เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 13 : Chapter 12 : Goodbye my sunshine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,179 ครั้ง
    30 ส.ค. 62












Chapter 12 : Goodbye my sunshine




'ปั้ง!'​


          เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วทุ่งกว้าง ก่อนเสียงรถจักรยานยนต์​จากผู้ไม่ปรากฏ​นามจะขี่ออกไป อาการด้านชาเริ่มออกอาการไปทั่วร่างกาย แต่หลังจากนั้นมันกลับทำให้เขาเจ็บจนแทบทนไม่ไหว เสียงตะโกนที่ดังมาตามสายลมแผ่วเบา แต่ทำไมกันนะ ทำไมตอนนี้เขากลับฟังมันไม่เข้าใจเอาเสียเลย ความรู้สึก​เวลาร่างกายของตัวเองหนักลงเรื่อยๆ จนทรงตัวไม่อยู่มันเป็นอย่างนี้เองงั้นหรอ

"จูจ้าน! ลืมตาขึ้นมาจูจ้าน!" เสียงแรกที่ตะโกนขึ้นมาจากคุณ​ชายเล็กตระกูล​หวัง ก่อนเสียงขอโทษอันแหบแห้งจากจูจ้านจะดังขึ้น

"พี่จ้าน อึก ขอโทษ" 

"ฮึก จูจ้าน! พี่ไม่โกรธ แต่ช่วยตั้งสติเอาไว้ก่อนนะ!" ร่างบางที่วิ่งเขามาและดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อดวงหน้าเล็กเอาไว้ พลางมองไปยังร่างสูงข้างๆ เซียวจ้านคนนี้ได้แต่หวังให้คนตัวเล็กปลอดภัย 

"นายจะหลับไปไม่ได้นะจูจ้าน!" สองมือหนาโอบกอดคนตัวเล็กไว้อย่างแผ่วเบา ก่อนจะยกมันขึ้นมาเช็ดน้ำตาของตัวเองที่หล่นอยู่บนใบหน้าขาวซีด

         นี่คือเสียงของจั่วเฉิงสินะ เขาฟังมันออกแล้ว แต่เสียงมันกลับฟังดูเจ็บปวดเหลือเกิน ถึงแม้ดวงตาของเขาจะใกล้ปิดเต็มที เขาก็รับรู้ได้ถึงน้ำตาบนใบหน้าของจั่วเฉิง จูจ้านคนนี้อยากจะยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้าคมคร้ามนั่นจริงๆ แต่ว่านะ แขนของเขายกขึ้นมาไม่ไหวเสียแล้ว

'ขอโทษนะ... ที่ทำให้เข้าใจผิดมาตลอด จริงๆแล้วน่ะฉันรักนาย... จั่วเฉิง'

           จูจ้านจิ่นคนนี้อยากให้ร่างสูงที่โอบกอดเขาอยู่ได้ยินมันเหลือเกิน ความในใจที่ไม่เคยได้พูดมันออกไปเลยสักครั้ง เขากลัวจริงๆว่ามันจะสายไปเสียแล้ว

"ตามมันไป! ตามคนยิงนั่นไป!"

            น้ำเสียงเกรี้ยวกราดตะโกนดังไปทั่วราวกับคนไม่มีสติ เซียวจ้านที่เห็นเหตุการณ์ดังนั้นจึงรีบให้คนพาจูจ้านจิ่นขึ้นรถไปโรงพยาบาล​ที่ใกล้ที่สุด ก่อนจะพาตัวเองไปด้วย เด็กคนนั้นถูกยิง! ไม่ใช่ฝีมือของจั่วเฉิงหรือบอดี้การ์ด​ของเขา แต่หากเป็นใครสักคนที่ต้องการปิดปากจูจ้าน 

"จูจ้าน... " 

            ร่างบางเอ่ยขึ้นเบาๆเมื่อมองไปยังคนตัวเล็กบนตัก จูจ้านเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดงั้นหรือ แต่แล้วทำไมจูจ้าน... เขาสับสนไปหมดแล้ว ที่ผ่านมาเขาคิดว่าตัวเองรู้ดีมาตลอด แต่เปล่าเลย ทุกๆอย่างดูซับซ้อนจนเขาทนไม่ไหว คนพวกนั้นต้องการอะไรกันแน่

            เมื่อรถคันหรูจอดถึงหน้าโรงพยาบาล เหล่าแพทย์​และพยาบาลต่างเข้ามายกร่างที่ไม่ได้สติขึ้นเตียง หนึ่งในนั้นนั่งบนตัวของจูจ้านจิ่น แล้วทำการปั้มหัวใจในทันที ร่างบางเดินตามไปช้าๆ ในใจได้แต่ภาวนาให้คนตัวเล็ก​นั้นปลอดภัย 

             ดวงตากวางของเซียวจ้านเงยหน้าขึ้นมองไฟสีแดงหน้าห้องฉุกเฉินอย่างอ่อนใจ เป็นเวลากว่าสามชั่วโมงแล้วที่ไม่มีใครออกมาแจ้งอาการใดๆของผู้ป่วย สองมือกุมกันเอาไว้แน่น ริมฝีปากแดงระเรื่อเพราะเกิดจากการขบเม้มเป็นเวลานาน ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นชายร่างสูงที่คุ้นเคยวิ่งเข้ามา

"จ้านจ้าน! ตอนนี้หมอว่ายังไงบ้างครับ" เสียงเหนื่อยหอบจากการวิ่งเข้ามาเอ่ยถามเขา

"หมอยังไม่ออกมาครับ อาเฉิงพักก่อนนะ" สายตาเป็นกังวลถูกส่งไปให้คนข้างหน้า ก่อนจะดึงแขนหนาให้นั่งลงบนเก้าอี้

"ผมขอโทษ ผมตามมันไม่ทัน ผมกลัวจูจ้านจะเป็นอะไรไป" 

"จูจ้านต้องปลอดภัย จ้านเชื่อนะครับ" 

            ในตอนนี้อาเฉิงเหมือนกับเด็กน้อยที่ได้ทำของเล่นโปรดของตัวเองสูญหาย ภายในใจของเขาคงรู้สึกกลัวไม่น้อย เมื่อเห็นดังนั้นเซียวจ้านจึงสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะมองไปยังใบหน้าคมคร้ามที่คล้ายกับผู้เป็นสามีของตัวเอง

"อาเฉิง... จ้านรู้ว่าอาเฉิงรักจ้าน" ดวงตากวางจ้องตรงไปยังคนข้างๆ  "แต่รักที่อาเฉิงมีให้จ้าน มันไม่เหมือนกันกับที่อาเฉิงให้จูจ้านนะ"

"ผม... ไม่รู้ ผมไม่เข้าใจมันเลยจ้านจ้าน"

          เขาไม่รู้และไม่แน่ใจมาโดยตลอด แต่แล้วเหตุการณ์​ทุกอย่างในวันนี้ราวกับย้ำเตือนให้เขารู้ว่าที่ผ่านมาเซียวจ้านคือพี่ชายคนหนึ่งสำหรับเขาเพียงเท่านั้น 

"อาเฉิงรู้มั้ยว่าเวลาเรารักใครสักคนน่ะ เขามักจะเป็นคนแรกที่ทำให้เราคิดถึงในตอนเช้า ส่วนก่อนจะนอน เราก็มักจะคิดถึงเขาเป็นคนสุดท้าย เขาจะคอยวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของเราเสมอ จนบางครั้งเราก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว" 

"..." ร่างสูงของจั่วเฉิงยังคงเงียบ มือเรียวบางจึงยกขึ้นมากอบกุมมือของจั่วเฉิงเอาไว้ 

"ตอนนี้คงรู้แล้วใช่มั้ยครับว่าคนที่อาเฉิงรักจริงๆน่ะ คือใคร" 

          รอยยิ้มอ่อนหวานยังคงประดับ​บนใบหน้าไม่เปลี่ยนแปลง จั่วเฉิงคนนี้รู้แล้วล่ะ ว่าคนที่สำคัญ​ที่สุดคือใคร หากยังมีโอกาส​เขาจะซื้อสัตย์​ต่อหัวใจของตัวเอง และไม่คิดไปเองคนเดียวจนเรื่องมันวุ่นวายไปหมดอย่างนี้

           หลังจากที่ทั้งสองได้พูดคุยกันไปได้สักพัก คุณหมอในชุดกาวน์​สีขาวก็เดินออกมาจากห้องฉุกเฉินที่ตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้ว

"เราพยายามอย่างเต็มที่แล้วครับ หมอขอเสียใจด้วย" 

          แต่คำพูดของหมอเหมือนฟ้าถล่มลงตรงหน้า ร่างสูงใหญ่รู้สึกจุกในอกจนพูดไม่ออก ใบหน้าเรียบเฉยแต่น้ำตาที่มาจากไหนไม่รู้ร่วงหล่นจนห้ามไม่อยู่ ' จูจ้าน​ไปแล้ว'​ คำบอกรักที่เขาคิดไว้น่ะ เขายังไม่ทันได้พูดมันออกไปเลย... 





'คุณคะ! ได้ยินที่พวกนั้นพูดแล้วใช่มั้ยคะ! ผู้นำตระกูลหวังปฏิเสธ​การหมั้นหมายระหว่างเรา! จูจ้านมันไม่ได้เรื่องจริงๆ!'​ 

           เสียงพูดคุยดังออกมาจากห้องรับแขกสีทองอร่าม โดยมีร่างเล็กของจูจ้านจิ่นในวัยสิบหกปี แอบฟังอยู่ตรงปากทางเข้า ใบหน้าน่ารักแดงก่ำดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา เขาพยายามทำทุกอย่างตามที่คุณพ่อและคุณแม่​บอกแล้ว แต่พี่อี้ป๋อคนนั้นก็ยังไม่สนใจเขาเลยสักครั้ง จะให้เขาทำอย่างไร

'​แต่ก็ยังมีคุณชายเล็กอยู่ ครั้งนี้ผมไม่ให้คุณ​ไปคนเดียวหรอกที่รัก ผมจะไปมันด้วยตัวเอง!" ชายสูงวัยพูดเสียงเข้มพลางขมวดคิ้ว

'​คนนี้เราต้องไม่พลาดนะคะ! ถ้าไม่อย่างนั้นตระกูลเราไม่เหลืออะไรแน่' หญิงวัยกลางคนผู้เป็นภรรยาเสริมทัพ เธอไม่ยอมให้ชายตระกูลหวังหลุดมือไปเด็ดขาด ไม่ว่ายังไงลูกชายของเธอต้องได้เป็นคนในตระกูลหวัง

           เสียงร้องไห้เบาๆดังขึ้นมาจากด้านข้างของน้ำตกในสวนหลังบ้าน 'หวังจั่วเฉิง'​ คุณ​ชายเล็กของบ้านก้าวเท้าเข้าไปยังที่มาของเสียงนั่นช้าๆ แต่แล้วกลับพบกับจูจ้านจิ่น คนที่เขามักเห็นอยู่กับพี่ชายอยู่บ่อยๆ

'เอ่อ ร้องไห้ทำไมหรอครับ ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนไหม'​ น้ำเสียงอ่อนโยนถูกส่งออกไป ก่อนใบหน้าน่ารักจะเงยขึ้นมาสบตากับเขา

'ฮึก จั่วเฉิงหรอ อึก พี่นายใจร้ายจัง เขาไม่สนใจฉันเลย'​ คำตอบของร่างเล็กตรงหน้าเขาไม่เถียงจริงๆ พี่น่ะใจร้ายอยู่เสมอ ตั้งแต่ที่พ่อแม่เขาเสียไป เขาไม่้คยเห็นพี่ยิ้มเลยสักครั้ง

'​ถ้าอย่างนั้นก็ร้องต่อไปได้เลยนะ เพราะหลังจากนี้น่ะฉันจะอยู่ข้างๆนายเอง... จูจ้าน'





             กว่าหนึ่งอาทิตย์​แล้วที่เขาตั้งนั่งเครื่องบินตะลอน​ไปทั่ว ในที่สุดวันนี้เขาก็ได้กลับไปหาภรรยาเสียที ระหว่างนั้นร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่ในโซน Business Class กำลังตั้งหน้าตั้งตาจดจ่ออยู่กับหนังสือคู่มือสำหรับคุณ​แม่ แม้แต่เสียงเครื่องบินตกหลุมอากาศ ​ก็ไม่อาจดึงความสนใจจากนายท่านตระกูลหวังไปได้ 

             สายตาคมยังคงกวาดสายตาไล่ตามตัวหนังสือภาษาอังกฤษ​อยู่ไม่ห่าง สองมือยกนิ้วขึ้นมานับสัปดาห์​การตั้งครรภ์​ของภรรยา​เงียบๆคนเดียว ทำเอาเหล่าบอดี้การ์ด​อดยิ้มกับภาพตรงหน้า​ไม่ได้ แต่แล้วหวังอี้ป๋อกลับยิ้มขึ้นมาเสียอย่างนั้น เพราะในที่สุดเขาก็รู้จนได้ ลูกๆเขาที่อยู่ในท้องกลมๆของเซียวจ้านอายุห้าเดือนแล้วสินะ เมื่อคิดได้อย่างนั้นจึงไล่กวาดสายตาไปอีกรอบ 

'ในคุณแม่ครรภ์แรกจะรู้สึกได้ว่าลูกดิ้นเมื่ออายุครรภ์ประมาณ 18-20 สัปดาห์หรือ 4 เดือนครึ่งนับจากการมีประจำเดือนครั้งสุดท้าย'

          เด็กๆดิ้นแล้วงั้นหรอ ภายในใจเขาในตอนนี้รู้สึกลิงโลดจนแทบจะกระโดดเต้น เซียวจ้านจะรู้สึกดีใจเหมือนกันกับเข้าบ้างหรือเปล่า






















คนทิฐิสูง ไม่รู้​จักสูญเสีย​ ก็ไม่มีวันรู้คุณค่า

#มอบให้สองพี่น้องตระกูล​หวังเจ้าค่ะ 






ปล. เป็นตอนที่ท้าทายมากกกกกกเลยค่ะสำหรับตัวผู้เขียน

 เนื่องจากประสบการณ์​อันน้อยนิดเท่าหางมด 555 แต่จะพยายามให้มากขึ้นค่ะ

 ปล๒. ขอฝากนักอ่านที่น่ารักทุกท่านช่วยท้วงติงด้วยนะคะหากมีคำผิดใดๆ ❤️






Tbc.







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.179K ครั้ง

2,070 ความคิดเห็น

  1. #1985 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:43
    เลิกมีทิฐิ กับไม่ยอมปล่อยอดีต น้าา ฟังจ้านเชื่อจ้านกว่านี้ล่ะปะป๊าหวัง ~ บทเรียนจั่วเฉิงก็มีให้เห็น ~
    #1985
    0
  2. #1932 Cocodream (@pimphatkedkeaw) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:16
    เอ๋าาา คุณพ่อน่ารักเฉยเลยยย
    #1932
    0
  3. #1883 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:30
    จัวเฉิงได้บทเรียนแล้ว แล้วคุณพี่ได้หรือยัง
    #1883
    0
  4. #1700 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:09
    เฮ้อออออ
    #1700
    0
  5. #1072 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 18:24
    จั่วเฉิง ครั้งนี้คงเป็นบทเรียนให้นายได้รู้ตัวสักทีแล้วนะ ว่าควรรักษาสิ่งๆนั้นเมื่อยังมีอยู่

    เอาเถอะ นายก็ยังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ต้องผ่านให้ได้นะจั่วเฉิง

    ส่วน ท่านอี้ป๋อเรากลับไปครั้งนี้หากไม่เจอจ้านจ้าน ก็อย่าร้องไห้แงๆล่ะ
    #1072
    0
  6. #1040 mylittleb (@beam6602) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 19:00

    ป๋อ้ด็กดิ้นตั้งนานแล้ว นายมันไม่รู้อะไรเลย

    #1040
    0
  7. #1022 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:56
    ป๋อก็ไม่รู้อะไรบ้างเล้ยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
    #1022
    0
  8. #1005 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 06:34

    คนที่ยิงจูจ้านมันเป็นใคร? ทำไมต้องยิงด้วย เหมือนยิงเพื่อต้องการปิดปากอ่ะ แต่ชีวิตของจูจ้านนี่น่าสงสารมากจริงๆนั่นแหละ ถึงแม้จะร้ายแต่ก็ไม่น่ามาตายแบบนี้ แล้วจั่วเฉิงจะอยู่กับใครล่ะ T^T นี่แหละนะทั้งๆที่อยู่ด้วยกันกลับไม่พูดหรือปรับความเข้าใจกัน แต่พอคนใดคนหนึ้งไม่อยู่ก็มาเสียใจกันแบบนี้อ่ะ T___T ส่วนหวังอี้ป๋อ....พอกลับไปถึงบ้านเมียน่าจะหนีไปแล้วค่ะพ่อ นี่เตรียมรอดูคนร้องเอ๋งๆเหมียนหมาเลย หึหึ

    #1005
    0
  9. #961 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 18:01
    สงสารทุกคนเลย
    #961
    0
  10. #876 mamamoon4869 (@natcharissa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 01:38
    แง้สงสารจูจ้านนน
    #876
    0
  11. #829 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 16:25
    สรุปคือจูจ้านโดนบังคับทำหรอเอ๊ะหรืออะไรงงไปหมดแล้ววว
    #829
    0
  12. #826 I'm Tiger (@defnontt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 14:31
    โคตรหน่วง มาต่อไวๆ นะคะ
    #826
    0
  13. #824 Optimusthanya (@FMGii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 08:09
    ต่อนะคะ ❤
    #824
    0
  14. #823 hayajihaya (@hayajihaya) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 03:52
    T____T น้องงง
    #823
    0
  15. #822 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 22:10

    T___________T จูจ้าน อย่าไป....

    #822
    0
  16. #812 malodybb (@maynnnn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 21:07
    จูจ้านนนน หนูจะไปอย่างนี้จริงๆหรอลูก ฮรือออ ถึงร้ายแต่ก็รักนะ
    ปอลิง นี่อ่านจูจ้านเป็นจุ้นจ้านตลอดเลย 555555555
    #812
    0
  17. #807 Wachter-JM (@Wachter-JM) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 19:30
    เดี๋ยวววววววววว น้องจู...
    #807
    0
  18. #806 Amuay (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 19:25

    ชช่างจบเร็วยิ่งนักข้ายังตักตวงความฟินไม่พอเลยไรทเตอร์!!!!

    #806
    0
  19. #805 PLOY1907 (@PLOY1907) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 18:52
    มาต่อเร็วน๊าๆๆๆๆ
    #805
    0
  20. #803 Noeywie37 (@Noeywie37) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 16:00
    สู้ๆๆๆๆค่ะไรท์ ต่อไวๆๆๆนะคะ
    #803
    0
  21. #802 Wolf land (@tan_17) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 15:16
    ต่อไวๆน้าาา
    #802
    0
  22. #800 mtbb_th (@mtbb_th) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 13:48
    เข้าดีใจกันไปตั้งนานแล้วเหอะอี้ป๋อ ชิ
    #800
    0
  23. #799 spicyjasmin (@spicyjasmin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 13:23
    ไรท์สู้ๆ นะค๊าา
    #799
    0
  24. #796 aum sk (@aum-2009) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 11:33
    พ่อก็มัวแต่ดีใจ เมียหนีแล้วพ่อเอ้ยยยย
    #796
    0
  25. #794 fahun0912 (@thitirat-fah) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 11:31
    สงสารจูจ้าน เรารู้ว่านางร้าย แต่ก็ไม่คิดอยากให้ตาย โฮ
    #794
    0