เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 14 : Chapter 13 : Say you won't let go

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,023 ครั้ง
    2 ก.ย. 62








Chapter 13 : I wanna stay with you 




ร่างสูงใหญ่​ในเสื้อคลุมสีเข้มเหมือนอย่างทุกครั้ง รายล้อมไปด้วยชายชุดดำร่างใหญ่ อดทำให้หลายคนมองมาไม่ได้ ในวันนี้นายท่านตระกูลหวังดูเหมือนจะอารมณ์ดี​มากเป็นพิเศษ​ ใบหน้าที่เคยเคร่ำเครียดกลับผ่อนคลายจนหลายคนอดยิ้มไม่ได้ ส่วนสาเหตุ​นั้นคงจะเป็นอะไรเสียไม่ได้นอกจากการได้กลับบ้านไปหานายหญิงของบ้าน สองขาก้าวเดินตรงไปยังรถหรูที่มาจอดรอรับ แต่แล้วโทรศัพท์​ของเลขาคนสนิท​กลับร้องดังขึ้น

"สวัสดี​ครับคุณชาย... ครับท่านกลับมาแล้วครับ...ผมจะเรียนให้ท่านทราบโดยด่วนครับ" เสียงเข้มตอบรับคนในสาย ก่อนจะวางแล้วก้าวขาขึ้นรถตามผู้เป็นนาย "ท่านครับ มีเรื่องด่วนจากคุณชายครับ"

"มีอะไร" หวังอี้ป๋อตอบรับโดยไม่หันไปมองต้นทางของเสียงเลยด้วยซ้ำ เพราะในตอนนี้จิตใจเขากลับถึงบ้านไปหาลูกเมียหมดแล้วล่ะ

" เอ่อ คือ... คุณจูจ้านโดนยิงเสียชีวิตแล้วครับ ส่วนสาเหตุ​คุณชายท่านยังไม่ทราบว่ามาจากใคร" หลังจากได้ยินคำพูดของเลาขาคนสนิท ใบหน้าผ่อนคลายกลับเคร่งเครียดขึ้นมาเสียทันที

"แล้วเรื่องรูปที่ฉันให้ตามล่ะ ว่ายังไง" คำถามถูกส่งไปยังคนที่นั่งข้างคนขับ ก่อนมือหนาจะหยิยเอกสารที่ส่งมาให้ "ได้ความว่าไง"

" ต้นทางที่ส่งรูปคือโรงแรมในย่านผู่ตงครับท่าน ผมได้ตรวจสอบชื่อผู้พักแล้วคือ คุณจูจ้านจิ่นครับ" เลขาคนสนิทรายงานผล พร้อมกับยื่นหลักฐาน​การเข้าพักไปให้

ดวงตาคมเข้มฉายแววเกรี้ยวกราด หากแต่ภายในใจยังคงครุ่นคิด ถึงจูจ้านจิ่นจะร้ายกาจมากเพียงไหน แต่หากคิดการมาอย่างแนบเนียนได้ถึงขนาดนี้คงไม่ได้ลงมือเพียงคนเดียวเป็นแน่ ในตอนนี้นั้นยากเกินที่จะคาดเดา เพราะศัตรู​ของเขามีไปเสียรอบด้าน สิ่งที่ทำได้คือเขาต้องใจเย็นให้ถึงที่สุดเสียก่อน

" สำรวจภายในห้องนั้นทั้งหมด หากมีอะไรผิดปกติรีบรายงายฉัน" 

น้ำเสียงทุ้มเข้มเอ่ยปากสั่งการ ก่อนจะก้าวลงไปจากรถเมื่อจอดสนิทถึงบ้าน ในตอนนี้เขามีสิ่งที่น่ากังวลใจมากกว่าเรื่องนั้นอยู่มากโข 

       .....เซียวจ้านยังคงรอเขาอยู่ใช่หรือเปล่า..... 

สองขาเดินลัดเลาะข้ามผ่านแสงสลัวจากโคมไฟเล็กบนพื้น สองข้างทางเดินยังคงเต็มไปด้วยไม้ประดับต้นเล็ก ที่ภรรยาเขาชอบปลูกเอาไว้ยังคงงดงามเหมือนเจ้าของไม่เปลี่ยน เมื่อกวาดสายตาคมไปยังด้านหน้า ดวงไฟภายในบ้างยังคงสว่างแข่งกับแสงจันทร์​ หากมองให้ดีอีกครั้งเงาคนในบ้านก็ทำให้ใจชื้น สองขาวิ่งออกไปโดยไม่รู้ตัว เขารู้สึกดีใจกับภาพที่เห็นตรงหน้าเหลือเกิน

"เซียวจ้าน!"  เสียงทุ้มเอ่ยเรียกชื่อของผู้เป็นภรรยา  "เอมิเลียงั้นหรอ? เมียฉันนอนแล้วใช่มั้ย" 

"เอ่อ ท่าน... "  เจ้าของเงาที่ว่าตัวสั่น เธอจะบอกท่านไปได้อย่างไร ว่านายหญิงของเธอได้ไปจากที่นี่แล้ว

"ฉันเข้าใจแล้ว คงเหนื่อยสินะอุ้มสองแฝดไว้ทั้งวัน"  ใบหน้าที่เคยเรียบนิ่งเสียส่วนใหญ่ ถูกแต้มเอาไว้ด้วยรอยยิ้มบางเบาบนมุมปาก " ฉันขอเข้าไปหาสักหน่อยก็แล้วกัน"

" ท่านคะ! เอ่อ คือ คือว่า" สาวใช้ร่างอวบเอ่ยเรียกผู้เป็นนาย แต่บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยน้ำตา "นายหญิงท่าน ฮึก"

"มีอะไร! เกิดอะไรขึ้นกับเซียวจ้าน! "  ร่างสูงใหญ่ไม่รอฟังคำตอบ แต่กลับก้าวเข้าไปในห้องนอนไม้สีขาวของภรรยาทันที เตียงสีอ่อนยังคงว่างเปล่าและเรียบตึง ลำคอแห้งผากเมื่อเห็นภาพตรงหน้า แต่ภายในใจยังคงคิดเข้าข้างตัวเองเอาไว้

      ..... เซียวจ้านคงอาบน้ำ เขามั่นใจ..... 

หวังอี้ป๋อยังคงก้าวตรงไปยังประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทเอาไว้ภายในห้องนอน มือหนาค่อยๆดันให้มันเปิดออก เขากลัวเหลือเกิน เขาว่าเซียวจ้านจะไม่รอเขาอีกต่อไป  แต่แล้วทุกอย่างตรงหน้าราวกับย้ำเตือนในสิ่งที่ตนทำผิดพลาดไป จู่ๆเขาก็รู้สึกร้อนตรงกระบอกตา ทุกสิ่งข้างหน้านั้นว่างเปล่าราวกับไม่เคยมีใครอยู่มาก่อน

"เอมิเลีย! เมียฉันอยู่ไหน!"  น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตะโกนดังลั่น แต่หากใครได้ยินก็รู้ว่ามันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเหลือเกิน

"ฮึก นายหญิงไปแล้วเจ้าค่ะ" ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา พูดเสียงสะอึก เธอจะทำเช่นไร ในเมื่อทุกอย่างเป็นความต้องการของนายหญิง

"ใครอยู่ข้างนอก! ตามหาเมียกูให้เจอ!"  ช่วยตามหาหัวใจของเขาให้ที... 

"ฮึก ท่านขา สงสารนายหญิงเถอะนะคะ ฮึก ท่านเหนื่อยมามากแล้ว"  เสียงอ้อนวอนจากสาวใช้ไม่ได้ทำให้เขาสงบลงได้เลยสักนิด "ได้โปรดฟังดิฉันเถอะนะคะ" 

"ออกไป! ออกไปให้หมด!" เสียงตวาดลั่นดังขึ้น

ดวงตาที่เคยเย่อหยิ่งแดงก่ำไปด้วยน้ำตา ร่างสูงที่เคยสง่างามล้มลงนั่งบนพื้นเย็นเฉียบอย่างอ่อนแรงหลังจากไล่ทุกคนออกไปจากห้อง เขาโกรธเหลือเกิน โกรธที่ตัวเองหยิ่งในศักดิ์ศรี​ไม่ยอมดูแลร่างบอบบางที่เป็นเหมืิอนหัวใจให้ดี ทั้งคำพูดใจร้ายที่คอยผลักไสไล่ส่งภรรยาที่รักเขายิ่งกว่าใคร

"เซียวจ้าน... "  มือหนาลูบไล้ลงบนหมอนของผู้ที่เป็นภรรยา กลิ่นหอมอ่อนๆยังคงมีไม่จางหาย ที่ผ่านมาเขาไม่เคยได้คิด ว่าตอนมีกันและกันมันมีค่ามากแค่ไหน เขามันยิ่งกว่าคนโง่ ที่มารู้ตัวในตอนที่มันสาย 

 ..... ได้โปรดที่รัก ทุกความทรงจำที่เคยมีกันอย่าพึ่งรีบทิ้งมันไปเลยนะ 

'อี้ป๋อครับ วันนี้รีบกลับบ้านนะครับ จ้านทำของโปรดไว้ให้'​

'อี้ป๋อครับ วันนี้จ้านซื้อเน็กไทป์มาให้ จ้านเลือกสีที่คุณชอบมาเลยนะ'​

ราวกับภาพในวันวานกำลังย้อนเข้ามาให้ห้วงความคิด น้ำเสียงอ่อนหวานที่เขาเคยได้ยินนั้น ในตอนนี้มันช่างแผ่วเบาลงไปเหลือเกิน เขากลัว... กลัวว่าเซียวจ้านจะไม่ต้องการหัวใจเขาอีกต่อไปแล้ว สิ่งที่เขาอยากจะขอจากเซียวจ้านในตอนนี้มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น คือให้เราได้แก่ไปพร้อมๆกันเถอะนะ

..... รอฉันก่อนนะ หวังเซียวจ้าน..... 



ไอหนาวเย็นจากข้างนอกหน้าต่างในห้องนอน อดทำให้ร่างบางยกมือขึ้นถูกันเบาๆอย่างเสียไม่ได้ เสื้อแขนยาวไหมพรมสีฟ้าอ่อนถูกดึงขึ้นมาห่มกายเอาไว้ ต​อนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่เดิมเหมือนอย่างเคย แต่หากเป็นเมืองเล็กๆชื่อว่าอากิตะ** อยู่ทางตอนเหนือของฮนชู ประเทศ​ญี่ปุ่น ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยความราบรื่น เพราะการช่วยเหลือจากอาเฉิงในตอนนั้น 

เมื่อเวลาเลยผ่านไปจนมืด แม่บ้านที่อาเฉิงให้มาช่วยดูแลเข้ามาเปิดไฟให้สว่างไสว แต่หากดวงตากวางยังคงแดงช้ำจากหยดน้ำตาที่มีมาอยู่เรื่อยๆ คิดถึง... เซียวจ้านคนนี้คิดถึงเขาจนทนแทบไม่ไหว ในตอนนี้อี้ป๋อคงรู้แล้วว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว เสียงโทรศัพท์​จากใครสักคนสั่นขึ้น 

'ฮัลโหลครับ... ยังร้องไห้อยู่รึเปล่า ตอนนี้พี่เขารู้แล้วนะครับ" น้ำเสียงอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความเศร้ายังคงถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง

" จ้านไม่ร้องแล้ว ขอบคุณ​อาเฉิงนะครับ ทุกๆอย่างเลย" 

'​ไม่เป็นไรครับ แต่คุณแน่ใจแล้วหรอว่าจะให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้'​  เขาเป็นห่วงสภาพจิตใจของร่างบางจริงๆ แต่เขาก็เข้าใจดี ว่าถ้าหากไม่ทำอย่างนี้ พี่ชายเขาคนนั้นก็คงยังดื้อด้านเหมือนเก่า

"แน่ใจครับ เพราะที่ผ่านมาเราอยู่ด้วยกันมาตลอดจนบางทีอาจจะมองข้ามความสำคัญ​ของกันและกันไป"  ริมฝีปากเม้มเบาๆก่อนจะสูดหายใจเข้าแล้วพูดต่อ  "อีกทั้งตอนนี้จ้านยังไม่มั่นใจว่าเขาจะไม่กลับไปเป็นแบบนั้นอีก" 

..... กาลเวลาจะบอกเขาเอง ว่าระหว่างเรามีค่ามากแค่ไหน..... 

'งั้นก็ดีแล้ว ฝากดูแลหลานผมดีๆด้วยนะครับ แล้วผมจะไปเยี่ยมบ่อยๆนะ'​

"ครับอาเฉิง เดี๋ยวอาทิตย์​หน้าก็รู้แล้วว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย จ้านจะรีบบอกนะครับ" รอยยิ้มบางแต่งแต้มบนใบหน้า หลังจากวางสายไปได้สักพัก เซียวจ้านไม่ควรคิดมากกัยอะไรทั้งนั้น นี่คือสิ่งที่เขาต้องย้ำเตือนตัวเองถ้ายังห่วงลูก

'​ครับ ผมเข้าใจแล้ว'

หวังจั่วเฉิงที่เข้าใจในทุกๆเรื่องของคนอื่น แต่เรื่องของตัวเองกลับโง่งมจนสูญเสีย​หัวใจของตัวไปตลอดชีวิต​ หากเขาไม่มัวแต่คิดไปเอง เข้าใจไปเอง ทุกๆอย่างคงไม่สายไปหมดเหมือนอย่างทุกวันนี้ 

ทางด้านคฤหาสน์​ตระกูลหวัง ในสวนกว้างทางด้านข้างยังปรากฏ​ร่างสูงคล้ายพี่ชายอยู่ในมุมอับแสง จั่วเฉิงเลี่ยงเอ่ยชื่อของเซียวจ้าน เพราะเขารู้ว่าพี่ชายตัวเองไม่ปล่อยไปง่ายๆในตอนนี้ หูตาของหวังอี้ป๋อเยอะไปเสียหมดจนเขาอดกลัวไม่ได้ ถึงแม้พี่ชายของเขาไม่ค่อยจะได้เรื่องในด้านความรัก แต่หากเป็นการปกครองแล้ว ทุกๆอย่างก็เหมือนอยู่ในกำมือของเขา เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบาๆก่อนสองขาจะรีบเดินออกมาจากพุ่มไม้ในสวนแล้วก้าวออกไป แต่หารู้ไม่ว่ายังมีใครยืนอยู่ตรงนั้น รอยยิ้มยกขึ้นมาบางๆในความมืด... 
















* ผู่ตง ย่านทางทิศตะวันออกแม่น้ำฮวางผู ในเซี่ยงไฮ้​

** จังหวัดอากิตะ จังหวัดอากิตะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะฮนชู มีอาณาเขตติดกับทะเลญี่ปุ่นทางทิศตะวันตก จังหวัดอาโอโมริทางทิศเหนือ จังหวัดอิวาเตะทางทิศตะวันออก จังหวัดมิยางิทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดยามางาตะทางทิศใต้



















มาแล้วค่ะ รีบปั่นมาก 
หากมีผิดพลาดประการ​ใดขออภัยด้วยนะคะ

ปล๑. ทุกๆตอนเป็นการเขียนสดค่ะ อาจจะมาไม่ตรงเวลาบ้างนะคะ 

ขอขอบคุณ​นักอ่านที่น่ารักทุกท่านที่เข้ามาอ่านและคอยติชมค่ะ ❤️



Tbc.












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.023K ครั้ง

2,092 ความคิดเห็น

  1. #2080 EarnEarn595 (@EarnEarn595) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 20:10

    จ้านอย่าป่ายยยยยยยย
    #2080
    0
  2. #1986 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:50
    ใครยิงน้องจู...?? what !? นึกว่าจ้านจะไม่ไปไหนแล้ว...นับถือการตัดสินใจเด็ดขาดนะ..แต่อีกนายท่านหวังล่ะ...
    #1986
    0
  3. #1868 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:25
    ป๋อเหรอออ
    #1868
    0
  4. #1701 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:13
    ยังมีเนฝรื่องอีกเหรอออ
    #1701
    1
  5. #1505 Aueakan2546 (@Aueakan2546) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 18:17
    เมิงเป็นคายยยยยบย
    #1505
    0
  6. #1385 IIKLU024 (@IIKLU024) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 20:31
    ใคร??? เอมิเลีย?(ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย;-;) หรือว่าการ์ดป๋อ?
    #1385
    0
  7. #1177 Zom_GBTTKC (@Zom_GBTTKC) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:07
    ใคร!! ใครมันยืนตรงนั้นห้ะะะะ
    #1177
    0
  8. #1150 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 22:29
    คนที่จะทำร้ายจ้านหรอ
    #1150
    0
  9. #1079 wanttoseuksobad (@wanttoseuksobad) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 02:37
    ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะㅠㅠ
    #1079
    0
  10. #1077 AWPM45 (@leowannew2545) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 20:29
    ก่อนอื่นเลยต้องขอขอบคุณ คุณคนเขียนนะคะที่แต่งเรื่องราวดีๆแบบนี้ให้ได้อ่าน จะรออ่านตอนต่อๆไปนะคะ
    #1077
    0
  11. #1073 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 18:38
    ใครน่ะ !!!

    ไม่ขอซ้ำเติมอี้ป๋อนะ ทุกอย่างต้องการเวลาเหมือนจ้านจ้านว่าแหละ เพราะความอยู่ใกล้กันอี้ป๋อเลยไม่เห็นถึงความสำคัญ หากห่างกันให้เวลาได้ทบทวนจริง มันก็จะทำให้มั่นใจอะไรขึ้น

    แม้ว่าตอนนี้อี้ป๋อจะรู้ใจตัวเองอีกครั้งก็เถอะ แต่อี้ป๋อก็ยังไม่ได้ให้คำตอบกับตัวเอง ว่าทิ้งอคตินั้นไปแล้วจริงๆ และพร้อมที่จะกลับมาไว้วางใจจ้านจ้านอีกครั้ง ดังคำพูดที่ได้กล่าวไว้

    รีบๆตามหาจ้านจ้านนะ รู้สึกตะหงิดๆว่าจะต้องมีเรื่อง(รู้สึกไม่ไว้วางใจใครเลยหรือเราคิดมากไปเอง) สู้เว้ยอี้ป๋อตามศรีภรรยากลับมาให้ได้
    #1073
    0
  12. #1047 februus4000 (@februus4000) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 22:51
    ใครรรรรรรใครมันยิ้มอ่อนฮะ!! ตอนนี้ไม่รู้จะเดาว่าเป็นใครเลยค่ะคุณกิตติ ปักหมุดว่าเอมิเลียไว้ก่อนแล้วกันเดาล้วนๆ555555555
    #1047
    0
  13. #1041 mylittleb (@beam6602) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 19:03

    ใครนะ เอ๊ะ

    #1041
    0
  14. #1024 palminthehome (@palminthehome) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:32
    พอเสียเค้าไปค่อยมาเสียใจ ไอ่ฟายยย
    #1024
    0
  15. #1023 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:01
    อะไรกันนักเนี่ยยยย
    #1023
    0
  16. #1006 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 06:45

    จะสงสารหรือจะสมน้ำหน้าหวังอี้ป๋อดีเนี่ย? ทั้งๆที่มีเพชรล้ำค่าอยู่ในมือแท้ๆแต่กลับไม่รักษามันอย่างดี เป็นยังไงล่ะ? ร้องเอ๋งๆเหมียนหมาเลย เชอะ! แต่อีกใจนึงก็อยากให้อี้ป๋ออกไปตามหาเมียกับลูกนะคือจ้านท้องก็เริ่มโตเรื่อยๆแล้วไหนจะสุขภาพของจ้านอีกอ่ะ มันน่าเป็นห่วง มันต้องมีคนคอยดูแล แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่อยากให้ป๋อต้องเจอจ้านอีก เพราะสิ่งที่ป๋อทำไว้มันก็หนักหนาพอสมควร แงงงงงง ไม่รับรุ้แล้ว สองจิตสองใจมากตอนนี้ แต่ก็ต้องขอบคุณจั่วเฉิงด้วยที่ช่วยเหลือจ้าน :) ว่าแต่ใครมาแอบฟังอ่ะ?

    #1006
    0
  17. #999 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 23:19
    แงงงง

    ใครยิ้มร้าย
    #999
    0
  18. #993 najar (@yeonjee-jar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 10:40
    โอ้ยยย ใครกันนะที่ยิ้มอ่ะ
    #993
    0
  19. #992 Xinglii (@bumbim-lollipop) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 10:10
    ใคร? ไม่ใช่เอมิเลียได้มั๊ยยย ฮื่ออออ
    #992
    0
  20. #987 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 00:54

    หวังเซียวจ้าน

    ...

    แก ทำไมมันดี


    /ลืมไปกำลังดราม่าอยู่ อรุ่มมม

    #987
    0
  21. #986 Ssinsinsin (@Ssinsinsin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 23:35
    ถ้าเรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือเอมิเลีย จะกรี๊ดดังๆ อ้ากกกกกกกก
    #986
    0
  22. #963 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 18:35
    ใครใครยิ้ม
    #963
    0
  23. #935 Defss (@Defss) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 12:17
    เอมิเลีย? ใครวะๆๆๆๆๆๆ
    #935
    2
  24. #933 MTBB_puii (@MTBB_puii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 11:50
    ใครกันนะที่ได้ยิน ขอให้ช่วยจ้านกลับมาด้วยเถอะนะ ไม่อยากเห็นจ้านเศร้าแล้ว
    #933
    0
  25. #926 forever_0021 (@forever_0021) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 11:24
    งั้นคนร้ายคงจะเปนคนในสินะสงสารป๋อกับจ้าน
    #926
    0