เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 12 : Chapter 11 : Once again, I'm left alone

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,187 ครั้ง
    30 ส.ค. 62












Chapter 11 : Once again, I'm left alone



              ในคืนที่ต้องจากกัน เมฆหมอกกลับลงหนาเสียจนมองดาวเดือนที่อยู่บนฟ้าไม่ถนัด ราวกับพวกมันรู้ว่าตัวของเขาในตอนนี้กำลังเจ็บปวดและสับสนภายในใจ แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าสวยหวานก็ยังคงปราศจากน้ำตา นิ้วมือเรียวบางของเซียวจ้านหยิบยกปากกาสีเงินขึ้นมาถือเอาไว้กว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ในตอนนี้เขายังไม่กล้าที่จะเขียนอะไรลงไปเลยแม้แต่เพียงนิด บนแผ่นกระดาษ​ขาวยังคงว่างเปล่าจนกระทั่งคนมีเดินเข้ามา

"พี่จ้านครับ รถพร้อมแล้วนะครับ" คนตัวเล็กกว่าเอ่ยเรียกเสียงเบา

"พี่ขอเวลาสักครู่นะครับเดี๋ยวตามไป แล้วก็ขอโทษนะลำบากเธอแล้วจูจ้าน" 

"ไม่เป็นไรครับ" 

           ใบหน้าสวยหวานประดับไปด้วยรอยยิ้มราวกับคนมีความสุข แต่หากใครสังเกตุ​เข้าไปในดวงตาแล้ว พวกเขาคงได้รู้ว่าคนตรงหน้าเจ็บปวดเพียงใด

             ดวงตากวางมองตามแผ่นหลังแคบของจูจ้านจิ่นที่กำลังเดินออกไปรอข้างนอก ก่อนที่ตัวเองจะเริ่มเขียนอะไรบางอย่างลงไป หลังจากเขียนเสร็จ​นิ้วเรียวยาวจึงรีดขอบกระดาษ​ให้เรียบร้อย ก่อนจะพับเก็บและใส่มันไว้ในลิ้นชักข้างโต้ะ สองขาก้าวออกมานอกห้อง ในตอนนี้เขาพร้อมแล้ว


'ติ้ง! ... ติ้ง!..'

            ภายในห้องนอนสูทสุดหรู เสียงโทรศัพท์​จากที่ไหนสักที่ดังขึ้นมาเรื่อยๆ ใบหน้าคมเข้มคล้ายผู้เป็นพี่ชายขมวดคิ้วฉับ ในหัวพยายามจดจ่อเอกสารตรงหน้าแทนพี่ชายที่ต้องบินไปดูงานต่างประเทศ​เป็นเวลากว่าหนึ่งอาทิตย์​ แต่แล้วเสียงแจ้งเตือนนั้นก็ดึงสมาธิ​เขาให้หลุดออกมาจนได้ สองขาลุกขึ้นยืนและก้าวไปตามเสียงเรื่อยๆ จนมาถึงห้องนอนสีครีม ห้องของเขาและจูจ้าน มือหยาบจากการฝึกฝนเครื่องดนตรีอย่างหนักดึงลิ้นชักให้เลื่อนออก

'โทรศัพท์​ของจูจ้านงั้นหรอ?'​

            คราแรกหวังจั่วเฉิงหาได้สนใจสิ่งตรงหน้าไม่ แต่เสียงข้อความจากใครสักคนที่ไม่ปรากฏ​นามยังคงดังมาอย่าต่อเนื่อง สายตาดุดันมองไปบนข้อความนั้นปรากฏ​ชื่อของใครสักคนที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี 'เซียวจ้าน'​ เมื่อเห็นดังนั้น นิ้วมือจึงพยายามสไลด์​เข้ารหัสของโทรศัพ​ท์เครื่องหรู เขารู้สึกเหมือนกับว่ามีอะไรที่เขาต้องรู้

      รหัสของจูจ้านคืออะไรกันนะ?


          เสียงเครื่อง​ยนต์​ของรถดังขึ้นเบาๆ เป็นสัญญาณ​ว่าตอนนี้มันได้เคลื่อนที่ออกจากสถานที่ที่เคยเป็นทั้งความสุข และความทุกข์​ของเขาตลอดมา เซียวจ้านคนนี้ที่เคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็ง​มาโดยตลอด แต่ในวันนี้มันกลับอ่อนแอและรู้สึกหน่วงหนักอยู่ภายในใจ ใบหน้าขาวใสยังคงเรียบนิ่งแต่หากดวงตากวางเต็มไปด้วยน้ำตา เขาไม่แน่นอนเลยจริงๆว่าน้ำตาพวกนี้ มันมาจากความดีใจหรือมาจากความเสีย

'เราต้องห่างกันแล้วนะครับ... อี้ป๋อ'​

            เกือบสองชั่วโมงแล้วที่ตัวรถขับเคลื่อนไปตามถนน สองข้างทางที่เคยคับคั่งไปด้วยผู้คน ในตอนนี้กลับมีเพียงบ้านเรือนหลังเล็กประปราย​ไปพอให้เห็นอยู่บ้าง แสงจากหลอดไฟฟ้า​ตามเสาข้างถนนส่องมาให้เห็นคนในรถลางๆ เซียวจ้านคนนี้รู้สึกกังวลกับเส้นทางมืดสลัวเส้นนี้เป็นอย่างมาก นี่คือทางไปสนามบินจริงๆหรือ

"จูจ้านครับ ทางไปสนามบินใช่ทางนี้หรือครับ" ร่างบางของคนที่อายุมากกว่าเอ่ยถาม

"ไม่ใช่" แต่คำพูดที่ได้รับกลับทำให้เขาตกใจ นี่จูจ้านจะพาเขาไปที่ไหนกัน ภายในหัวพยายามคิดสงบสติอารมณ์​ของตัวเองไว้ก่อนจะถามออกไปอย่างใจเย็น

"เอ่อ งั้นเราจะไปไหนกันหรือครับ คือพี่ต้องรีบไปสนามบินน่ะ"  ร่างบางข้างๆพยายามพูดจาอ่อนหวาน แต่ทันใดนั้นสายตาของตัวเองดันไปเห็นเข้ากับแสงแวววับที่คุ้นเคย ปืน! ที่เขารู้เพราะเมื่อก่อนเขาเห็นอี้ป๋อพกมันอยู่บ่อยครั้ง

"จูจ้านใจเย็นๆก่อนนะครับ" 

"หุบปากซักที! ก่อนที่ผมจะทนไม่ไหว!" 

           ริมฝีปากแดงหุบฉับทันที ในตอนนี้เขาต้องทำตามให้ได้มากที่สุด เพื่อความปลอดภัยของเขาและลูก โทษศัพท์​ติดตัวเขาก็ไม่มีเพราะความไว้ใจคนง่ายของตัวเองมันทำให้ต้องมาตกอยู่ในอันตราย​แบบนี้ 

อี้ป๋อ... ช่วยจ้านด้วย

"คุณจูจ้านครับ! มีรถมาขวางข้างหน้า!"

"ขี่ชนมันเข้าไปเลย!" ใบหน้าที่เคยหน้ารักสดใส ในตอนนี้มันกลับนิ่งเรียบน่ากลัวเสียจนเขาไม่อยากเชื่อ  

"ไม่ได้ครับ! มันมากันหลายคัน!" 

"แก! แกใช่มั้ยเซียวจ้าน!"  ใบหน้านั้นหันมาหาเขาก่อนจะยกมือขึ้นมาบีบลำคอบางระหงเอาไว้  "แกแอบบอกใคร! แกจะให้ฉันไม่เหลือใครเลยใช่มั้ย! "

" อึก ปล่อย! แค่กก! ปล่อย!" สองแขนสะบัดไปมาให้คนตัวเล็กข้างหน้าปล่อยออก ก่อนถีบออกไปอย่างแรง แล้วรีบเปิดประตูลงจากรถที่หยุดนิ่ง

" หยุด! ฉันบอกให้หยุด! ถ้ายังไม่อยากตายไปพร้อมกับลูกในท้อง!" 

"หยุดแล้วจูจ้าน พี่หยุดแล้ว"

          จูจ้านพูดอย่างเหนื่อยหอบหลังจากที่ลงจากรถลงมา ภายในมือถือปืนวาววับเอาไว้อยู่ ดวงตากลมโตสั่นไหว ราวกับคนที่กำลังสับสนในตัวเอง

"หยุด! ผมบอกให้ทุกคนหยุด! หยุดให้หมด!" เสียงตะโกนยังคงพูดออกมาอย่างต่อเนื่องทั้งๆที่ไม่มีใครเคลื่อนไหว ราวกับคนเสียสติอย่างไรอย่างนั้น 

"นายนั่นแหละหยุด! จูจ้าน!" 

          เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากรถที่หยุดขวางอยู่ตรงหน้า ในตอนนี้ร่างบางของเซียวจ้านยืนอยู่ตรงกลางระหว่างรถทั้งสองฝั่ง แสงไฟจากหน้ารถทำให้เขามองไม่เห็นคนจากฝั่งตรงข้าม แต่หลังจากที่เจ้าของเสียงทุ้มคนนั้นก้าวออกมาจากมุมมืด ทุกสิ่งทำให้ตัวของจูจ้านเริ่มสติแตกจนรั้งไว้ไม่อยู่

"ไม่! จั่วเฉิง! ผมเปล่านะ! ไม่!" มืออีกข้างที่ว่างไว้ถูกยกขึ้นมาดึงทึ้งผมตัวเอง  "เพราะมัน! ทุกคนรักมัน! อึก แล้วทุกคนก็ทิ้งผม! ทิ้งกันไปหมด!" 
          
         จูจ้านที่เคยสดใสและบริสุทธิ์​ ในตอนนี้มันได้เปลี่ยนไปเสียแล้ว เสียงสะอื้นพร้อมกับเสียงก่นด่ายังคงส่งออกมาเรื่อยๆ คนตัวเล็กนั้นดูน่าสงสารเหลือเกิน

"จูจ้านใจเย็นๆก่อนนะ ไม่มีใครทิ้งนายนะจูจ้าน" 

" แกไม่ต้องพูด! ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะแก! ฮึก ฉันโดนพ่อแม่เกลียด มันก็เพราะแก! เซียวจ้าน! ฮืออ"  เสียงโฮดังขึ้นเรื่อยๆ จนตัวเขาอยากจะวิ่งหนี แต่มันดันติดที่ในมือคนตัวเล็กนั้นมันยังคงมีปืนอยู่

"มันไม่ใช่เพราะใครทั้งนั้นจูจ้าน!" คราวนี้เป็นเสียงที่ดังมาจากอีกฝั่งบ้าง เสียงของจั่วเฉิง ไม่ใช่หวังอี้ป๋อคนนั้น

"อย่าลืมสิ! ว่าทุกๆอย่าง! มันเป็นเพราะนายที่ยังไม่ลืมพี่ชายฉันไม่ใช่รึไง!" 

"ฮึก จั่วเฉิงไม่ใช่นะ อึก! ไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ ฮืออ" 

           เมื่อได้ยินเสียงของจั่วเฉิง ท่าทีของจูจ้านก็เริ่มอ่อนลง ใบหน้าคมจึงพยักหน้าเบาๆให้เซียวจ้านค่อยๆเดินเข้าไปหา แต่ปากยังคงพูดกล่อมคนตัวเล็กเรื่อยๆ 

"นายคิดดีๆสิจูจ้าน ใครกันที่เป็นคนเข้าหานายก่อน แล้วใครกันที่อยู่ข้างๆนายในวันที่พี่ฉันไม่สนใจนาย นายคิดสิ" 

           สายตาคมมองตามตรงหน้าอย่างเจ็บปวด ในตอนนั้นตอนที่ยังไม่มีเซียวจ้าน เขาเคยรักคนตัวเล็กคนนี้ แต่เขาก็ต้องตัดใจเพราะจูจ้านจิ่นไม่เคยหมดรักชายที่ชื่อหวังอี้ป๋อเลยสักครั้งเดียว และตัวเขาเองต้องข่มใจเอาไว้ และคอยย้ำเตือนกับตัวเองว่าเขารักเซียวจ้าน! ไม่ใช่จูจ้านจิ่น! 

"นายรู้มั้ย ฮึก รู้มั้ยจั่วเฉิง" ใบหน้าน่ารักเต็มไปด้วยความเสียใจ และแดงก่ำไปทั่วทั้งหมด

"ถึงตอนนี้พี่อี้ป๋อจะไม่สนใจฉันแล้ว! ฮึก แต่มันก็ไม่เจ็บเท่าตอนนี้! ตอนที่ฉันเสียนายให้กับเซียวจ้านมันไปอีกคนหรอก! หวังจั่วเฉิง! "

            นี่มันเรื่องอะไรกัน เซียวจ้านรู้สึกสับสนจนพูดไม่ออก เขาคือสาเหตุของเรื่องทั้งหมดงั้นหรอ แล้วอาเฉิง อาเฉิงคนนั้นรักเขาจริงๆอย่างนั้นหรอ เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด ทุกการกระทำของอาเฉิงที่เขาเห็น มันเหมือนกับเด็กที่โหยหาความอบอุ่น โหยหาความรักจากคนในครอบครัวเพียงเท่านั้น

             และสิ่งที่สำคัญอีกเรื่องคือทุกครั้งที่เขามองอาเฉิง สายตาที่เคยได้รับมันต่างจากที่จูจ้านได้รับมาก เหลือเกิน ทั้งสองคนรักกันแต่ต่างก็ไม่รู้ตัวเองอย่างนั้นหรือ เขาสับสนไปหมด แต่ถ้าหากเป็นอย่างนั้นจริงๆพวกเขาทั้งสองทนกับความเจ็บปวดมาด้วยกันนานเท่าไหร่แล้ว


ปั้ง! 
















#ตัวละครทุกตัวมีเหตุและผลเป็นของตัวเองค่ะ

#ที่จริงแล้วพระเอกคืออาเฉิงค่ะ 55555 ล้อเล่นน555



ปล.ขอขอบคุณ​ที่เข้ามาติดตาม และคอยให้กำลังใจอยู่เสมอ
ทุกๆอย่างเป็นเหมือนแรงขับเคลื่อนของผู้เขียนนะคะ ดีใจมากๆเลยค่ะ











Tbc.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.187K ครั้ง

2,067 ความคิดเห็น

  1. #1984 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:37
    อาเฉิงเป็นพระเอก 55555;-; เห็นใจจู..แต่...ก็สงสารจ้านด้วย
    #1984
    0
  2. #1867 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:17
    เกิดอะไรขึ้นนน
    #1867
    0
  3. #1768 gib_thitiwolada (@gib_thitiwolada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 00:50
    ปั้ง โอ้ยปั้งอีกแล้ว

    ฮ่วย
    #1768
    0
  4. #1699 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:08
    ใครโดนอ่ะะ
    #1699
    0
  5. #1272 shxx113 (@millionnn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 18:29
    แงงงงงง ปั้งใครคะ
    #1272
    0
  6. #1252 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 14:25
    นั่นไง คิดไว้แล้ว
    #1252
    0
  7. #1071 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 18:13
    ใจเย็นๆ จูจ้าน เรื่องความรักนี่ก็ซับซ้อนกันจังงง
    #1071
    0
  8. วันที่ 6 กันยายน 2562 / 16:11
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1065
    0
  9. #1039 mylittleb (@beam6602) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:58

    อะไรใครยิง ใครโดน

    #1039
    0
  10. #1021 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:52
    เกิดอะไรขึ้นเนี่ย พี่จ้านหนีไปปปป
    #1021
    0
  11. #1004 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 06:24

    เสียงปั้งอะไร อย่าเป็นแบบนี้ ไม่เอาาาาาาา TOT ใจนี่กระสับกระส่ายแล้วนะ

    #1004
    0
  12. #958 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:45
    ใครยิงใครรรร
    #958
    0
  13. #828 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 16:18
    ใจหายเลยนะ อย่ายิงเซียวจ้านนะเว้ย
    #828
    0
  14. #821 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 22:03

    สงสารแม่กับลูกในท้องด้วยเด้อ ใจเย็นนะ

    #821
    0
  15. #777 toto (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 07:04

    ป๋อกับจูจ้านเคยคบกันหรอ แล้วทำไมป๋อไม่อะไรเลยละ

    #777
    0
  16. #698 MoMo86_BI96 (@MoMo86_BI96) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 21:20

    รอแล้วก็รออีก รออยู่ทุกเวลา~~
    #698
    0
  17. #697 sleep_นนขผทจ (@sleep_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:09
    ตัดฉับเหมือนเเม่ดึงปลั๊กเน็ตเเงงงงงงง
    #697
    1
    • #697-1 Noeywie37 (@Noeywie37) (จากตอนที่ 12)
      31 สิงหาคม 2562 / 15:43
      55555 เฉียบ
      #697-1
  18. #696 ejeejee3 (@sans-banni) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:04
    โอ้นยยยยยฟสฟฟสสฟสสสกงฟงฟ ตัดเก่งเกินไปแล้ววววว
    #696
    0
  19. #695 เตาผิงอุ่น (@02824253) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:42

    พระเจ้า ไรท์ตัดจบเก่งยิ่งกว่าเว็บตูนอีก
    #695
    0
  20. #694 Wolf land (@tan_17) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:31
    ต่อ~~~~~~
    #694
    0
  21. #693 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 19:27

    อย่าเศร้าไปกว่านี้เลย.....
    #693
    0
  22. #689 Amuay (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 17:04

    แแม่เจ้าาาาาาาาาาาาาา

    #689
    0
  23. #688 E_pit (@E_pit) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 16:18
    ใครยิงใครว่ะ
    #688
    0
  24. #687 najar (@yeonjee-jar) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 13:03
    แงงงง ‘ปั้ง’ อะไรน่ะ ... ไม่อยากให้มีเรื่องร้ายๆเลย
    #687
    0
  25. #685 0981824778 (@0981824778) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 11:26
    เดี๋ยวววววใครยิงงง
    #685
    0