[Fic EXO] [คุณชายมาเฟีย[ Taokai,Krislu,Hunkris,Chanbaek]

ตอนที่ 22 : Krislu [คุณชายใหญ่] Chapter 03 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 545
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.พ. 59




[Fic EXO] [คุณชายมาเฟีย The Series  [ Taokai,Krislu,Hunkris,Chanbaek]

Krislu [คุณชายใหญ่]

By winata

Chapter 03


 

ร่างสูงเงยหน้าจากแฟ้มงานทันทีเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูก่อนที่เลขาและคนสนิทจะเข้ามารายงานสิ่งที่ได้ฟังแล้วเรียกพายุอารมณ์โมโหของอู๋อี้ฟานขึ้นมาทันที


 

“บอสครับ...” นิชคุณกำลังจะเอ่ยถาม


 

“นายไปทานมื้อเที่ยงเถอะ  วันนี้ฉันไม่ค่อยหิวเดี๋ยวจะเคลียร์เอกสารพวกนี้ให้เสร็จ”


 

“งั้นเดี๋ยวผมให้แม่บ้านจัดของว่างมาให้บอสแล้วกัน”


 

ไม่เซ้าซี้ให้มากความเพราะรู้ดีภายใต้อาการสงบนิ่งคุณชายใหญ่ของตระกูลอู๋กำลังเดือดเพราะเจ้ากวางน้อย...ที่อาจหาญกล้าผิดนัด


 

กล้านักนะ  ฉันจะคอยดูนายจะหนีฉันพ้นไหมลู่หาน

 



 

ก๊อก...ก๊อก


 

เสียงเคาะประตูทำงานทำให้ปลายปากกาที่กำลังจะจรดลงกระดาษของร่างสูงชะงักและเงยใบหน้าคมมองผู้ที่กล้าเปิดประตูห้องทำงานของอู๋อี้ฟานเข้ามาโดยไม่รอให้เอ่ยปากคออนุญาตก่อน


 

“ไงเพื่อนรัก  ทำหน้าอย่างจะพร้อมฆ่าใครสักคน”


 

“อี้ชิง ลมอะไรพัดนายให้มาถึงโซลวะเพื่อน” เอ่ยปากทักก่อนจะเดินไปสวมกอดเพื่อนสนิทและพันธมิตรร่วมหุ้นทางธุรกิจที่มีมายาวนานจนคร้านจะนับว่ากี่ปีของตระกูลอู๋และตระกูลจาง...ตระกูลมาเฟียเก่าแก่ของจีนแผ่นดินใหญ่ที่ดูแลฉางซา


 

“พอดีเซ็งๆ นิดเลยแวะบินมาหาเพื่อนกินข้าวเที่ยง”


 

คิ้วคมเลิกมองเพื่อนอย่างรู้ทันก่อนที่ยกมือหนากำแล้วต่อยหน้าอกจางอี้ชิงเบาๆ


 

“แป๊บ  ขอฉันเคลียร์เจ้าเอกสาร2แฟ้มที่เหลือเสร็จแล้วบ่ายนี้จนถึงค่ำ  ฉันพร้อมจะฟังนายดราม่าน้ำตาแตก”


 

เพราะมีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่ทำให้จางอี้ชิง   เสียศูนย์ได้คงมีแค่เรื่องน้องชายสุดที่รักเพียงคนเดียวที่หนีออกจากบ้านไปตั้งแต่เมื่อสิบกว่าปีก่อน 


 

น้อยคนนักที่จะรู้ว่าอู๋อี้ฟานนี่ล่ะ  คือว่าที่คู่หมั้นของคุณหนูเล็กของตระกูลจางตั้งแต่เกิดตามที่ผู้ใหญ่ของทั้งสองตระกูลเคยคิดจะให้หมั้นหมายกัน  แต่ช่วงที่ชายหนุ่มไปเรียนต่อที่อเมริกาอีกฝ่ายก็ดันหนีออกจากบ้านจนป่านนี้ยังไม่มีใครตามตัวเจอ


 

ที่จริงควรบอกว่า...ปล่อยให้หนีไปจะดีมากกว่า


 

“ก่อนเข้ามา  นิชคุณบอกฉันว่านายโดนเด็กเบี้ยวนัด”

 

“...”

 

อี้ชิงเห็นมือเพื่อนที่ชะงักไปนิดก่อนจะตวัดปลายปากกาลงไปอย่างไม่คิดจะอ่านข้อความในกระดาษสักนิด  คน ๆ นั้นต้องมีความสำคัญในระดับหนึ่ง


 

“พูดมากน้า  ไปเร็วตอนนี้ชักเริ่มหิว  เดี๋ยวจะพานายไปกินร้านโปรด” อี้ฟานเอ่ยตัดบทเพราะแค่คิดถึงคนที่เบี้ยวนัดก็แทบทำให้อารมณ์โมโหที่เริ่มสงบลงไปกรุ่นขึ้นมาอีกรอบ


 

“ท่าทางสาวคนนี้จะใช่ย่อย”


 

“ย่อยอะไร  ยังไม่เคยจะได้ลอง”


 

“ฮาๆ จริงเหรอเนี้ย  ในโลกนี้มีคนกล้าปฏิเสธอู๋อี้ฟาน  คุณชายใหญ่คนนี้ด้วยรึไง” อี้ชิงเอ่ยแซวในระหว่างพวกเขาเดินเข้ามาลิฟต์ของผู้บริหาร


 

“อ้าว...เป็นไรไปอีก” อี้ฟานหันมาถามเมื่อเห็นเพื่อนเงียบไป


 

“ฉันแค่คิดถึงน้อง  ถ้าน้องยังอยู่ป่านนี้พวกนายทั้งคู่คงได้หมั้นหมายกันไปแล้ว” อี้ชิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงหม่น


 

“นายน่าจะดีใจนะ  ที่น้องนายจะไม่ได้ต้องเสียน้ำตาเพราะฉัน” ร่างสูงบอกก่อนจะสำทับด้วยการตบบ่าเพื่อนสนิทแรงๆ


 

“มันก็จริง  นายเล่นเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น”


 

วันนี้อู๋อี้ฟานเลือกที่ขับรถเองในขณะที่ผู้ติดตามยังขับรถตามมาห่างๆ


 

“กินอาหารฝรั่งเศสแล้วกัน  ฉันจองโต๊ะไว้แล้ว” อี้ฟานบอกเพื่อนที่ยังหันมองวิวตามข้างถนนในโซลที่มีต้นซากุระเริ่มบานขึ้นประปรายในช่วงนี้


 

“เฮ้ย....จอดๆ เดี๋ยวนี้”


 

เสียงตะโกนของเพื่อนสนิททำให้ชายหนุ่มต้องเหยียบเบรคกะทันหันในจังหวะเดียวกับที่อี้ชิงเปิดประตูรถที่ยังจอดไม่สนิทถลาตัววิ่งเข้าไปในซอยทันที



 

“อี้ชิง  เฮ้ยไอ้เลย์ แก๊!!!  หยุดก่อน...ไอ้เพื่อนบ้า” อี้ฟานที่ตะโกนเรียกชื่อเพื่อนทั้งชื่อจริง ชื่อเล่น  แถมด้วยสบถด่าพร้อมกับวิ่งตามอย่างรวดเร็วจนมาเจอเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ริมฟุตบาธของถนนอีกฟากที่ทะลุซอยอีกด้าน  ในขณะที่เหล่าผู้ติดตามของคุณชายใหญ่ตามหลังมาติดๆ



 

“ไม่ทัน  ฉันมาช้าอีกแล้วใช่ไหม”


 

“ไม่เป็นไร  ไม่ทันวันนี้สักวันนายก็ต้องตามน้องเจอ  เชื่อฉันสิ” ให้กำลังใจเพื่อนก่อนจะฉุดให้ยืนขึ้นเพราะถนนที่พวกเขายืนอยู่มันอยู่ถนนสายนักศึกษาอินดี้ที่จะมีการเปิดร้านขายของริมถนนทุกบ่ายของทุกวัน  การที่ผู้ชายหน้าตาดีสองคนมานั่งริมถนนทั้งที่สวมชุดสูทราคาแพงมันไม่ใช่อะไรที่เหมาะนัก



 

“เมื่อกี้ฉันเห็นน้องจริงๆ  น้องโตขึ้นมากแต่แก้มยังกลมเหมือนเดิม  ตาน้องสวยเหมือนลูกกวาง  แผลเป็นใต้คางยังเห็นอยู่เลย” อี้ชิงเอ่ยขึ้นเมื่อก้าวขึ้นมานั่งบนเบาะหลังของรถยนต์พร้อมกับคุณชายใหญ่  โดยมีลูกน้องเป็นคนขับรถแทน


 

“ไม่ได้อยากขัดความหวังนายนะ  แต่ไม่เจอกันเป็นสิบปีนายจะแน่ใจได้ไงว่าคนนั้นคือน้องนาย” อู๋อี้ฟานเอ่ยขึ้นแม้จะไม่เคยเจอหน้าตัวเป็นๆ สักครั้ง  แต่ยังไงน้องของเพื่อนสนิทก็คือว่าที่คู่หมั้น...แม้จะเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่พูดกันเล่นๆ ก็เถอะ


 

“ไม่ผิดตัวแน่  เพราะคนที่ยืนอยู่ข้างๆ คือเซกิ”


 

เซกิ ชื่อนี้ที่หายสาบสูญไปจากวงการมาเฟียของเกาหลีและจีนเกือบสิบปีพอๆ กับที่คุณหนูเล็กของตระกูลจางหนีหายออกไปจากตระกูล


 

สไนเปอร์อัจฉริยะที่เข้าวงการมืดของมาเฟียมาตั้งแต่อายุสิบขวบ  ก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย



 

เพราะบรรยากาศที่เคร่งเครียดของเพื่อนสนิททำให้การทานอาหารเที่ยงแสนเลิศรสที่ตอนแรกอี้ฟานตั้งใจจะพาเจ้ากวางดื้อมาลิ้มชิมรสดูกร่อยไปสนิทใจเลยทีเดียว  ไม่รู้เพราะการจ้องอ่านเอกสารในช่วงเช้านานไปรึเปล่า  ถึงทำให้ร่างสูงมองใบหน้าเพื่อนสนิทคลับคลายกับครากับลู่หาน


 

“นายมองหน้าฉันแบบนี้  มีอะไรรึเปล่า”  อี้ชิงถามในขณะที่มือทั้งสองข้างยังกำแก้ววิสกี้ไว้หลังดื่มออนเดอะร็อคไปหลายแก้วแล้ว


 

“หน้านายดูคล้ายใครบ้างคนที่ฉันรู้จัก  โดยเฉพาะดวงตา”


 

“หึ...  อย่าบอกนะว่าคือคนที่เบี้ยวนัดนาย  แต่นายจะเชื่อไหม  ในโลกนี้มีคนที่หน้าเหมือนฉันอยู่คนหนึ่ง  นั่นคือน้องชายฉันเอง จางอี้หลิน  เหมือนจนที่ทุกคนที่เคยเจอเราสองพี่น้องตอนเด็กๆ ว่าเราสองคนเป็นฝาแฝด”


 

จู่ๆ คุณชายใหญ่ก็มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว


 

ถ้าลู่หานคือจางอี้หลิน  ที่หนีออกไปจากตระกูลจาง  คงดีไม่น้อย  แล้วถ้าเกิดแล้วถ้าเกิดใช่ขึ้นมาตัวเขาเองจะทำยังไงกับคุณว่าที่คู่หมั้นดี?  แต่คิดก็สนุกแล้วงานนี้



 

เคยมีคนบอกเอาไว้  หากคนๆ นั้นเป็นคู่แท้ของเรา  ต่อให้โลกเหวี่ยงเขาไปไกลจากเราแค่ไหน  เมื่อถึงเวลาโลกก็เหวี่ยงคืนกลับมาให้เรา...ก็แค่...ต้องรอเวลาก็เท่านั้น!!!

 

 

 



คนเราย่อมมีครั้งแรกด้วยกันทั้งนั้น  เป็นครั้งแรกที่อู๋อี้ฟานรู้สึกว่าตัวเองมีความอดทนมากเป็นพิเศษโดยเฉพาะเรื่องของลู่หาน  ไม่น่าเชื่อเกมระหว่างพวกเขาทั้งคู่ผ่านมาเกือบสามเดือน

 


สามเดือน

สามเดือนที่พญามังกรทำได้แต่กอดเจ้ากวางดื้อตอนเผลอหลับเท่านั้น!!!

 

 


ลู่หานก้าวลงจากแท็กซี่เมื่อเวลาผ่านเข้าไปวันใหม่เกือบสามชั่วโมงหลังจากที่ไปส่งเซฮุนที่สนามบินอินชอน  ตอนนี้ร่างโปร่งตาปรือจนแทบลืมไม่ขึ้นแทบไม่รู้ตัวว่าขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นที่พักของตัวเองได้อย่างไร  เสียบคีย์การ์ดห้องพักผิดๆ ถูก ๆ จนลืมว่าประตูห้องพักตัวเองใช้แค่นิ้วชี้สแกนก็เปิดประตูห้องได้แล้ว




          หลังเปิดประตูห้องเข้ามาได้แล้วก็โยนกระเป๋าตัวเองแบบส่ง ๆ ไปที่ไหนสักทีของห้องรับแขกก่อนพุ่งตัวไปทางห้องนอน



          โป๊ก




          “โอ้ย...ไอ้ประตูห้องนอนบ้า  ถ้าว่างจะถอดบานทิ้งไปเลยชนหลายทีแล้วนะ...” จากนั้นเสียงใสที่บ่นงึมงำที่หน้าผากตัวเองชนประตูห้องนอนก็เงียบหายไปเมื่อเปิดประตูห้องนอนได้ก็พุ่งตัวไปนอนซุกบนเตียงกว้างทันทีไม่แม้แต่จะถอดรองเท้าผ้าใบหรืออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะตอนนี้ลู่หานทั้งเหนื่อยและง่วง  โดยเฉพาะขาที่แทบยกไม่ขึ้นผลจากการวิ่งเล่นในสวนสนุกแทบจะทั้งวัน 



          ก่อนจะเข้าสู่ห้วงภวังค์ของหลับคลับคล้ายคลับคราจะได้เสียงเปิดประตูห้องนอน  และเสียงฝีเท้าเบา ๆ แต่วินาทีนี้เปลือกตาบางไม่มีแรงจะลืมขึ้น   แอบคิดแบบขำ ๆ ถ้าเป็นขโมยจริงก็เชิญขนไปได้เลยของมีค่าเพราะในห้องนี้มีแค่หนังสือเท่านั้นละเผื่อจะเอาไปอ่านแล้วจะได้ฉลาดขึ้นมามีปัญญาประกอบอาชีพอื่นนอกจากขโมยขึ้นมาเสียบ้าง




          ร่างสูงของคุณชายใหญ่ก้าวเข้ามายืนชิดข้างเตียงก่อนจะส่ายหน้าใบไปมากับสภาพของลู่หาน




          “กล้าเบี้ยวนัด  แล้วยังกล้านอนหลับอย่างมีความสุขอีกนะ” พูดขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับมือหน้าที่เอื้อมไปสัมผัสปลายจมูกเล็กๆ ก่อนจะบีบเล่น ๆ กึ่งเอ็นดูระคนหมั่นไส้




          “อื้อ...อย่ากวน  เค้าจานอนนนน” เสียงใสบอกเบาๆ ก่อนที่มือบางจะปัดมือหนาออกจากใบหน้าตัวเอง




          “นี่ขนาดหลับ  ยังกล้าแผลงฤทธิ์” อี้ฟานบอกอย่างเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมานิด ๆ   ทั้งที่วันนี้ทั้งวันชายหนุ่มเองหงุดหงิดแทบจะทั้งวันแม้จะออกไปดื่มกับเพื่อนสนิทมาก็แทบไม่ช่วยอะไรได้เลย



          คิ้วเข้มมุ่นเป็นปมเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผิดปกติจากใบหน้าเนียนใสที่ตนกำลังลูบไล้เล่น



          “เช็ดตัวให้เค้าหน่อย นะๆ  เอาชุดนอนสีฟ้าอ่อนนะ”




         อี้ฟานที่นั่งอยู่ริมเตียงไม่ทันตั้งตัวก็โดนมือบางของคนที่นอนหลับตาพริ้มฉุดให้ลงมานอนด้วยพร้อมกับขาเรียวที่ยังสวมรองเท้าผ้าใบตวัดกอดเกี่ยวเอาไว้ประหนึ่งตัวเขาเป็นหมอนข้าง  พร้อมกับใบหน้าใสๆ ที่ถูไปมาที่อกแกร่ง




          ช่างอ้อน...

     ที่ตอนตื่นอยู่อย่าหวังเลยว่าคนอย่างคุณชายใหญ่จะได้เห็นนอกจากใบหน้าบูดบึ้งหรืององ้ำเวลาที่โดนขัดใจเจ้ากวางป่าจอมดื้อ  มือหน้าลูบผมสีน้ำตาลคาราเมลที่ดูแล้วเจ้าตัวเพิ่งไปทำมาสดๆร้อนๆ แน่ๆเพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนยังเป็นสีบลอนด์เทาอยู่เลย





          “ฉันไม่เคยทำอะไรให้ใครฟรี ๆ หรอกนะ ลู่หาน”



     จบคำคุณชายใหญ่ก็ก้มสูดความหอมจากแก้มนิ่มจูบเบา ๆ ไล้ลงมาถึงซอกคอและเจตนาที่ดูดดุนให้เกิดรอยที่บริเวณต้นคอขาว  ที่กะว่าคนเห็นได้อย่างชัดเจนจนร่างสูงแทบจะรอให้ถึงวันพรุ่งนี้เสียไม่ได้ว่าเจ้ากวางดื้อจะออกฤทธิ์แค่ไหนตอนเห็นรอยคิสมาร์สนี่

 

 

 

 

 

+++++++++++++++tbc+++++++++++++++

  กลับมาแล้วค่ะ ^O^



 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

258 ความคิดเห็น

  1. #257 canicani (@canicani) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:46
    รอคอยอยู่นะคะ~~~
    #257
    0
  2. #250 kornpat (@kornpatkid) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 15:20
    โอ๊ย อยากอ่านคุณชายใหญ่ ไม่มาต่อแล้วเหรอค่ะ
    #250
    0
  3. #249 canicani (@canicani) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 07:37
    คิดถึงคุณชายใหญ่กับคุณหนูเล็กจังเลยค่ะ งื้อออ ;^;
    #249
    0
  4. #236 ladymoon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 12:54
    เย้ ไรเตอร์กลับมาเเล้ว

    รอคุณชายใหญ่ปราบกวางดื้ออยู่เสมอๆเลยค่า
    #236
    0
  5. #235 KHlulaby (@khasalways) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 01:28
    แงๆๆ สนุกกกกกก ซับซ้อนอยู่ดีๆ โลกก้อเริ่มเหวี่ยงคู่แท้ให้มาเจอกันน้า สนุกอะ เข้มข้น รอติดตามมมค่าาา
    #235
    0
  6. #234 eungif (@eungif) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:06
    เย้ๆๆ ในที่สุดไรท์ก็กลับมาแล้ว YY เราตามรอมานานแล้ว จริงๆๆ 
    #234
    0
  7. #233 canicani (@canicani) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:05
    กรี้สสสสสสสสส ขอบคุณมากๆนะคะที่กลับมาต่อเรื่องนี้ ;______;
    สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ เย้!
    #233
    0
  8. #232 minttcz (@minttcz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:34
    หายไปเกือบปี ไรท์จะกลับมาต่อเรื่องนี้แล้วใช่ไหม~~ เค้าเป็นกำลังใจให้น้า โปรดมาต่อเถอะน้าส ~~
    #232
    0
  9. #231 เอพิเพิล (@apapplee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:13
    เย่ๆๆ มาต่อล้าวววว>< เดี๋ยวอ่านรื้อคุณชายใหญ่ตั้งแต่ตอนแรกแปรบบบ งื้ออออ ดีใจอ่าาาา
    #231
    0
  10. #230 นี่EVEนะ (@evecassidonna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:21
    ไรท์มาต่อแล้วอ่ะ ดีกับใจมากกกก!! อ่านเทาไคจบไปนานแล้วแต่ก็ยังค้างอยู่ รอๆๆๆคุณชายทั้งหลาย
    #230
    0
  11. #223 minttcz (@minttcz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 00:44
    ขอเป็นกำลังให้ไรท์มาอัพต่อนะ เราอ่านเทาไคจบแล้วตามด้วยคริสลู่ น่ารักมาก คริสในเรื่องนี้ความเย็นชาความกวนตอนอยู่กับเทาหายไปหมด เมื่ออยุ่กับกวางดื้อ กวางดื้อก้แสบใช่ย่อย อยากอ่านฮุนคริสกับชานแบคแล้ว พี่คริสกับลู่จะเป็นยังไงน้อ กวางดื้อจะรอดพ้นราชสีห์ไปได้ไหมน้า ~
    #223
    0
  12. #201 apapapapap (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 21:35
    ไรด์มาอัพเร็วๆน่ะค่ะ รออยู่ๆ อิอิ >3
    #201
    0
  13. #164 puprung (@puprung) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 04:49
    ชอบฟิคมากค่า สนุกทุกตอนเลย มาต่อคริสลู่เร็วๆนะค้า คู่นี้ดูน่าค้นหา ดูสนุกน่าติดตามมากๆ ไรตเตอร์สู้ๆนะค้า<3
    #164
    0
  14. #162 Oly punny (@832olypunpun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 16:47
    ไรต์เตอร์รีบๆมาต่อนะคะ รออยู่น้า~
    #162
    0
  15. #155 เมนลู่หาน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 19:29
    ไรท์มาอัพเร็วๆๆๆๆน่ะ

    เราลุ้นมากเลยยยยยย

    อยากรู้ว่ามันจะเป็นไงต่อไป

    เราเมนคู่นี้ล่ะ 5555+ >>บอกเพื่อ

    ไรท์สู้ๆๆๆน่ะ

    #155
    0
  16. #151 $+[SkY]+$ (@Sky_WT) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 17:19
    เสี่ยวลู่คือคู่หมั้นของพี่คริสสินะคะเนี่ยย
    เลย์จะได้เจอกับเสี่ยวลู่มั้ยนะ
    #151
    0
  17. #148 house of love (@moondaki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:01
    เฮียคริสคิดจะทำอะไร
    บอกหน่อยได้ไหม
    #148
    0
  18. #139 un-til_dawn (@Strawberry-sai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 22:10
    ลุ้นๆๆๆๆๆ อิอิอิ มาต่อไวไวนะค่าไรท์ ชอบอ่ะสนุกมากๆๆเบยย ^^
    #139
    0
  19. #128 kris-han (@nuntaporn-krislu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 19:29
    ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ้ยยยยยย อยากให้รู้ความจริงเร็วๆจัง ลู๋หานจะทำยังไง
    ไรต์มาต่อเร็วๆนะคะ
    #128
    0