองพี่น้องอีกสองคนที่ต่างนั่งนิ่งจิบเหล้าต่อ  จนจื่อเทาต้องเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน


 

“ขอผมคุยกับพี่คริสอีกแป๊บก็จะขึ้นไปนอนแล้วครับพี่อี้ฟาง   แล้วพรุ่งนี้เช้าจะเข้าครัวทำของโปรดพี่ให้ทานกัน”


 

อี้ฟางแค่ยิ้มตอบก่อนที่เจ้าตัวจะโดนแบคฮยอนลากขึ้นบันไดไปยังห้องนอนส่วนตัวของตัวเองอย่างรวดเร็วหลังจากที่แม่บ้านขนสมับติของคุณชายน้องที่หอบหิ้วหลังจากไปทำโปรเจคกับเพื่อนไปเก็บไว้เรียบร้อยแล้ว


 

“อย่ามาเนียนฮวางจื่อเทา   ติดใจรึไง...ถึงได้จงใจทิ้งตุ้มหูไปง่าย ๆ ”


 

จื่อเทายังหัวเราะกับคำถามของพี่ชายคนโตที่กำลังนั่งหน้ามู่ทู้อย่างคนไม่สบอารมณ์  ก่อนหวนคิดไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อไม่ถึงสามชั่วโมงดีนัก


 

ริมฝีปากบางที่แนบชิดกับริมฝีปากหนาได้รูปสวย   ลิ้นอุ่นร้อนที่สอดแทรกอยู่เริ่มควานหาความหวาน   มือหนาสัมผัสไปทั่วร่างโปร่งจนเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดถูกปลดเปลื้องอย่างเร็วจนเผยผิวเนียนสีน้ำผึ้ง  สองเรียวแขนโอบรอบคอคนตรงหน้าในขณะที่ร่างทั้งร่างกำลังเอนตัวลงนอนทาบกับพื้นเตียงนุ่ม      ริมฝีปากหนาที่จื่อเทาฉวยโอกาสชิมรสหวานเมื่อครู่เริ่มผละออกเมื่อร่างนั่นกำลังจะหายใจไม่ทัน


 

ใบหน้าคมเข้มเริ่มไล้ลงต่ำซึมซับรสหวานจากเนื้อผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดช่วงลำคอระเรื่อยลงจนถึงแผ่นอกแบนราบ  พร้อมทิ้งร่อยรอยสัมผัสไว้แทบจะทุกแห่งที่ริมฝีปากร้อนลากผ่านไป  เสียงครางหวานหูถูกเปล่งออกมาเป็นระลอก   


 

สายตาคมจับจ้องดวงหน้าใต้ร่าง


 

ชื่ออะไร  คนดี?”


 

เสียงทุ้มเอ่ยถามพลางสบสายตาหวานเชื่อมจากฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือบทรักที่กำลังระอุ
ริมฝีปากอิ่มขยับขึ้นลงเอ่ยเสียงพร่าหวานตอบ

 

“....อิน..

 

“อินนี่......” เสียงทุ้มที่เรียกขานชื่ออย่างสนิท ฟังดูหวานหูอย่างไม่น่าเชื่อก่อนจะเริ่มบทรักอีกครั้ง  

 

เสียงครางหวานหูจนอยากได้ยินชื่อตัวเองสักครั้ง

 

เรียกชื่อฉัน  จื่อเทา   ฮวางจื่อเทาเสียงทุ้มที่เอ่ยกระซิบ

 

เทาอา.....เสียงหวานพร่าตอบพร้อมรอยยิ้มหวานราวจะจำชื่อนี้ไว้ในใจ

 

ชายหนุ่มนั่งมองดูใครอีกคนที่กำลังหลับสนิทข้างๆ หลังจากจบบทรักที่แสนหวานยิ่งอีกฝ่ายตอบรับกลับมาแบบไร้เดียงสาและเงะงะ  ยิ่งทำให้เขาอดที่ยิ้มที่เรียกได้ว่ายิ้มทั้งปากและตาเสียไม่ได้

 

“น่ารักจังเลยน้า  อินนี่” 

 

ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนแก้มเนียน  ที่เจ้าของแก้มตอนนี้ทำได้เพียงปัดสิ่งที่กวนเวลานอนออกให้พ้น

 

เสียงเรียกเข้าที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะทำให้จื่อเทาได้แต่จิ๊ปากแบบไม่สบอารมณ์  กายแกร่งลุกไปหาที่มาของเสียงเพราะกลัวจะรบกวนคนที่กำลังนอนอยู่

 

“ว่าไงพี่ชาย”

 

“...............................”

 

ทันทีที่รับสายอีกฝ่ายก็พูดมาซะจนเขาฟังไม่ทันเพราะมัวแต่มองคนที่นอนอยู่บนเตียงสีขาว

 

“จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะพี่”

 

กดวางสายก่อนจะโยนมือถือเครื่องโปรดไว้บนเตียงก่อนจะหยิบเสื้อผ้าตัวเองที่ถอดไว้เรี่ยราดแถวข้างเตียงมาสวมใส่   เร็วว่าสมองสั่งการจื่อเทาถอดตุ้มหูตัวเองออกมาข้างหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเจาะที่ติ่งหูข้างซ้ายของคนที่นอนอยู่บนเตียง

 

“ถ้านายเก็บมันไว้  ฉันจะสานต่อ”



 

++++++++++++++++




 

อีกครึ่งชั่วโมงห้องอาหารสุดหรูของโรงแรมพาราไดซ์โซล  ที่มีชื่อว่าพาราไดซ์จะทำการเปิดให้บริการดินเนอร์บุพเฟ่สุดหรูอาหารนานาชาติที่มีเพียงคืนเดียวนั้นคือคืนวันเสาร์  ที่ถูกขนาดนามถึงบรรยากาศที่แสนโรแมนติก  


 

พร้อมกับการบรรเลงเพลงคลาสสิคจากนักดนตรีที่มีชื่อเสียงที่หมุนเวียนสับเปลี่ยนกันมาแสดง  ที่ลูกค้าต้องจองคิวเป็นเดือนๆ เพียงแค่จะมาชิมอาหารรสเลิศจากเชฟชื่อดัง 

 

เชฟใหญ่ครับ   ผมเอาชิฟฟ่อนเลมอนออกไปเลยใช่ไหม?


 

ผู้ช่วยเชฟถามเนื่องจากไฮไลฟ์ของคืนนี้  คือ ชิฟฟ่อนเลม่อน  ที่เป็นเค้กที่ขึ้นชื่อที่สุดของห้องอาหารพาราไดซ์  ที่จะมีให้ลิ้มลองแค่คืนวันเสาร์เพียงเท่านั้น  โดยฝีมือของเชฟใหญ่ ฮวางจื่อเทา


 

ยกไปได้   ระวังด้วยนะ


 

ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดเชฟใหญ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มแบบสุภาพ...พลางตกแต่งหน้าเค้กชิ้นเล็ก  ที่ถูกตัดเรียงเป็นชิ้นเล็กๆบนถาดเงินเป็นอันดับสุดท้าย


 

ผ่านมาสองสัปดาห์แล้วที่เขายังไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะปลีกตัว  หนีจากภารกิจทั้งงานตัวเองและงานเสริมไปหา
อินนี่  แค่นึกถึงภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นหวนกลับมาในสมองอีกครั้ง



 

สัมผัสที่สนองตอบด้วยความไร้เดียงสาแต่แฝงด้วยความร้อนรุ่ม   อยากรู้จริงๆ ตัวตนที่แท้จริงๆ ของคน...คนนี้จะเป็นยังไง


 

วี๊ด.................................ปึก


 

เพียงเสี้ยววินาทีเอี้ยวตัวเพียงนิดเดียวในขว้างมีดเล่มเล็กเข้าผู้ที่เข้ามาใหม่ทางด้านหลัง   ที่หลบมีดได้อย่างเฉียดฉิว


 

“ถ้าผม  หลบไม่ทันคุณชายเล็กคงจะหาเลขาใหม่ก็งานนี้” เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงระรื่นแต่สีหน้าคนพูดที่นิ่งสนิท


 

“มีอะไรก็ว่ามาจุนมยอน”


 

ชายหนุ่มที่มาใหม่โค้งเคารพคนที่เป็นนายก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมารายงาน


 

“วีคนี้  มีงานที่คุณชายเล็กต้องเคลียร์  จำนวน  30 ราย  นอกจากนั้นต้องไปงานสังสรรค์กับคุณนายใหญ่  
ไปเซ็นสัญญาร่วมทุนแทนคุณชายใหญ่........”



 

“เดี๋ยว....นะ  พี่คริสไปไหน?  แล้วทำไมงานฉันมันถึงได้มากขึ้นเป็นเท่าตัวปกติมีแค่ 5-6 งาน” จื่อเทากอดอกมองคนที่เป็นเลขาด้วยสายตานิ่ง


 

“อ่อ  คุณชายใหญ่บินไปฝรั่งเศสกับกวางน้อยเมื่อเช้านี้ครับ  เลยโอนงานมาให้คุณชายเล็ก”


 

“แล้วฉันบอกนายกี่ครั้งแล้ว   เลิกเรียกได้แล้วคุณชายเล็ก  แล้วเรื่องที่ให้สืบไปถึงไหน”


 

จุนมยอนอมยิ้มให้คุณชายเล็กของตระกูล ที่เติบโตมาด้วยกันแม้จะแยกกันไปบ้างตอนที่คุณชายเล็กหนีออกจากบ้านเพื่อไปเรียนต่อด้านอาหารที่ฝรั่งเศส นั้นเป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายกล้าที่ขัดคำสั่งของประมุขตระกูลในการทำตามความฝันของคนที่ตัวเอง  เมื่อทำอะไรไม่ได้นายท่านจึงได้ยื่นข้อเสนอให้คุณชายเล็กช่วยงานเล็กๆ น้อยๆ ของตระกูลแทน 



 

งานที่ว่าก็ไม่มีไรมากแค่ดูแลกิจการปล่อยเงินกู้นอกระบบเท่านั้นเอง   ในขณะที่คุณชายใหญ่อู๋อี้ฟานดูแลกิจกรรมบนดินทั้งหมดและคาสิโน ส่วนคุณชายรอง...อู๋อี้ฟางดูแลห้างสรรพสินค้าและโรงแรมในเครือ สามพี่น้องที่มีความแตกต่างกันอย่างคนพี่ใหญ่ที่เย็นชาราวเจ้าชายน้ำแข็ง พี่รองที่มีนิสัยใจเย็นและนิ่มนวลแต่ไม่อ่อนแอ ในขณะที่คนน้องสุดท้องที่สดใสและร่าเริงราวกับพระอาทิตย์  แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันนั้นคือความโหดและเฉียบขาด  ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น  ส่วนคุณชายน้องที่ยังเรียนไม่จบก็เป็นผู้ช่วยคุณชายรองฝึกงานดูแลธุรกิจไปในตัว



 

“เป็นหมอหรอกเหรอ  เอ๋........ขอบใจมาก  เดี๋ยวฉันจะเข้าไปเคลียร์งานเอง”


 

ยิ้มน้อยๆกับข้อมูลที่กำลังดูในไอแพด  ก่อนที่สมองกำลังวางแผนในการพบเจอกันอีกครั้งกับ อินนี่


 

วี๊ด................................พรึบ


 

“ฝีมือยังดีเช่นเคย  ผมกลับละครับคุณชายเล็ก”


 

คิมจุนมยอนกระตุกมุมปากเล็กน้อยหลังจากที่เขาเดินไปถึงประตูทางออกด้านหลังภัตตาคาร   ก่อนจะดึงมีดเล่มเล็กที่ปักอยู่ประตูมาขว้างกลับไปให้เจ้าของที่กำลังสนใจกับการแต่งหน้าเค้กอยู่


 

“เห้อ.........กลับได้แล้วไป  รำคาญ”


 

จื่อเทาไล่แบบไม่จริงจังนักเพราะอีกฝ่ายนอกจากจะเป็นเลขา  บอร์ดี้การ์ด ที่เติบโตมาด้วยกันแล้ว  ยังเป็นอีกคนที่เขาให้เคารพเหมือนพี่ชายคนหนึ่งแม้อีกฝ่ายจะมีฐานะเพียงลูกน้องในตระกูลเท่านั้น


 

++++++++++++++


 

“คิมจงอิน  ฉันถามจริงๆ   เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม?”


 

อีแทมินเอ่ยปากถามเพื่อนทันทีหลังจากพบเจออาการเงียบที่เงียบมากขึ้นกว่าเดิมของคิมจงอินมาสองสัปดาห์กว่าๆ   คงหลังจากปาร์ตี้กลุ่มคืนนี้ 


 

เขาไม่ใช่คนโง่นะที่จะมองไม่ออกว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเพื่อน  ไอ้อาการเดินขัดๆ ไหนจะผ้าพันคอที่ถูกใช้พันไว้รอบคอระหงของคนตรงหน้าทั้งที่ตอนนี้มันหน้าร้อน


 

“บอกมา  ไม่งั้นเราเลิกเป็นเพื่อนกัน!!!


 

ร่างโปร่งช้อนตาขึ้นมองเพื่อนในขณะที่มือกำลังกุมกระป๋องสีแดงเครื่องดื่มสุดโปรดเอาไว้  ก่อนที่เรื่องราวคืนนั้นจะออกมาจากริมฝีปากหนาได้รูปสวย


 

โอย!!! แล้วนายรู้สึกดีไหม….เซ็กส์ครั้งแรกกับผู้ชาย?


 

คำถามแรกที่แทมินถามเขา....เรียกความสำลักจากที่กำลังดื่มโค้กเย็นฉ่ำได้ทันที


 

เสียงไอค่อกแค่ก   อะไรมันจะถามตรงขนาดนี้!!!  อีแทมินไอ้เพื่อนบ้า  ส่งตายตาค้อนให้เพื่อนอีกฉับ


 

“จะรู้สึกอะไรนอกจากปวดเมื่อย”  คราวนี้เป็นคนถามเองที่ถึงกลับไปไม่เป็น  กับอาการไม่ใส่ใจต่อเหตุการณ์ที่ตัวเองโดนมา   มันเกินไปไหมคิมจงอินครั้งแรกของแก๊!!!!เชียวนะ


 

อะไรของนาย  แทมินดูทำหน้าเข้า  มันไม่ได้น่ารักหรอกนะ   ฉันไม่ใช่ผู้หญิงยังไงไม่ท้อง!!  สบายใจได้


 

พูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ก่อนจะยกกระป๋องโค้กขึ้นมาจิบ


 

แค่นี้  ไอ้บ้าฉันอยากกรี๊ดดดดดดดดด


 

เออ!!  จะให้ฉันพูดอะไรมากกว่านี้  ย้ำตอบเสียงหนักอย่างคนเริ่มหงุดหงิด  ก็เสียงอีแทมินที่ตะเบ็งจนแก้วหูเค้าดังวิ้งค์ๆ  นึกขอบคุณห้องพักแพทย์ที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่สักคน


 

คิดง่ายไปไหม  เพื่อนฉัน


 

ง่ายบ้าอะไรเล่า!! ก็แค่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นคืนนั้น    หรือนายจะให้ไปแจ้งตำรวจว่าเมาจนไปสมยอมนอนกับผู้ชายที่ไหนไม่รู้



 

โอเค   ฉันเข้าใจล่ะ  ที่อยากถาม  อยากคุยเรื่องนี้เพราะฉันอยากให้มันระบายออกมานะโว้ยจงอิน  อย่างน้อยนายก็รับความจริงได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นได้



 

คนในเสื้อกาวน์ลุกขึ้นยืนก่อนจะสาวเท้ามาที่ร่างโปร่งผิวสีน้ำผึ้งที่ตอนนี้อยู่ในชุดลำลองไร้เสื้อกาวน์สีขาวที่ยืนมองออกไปนอกหน้าต่างบานกว้าง    


 

ขอบใจนะ  ฉันออกเวรล่ะ  ไปนะง่วง


 

ก่อนหันหลังเดินไปคว้ากระเป๋าจากล็อคเกอร์แล้วเดินออกไปจากห้องพักแพทย์ทันทีโดยไม่คิดจะสนใจกับเพื่อนที่ได้แต่ยืนอ้าปากค้างกับพฤติกรรม  



 

 

+++++++++++++++++++tbc++++++++++++++++++++++++++

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

258 ความคิดเห็น

  1. #241 TaoHun DakHyo (@kim_nik) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 17:16
    อินนี่หนูไม่เสียดายซิงหน่อยเหรอลูก
    #241
    0
  2. #194 Yumi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 17:43
    เรียกซะน่ารักเลย อินนี่ >///< หลงอินนี่ล่ะสิ เทาจ้าาา

    อินนี่ว่าไงเนี่ย ถ้าเทาจะรับผิดชอบ
    #194
    0
  3. #179 MiMMe (@bolck-vvip) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 18:02
    นั่นสิสนใจหรือแค่หลงงงง อิอิ แต่แบบนี้มันทั้งหลงทั้งสนใจเลยน้าาาาา ><
    #179
    0
  4. #168 ป๋าแซนด์ (@sandtom69) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 11:46
    เทา ตุ้มหูยังอยู่ งั้นแกเตรียมสานความสัมพันธ์ต่อได้เลย กรี้ดดดดดดดดดดดด -////-

    ครอบครัวนี้เป็นอะไรที่โหดและน่ากลัว ?? 5555555555 

    ชอบอี้ฟางอ่ะ อ่อนโยน -//- 
    #168
    0
  5. #132 mojikoto (@kavinna880) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 19:59
    เราฟินอ่าตอนแรกเราดูคู่และใครจะเปนเคะเมะแต่ไคก้ทำหน้าที่เคะได้ดี55555 เทาสนใจมากว่างั้นถึงขั้นให้คนสืบตารางงานเบยคิคิ
    #132
    0
  6. #123 Ice_Bell (@bell-nightmare) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:25
    เอ่อ...บางทีก็เพลียกับลูกนะอินนี่ =_=
    #123
    0
  7. #108 theXNs' (@mcmaxxim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:16
    จงอินลูก แคร์หน่อยลูก -___-
    #108
    0
  8. #87 TaoHun DakHyo (@kim_nik) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:35
    ต่างหูมีเครื่องติดตาม  อินนี่หนีไม่พ้าหรอก
    #87
    0
  9. #81 house of love (@moondaki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:30
    เทาติดใจอินนี่จงอินนายไม่รอด
    จากหมีแพนด้าจื่อหรอก
    #81
    0
  10. #61 pu su (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:02
    เดี๋ยวเทาก็มาหาอินนี่
    #61
    0
  11. #52 panda69 (@mymonster69) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:44
    ป๋ายน้อยของพี่ๆ น่ารักมากครอบครัวนี้ ฮ่าๆ

    อินนี่ทำใจได้รวดเร็วมากอ่ะ ไม่รู้สึกว่ามันเร็วไปมั๊ย -0-



    #52
    0
  12. #43 popil (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:41
    จงอินนางทำใจง่ายมาก 5555

    ขอให้เทาเจอจงอินไวไว
    #43
    0
  13. #36 [C]~Min (@angelkyu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:29
    ชอบอี้ฟางจังเลย ฮ่าๆๆ จงอินกัยอาเทา เชียร์ๆ
    #36
    0
  14. #21 Beloved-jae (@cherish-jae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:05
    โหะ โหะ เสี่ยวป๋ายขี้อ้อนจัง
    อยากเหนอี็ฟางอ่าาา หน้าอี้ฟ่าน หุ่นป๋าย
    เทาสนใจหนูกัมมากขนาดนั้นเลยหรอ
    ยอมเอาของที่พี่ชายให้ ไปติดตัวเขาขนาดนั้นนะ
    #21
    0
  15. #7 GROUPGRIVE (@gif-man-u) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:52
    หนุกอ่ะๆๆ หนุก
    บอกเลยว่าชอบ เชียรน่ะ
    #7
    0
  16. #5 zero 1992 (@exolpcm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:21
    ถ้าเจอกันอีกครั้งจะเกิดไรขึ้นเนี่ย แพนด้าหน้าดุกะหมีหน้ามึนเข้ากันดี
    #5
    0
  17. #4 iphone-pp (@iphone-pp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:13
    ก็นะ ถ้าจื่อเทาจะติดใจอินนี่เข้าซะแล้วแบบนี้เราว่าอินนี่รอดยากแล้วล่ะจ้าา เดี๋ยวคุณชายเล็กก็ต้องตามหาตัวจนเจอแล้วก็บู้มม สนุกแน่เลย ><
    #4
    0