เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 16 : Chapter 14 : How have you been

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,142 ครั้ง
    10 ก.ย. 62







Chapter 14 : How have you been




หวังจั่วเฉิงก้าวออกมากจากมุมมืด สองขาก้าวฉับตรงไปยังห้องของตัวเอง แผ่นหลังกว้างทาบลงกับประตูทันทีหลังจากถึงห้องนอน เขามั่นใจนักว่าเมื่อกี้มีใครแอบฟังอยู่ตรงนั้น ภายในใจรู้สึกเป็นกังวลจนบอกไม่ถูก แต่ทุกอย่างมันคงเหมือนที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด หวังอี้ป๋อผู้เป็นพี่ชายสงสัยในตัวเขาเป็นคนแรก มันก็คงแน่ล่ะ เพราะนอกจากตัวเขาแล้วใครจะกล้าทำแบบนั้นได้อีก เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบาๆ สองขาก้าวไปยังเตียงนอนช้าช้าก่อนจะปล่อยร่างของตัวเองล้มลงอย่างเหนื่อยอ่อน

คิดถึง... เขาคิดถึงจูจ้าน คิดถึงทุกช่วงเวลา ในตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการที่สุดคงเป็นคนตัวเล็กคนนั้น อยากฟังเสียงหัวเราะที่เหมือนแสงสว่างในทุกๆวัน


.....


ภายในห้องทำงานสีทึบ บนผนังสีเข้มยังคงประดับไปด้วยรูปถ่ายของชายที่ดูสง่างาม ข้างกายยังคงมีร่างบอบบางดูอ่อนหวาน บนใบหน้าประดับรอยยิ้มกว้างแตกต่างจากชายผู้เป็นสามี แตกต่างแต่กลับลงตัวอย่างแปลกประหลาด ดวงตาคมเจ้มมองไปยังภาพในมืออย่างเหม่อลอย นานเท่าไหร่แล้วนะที่เขายังตามหาเซียวจ้านไม่เจอ เขาสงสัยในตัวน้องชายอย่างหวังจั่วเฉิง แต่จนแล้วจนรอดยังคงตามไม่ได้

"ท่านครับ" เสียงทุ้มจาก'ซัวหยาง'... หนึ่งในชายบอดี้การ์ด​ชุดดำที่มักติดตามเขาเสมอ "อีกไม่นานผมคิดว่าคุณชายต้องเข้าไปเยี่ยมนายหญิงแน่นอนครับ"

"ตามไปเรื่อยๆ จนกว่าฉันจะเจอเซียวจ้าน" น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยตอบ หากแต่สายตายังคงเหม่อมองดวงหน้าหวานของผู้เป็นภรรยา "เรื่องรูปภาพที่ฉันให้ตามล่ะ" 

"ยังไม่เจออย่างอื่นนอกจากเส้นผมของคุณจูจ้านครับ ทุกๆอย่างเหมือนถูกจัดฉากเอาไว้" ดวงตาเรียวรีจ้องตรงไปยังเจ้านายตรงหน้า ภายในใจหวาดกลัวเสียแทบแย่ นั่นอาจเป็นเพราะในช่วงเวลานี้ที่นายหญิงของบ้านไม่อยู่ที่นี่เสียแล้ว เลยพาคฤหาสน์​หลังโตแห่งนี้ร้อนเสียจนเหมือนกับไฟไปด้วย

"อย่าลืมที่ฉันสั่ง! ตามจั่วเฉิงไปเรื่อยๆ ตรวจสอบเงินทุกอย่างที่ผ่านเข้าออก" สองมือประสานวางลงบนหน้าตัก ใบหน้าสง่างามแต่กลับอมทุกข์  "ทุกๆอย่างฉันต้องได้รู้" 

ถ้าหากเขาเป็นดั่งราชสีห์​ หวังจั่วเฉิงคงเหมือนดั่งจิ้งจอก เจ้าเลห์​เสียยิ่งกว่าใคร แต่อย่างไรเสียอะไรที่เป็นของของเขา มันจะไม่มีวันหลุดไปจากเขาได้ แต่กระนั้นหัวใจที่เคยเข้มแข็งมาตลอดก็อดหวาดหวั่นเสียไม่ได้ กลัวว่าผู้เป็นเจ้าของจะหลงลืมมันเข้าในสักวัน

ลมหวนกระซิบผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง เรียกให้ดวงตาคมเปิดขึ้น ใบหน้าคมคร้ามเต็มไปด้วยหนวดเครา​บางๆ หวังอี้ป๋อในเสื้อเชิ้ตสีเข้มเหมือนเดิมจากตัวเมื่อวานลุกขึ้นนั่ง เขาเข้ามานอนที่นี่มากว่าสองเดือนแล้วในบ้านไม้หลังเล็กที่เคยคิดรังเกียจ แต่ในวันนี้มันกลับเป็นที่ที่คอยโอบอุ้มเขาจากความเจ็บปวด 

กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของร่างบาง​ล่องลอยไปตามอากาศ กลิ่นนั้น​ยังคงมีอยู่ไม่จาง สองขาลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปนั่งบนเก้าอี้ไม้เก่าๆ สำรวจสายตาไปยังโต้ะไม้คร่ำครึสีขาว เขาจำได้ว่าเซียวจ้านชอบใช้มันนั่งอ่านหนังสืออยู่เสมอ สายตายังคงสอดส่องถึงเรื่องราวในอดีตไปเรื่อยๆ ก่อนจะสะดุด​เข้ากับมุมกระดาษ​ที่ยื่นออกมาจากลิ้นชักใต้โต้ะ

มือหนาค่อยๆดึงลิ้นชักให้เปิดออกก่อนจะหยิบซองจดหมายสีฟ้าอ่อนออกมา ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แต่หัวใจนั้นกลับเต้นกระหน่ำ แต่เมื่อกวาดสายตาไปยังบนหน้ากระดาษที่ฉีกจากสมุดและผลตรวจแล้ว เขากลับพบว่ามันเต็มไปด้วยหยดน้ำตา... หยดน้ำตาที่มาจากเขา ไม่ใช่ใครอื่น

'ผมรักคุณ​ แต่ผมกลัวเหลือเกิน... ผมอยากให้คุณเข้าใจว่เราทั้งคู่ควรให้เวลาได้ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาสักพัก... และถ้าหากเซียวจ้านคนนี้ยังโชคดี ผมก็ขอให้ได้เจอคุณอีกครั้ง...หวังอี้ป๋อ'

สวนดอกไม้อันงดงามที่เขาเคยมี เขาล้อมดอกไม้นั้นไปด้วยกำแพงแข็งแกร่งสูงตระหง่าน แต่ตัวตัวเขาเองกลับขาดความเอาใจใส่ ไม่เคยได้สนใจ เพียงเพราะตัวเขานั้นคิดว่ากำแพงที่มี มันสูงเพียงพอแล้วที่จะป้องกันอันตรายจากภายนอกที่จะมาทำลายดอกไม้ของเขา แต่ทุกสิ่งอย่างย่อมต้องการความดูแลเอาใจ

และเมื่อทุกอย่างพังลง สุดท้ายตัวเขาเองทำได้แค่ร้องไห้ โทษทุกอย่างที่ทำให้ดอกไม้เหล่านั้นเหี่ยวเฉา แต่ก็ไม่มีสักคำเลย คำที่จะโทษว่าตัวเองละเลยการดูแล... จนในวัน ที่สายเกินไป...

... เสียงเท้าเดินดังขึ้นมาจากประตูห้องเรียกสติเขาให้กลับคืน ความอ่อนแอของตัวเขาเองไม่ควรให้ใครได้เห็นทั้งนั้น เพราะอันตรายรอบตัวเขามันมากเกินไปจริงๆ 

"ท่านครับ..." ซัวหยางยืนเงียบๆอยู่หน้าประตู ก่อนจะเห็นร่างสูงของผู้เป็นนายเดินออกมา สองขาก้าวตามก่อนจะหยุดลง

"ได้อะไรมาบ้าง" น้ำเสียงเหนื่อยอ่อนเอ่ยถามออกมา  

"พบรถคุณชายเล็กที่บ้านพักหลังหนึ่งในเขตชานเมืองครับ" 

"นายแน่ใจแล้วใช่มั้ย ว่าใช่รถของอาเฉิงจริงๆ" เสียงถอนหายใจดังขึ้น หวังจั่วเฉิงน้องชายจิ้งจอกของเขาคนนั้นจะเล่นแง่กับเขาอีกนานเท่าไหร่กัน 

"ครับท่าน เป็นครั้งที่สามที่คุณชายไปที่นั่น" 

"ออกรถ ฉันจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้" สายตาคมตวัดมองไปยังคนข้างตัว ก่อนจะก้าวเดินออกไป ภายในใจได้แต่ภาวนาให้ตัวเขาเองได้เจอเซียวจ้านเสียสักที ให้เขาได้เอ่ยคำขอโทษต่อคนรักอีกสักครั้ง  

"ฉันกำลังจะไปรับแล้วที่รัก ได้โปรดรออยู่ตรงนั้นก่อน"


.....


เสียงกระดาษ​ถูกพลิกไปมาเบาๆในช่วงสายของวัน ดวงตากวางยังคงจดจ่ออยู่กับตัวหนังสือเล็กๆบนหน้ากระดาษ มือเรียวขาวลูบวนไปมาบนหน้าท้องกลมนูนเรื่อยๆพร้อมกับกระชับเสื้อไหมพรม ที่เจ้าตัวสวมเอาไว้กันไอหนาวรอบกาย สายตาเหลือบมองไปยังนาฬิกาโบราณ​บนผนัง เสียงกระทบกันเป็นสัญญาณ​ว่าตอนนี้เวลาล่วงเลยจนมาเกือบครึ่งวันแล้ว แต่กระนั้นบรรยากาศ​โดนรอบยังคงมืดครึ้มเสียจนอยากกลับไปนอน

เสียงเรียกจากหน้าประตูเรียกให้เซียวจ้านลุกขึ้น ร่างอวบพยายามลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆแต่อาการหน่วงท้องที่มีมาตั้งแต่เช้ายังคงมีไม่หาย 

"ซากิจังอยู่รึเปล่าจ้ะ?" ที่นี่ทุกคนเรียกเขาว่า'ซากิ'...โดยทุกคนโดยรอบให้เหตุผลว่าเรียกง่าย ส่วนตัวเขาเองไม่เรื่องมากอยู่แล้ว

"ครับ~ จ้านอยู่ครับ" 

"เดินช้าๆนะซากิจัง วันนี้ป้าทำซุปสาหร่ายมาให้จ่ะ ให้ยูริอุ่นให้นะจ้ะ แล้วก็ทานเยอะๆเผื่อหลานป้าด้วยน้าาซากิ" ใบหน้าเหี่ยวย่นแต่ประดับไปด้วยรอยยิ้มสดใส

"ขอบคุณ​ครับป้ามาซาโกะ จะทานให้หมดเลยล่ะครับ" หัวทุยก้มค้อมขอบคุณ​คนตรงหน้า พร้อมกับใบหน้าอ่อนหวานที่ส่งยิ้มไปให้ ระแวกนี้นั้นอยู่ชานเมือง บรรยากาศจากผู้คนโดยรอบ​มักอบอุ่นอยู่เสมอ 

ป้า'​มาซาโอะ'... มักทำอาหารมาเยี่ยมเขาบ่อยกว่าใคร อาจเป็นเพราะไม่มีลูกหลานเลยเอ็นดูตัวเขาเป็นพิเศษ ส่วน'ยูริ'... เป็นแม่บ้านของที่นี่ คอยดูแลบ้านพักหลังนี้และคอยดูและหวังเซียวจ้านคนนี้อีกด้วย

สองขาค่อยๆก้าวอย่างช้าช้า มือขาวยังคงถือกระปุกสีเหลี่ยมทรงสูงเอาไว้ แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่ออาการหน่วงเปลี่ยนเป็นปวดและเจ็บไปพร้อมๆกัน ตอนนี้ในท้องเขาพึ่งเจ็ดเดือนกว่าเพียงเท่านั้น ได้โปรดเถอะ... 

"ว้ายย! คุณซากิคะ!! ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย!"

"ถ้าหาก อึก คุณหมอถามอะไร ฮึก ช่วยบอกเขาที... แค่ลูกของจ้านก็พอ" 

"ตั้งสติก่อนนะคะ! ฮึก ดิฉันกำลังโทรเรียกรถ รอก่อนนะคะคุณซากิ!" 

เสียงตะโกนเรียกจากยูริแผ่วเบาเหลือเกิน หรือเป็นเพราะเขาได้ยินไม่ชัด เขากลัว ทั้งๆที่เตรียมใจไว้แล้ว ก็ยังกลัวจนใจหาย หวังเซียวจ้านคนนี้ยินดีแลกทุกอย่าง เพียงแค่ให้เขาได้เห็นหน้าลูก และได้ปรับความเข้าใจกับหวังอี้ป๋อ... ชายที่เขารักด้วยทั้งหมดของหัวใจ


... 


ร่างสูงใหญ่ในเสื้อโค้ท​ผืนหน้ายืนอยู่หน้าบ้าน รูปทรงทันสมัยและขนาดไม่ใหญ่มากนัก สายตาคมจ้องมองตรงไปข้างหน้าราวกับจะมองให้เห็นคนภายในเสียให้ได้ หวังอี้ป๋อทั้งตื่นเต้นและกลัว กลัวว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่คิด เพราะทุกอย่างง่ายดายเกินไปจนเขาแปลกใจ

"แน่ใจนะว่าใช่ที่นี่" 

"ครับท่าน คุณชายเข้ามาที่นี่กว่าสามครั้งแล้วครับ" ใบหน้าเรียวพยักหน้าตอบรับให้กับเจ้านาย เขาตรวจสอบที่นี่มาหลายครั้งแล้วพบว่าคุณชายเล็กของบ้านมักมาที่นี่เสมอ

หวังอี้ป๋อสูดหายใจลึก ทั้งชีวิตเขาไม่เคยต้องใช้ความกล้ามากขนาดนี้เลยด้วยซ้ำแล้วภรรยาที่เขาคิดถึงจะยังรอเขาอยู่จริงๆใช่มั้ย นายท่านตระกูลหวังที่มักจะสง่างามอยู่เสมอหันหน้าไปเอ่ยกับเลขาข้างตัว ก่อนจะก้าวไปยังรั้วประตูบ้าน

"ฉันจะเข้าไปข้างใน" 


















มาแล้วค่ะทุกคนนนขาา
ขอบคุณ​นักอ่านทุกท่านที่รอนะคะ ^_^❤️

หากมีคำผิดตรงไหนขอช่วยชี้แนะด้วยนะคะ


 ปล๑. ผู้เขียนขอชี้แจงนิยายที่ได้ทำการลบไปก่อนหน้านั้นนะคะ
ขอโทษทุกคนนะคะเนื่องจากปัญหาหลายๆอย่างทำให้ต้องลบออกค่ะ 



ปล๒.การติดตามทางช่องทางอื่น ตัวผู้เขียนยังไม่คล่องแคล่วมากเท่าไหร่
 อันนี้ขอติดไว้ก่อนนะคะ55 



Tbc.






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.142K ครั้ง

2,097 ความคิดเห็น

  1. #1987 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:56
    ป๋อจะได้มีโอกาส...รึเปล่า...
    #1987
    0
  2. #1869 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:32
    จ้านกับลูกอย่าเป็นอะไรนะ ฮือ
    #1869
    0
  3. #1702 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:15
    เครียดมากแม่
    #1702
    0
  4. วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:20
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1419
    0
  5. #1316 mychamy (@paam_pannapa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:17
    ซากิจัง!!! อย่าเป็นไรเลยนะ!!!
    #1316
    0
  6. #1235 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:17

    พนมมือแล้วตอนนี้ ขอให้จ้านจ้านกับลูกแฝดปลอดภัยเถอะนะ T__T

    #1235
    0
  7. #1207 normal curve (@0857402012) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 02:43
    โว้ยยยย คลาดกัน แง้งงงง
    #1207
    0
  8. #1200 februus4000 (@februus4000) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:43

    เค้าจะต้องได้เจอกันใช่ต้องเป็นแบบนั้นงื้อออออได้โปรดดด
    #1200
    0
  9. #1198 _93_ (@-93-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:34

    รอค่ะ หนวงไปหมดแล้วพี่จ้านต้องไม่เป็นไร ไรท์สู้ๆนะคะ
    #1198
    0
  10. #1185 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:12

    เขาต้องได้เจอกัน ได้ป่ด
    #1185
    0
  11. #1184 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 21:52
    จ้านจะไม่เป็นอะไรใช่ไหใอะ
    #1184
    0
  12. #1183 56096315 (@56096315) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 21:46
    ฮืออออน้องง
    #1183
    0
  13. #1181 Noeywie37 (@Noeywie37) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 20:52
    ค้างงงงง โอ๊ยเซียวจ้านอย่าเป็นไรน้าาา
    #1181
    0
  14. #1179 Tangmo1570 (@Tangmo1570) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 20:01
    ตัดจบเเบบละครไทย!! ฮึย!! ค้าง 😭😩
    #1179
    0
  15. #1178 jaja_2001 (@jaja_2001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 16:29
    ฮือออออ คุณแม่
    #1178
    0
  16. #1173 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 10:59
    แงงงงงง ไม่นะ
    #1173
    0
  17. #1172 najar (@yeonjee-jar) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 10:52
    ขอให้จ้านกับลูกปลอดภัยนะ~
    #1172
    0
  18. #1171 Ice_Iris (@Ice_Iris) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 09:37

    น้ำตาเริ่มมาอีกแล้ว

    #1171
    0
  19. #1170 Kakakay (@kiim-yj) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 07:56
    จ้านจ้านอย่าเป็นไรนะ ขอให้ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูก
    #1170
    0
  20. #1169 Maganetic (@ferntae14) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 07:23
    แงง ลุ้นน
    #1169
    0
  21. #1168 Hydrangea1224 (@Hydrangea1224) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 06:30

    งื้ออออน้องงงงง
    #1168
    0
  22. #1167 Blackyoosoung (@Blackyoosoung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 02:02
    ค้างงง ลุ้นอ่ะว่าจ้านจะเป็นไรมั้ย
    #1167
    0
  23. #1165 fafadammadee (@fafadammadee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:44
    ลุ้นอ่ะ
    #1165
    0
  24. #1159 Wrn Js (@js-wrn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:11
    งืออออ จ้านจะเปนอะไรมั้ยย
    #1159
    0
  25. #1158 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:05
    ฮืออออ ไม่นะ จ้านจ้านกับหลานจะไม่เป็นไรใช่มั๊ย อาเฉิงรีบบอก อี้ป๋อเถอะ แบบนี้ไม่ดีเลย ไม่ดีกับทั้งสองฝ่ายเลย
    #1158
    0