[Fic EXO] [คุณชายมาเฟีย[ Taokai,Krislu,Hunkris,Chanbaek]

ตอนที่ 19 : TaoKai [คุณชายเล็ก] Chapter 015[END]:บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 มี.ค. 57

[Fic EXO] [คุณชายมาเฟีย The Series  [ Taokai,Krislu,Hunkris,Chanbaek]

TaoKai [คุณชายเล็ก]

By winata

Chapter 015:บทส่งท้าย



 

ร่างโปร่งบางของคิมจงอินค่อยๆ เดินลัดเลาะผู้คนในสถานที่บันเทิงที่นัดเหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่ที่สนิทกันตั้งสมัยเรียนมหาวิทยาลัยมาปาร์ตี้กันทุกเดือน    ท่ามกลางแสงไฟสลัวพร้อมเสียงเพลงแดนซ์ที่ดีเจเปิดแผ่นเล่นอยู่นั้นแม้จะมีผู้คนมากมายแต่ชายหนุ่มก็เห็นร่างของเพื่อนสนิทอย่างแทมินที่กำลังแดนซ์อย่างเมามันกับมินโฮแฟนหนุ่ม  อยู่ข้างๆ โต๊ะที่มีรุ่นพี่ฮีชอลกับกับรุ่นพี่ซีวอนที่นั่งคุยกันงุ้งงิ้ง



 

“ไอ้หมอ  พวกฉันนึกว่าแกจะนอนอยู่โรงบาลซะล่ะ  ดูดิสายตลอดกี่ปี ต่อกี่ปีก็ยังไม่เปลี่ยน” จงอินอมยิ้มกับคำทักทายเช่นเดิมของรุ่นพี่


 

“โธ่พี่ฮีชอลก็  พอออกวอร์ดผมก็รีบมาเลยนะพี่”


 

“แล้วทำไมแทมินกับมินโฮ  มันมาก่อนแกได้ตั้งแต่หัวค่ำ”   


 

ชายหนุ่มร่างขาว  เจ้าของชื่อคิมฮีชอล  ชี้ไปยังหนุ่มน้อยร่างเล็กที่กำลังเต้นอยู่กลางฟลอร์ซบไหล่แฟนหนุ่มอยู่


 

“แหม่พี่  ยังไงจงอินมันก็ยอมมาแล้วน้าคืนนี้    พี่อย่าคาดคั้นอะไรมันเลยดีกว่า  พอดีวันนี้ผมกับมินโฮไม่มีเวรลงวอร์ดเลยออกมาก่อนไง” เสียงใสของแทมินที่เดินตรงกลับมายังโต๊ะทันทีที่เห็นเพื่อนสนิทมาถึง


 

“ดุน้องตั้งแต่หัววันเลยนะฮีชอล” ซีวอนบอกก่อนเอื้อมมือไปรั้งให้แฟนหนุ่มหันหน้ามาทางตนเองแล้วมอบจุมพิตที่แสนดื่มด่ำ


 

“โอยๆ ใครก็ได้ หาน้ำมาให้ดับความร้อนในตาหน่อย” มีร์ที่เพิ่งเดินกลับมาที่โต๊ะหลังจากเดินออกไปรับใครบ้างคนที่เจ้าตัวพร้อมใจฉุดกระชากลากถูให้มารู้จักกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม


 

“แล้วนั่น....” ทุกคนที่นั่งอยู่ในโต๊ะต่างหันไปตามเสียงของซีวอนที่ขึ้น


 

“ฮะแฮ่ม  นี่คือ ปาร์คซังฮยอน  แฟนฉันเอง” มีร์แนะนำเสียงสดก่อนจะฉุดแขนแฟนหนุ่มที่มีท่าทีอายๆให้นั่งลงข้าง ๆ ก่อนจะทยอยแนะนำให้รู้จักพี่ ๆ เพื่อน ๆ ในกลุ่ม


 

“น้อย ๆ หน่อยเถอะมีร์  เบียดจนจะนั่งตักซังฮยอนล่ะ” ลีจุนที่เปิดปากขึ้นหลังจากนั่งเงียบๆ ตั้งแต่มาถึง


 

“เป็นอะไรรึเปล่า” จงอินเอ่ยถามขึ้นเพราะนั่งอยู่ข้างๆ กัน


 

“หึ  หึ  จะเป็นอะไรถ้าไม่ได้ทะเลาะกับซึงโฮก่อนมา” ฮีชอลบอกก่อนจะยิ้มล้อเลียนรุ่นน้อง


 

“เอ๋?.......”ร่างโปร่งบางมองคนนั้นคนนี้ทีด้วยความงง


 

“โอยนี่ล่ะน้า......อินนี่  โทษฐานตกข่าวเพราะไม่ยอมโผล่หน้ามาเจอเพื่อนฝูงบ่อย  ไปหาทีไรก็ยุ่งตลอด  เพราะงั้นปรับอีก 2 แก้ว” มีร์ยิ้มหวานก่อนจะยื่นแก้วที่ผสมไว้ไปตรงหน้าเพื่อน


 

“ดื่มเลย...ดื่มเลย”  เสียงคนรอบข้างเชียร์แม้กระทั่งแทมินที่ปกติจะคอยปรามไม่ให้ดื่มเยอะก็ยังส่งเสียงเชียร์ด้วย


 

“เอ้า  ดื่มก็ดื่ม” จงอินบอกก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองชั้นลอยของคลับเพียงชั่วครู่แล้วตัดสินใจยกแก้วดื่มรวดเดียวจนหมดทั้งสองแก้ว


 

“ซึงโฮ” ลีจุนเอ่ยขึ้นเบา ๆ เมื่อเห็นใครอีกคนเดินเข้ามาด้วยท่าทีร้อนใจ


 

“ผมขอโทษ” ง่าย ๆ สั้นเท่านั้นที่ทำให้ลีจุนที่ตอนแรกนั่งเป็นไก่หงอยใครถามอะไรก็ตอบคำสองคำโผล่เข้าไปกอดก่อนจะซบหน้าลงร้องไห้


 

“ดีกันนะ  ไม่เอาไม่ร้องไห้  ลีจุนของผมเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่า”


 

ลีจุนพยักหน้ารับก่อนจะยืนนิ่งให้ซึงโฮค่อยๆ ใช้ผ้าเช็ดน้ำตาให้


 

“คู่นี้เค้าเป็นแฟนกันตอนไหน  รวมถึงนายด้วย” จงอินอดที่เอ่ยปากถามมีร์ที่กำลังผิวปากล้อเลียนอยู่


 

“ของฉันนะเหรอ  ก็จับซังฮยอนปล้ำนะดิถามได้  ไม่งั้นจะได้เจ้าทึ่มนั้นเป็นสามีเอ้ยเป็นแฟนเหรอ”


 

“...” จงอินอึ้งไปทันทีไม่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้


 

“ฮาๆ หน้านายโคตรตลกเลยอินนี่  ใครจะกล้าทำแบบนั้นเล่า  นั้นลูกชายของเพื่อนแม่ฉันเอง...แล้วแบบผู้ใหญ่จัดการให้นะแบบลองคบดูถ้าไปกันรอดค่อยพัฒนาขั้นต่อไป  ส่วนของลีจุนคู่นั้นมันเกิดคำบรรยายวะ  ทำงานอยู่ด้วยกันดีเผลอนิดเดียวไปสปาร์คตอนไหนฉันยังไม่รู้เลย   ขนาดทำงานที่เดียวกัน”





 

นี่นายจะถามแต่เรื่องคนอื่นรึไง!!...ว่าแต่เดี๋ยวนี้ยังมีคนเข้ามาจีบนายอยู่ไหมอินนี่?” ลีจุนเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง



 

“ผมตอบแทนดีกว่า  ขี้เกียจนับเหมือนเดิมว่ามีใครบ้างไหนจะพยาบาล หมอด้วยกัน บ้างทีก็ญาติคนป่วยก็ป่วย  แต่รู้สึกช่วงนี้คนพวกนี้จะลดน้อยลงไปเยอะแล้ว” 


 

กลายเป็นชเวมินโฮที่ตอบแทนในขณะที่อีแทมินยืนกลั้นขำอยู่ข้างๆ


 

“ว้าวๆ อินนี่ของเรายังเสน่ห์แรงเหมือนเดิมนะเนี้ย”


 

“น้อยๆ หน่อยเถอะ มีร์” จงอินอดไม่ได้ที่ยกมือเขกหน้าผากเพื่อนตัวเล็กเบาๆ


 

“เจ็บอ่ะ ซังฮยอน” มีร์ที่หาเรื่องอ้อนแฟนตัวเองอยู่แล้ว    ก็รีบยื่นหน้าเข้าไปหาซังฮยอนให้ดูตรงที่โดนคุณหมอจงอินเขกหน้าผาก  ท่ามกลางความหมั่นไส้ของเพื่อนๆ


 

“ผู้ชายสินะ  ที่เข้ามาหา” พี่ใหญ่ของกลุ่มเอ่ยขึ้นมาในขณะที่กำลังพิงร่างสูงของแฟนหนุ่มที่ยกแก้วจิบช้าๆ ที่ฟังอยู่เงียบปล่อยให้พี่น้องเค้าคุยไป


 

จงอินอมยิ้ม ในขณะที่นิ้วมือไล้ขอบแก้วเบาๆ   


 

“เสียดายนะที่อินนี่ยังไม่มีแฟน  ทั้งที่ในกลุ่มพวกเราเค้ามีแฟนกันไปหมดแล้ว” ลีจุนบ่น


 

“ช่างเถอะ  ดื่ม!!!” แก้วหลายใบถูกยกขึ้นชนกันก่อนที่ต่างคนต่างจะยกขึ้นดื่มจนหมด


 

จงอินวางแก้วลงก่อนจะหยิบไอโฟนขึ้นมากดหนึ่งโทรออก  ท่ามกลางเสียงเพลงที่ยังดังกึกก้องเพราะโต๊ะที่นั่งอยู่นั้นอยู่ใกล้กับโซนดีเจมากที่สุดในร้าน


 

ดวงตาคมของคุณหมอเงยขึ้นไปมองสบกับดวงตาคมเข้มของชายหนุ่มร่างสูงที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตดำปลดกระดุมลงมาสามเม็ดโชว์ซิกแพคสวยได้รูป  แขนเสื้อพับขึ้นมาถึงข้อศอกบนชั้นลอยของร้าน


 

“ผมอยากกลับบ้านแล้ว  ไปส่งหน่อยได้ไหม” บอกสั้นๆ โดยไม่รอฟังเสียงตอบรับจากร่างสูงที่ยืนมองลงมาจากชั้นลอยสักนิด  


 

ท่ามกลางความสงสัยของเพื่อนๆ ที่เริ่มมองตามสายตาของคิมจงอิน



 

“เฮ้ยนั่นมัน...............” มีร์พูดได้แค่นั้นก่อนจะหยุดเงียบไปเหมือนคนอื่นๆ 



 

คงมีแค่สองคุณหมอแทมินและคุณหมอมินโฮที่เฉยๆ กับทิศทางที่ร่างโปร่งบางมองไป 


 

ในขณะที่คนอื่นๆ ต่างพากันมองแบบสงสัยเพราะชายหนุ่มในชุดสีดำสนิทที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ คนนี้  เป็นเจ้าของคลับนี้รวมถึงเป็นคุณชายเล็กของตระกูลอู๋  ตระกูลที่ทรงอิทธิพลแห่งหนึ่งของโซลเพราะมีกิจการทั้งบนดินและใต้ดิน


 

“ผมมารับกลับบ้านครับอินนี่” จื่อเทาบอกก่อนจะส่งยิ้มให้คนอื่นๆ


 

“ผมกลับแล้วนะครับพี่ฮีชอล พี่ซีวอน  ฉันไม่ไหวแล้วไว้วันหลังค่อยนัดกันใหม่” จงอินบอกก่อนจะเดินเข้าไปหาฮวางจื่อเทา


 

มือผอมบางของคุณหมอจงอินเอื้อมไปจับมือของคุณชายเล็กก่อนที่ฝ่ามือของทั้งคู่จะสอดประสานกัน


 

จื่อเทาเลิกคิ้วมองคุณหมอคนเก่งของตัวเองที่มาแปลกก่อนจะส่งยิ้มให้


 

ยิ้มแบบที่ร่างผอมบางนี้ชอบ

ยิ้มให้ทั้งดวงตาและปาก


 

“ทุกคนครับ  ขอโทษทีที่ลืมแนะนำให้รู้จัก    นี่ฮวางจื่อเทาแฟนของผมเอง  นั้นแทมินกับมินโฮนายคงเคยเจอพวกเค้าแล้วที่โรงบาล  ส่วนนั้นพี่ฮีชอล  พี่ซีวอน  ลีจุน  ซึงโฮ  มีร์แล้วก็ซังฮยอน” ร่างโปร่งบางแนะนำเสียงใสพร้อมกับรอยยิ้ม


 

“ผมจื่อเทายินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ” ร่างสูงโค้งทักทายทุกคนก่อนจะบีบมือบางเบาๆ


 

“เราเคยเจอกันที่โรงบาลไงครับ  ผมเคยเป็นหมอเจ้าของไข้น้องคยอง” มินโฮทักทายแบบยิ้มๆ


 

“อ้าวเหรอ  ผมจำแทบไม่ได้ว่าเคยเจอพวกคุณหมอ”


 

หันมาโค้งเชิงลาก่อนจะเดินจ้ำตามร่างผอมบางที่เดินนำออกจากผับไปก่อนแล้ว



 

+++++


 

คุณชายเล็กหันมามองคนนั่งข้างๆ แทบจะทุกสิบวินาทีก็ว่าได้


 

“มองถนนซะมั้งเถอะ  จะหันมามองหน้าอะไรฉันนักหนา”


 

วันนี้ไม่รู้จื่อเทายิ้มกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง  ยิ่งเห็นสีหน้าเขินๆ ของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ที่นั่งคนขับ


 

ทั้งที่ไม่คาดหวังอะไรไว้มากมาย    ขอแค่ได้ยืนอยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว


 

แต่ยอมรับว่าลึกๆ อยากให้อะไรทุกอย่างออกมาจากการเอ่ยปากของจงอินเองโดยที่ไม่ต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมหรือลูกอ้อนให้จำใจยอมรับในความสัมพันธ์ของคนสองคนที่กำลังคบกันอยู่


 

ตอนแรกก็อดรู้สึกน้อยใจ   ที่ตอนไปรับร่างโปร่งบางที่โรงพยาบาลแต่อีกฝ่ายบอกว่ามีนัดดื่มกับเพื่อนให้ขับรถไปส่งโดยไม่เอ่ยชวนไปดื่มด้วยสักคำ  แถมยังบอกให้รีบไปพักผ่อนเพราะเพิ่งเห็นว่าชายหนุ่มเองเพิ่งบินกับมาจากญี่ปุ่นเมื่อช่วงบ่าย


 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนคนอย่างคุณชายเล็กตระกูลอู๋โดนเมินแบบนี้  อย่าหวังจะได้อยู่อย่างมีความสุข


 

แต่เพราะรักและบอกกับตัวเองแล้ว…..อะไรที่เป็นความสุขของคุณหมอคิมจงอิน  ฮวางจื่อเทาคนนี้จะให้ทำให้ทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้ใด  ขอแค่อย่างเดียวขอให้ได้ยืนอยู่ข้างๆ ก็พอ


 

“จริงสิ  ฉันลืมบอกไป”


 

“อะไรเหรอที่อินนี่ลืม” ถามย้อนกลับขณะที่กำลังตั้งใจขับรถโดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลอู๋


 

“ฉันรักนาย  จื่อเทา  แค่นี้ล่ะที่อยากจะบอก”


 

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


 

เสียงเบรกลากล้อของรถสปอร์ตเอสยูวีคันหรู



 

“อินนี่...”


 

“นายจะบ้าเหรอ  ถึงได้เบรกแบบนี้  นี่มันกลางถนนนะ”


 

เสียงแว้ดของร่างโปร่งบางทำให้จื่อเทาได้สติก่อนจะเปิดไฟเลี้ยวเข้าจอดข้างทางตรงทางเข้าโรงแรมพาราไดซ์ของตนเอง


 

“ที่พูดตะกี้” เอ่ยถามเสียงสั่นๆ ถึงจะรู้ความรู้สึกของจงอิน   เคยใช้ความสามารถหรือเล่ห์มากมายแต่ก็ไม่เคยได้ยินคำว่า “รัก” อย่างชัดเจนตอบกลับมาเลยสักครั้ง


 

“จะให้พูดสักกี่ครั้ง   ฉันก็จะบอกว่ารักนาย”



 

ทันทีที่จบประโยคร่างสูงก็รวบคุณหมอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด  ก่อนผละออกมามองสบดวงตาคู่สวยที่ตอนนี้เปิดเผยความรู้สึกทุกสิ่งเหมือนกับคำที่ว่า ดวงตาคือหน้าต่างของหัวใจ


 

“เผื่ออินนี่ยังไม่รู้  ฉันเป็นโรคหวงของ  ยิ่งเป็นอะไรที่ รักมาก ยิ่งจะหวงมากขึ้น”


 

“นึกว่าจะไม่หวงกัน” กลายเป็นจงอินที่ขยับเข้าหาคุณชายเล็กจนตัวของร่างโปร่งบางแทบจะเกยตักคนขับ


 

“ยั่วกันเหรอ” เอ่ยถามทั้งที่ตอนนี้ริมฝีปากของทั้งคู่แทบจะแนบชิดกันแล้ว


 

“ไม่ได้ยั่ว  แต่จงใจ” จงอินว่าก่อนจะแนบริมฝีปากหนาได้รูปสวยของตนเองเข้าไปริมฝีปากบางของร่างสูง


 

จุมพิตแรกที่จงอินเป็นฝ่ายเริ่มก่อนด้วยความเต็มใจ      


 

“จงอินอา~~” จื่อเทาเรียกชื่อร่างโปร่งบางเบาๆ


 

“ฉันจะรอที่ห้อง” จงอินบอกสั้น ๆ ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วเดินเข้าไปในโรงแรมพาราไดซ์


 

“อย่าช้านะฮวางจื่อเทาไม่งั้นฉันจะไปหาคนอื่น” ร่างโปร่งบางที่เดินไปได้สี่ห้าก้าวหันหลังกลับมาตะโกนบอก


 

“ร้ายนักนะคุณหมอ”


 

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าห้องที่คุณหมอจงอินบอกคือห้องไหนในโรงแรมพาราไดซ์



 

สถานที่หนึ่งในความทรงจำที่เป็นจุดเริ่มของคนทั้งคู่

 

 


 

Do you believe in destiny?

 

 

End

 

 


 

ไหนที่สุดพาร์ทคุณชายเล็กก็มาถึงตอนจบ

จุดพลุ...เอาจริงๆ คุณชายมาเฟียเดอะซีรี่ส์  นี่เขียนแก้ขัดระหว่างเขียน แอบ กับ Love Telepathy ของเทาไค ที่มันเขียนไม่ออกแต่กลายเป็นฟิคเขียนประจำแทบทุกวัน T^T อายจังเลย

ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่เข้ามาอ่าน   และคนที่สั่งจองฟิคเรื่องนี้ด้วย  ซึ่งฟิคจะพิมพ์เสร็จ 10 มีค.ตามคิวเพราะใกล้งานฟิคทำให้โรงพิมพ์ของที่บ้านงานเยอะม๊ากกกกก   วนต เลยสั่งพิมพ์ไปส่วนหนึ่งก่อน  ซึ่งคนที่สั่งแบบปณ เราจะจัดส่งให้ก่อนเลยนะคะ   ถ้าหนังสือมาส่งที่บ้านแล้วจะถ่ายรูปมาพรีวิวให้ดูว่าทั้งหนังสือและของแถมทั้งหมดตัวจริงๆ เป็นยังไง

แล้วเจอกันตอนกับคุณชายใหญ่....คริสลู่ ค่ะ ^^

 

ปล. ท้ายสุด  มีคนถามมาว่าถ้ายอดสั่งน้อยยังจะพิมพ์ฟิคเรื่องนี้อยู่ไหม?  บอกเลยว่าพิมพ์  ที่บ้านเป็นโรงพิมพ์เอง...พิมพ์ออนดีมานซ์  จะมากน้อยก็พิมพ์....ก็ วนต ว้อนอยากเก็บเล่มของตัวเองด้วย ฮา ๆ นานจะแต่งจบกับเค้าสักเรื่อง



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

258 ความคิดเห็น

  1. #226 Erica Lucia (@ericalucia8) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 09:37
    ดีจริงๆที่เป็นคู่นี้ มันแรร์มากๆเลยนะ???? หาอ่านแทบำม่ได้
    #226
    0
  2. #219 stld-air (@nufiarp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:23
    อร้ายยยยยยย น้องคยองนี่น่าตีแต่เด็กเลยอ่ะ เราอยากอ่านคู่เน้ๆๆๆๆ คือแบบ พี่จุนคงจะช็อกอ่ะเจอเด็กที่แบบ รุ่นลูก มาบอกรักกก ชีวิตพี่จุนคงยุ่งดว่าเดิมอ่ะ อะแหม่ๆ แล้วพี่เขยกับน้องคยองนี่ก็แสบทั้งคู่จริมมม
    #219
    0
  3. #145 house of love (@moondaki) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 09:37
    อินนี่ไม่ใสแล้วนั่วจนาดนั้น
    จื่ออย่ายอม เขินฟินล้านแปด
    #145
    0
  4. #141 KimKaiWife (@endlessmoment13) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 00:39
    ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยยยยย ชอบๆๆๆ กรี๊ดดดด ฟินไกลสุดๆๆ 
    #141
    0
  5. วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 10:36
    ชอบจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ขอบคุณนะคะที่แต่งมาให้ได้อ่านกันน >/////<
    โง้ยย น่ารักกันจริงๆ
    #125
    0