เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 4 : Chapter​ 3 : All my love will remind you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,107 ครั้ง
    20 ก.ย. 62





Chapter​ 3 : All my love will remind you



            เสียงพูดเบายังคงดังมาเรื่อยๆ บนใบหน้าของหลิวไห่มีหน้ากากปิดเอาไว้อยู่ แต่แล้วเสียงของตกจากฝั่งตรงข้ามทำให้เขาต้องรีบเดินไปดู พบกับร่างบางของเซียวเจี้ยนก้มเก็บอยู่ตรงนั้น แต่เมื่อลุกขึ้นยืนกลับหน้ามืดจนเกือบล้มลงไปเสียอย่างนั้น จนเขารีบเข้าไปประคอง หากคนตรงหน้าเป็นภรรยาเขาแน่นอนไม่มีทางที่จะปล่อยให้มาลำบากจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองแบบนี้แน่ 

"ขอบคุณ​นะครับ" มือเรียวขาวผลักตัวเองออก ก่อนจะเดินอ้อมไปอีกฝั่งและเริ่มพูดเข้าเรื่องอย่างช้าๆ

"ทุกๆอย่างเกิดขึ้นในตอนที่ผมไม่ทันตั้งตัว" ร่างบางสูดหายใจเข้าพร้อมกับกระพริบตาถี่เพื่อระบายความร้อนตามกระบอกตา   "ในคืนนั้นหลังที่จะแยกกับอี้ป๋อ จริงๆแล้วผมเจอกับคนคนนึง แต่ผมคิดว่าไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนดีมากคนหนึ่ง" 

"คุณก็รู้ ว่ารอบตัวหวังอี้ป๋อไม่มีใครที่ไว้ใจได้" ตามข้อมูลที่เขาทราบมา หวังอี้ป๋อ นายท่านตระกูลหวังไม่ใช่คนที่จะเข้าถึงได้ง่าย และรอบตัวของเขานั้นมีแต่ผู้มีอิทธิพล​อันตราย หลิวไห่ชักสงสัยจริงๆเสียแล้ว ว่าเจ้าของร่างบอบบางตรงหน้าเข้าไปพัวพันกับมาเฟียใหญ่แบบนั้นได้ยังไง

" เรื่องนี้ผมรู้ดี แต่ผมกับเขาคนนั้นรู้จักกันมานานแล้วนะครับ ตั้งแต่ผมแต่งงานกับอี้ป๋อปีแรก อีกอย่างคือ..." ดวงตาดลมจ้องมองไปยังฝั่งตรงข้ามของชั้นวาง  "เขาเป็นน้องชายต่างแม่กับอี้ป๋อ... หวังจั่วเฉิง" 

"แล้วทำไมในตอนแรกคุณถึงสงสัยเขาล่ะครับ หรือว่า" 

"ผมกับอาเฉิงไม่เคยคิดอะไรต่อกันหรอกครับ" รอยยิ้มหวานถูกส่งไปให้ จากนั้นจึงอธิบายในสิ่งที่หลิวไห่ควานสงสัยอยู่

"เพียงแต่ที่สงสัยในตอนแรกก็เพราะก่อนหน้านั้นเขาเอาเข็มกลัดอันนึงมาให้ แต่ว่าหลังจากนั้นเราก็แยกย้ายนะครับ" คิ้วเรียวขมวดแน่น ก่อนจะพูดออกมาต่อ "เอ่อ มันเป็นหลักฐานเพียงชิ้นเดียวน่ะครับ"

" ผมเข้าใจแล้ว ผมคิดว่ามันเป็นยาสลบแบบสูดดมเข้าไป ตอนนี้คุณยังเก็บมันเอาไว้อยู่รึเปล่า" หลักฐาน​ชิ้นนี้เขาอาจจะพอสืบสาวเข้าไปหาต้นตอได้ หากเซียวจ้านยังมีมันอยู่

" มัน... หายไปตั้งแต่เหตุการณ์​นั้นแล้วล่ะครับ ผมพยายามหามันมาตลอด แต่ก็ยังไม่เจอ แต่เสื้อผ้าในวันนั้นผมเก็บเอาไว้ทั้งหมดนะครับ"

 ก่อนที่เซียวจ้านจะได้พูดต่อ สาวใช้ข้างกายกลับตะโกนเรียกขึ้นมาเสียก่อน แต่เมื่อหันกลับมา หลิวไห่ควานหายไปเสียแล้ว

"นายหญิงคะ พวกบอดี้การ์ด​กลับมากันแล้วค่ะ " เอมิเลียพูดอย่างร้อนรน เพราะหลังจากที่เธอเห็นหนึ่งในบอดี้การ์ด​ชายรับโทรศัพท์​ ทุกคนก็รีบกุลีกุจอเดินกลับมาทันที 


"นายหญิง ท่านเรียกให้กลับแล้วครับ" 

           เซียวจ้านพยักหน้ารับ พร้อมกับยื่นตะกร้าสินค้าให้เอมิเลียที่รอรับไปจ่ายเงิน การกระทำทุกอย่างนั้นล้วนอยู่ในสายตาของเหล่าบอดี้การ์ดทั้งสิ้น นายหญิงตระกูลหวังที่ใครๆต่างต้องการแต่ในวันนี้พวกเขาเห็นแล้วว่ามันไม่ต่างจากนกน้อยในกรงทองเพียงเท่านั้น
 จากนั้นทั้งหมดจึงเดินออกจากห้าง ภายในรถหรูร่างบางของเซียวจ้านรู้สึกปวดหน่วงที่ท้องมาตั้งแต่เช้า ใบหน้าเริ่มซีดเซียวเสียจนเอมิเลียอดกังวลไม่ได้

"นายหญิงคะ ไหวมั้ยคะ เราไปโรงพยาบาลก็นเถอะค่ะ" น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห่วงจากคนที่อายุมากกว่าถูกส่งออกไป

"จ้านไหว เดียวก็คงหายแล้ว เอมิเลียไม่ต้องห่วงนะ คุณหมอบอกว่าจ้านแข็งแรงดีมากๆ" 

รอยยิ้มกว้างจากใบหน้าขาวซีด เรียกเสียงถอนหายใจจากสาวใช้ข้างกาย นายหญิงของเธอน่ะมักดื้อเงียบ ไม่เคยบอกว่าตัวเองเจ็บปวดตรงไหนบ้าง เวลาถามออกไปคำตอบที่ได้มีเพียงรอยยิ้มอยู่เสมอ

           เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์​หรูของตระกูลหวัง ร่างบางเริ่มขมวดคิ้วทันที เพราะโดยรอบกลับมีบอดี้การ์ด​แน่นหนาไปเสียหมด เซียวจ้านจึงเดินเลี่ยงไปยังบ้านเล็กในสวนด้านหลังทันที 

"วันนี้ได้มากี่คนล่ะ" น้ำเสียงเรียบๆจากคนที่คุ้นเคยเอ่ยถาม เรียกให้เขาหยุดชะงัก​

"อี้ป๋อ..." 

"ใครให้เรียกฉันด้วยชื่อ ตอนนี้มีสิทธิ์​ถึงขนาดนั้นแล้วหรือไง" รอยยิ้มเหยียดหยันถูกส่งไปยังร่างบางที่ยืนอยู่ด้านล่างของบันได  "หรือรู้ว่าผัวอีกคนกลับมาแล้ว?" 

"จ้านไปซื้อไหมพรมมาครับ ขอไปพักก่อนนะครับ" ร่างบางเลี่ยงประชันหน้ากับคนใจร้ายตรงหน้า พร้อมกับก้มดวงหน้าใสซ่อนน้ำตาเอาไว้ ก่อนจะรีบเดินออกไป แต่จนแล้วจนรอดร่างสูงใหญ่ของคนเป็นสามีกลับกระชากแขนเอาไว้เสียก่อน

"ฉันอนุญาต​ให้ไปเมื่อไหร่? " สายตาคมมองไปยังร่างบางที่กำลังก้มหน้าอยู่ "หรือว่ารีบไปจับน้องชายฉันอีกคน! "  

"แล้วจะให้อยู่ตรงนี้ไปทำไมล่ะครับ" 

"หึ! น้องชายฉันกลับมาแล้วนี่ เลยกล้าต่อปากต่อคำขนาดนี้" 

            เขาเกลียดร่างบางตรงหน้านี้เหลือเกิน ทำไมความรักที่เขาเคยมอบให้ถึงไม่เคยพอ ตั้งแต่พบกันวันแรกมีหรือที่เขาจะไม่เคยทนุถนอมและไว้ใจยิ่งกว่าใคร หากแต่ในวันนี้คนตรงหน้ากลับทำลายทุกอย่างเสียจนหมดสิ้น รูปภาพแอบถ่ายของชายสองคนถูกส่งมาให้เขาเมื่อเช้า ทุกครั้งที่เขาปล่อยให้เซียวจ้านออกไปข้างนอก มักจะมีภาพเหล่านั้นส่งมาให้เสมอ เขาส่งให้คนตรวจทุกครั้งว่าเป็นภาพตัดต่อหรือไม่ แต่ทุกครั้งกลับกลายเป็นเรื่องจริงไปเสียหมด


"คุณท่านครับ ฮึก จ้านเหนื่อย...จ้านขอกลับไปพักนะครับ" 

"เหนื่อย? ไปทำอะไรมาล่ะ" รอยยิ้มเหยียดกับคำพูดดูถูกยังมีมาเรื่อยๆ

"จ้านไม่ได้ทำอะไรอย่างที่ท่านคิดเลยแม้แต่นิดเดียว" 

"คำพูดจากคนอย่างเธอมันน่าเชื่อถืองั้นหรือ เซียวจ้าน" สายตาคมเข้มจ้องมองไปยังร่างบางของภรรยา ใบหน้าขาวซีดนั้นอดทำให้เขาสงสัยไม่ได้

"ถ้าไม่สงสารกันจริงๆ ฮึก ก็สงสารลูกของคุณเถอะนะครับ" ร่างบางค่อยๆบิดข้อมือออกจากมือหนา แต่กระนั้นข้อมือกลับถูกบีบแน่นเอาไว้มากขึ้นกว่าเดิม 

         ร่างกายที่เริ่มจะทนกับความเครียดและความเหนื่อยล้าไม่ไหวเริ่มแสดงอาการให้เห็น เสียงหอบหายใจดังขึ้นพร้อมกับเซียวจ้านที่ล้มลงไปต่อหน้าต่อตา เรียกเสียงกรีดร้องตกใจจากเหล่าสาวใช้ไม่น้อย ร่างสูงใหญ่รีบเข้าไปอุ้มเอาไว้อย่างทันท่วงที

" เซียวจ้าน! ตื่นสิ! รีบออกรถ! กูจะพาเมียไปโรงพยาบาล!"  สายตาคมก้มมองข้อมือบางที่แดงช้ำจากฝีมือเขา ทั้งเกลียดและทั้งรักเสียเหลือเกิน 

        เสียงล้อเลื่อนจากเตียงคนไข้ดังขึ้นเป็นระยะแข่งกับเสียงตะโกนเรียกจากนายท่านหวัง "เขาท้อง! จ้านท้องอยู่!"  เสียงย้ำเตืิอนของคนร่างสูงใหญ่ดูน่ากลัวถูกส่งไปยังคุณหมอตรงหน้า ก่อนที่เตียงจะถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินไป

             เป็นเวลาเกือบชั่วโมงแล้วที่หวังอี้ป๋อยังยืนรออยู่หน้าห้อง ภายในใจรู้สึกสับสนไปเสียหมด ทุกอย่างที่เขาทำเพราะลูกหรือเพราะเขายังรักเซียวจ้าน แต่ถ้าหากย้อนดูเหตุการณ์​ทุกอย่างแล้ว เขามั่นใจว่าเขาทำเพื่อลูกแน่ๆเพราะคนไม่รู้จักพอแบบเซียวจ้านไม่สมควรได้รับความรักจากใคร

          หลังจากเวลาผ่านไปอีกสักพัก เขาได้สั่งให้ทุกคนปิดข่าวให้หมดและเก็บเรื่องนี้เป็นความลับเอาไว้ แต่อันที่จริงแล้วก็ไม่มีใครรู้จักภรรยาที่ตายไปของนายท่านตระกูลหวังหรอก เพราะพวกเขานั้นแต่งงานกันแค่ภายใน ซึ่งเรื่องนี้ก็มีแต่คนใกล้ชิดเพียงเท่านั้นที่รู้ว่าภรรยาของเขาคือใครและยังมีชีวิตอยู่

"สวัสดีค่ะท่าน คุณแม่ฟื้นแล้วนะคะ" คุณหมอเจ้าของไข้เข้ามาสวัสดีกับคนตรงหน้าอย่างนอบน้อม เพราะคนตรงหน้าเป็นถึงผู้สร้างโรงพยาบาล​แห่งนี้ขึ้นมา

"อาการเป็นยังไงบ้าง" น้ำเสียงปนหงุดหงิดเอ่ยถาม แต่สายตาคมกลับจ้องมองไปยังห้องฉุกเฉินไม่หยุด

"คือตอนนี้คุณแม่และน้องปลอดภัยแล้วค่ะ ส่วนอาการเหนื่อยและอ่อนเพลียมาจาก..."

"คุณหมอครับ" ร่างบางบนรถเข็นเอ่ยขัดก่อนที่คุณหมอจะบอกสาเหตุออกไป มือขาวบีบกันแน่น เรื่องนี้จะให้หวังอี้ป๋อรู้ไม่ได้ เขาอยากให้ทุกอย่างจบลงที่ตัวเขาเอง อยากให้เจ้าตัวเล็กได้รักปะป๊าแทนตัวเซียวจ้านคนนี้

"เอ่อคือ... " 

"เกิดจากอะไร? พูดมาสิ" หวังอี้ป๋อมองหน้าอย่างคั้นคำตอบ 















#แง้งง นึกถึงสายตาอี้ป๋อแล้วเจ็บแทนจ้านจ้าน ตาดุๆของป๋อทำร้ายน้อง

คนใจร้ายต้องโดนลงโทษอย่างแน่นวลลค่ะ 

#ขอบคุณ​ทุกคนที่เข้ามาติดตามและคอยแสดงความคิดเห็นให้กำลังใจนะคะ ❤️


Tbc.






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.107K ครั้ง

2,067 ความคิดเห็น

  1. #1944 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 20:50
    อีกคนก็ไม่ยอมบอก อีกคนก็เอาแต่คิดเรื่องอดีต จะเข้าใจกันไหม แง๊ อย่าให้จ้านเป็นอะไรมากเลยค้าบบ
    #1944
    0
  2. #1897 YingNHJ (@YingNHJ) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 23:11
    หงุดหงิดให้ทั่นมากกกกก หื้มม

    ทำกับพี่จ้านแบบนี้รึ เฮอะ ขึ้นแทนสาวใช้ละนี้
    #1897
    0
  3. #1852 Pingping0707 (@Pingping0707) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 12:56
    ใจร้ายยยยย
    #1852
    0
  4. #1769 Tanggaurang (@Tanggaurang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 18:30
    น้องบอกความจริงสามีไปเถอะะะ
    #1769
    0
  5. #1756 PaPa9 (@PaPa9) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 08:31
    ร้องแล้วน่ะ แต่จะอดทนอยากรู้ถ้าอี้ป๋อรู้ความจริงจะทำยังไง
    #1756
    0
  6. #1689 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 12:49
    เครียดแทนจ้านเว้ยยยย
    #1689
    0
  7. #1665 vilabellz (@vilabellz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 01:08
    ร้องไห้หนักมาก เกลียดๆๆๆอี้ป๋อ
    #1665
    0
  8. #1483 suwanlee6707 (@suwanlee6707) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:11

    อ่านไปร้องไห้ไป
    #1483
    0
  9. #1417 venus-butterfly (@venus-butterfly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:17
    อ่านไป ร้องไห้เหมียนหมาเลยจ้าาาาาาาา
    #1417
    0
  10. #1312 porpeach10 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:08
    อิทั่นเปนบ้า!!!! รักก็บอกชอบก็พู๊ดดดดด
    #1312
    0
  11. #1243 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:56
    รอวันที่ป๋อเสียใจเลยจ้า
    #1243
    0
  12. #1197 shxx113 (@millionnn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:33
    อย่ามาเรียกว่าเมียนะ จ้านยังเรียกว่าอี้ป๋อไม่ได้เลย ทำไมชอบผลักใสน้องไปให้คนอื่น ใจร้ายมาก มีเหตุผลที่ใจร้ายขนาดนี้ไหม ถ้าฟังไม่ขึ้นจะพาเซียวจ้านหนีแล้วนะ แงงงงงงง
    #1197
    0
  13. #1188 ViViZ.OMG (@LeuwThdt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:32

    ปวดใจไปหมด

    #1188
    0
  14. #1163 luntimarr (@princesxbell) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:42
    เหมียนจะตาย
    #1163
    0
  15. #1088 mychamy (@paam_pannapa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:04
    โอ้ยยยยยยน อยากให้จ้านหลุดจากบ่วงนี้ไปไวๆแล้ว
    #1088
    0
  16. #1083 BLullaby (@BLullaby) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 21:50
    ถ้ารู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ก็ไม่สนุกสิ คนแบบเธอทันตัองสูญเสียก่อน ถึงจะสำนึก
    #1083
    0
  17. วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:40
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1057
    0
  18. #1053 VKK42 (@VARANTHITA) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:11
    ใจอยากปลดปล่อยจ้าน...เหลือแค่นายท่านกับความผิดหวัง...
    #1053
    0
  19. #1031 mylittleb (@beam6602) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:36

    บอกเถอะนะคะคนดี

    #1031
    0
  20. #1011 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:16
    บอกเถอะ อยากให้ป๋อรู้ เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น
    #1011
    0
  21. #979 bbb---8 (@bbb---8) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:17
    หน่วง มาก😭😭😭
    #979
    0
  22. #973 Nnteve (@Verinda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 20:35
    นำ้ตาเราคลอแล้วอ่า
    #973
    0
  23. #970 arncos1 (@arncos1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 20:12
    บีบหัวใจอะ ฮือออ ใจร้ายมาก TT
    #970
    0
  24. #946 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 15:50
    สงสารคุณแม่T__________T
    #946
    0
  25. #880 La ong (@wannisa22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 02:11
    เจ็บทุกคน
    #880
    0