เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 11 : Chapter 10 : We have to grown up

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,069 ครั้ง
    29 ส.ค. 62








Chapter 10 : We have to grown up




          ภายในห้องพักผู้ป่วยสีม่วงขาว ยังคงปรากฏ​ทั้งสองร่างของคนต่างวัยอยู่เหมือนเคย ใบหน้าที่เริ่มเหี่ยวย่นไปตามเวลาเต็มไปด้วยน้ำตาบนใบหน้านั้น ดวงตาที่ทอดมองไปยังนายหญิง​ของบ้านยังคงอบอุ่นเสมอ

"ไม่ได้ค่ะนายหญิง ฮึก เอมิเลียยังให้นายหญิงไปไม่ได้นะคะ" น้ำเสียงเศร้าหมองเอ่ยขึ้น ถึงคำพูดของเธอจะดูใจร้ายกับร่างบอบบางตรงหน้า แต่หากในตอนนี้ร่างกายของนายหญิงอ่อนแอเหลือเกิน แล้วอย่างนี้เธอจะใจแข็งปล่อยไปได้อย่างไร

"แต่จ้านไม่ไหวแล้ว เหนื่อยเหลือเกิน..." เซียวจ้านเหนื่อยไปทั้งหมดของหัวใจแล้ว หนทางสู่ความจริงนั้นตันไปหมดเสียทุกทางจนตัวเขาเองเริ่มท้อ

"เอมิเลียคนนี้จะไม่ห้าม ถ้าหากนายหญิงแข็งแรงขึ้นอีกสักนิด เด็กๆมีแค่นายหญิงนะคะ ฟังดิฉันสักครั้งเถอะค่ะ" ไม่ว่าคนตรงหน้าจะดื้อเงียบมากแค่ไหนเธอไม่เคยคิดจะห้ามเสียสักครั้ง แต่ในรอบนี้เธอขอเพียงครั้งเดียวเท่านั้นให้นายหญิงเชื่อเธอ

       เมื่อรับรู้ความรู้สึกของสาวใช้ข้างกายใบหน้าสวยหวานจึงพยักหน้ารับ เขาเกือบลืมไปเสียแล้วว่าในตอนนี้ไม่ได้ตัวคนเดียวสักหน่อย ในท้องกลมๆยังมีอีกสองชีวิตที่รอให้เข้าปกป้องอยู่ ตามคำพูดของเอมิเลียเขาจะรออีกสักนิด

'แกร้ก'

          เสียงจากลูกบิดหน้าประตูดังขึ้น ก่อนจะปรากฏ​ร่างสูงใหญ่ของชายผู้เป็นสามีเดินเข้ามา ดวงตากวางเบิกกว้าง เพราะใบหน้าที่เคยสง่างามเต็มไปด้วยบาดแผล ริมฝีปากยังมีเลือดซิบอยู่บางๆ ภายในใจของเซียวจ้านอยากรู้ใจแทบขาดว่าเขาไปได้แผลพวกนี้มากจากไหน แต่แล้วทุกอย่างก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ทั้งที่ตัวเองอยากรู้ใจแทบขาด ในตอนนี้ถ้าหากเขาใจอ่อนอีกครั้งเด็กๆอาจจะไม่ปลอดภัย

"ไม่ถามกันหน่อยหรือ"

"ไม่เป็นไรครับ จ้าน... จ้านไม่อยากรู้" น้ำเสียงอ่อนหวานที่เขาเคยได้รับอยู่ทุกเมื่อเชื่อยาม ในวันนี้เขากลับรู้สึกถึงความห่างเหินของคนตรงหน้า เขาทำทุกอย่างพังลงไปแล้วใช่ไหม ทุกๆอย่างด้วยตัวเอง

"งั้นเธอช่วย เอ่อคือ  เปล่าไม่มีอะไร"  คำพูดที่เหมือนจะขออะไรซักอย่างถูกเงียบเอาไว้ก่อนที่ร่างบางตรงหน้าจะรู้

           หวังอี้ป๋อคนนี้กลัว กลัวว่าถ้าหากขอออกไปเขาจะโดน​ปฏิเสธ​ ที่ผ่านมานั้นเขาอาจจะเก่งในทุกๆเรื่องอย่างที่จั่วเฉิงพูด แต่ในเรื่องความรักนั้นเขามันก็แค่เด็กมัธยม​ และเซียวจ้านคือคนแรกที่เขาให้ความรัก และเปิดกำแพงอันสูงชันของตัวเอง แต่สุดท้ายก็เหมือนอย่างที่เห็น เขาทำมันพังไปเสียแล้ว

"เดี๋ยวจ้านทำแผลให้" เอาอีกแล้ว เซียวจ้านคนนี้โง่อีกแล้ว แค่เห็นใบหน้าที่เคยหยิ่งทะนงในตัวเองหงอลง เขาก็เอ่ยปากออกไปไม่คิด แล้วอย่างนี้เขาจะผ่านช่วงเวลาที่ต้องอยู่คนเดียวโดยไม่เห็นเงาของคนตรงหน้านี้ได้อย่างไร

           เมื่อได้ยินดังนั้นนายท่านตระกูลหวังจึงเดินออกจากห้องไปโดยไม่พูดจาอะไรกับเขา ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำแผลอะไรให้แม้แต่นิด เซียวจ้านก็คิดว่าอี้ป๋อคงกลับไปแล้ว แต่หากมันไม่เป็นอย่างนั้น ร่างสูงใหญ่กลับเข้ามาพร้อมกับกล่องพยาบาลสีใส ข้างในกล่องเต็มไปด้วยอุปกรณ์​ทำแผลธรรมดา​ทั่วไป จากนั้นเขาจึงลากเก้าอี้มาไว้ข้างเตียงก่อนตัวเองจะนั่งลงและยื่นกล่องทำแผลไปให้ผู้ที่เป็นภรรยา​ทำให้

"เจ็บ..." เสียงเรียบเอ่ยขึ้นท่ามกลางเงียบ เมื่อบนใบหน้าถูกสำลีแต้มทับ

"งั้นก็พอนะครับ" มือขาวเตรียมหยุดจิ้มสำลีชุบน้ำยาลงบนหน้า แต่ก็ต้องหยุดชะงักไว้

"หายเจ็บแล้ว" มือหนาดึงมืออีกฝ่ายเข้ามาจิ้มบาดแผลบนใบหน้าตัวเองอย่างถือวิสาสะ

       ' เซียวจ้านคนนี้รู้แล้วว่าหวังอี้ป๋อคือผู้ชายใจร้าย และหน้าหนายิ่งกว่าพื้นยางมะตอย '​

             หลังจากวันนั้นกินเวลาไปเกือบเดือนแล้ว หวังอี้ป๋อเปลี่ยนไปจนเซียวจ้านคนนี้รู้สึกได้ แต่ในตอนนี้ทุกๆอย่างมันสายเกินแก้ไปหมด เขาต้องหนี หนีให้ห่างจากชายคนนี้ให้ได้ เพราะทุกๆการกระทำของอี้ป๋อมันทำให้เซียวจ้านกลัว กลัวเหลือเกินว่าถ้าหากเรื่องซ้ำซากแบบนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง หวังอี้ป๋อจะกลายเป็นคนใจร้ายอย่างที่เคยเป็นอีกหรือเปล่า

             แต่หากคิดดูแล้วตัวเขาเองอาจจะต้องตายไปก่อนที่เด็กๆจะลืมตามาดูโลกก็ได้หากยังอยู่ที่นี่ และเพื่อลูก ในวันนี้เซียวจ้านต้องแข็งแกร่งขึ้นไม่ใช่ทำตัวอ่อนแอให้เขาเหยียบย่ำดังเช่นที่ผ่านมา

            เสียงรูดซิบกระเป๋าดังขึ้นภายในห้องนอนไม้ของบ้านหลังเดิม อันที่จริงแล้วหวังอี้ป๋อย้ายให้เขาไปนอนเรือนใหญ่ แต่หากตัวเขาเองกลับอยากอยู่ที่นี่ ส่วนเหตุผลนั้น​ก็ไม่ใช่สิ่งอื่นใด แต่เป็นเพราะเซียวจ้านกลัวความใจอ่อนของตัวเองจนลืมสงสารลูก

"นายหญิงจะไปจริงๆหรือคะ" เสียงอ่อนโยนของเอมิเลียพูดขึ้น หลังจากที่เก็บของทุกอย่างเสร็จ​เรียบร้อย 

"ขอโทษนะครับแต่จ้านต้องไปเอมิเลีย จ้านกลัว" 

"แต่ท่านเขาเปลี่ยนไปมากเลยนะคะนายหญิง ถึงแม้จะปากแข็งตามนิสัยท่านบ้าง" คิ้วเรียวขมวดคิดตามอย่างที่เอมิเลียพูด อี้ป๋อเปลี่ยนไปมากจริงๆ ถึงแม้ว่าจะปากแข็งเหมือนอย่างเดิมไม่เปลี่ยน

"เอมิเลีย..." ได้โปรด อย่าทำให้เขาต้องลังเลไปมากกว่านี้

"เข้าใจแล้วค่ะนายหญิง แล้วนายหญิงของดิฉันจะไปเมื่อไหร่ แล้วของแค่นั้นจะพอหรือเอมิเลียเป็นห่วงนะคะนายหญิงขา" ใบหน้าเหี่ยวย่นตามอายุทำหน้าเคร่งเครียด เมื่อเห็นข้าวของที่ร่างบางตรงหน้าจะนำไปด้วย

"พอครับ แล้วส่วนของตรงนั้น" ดวงตากวางมองไปยังกล่องต่างๆใต้เตียง  "จ้านคงเอาไปไม่ไหว แล้วเอมิเลียไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องแผนการรักษานะครับ จ้านคุยกับคุณ​หมอไว้แล้วว่าจะย้าย" 

            ทุกอย่างเซียวจ้านคนนี้คิดไว้ทั้งหมดแล้ว ทั้งอันตรายจากการเดินทางหรือแผนการรักษาต่างๆ เขาได้ปรึกษาคุณ​หมอทั้งหมดและขอให้เก็บไว้เป็นความลับ ที่เขาสามารถทำเรื่องต่างๆได้ง่ายดายเป็นเพราะการรักษาทุกอย่างนั้นเป็นไปได้ด้วยดี ร่างกายเขาไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงมาก ส่วนในเรื่องอนาคตเขาไม่อาจรู้ชะตาชีวิตของตัวเองได้เช่นเดียวกัน แต่ในตอนนี้สิ่งที่เขาควรทำมานาน เขาก็ได้เริ่มทำมันลงไปแล้ว 

"จะไปที่ไหน... กันหรอครับ?" 

             คนทั้งสองที่นั่งภายในห้องนอนหันกลับไปยังต้นทางของเสียง ใบหน้าสวยเริ่มชื้นเหงื่อ เขาจะทำอย่างไรถ้าหากจูจ้านเอาเรื่องไปพูดให้หวังอี้ป๋อฟัง 

"ว่าไงครับพี่จ้านจะไปไหนหรอ ผมไปด้วยนะครับ" ใบหน้าน่ารักนั้นยังคงสดใสไม่เปลี่ยน จูจ้านเดินเขามาหาร่างบางที่นั่งบนพื้น ก่อนจะนั่งลงข้างๆ 

"เอ่อ คือว่า" ริมฝีปากแดงระเรื่อขบเม้ม ภายในใจรู้สึกกระสับกระส่าย​จนแทบร้อง  "เอ่อ จูจ้าน พี่ขออย่างนึงได้มั้ยครับ เรื่องนี้จูจ้านอย่างบอกใครเลยนะ"

"พี่จ้าน... ผมไม่บอกใครหรอกครับ อย่าร้องไห้เลยนะ ผมไม่บอกจริงๆ" มือเรียวบางของเซียวจ้านถูกกุมเอาไว้ด้วยมือของคนตรงหน้า รอยยิ้มสดใสของจูจ้านทำให้เขาอดวางใจไม่ได้

"พี่ต้องไปจากที่นี่ จูจ้าน" 

"ผมรู้เรื่องแล้ว ผมจะช่วยพาพี่ไปให้ห่างจากที่นี่เองนะครับ... พี่จ้าน" ดวงตากลมโตของจูจ้านมองตรงไปยังคนตรงหน้า "คืนวันนี้เลยนะครับ พี่อี้ป๋อเขาไม่อยู่หรอกครับ ผมแอบได้ยินจั่วเฉิงคุยโทรศัพท์​มา" 

           หลังจากได้ยินสิ่งที่จูจ้านพูด หัวใจของเซียวจ้านเหมือนกำลังร่วงหล่น คืนนี้เลยอย่างนั้นหรือเขาต้องห่างจากหวังอี้ป๋อแล้วอย่างนั้นหรือ... 





 






#การจะวิ่งหนีหัวใจตัวเองมันไม่ง่ายเลย

ตัวผู้เขียนไม่อยากให้ทั้งสองคนห่างกันเลยสักนิด แต่ในเรื่องความรักนั้นมันเป็นเรื่องที่ซับซ้อน
ทั้งสองคนยังต้องเติบโตอีกมาก และจำเป็นต้องเรียนรู้คุณค่าของกันและกันให้มากกว่านี้ค่ะ


ปล๑.ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่คอยให้กำลังใจหนูจ้านนะคะ ❤️

ปล๒. ตัวผู้เขียนไม่กินมาม่าเยอะแน่นอนค่ะ 55


Tbc.





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.069K ครั้ง

2,089 ความคิดเห็น

  1. #1983 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:31
    แล้วแต่การตัดสินใจของน้องแล้วอะ..
    #1983
    0
  2. #1929 Cocodream (@pimphatkedkeaw) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:43
    จ้านไม่ไปได้มั้ยลูก ไม่ปลอดภัยเร้ยย
    #1929
    0
  3. #1917 แม่เซียวจ้าน (@treejaaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 04:00
    ล่าสุดเป็นไบโพลาร์
    #1917
    0
  4. #1899 YingNHJ (@YingNHJ) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 23:33
    หนีคนเดียวปลอดภัยกว่า จ้านอ่าาาาา
    #1899
    0
  5. #1881 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:25
    จ้านอย่าไปกับมันนนน
    #1881
    0
  6. #1866 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:10
    ไม่ไว้ใจจ้านจิ่นอ่้
    #1866
    0
  7. #1758 PaPa9 (@PaPa9) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 08:54
    เอาจริงหน่ะพระเอกก็เห็นว่ามีอำนาจมากนิก็น่าจะฉลาดมาสิ แล้วทำไมรู้สึกว่าพระเอกโง่ไงไม่รู้สิ
    #1758
    1
  8. #1698 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:06
    กลัวจ้านโดนหลอกอ่ะ
    #1698
    0
  9. #1286 Sweet*purr-fect (@NurseryAha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 21:54
    จูจ้านจิ่นแหละเราว่า นางน่าจะอยู่เบื้องหลังหลายๆ อย่าง
    #1286
    0
  10. #1251 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 14:21
    ทำไมรู้สึกไม่ไว้ใจจูจ้านเอาซะเลย
    #1251
    0
  11. #1206 shxx113 (@millionnn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:42
    พอจ้านจะไปจริงๆ ก็ไม่อยากให้จ้านไปเลยค่ะ ไม่อยากให้ห่างกัน อาจจะเป็นเพราะเรารับรู้ว่าจ้านรักป๋อมากส่วนป๋อเองก็รักจ้านมากเหมือนกัน แต่การห่างกันครั้งนี้มันคงทำให้ทั้งสองคนได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นสินะคะ เราว่าคุณนักเขียนคิดมาดีแล้วแน่ๆ เป็นกำลังใจนะคะให้ทั้งคุณนักเขียนแล้วก็จ้านจ้านกับอี้ป๋อด้วย ยังไงซะการหนีหัวใจตัวเองมันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย สุดท้ายแล้วอาจจะไม่มีใครหนีพ้นก็ได้ ไกลแค่ไหนแต่ถ้าอยู่ห่างหัวใจจะอยู่ได้จริงๆ น่ะหรอ
    #1206
    0
  12. #1094 mychamy (@paam_pannapa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:55
    พอจ้านจะหนีจริงๆก็แอบใจหายแหะ อยากให้หลุดออกจากบ่วงความเจ็บปวดทรมาณอย่างนี้แต่ก็สงสารอี้ป๋อ อะไรกันนะตัวฉัน
    #1094
    0
  13. #1070 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 18:05
    เอาจากใจไม่อยากให้จ้านจ้านไปเลย ถึงอยู่ที่นี่อี้ป๋อจะใจร้ายไปบ้าง แต่ก็ยังคงมีเอมีเลียและคนอื่นๆคอยดูแล ถ้าไปแล้ว มีอันตรายขึ้นมา ใครจะช่วยได้ล่ะ

    แต่ในมุมของความรู้สึกจ้านจ้านเราเข้าใจนะ เพราะกลัวต้องเสียลูกๆไป กลัวตัวเองจะรับแรงกดดันไม่ไหวแล้วมีผลต่อเด็กๆ ถึงแม้อี้ป๋อจะเริ่มเปลี่ยนไป แต่ใครเหล่าจะยืนยันได้ว่าเปลี่ยนเป็นคนเดิมแล้วจริงๆ เจ้าตัวก็ดันปากแข็งอีก เมียจะหนีไปแล้วนะ รีบรู้ตัวด้วยเถอะ
    #1070
    0
  14. วันที่ 6 กันยายน 2562 / 16:07
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1064
    0
  15. #1038 mylittleb (@beam6602) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:56

    ฉันไว้ใจใครไม่ได้เลย

    #1038
    0
  16. #1019 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:48
    อย่ามายุ่งได้มั้ยเนี่ย!!!!
    #1019
    0
  17. #1003 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 06:19

    เหมือนหนีเสือปะจระเข้ชัดๆเลยอ่ะ จ้านจ้านลูกกกก สงสารอ่ะ T_T บอกตามตรงว่าไม่ไว้ใจจูจ้านจริงๆ เธออย่าทำอะไรแม่กระต่ายน้อยนะ!!

    #1003
    0
  18. #957 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:34
    ไม่ไว้ใจจูจ้านเลย
    #957
    0
  19. #916 21pcr (@battlewater) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 10:19
    จ้านไปก็ดีนะคะ อี้ป๋อขาดสติยั้งคิดคุ้มดีคุ้มร้านมาก งง
    #916
    0
  20. #874 mamamoon4869 (@natcharissa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 01:31
    จูจ้านนี้ทะแม้งๆละะะ
    #874
    0
  21. #827 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 16:10
    จูจ้านนี่คิดไม่ดีใช่ปะคนเขายังไม่อยากไปนี่ก็คะยั้นให้เขาไป
    #827
    0
  22. #819 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 21:53

    ตอนนี้ไม่ไว้ใจใครเลยจ้า ระแวงสุดๆ

    #819
    0
  23. #776 toto (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 06:54

    ไม่ไว้ใจจูจ้านเลย

    #776
    0
  24. #771 bonitakuk (@kukbam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 03:28
    ใครเป็นคนทำกันแน่นะ
    #771
    0
  25. #762 Eay_krub (@Eay_krub) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 01:20
    จูจ้านมีโอกาสเป็นคนร้าย60%แล้ววววว
    #762
    0