เปี่ยมรัก : (หวังอี้ป๋อ x เซียวจ้าน)​ Mpreg

ตอนที่ 10 : Chapter 9 : It's hard to be strong​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,204 ครั้ง
    28 ส.ค. 62





Chapter 9 : It's​ hard to be strong​



          เสียงสายลมชวนให้รู้สึกเคว้งคว้างดังมาเรื่อยๆตามประตูกระจกที่เชื่อมระหว่างตัวระเบียงและห้องนอนสีทึบ ภายในห้องนั้นยังคงมีแสงสลัวจากหลอดแสงอาทิตย์​สาดส่องลงมาให้เห็นตัวคนอยู่บ้าง นิ้วมือเรียวยาวแต่กลับหยาบกระด้างจากการทำงานหนักกุมกันแน่นราวกับรอให้อะไรสักอย่างที่สำคัญ​ออกมาจากปริ้นเตอร์​ และในที่สุดของสิ่งนั้นก็เรียกให้ดวงตาเบิกกว้างพร้อมกับรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยความเกลียดชัง


"คุณจะส่งมันไปจริงๆหรอ"


"ใช่ คุณจะได้สิ่งที่คุณอยากได้ และผมก็จะได้ในสิ่งที่ผมต้องการ..."


'ทุกๆอย่างของพวกมัน...ต้องย่อยยับ!'​


        ในเช้าวันนี้ภายในห้องครัวไม้ห้องเล็กๆดูคับแคบไปด้วยสาวใช้และนายหญิงของบ้าน เมื่อเวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ยาม เมนูอาหารหลากหลายอย่างก็ถูกทยอยออกมาเรื่อยๆ แต่เหล่าสาวใช้รู้ดีว่าอาหารเหล่านี้ล้วนเป็นของโปรดนายท่านของบ้าน


"จ้านตักให้พร้อมส่งไปบ้านใหญ่แล้วนะครับ" เสียงหวานเอ่ยพูดขึ้นหลังจากวิ่งวุ่นทำอาหารแต่เช้า


"นายหญิงพักเถอะค่ะ ทานข้าวอะไรให้เรียบร้อยแล้วจะได้ทานยานะคะ" มืออวบของเอมิเลียโอบจูงร่างบางเข้ามานั่งบนโต้ะอาหารพร้อมตักกับข้าวใส่จานจนพูน


"ไม่ใช่มัวแต่ห่วงคนอื่นจนคุณหนูของเอมิเลียหิว"


"คนอื่นอะไรกันครับ นั่นสามีจ้านนะ" น้ำเสียงหวานเอ่ยเย้าคนแก่ ก่อนจะเริ่มทานข้าว


"เอ่อ นายหญิงคะดิฉันสงสัยจังเลยค่ะ ทำไมนายหญิงทำเสื้อผ้าใส่กล่องไว้เยอะขนาดนั้น" น้ำเสียงสงสัยพูดขึ้น ก่อนจะยกนิ้วอ้วนกลมขึ้นมานับ


"เอมิเลียเห็นตั้งห้าหกกล่องแน่ะค่ะ"


" เอ่อ ก็ ก็เด็กๆมีตั้งสองคนไงครับ จ้านก็ต้องมีของขวัญ​เยอะๆ"


"จริงหรอคะ ถ้านายหญิงมีอะไรสามารถ​บอกเอมิเลียได้ทุกอย่างนะคะ นายหญิงก็รู้ว่าเอมิเลียเห็นคุณเป็นเหมือนลูกคนหนึ่ง"


"จ้านขอบคุณ​นะครับ ขอบคุณ​จริงๆนะครับเอมิเลีย"


         แขนเรียวขาวยกขึ้นกอดเอวสาวใช้คนสนิทไว้แน่น เขาอบอุ่นเหลือเกิน เซียวจ้านคนนี้มีความสุขมากเหลือเกินที่ได้อยู่ที่นี่ เขาได้มีครอบครัว ได้มีความรัก ทุกๆอย่างที่เขาได้รับนั้นมาจาก 'หวังอี้ป๋อ'​ ชายผู้เป็นสามีและฉุดรั้งเขาขึ้นมาจากบ่อโคลน


         เสียงเคาะประตูปึงปังจากชานหน้าบ้านทำให้เหล่าสาวใช้รีบวิ่งออกไปดู แต่กลับพบนายท่านของบ้านที่ยืนอยู่ ใบหน้าคมคร้ามเต็มไปด้วยความโกรธในเรื่องที่ทุกคนไม่เคยรู้มาก่อน


"นายหญิงของพวกเธออยู่ไหน" สายตาเกรี้ยวกราดมองไปยังสาวใช้ด้านหน้าที่ยืนสั่นงนงก และเมื่อไม่ได้คำตอบเขาคงต้องเข้าไปเค้นถามทุกอย่างด้วยตัวเอง


"คุณท่านมีอะไรหรือเปล่าครับ ใจเย็นๆก่อนนะครับ" 


       เซียวจ้านพูดอย่างตกใจ ก่อนสองขาจะค่อยก้าวถอยออกมาอย่างช้าๆ ภายในใจเขาหวาดกลัวสามีตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก


"ใจเย็นหรอ! แล้วนี่มันอะไร!" มือหนาโยนรูปถ่ายในกระดาษลงตรงหน้า 


         ใบหน้าสวยหวานที่เต็มไปด้วยน้ำตาเห็นดังนั้นจึงก้มลงไปหยิบสิ่งที่ร่างสูงใหญ่โยนลงมาให้ แต่แล้วดวงตาก็ต้องเบิกกว้าง นี่มันอะไรกัน? 


" รูปพวกนี้จ้านอธิบายได้นะครับ! จ้านแค่เดินไปชนผู้ชายในรูปเท่านั้น!"


"เหอะ! ชนแบบไหนล่ะ!"  เขาทั้งโกรธ ทั้งโมโหร่างบางตรงหน้าเหลือเกิน


" อี้ป๋อ! เลิกพูดดูถูกกันสักทีเถอะนะครับ! อีกอย่างผู้ชายในรูปจ้านก็ไม่เคยรู้จักเขา"


"แล้วการกระทำของเธอมันสมควรให้ดูถูกไหมล่ะ!" แขนเรียวขาวทั้งสองข้างถูกดึงกระชากเข้ามาหาตัว จนเกิดเป็นรอยแดง 


"เจ็บนะครับ ปล่อยจ้าน! "


"ท่านคะหยุดก่อนค่ะ! เอมิเลียเป็นพยานทุกอย่างได้"


         สาวใช้ที่เริ่มเห็นใบหน้าของนายหญิงเริ่มซีดเซียวเอ่ยห้าม ก่อนจะเดินเข้ามากอดร่างบางที่เต็มไปด้วยน้ำตาเอาไว้


" ฮึก ในตอนนี้คุณได้ยินเสียงกันบ้างมั้ยอี้ป๋อ อึก หรือความโกรธมันทำให้คุณหูหนวกไปแล้ว!"


           เซียวจ้านคนนี้เจ็บเหลือเกินไปทั้งหัวใจ อี้ป๋อลืมไปแล้วหรืออย่างไรว่าเขาก็เป็นคนเช่นเดียวกัน ทุกความเจ็บปวดเขายังรู้สึกทุกอย่างเช่นเดียวกับเขา และ ทุกความอดทนก็มีวันหมดเหมือนกัน


" ในวันนี้จ้านก็สงสัยมันเหมือนกัน ฮึก ว่าคำบอกรักจากคุณ​มันมาจากหัวใจจริงๆบ้างรึเปล่า!" 
เมื่อสิ้นคำพูดร่างบางของเซียวจ้านจึงล้มลงในอ้อมกอดของสาวใช้ข้างกายในทันที

"ท่านคะ! เลือด! ฮือ นายหญิงตื่นก่อนนะคะ!"


           เอมิเลียตะโกนเรียกหวังอี้ป๋อที่ยังไม่ได้สติเพราะคำพูดของนายหญิงที่ระบายทุกความเจ็บปวดของตัวเอง สองขาก้าวเข้าไปอุ้มร่างของคนที่เขาเกือบลืมไปแล้วว่าเป็นภรรยา​เอาไว้ กางเกงสีขาวของเซียวจ้านเต็มไปด้วยเลือด เสียงทุ้มเอ่ยตะโกนเรียกให้เหล่าชายชุดดำนำรถออก


" เซียวจ้าน! ฮึก ได้โปรดเถอะ ฉันขอโทษ" 


          น้ำตาที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนอาบลงบนใบหน้าอันหล่อเหลา ในตอนนี้เขาไม่เหลือคราบของชายผู้เป็นใหญ่อีกแล้ว


           สองขาวิ่งไปตามเตียงคนไข้ของโรงพยาบาล ก่อนจะต้องหยุดอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน นี่เขาทำอะไรลงไป? เขาคิดมาตลอดว่าผู้เป็นภรรยา​ทำร้ายเขาให้เจ็บปวด แต่ตัวเขาของเองกลับลืมคำสัญญาในวันแต่งงาน คำสัญญา​ที่เขาพูดออกมาด้วยตัวเองว่าเขาจะดูแลและเชื่อใจผู้เป็นภรรยา​ตราบนานเท่าชีวิต


'ผลั้ก!'​


"พี่ทำบ้าอะไรลงไป!" น้ำเสียงโมโหของจั่วเฉิงดังขึ้นหลังจากปล่อยหมัดให้พี่ชายตัวเองได้สติ


"คุณชายหยุดก่อนครับ!" เหล่าบอดี้การ์ด​วิ่งเข้ามาห้ามคุณชายเล็กของบ้านเอาไว้  แต่ก็ต้องหยุดเมื่อคนที่ถูกต่อยยกมือห้าม


"ปล่อยกู! พี่ลืมไปแล้วหรือไง! ว่าเมียพี่ท้องอยู่! เซียวจ้านท้อง!"


"ฉัน... ขอโทษ" ชายที่เคยสง่างามและสูงส่งเอ่ยได้เพียงแค่คำขอโทษ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเขาไม่ทันได้ตั้งตัวเลยจริงๆ มือหนายกมือขึ้นเช็ดหยดเลือดตรงมุมปาก ทั่วทั้งใบหน้าคมคร้ามของนายท่านตระกูลหวังเต็มไปด้วยรอยแห่งความโกรธจากผู้เป็นน้องชาย


"ที่ผมไม่เข้าไปยุ่งเรื่องระหว่างพี่กับเซียวจ้าน ก็เพราะผมเชื่อ! เชื่อว่าความรักที่เขามีจะพังทลายความโกรธของพี่ลง! "


         ใบหน้าที่ไม่ต่างไปจากพี่ชายบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวด เพราะตัวเขาเองนั้นก็รักชายที่ชื่อว่าเซียวจ้านไม่ต่างกัน รักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ แต่ในตอนที่เขาเจอนั้นมันช้ากว่าคนใจร้ายอย่างหวังอี้ป๋อเท่านั้นเอง


"ถ้านายเป็นพี่! ทุกอย่างมันคาตาไปหมด! นายจะทำยังไงล่ะจั่วเฉิง! "


" แล้วพี่จะปล่อยให้ความเกลียดมันปิดกั้นพี่จากความจริงงั้นหรอ! " เสียงตะโกนดังลั่นสวนออกมา


"พี่จะปล่อย ฮึก ให้มันทำลายเซียวจ้านแล้วก็ลูกของตัวเองจริงๆงั้นหรือ หวังอี้ป๋อ?"


กึก

           หวังอี้ป๋อชะงักค้าง ในตอนนั้นเขาปล่อยให้ความโกรธ ความเกลียดมันปิดกั้นเรื่องราวทุกอย่างเอาไว้ แม้แต่คำพูดของภรรยา​ผู้เป็นที่รักเขาก็ไม่ได้ยิน นี่เขาทำอะไรลงไป เขาทำให้คนที่รักที่สุดในชีวิตเจ็บช้ำจนปางตายอย่างนั้นหรือ 


" ผมรู้ว่าพี่เก่งในทุกๆด้าน เก่งจนผมยอมแพ้ในทุกเรื่อง และผมคิดว่าพี่คงรู้ว่าต่อไปนี้ต้องทำยังไง" 


            จั่วเฉิงมองพี่ชายตรงหน้า ที่ตอนนี้นั่งอยู่บนพื้น ตัวเขาเองก็เจ็บปวดเพราะคนที่เซียวจ้านรักไม่ใช่เขา แต่เขาก็เข้าใจมันดีว่าเพราะความรักที่หวังอี้ป๋อพึ่งมีเป็นครั้งแรกในชีวิตและมันทำให้รักเซียวจ้านคนนั้นจนแทบบ้า แต่เมื่อวันหนึ่งกลับรู้สึกเหมือนโดนทรยศ​ หวังอี้ป๋อก็คงเหมือนตายทั้งเป็นและกลายเป็นความโกรธที่ทำให้ทุกอย่างมันเกือบจะสายเกินแก้


"สุดท้าย ผมไม่รู้ว่าพี่ยังรักเซียวจ้านอยู่ไหม แต่ถ้าหากวันใดที่พี่ไม่ต้องการเขาแล้ว ยกเขาให้ผมคนนี้ดูแลเถอะนะ... "


'ปล่อยให้พี่นางฟ้าของอาเฉิงได้มีความสุข... เถอะนะครับ'​


"นายอย่าลืมไปล่ะจั่วเฉิง ว่าเซียวจ้านยังคงเป็นภรรยาของ​หวังอี้ป๋อ" 


         หลังจากที่ร่างสูงของผู้เป็นน้องชายออกไป ร่างกายสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากการชกต่อยจึงลุกขึ้น ก่อนจะเรียกให้เหล่าบอดี้การ์ด​เข้ามาใกล้ๆ น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยกับชายชุดดำตรงหน้า 


"กูต้องการตัวคนส่งรูปทั้งหมด"


" ครับท่าน! "


          ภายในห้องสี่เหลียมที่คุ้นเคย ครั้งนี้ครั้งที่เท่าไหร่ที่เซียวจ้านมาอยู่ที่นี่ และทุกๆครั้งก็มาจากชายผู้เป็นสามี ก่อนหน้านั้นเซียวจ้านคิดว่าเขาเข้มแข็งพอที่จะทำให้อี้ป๋อกลับมาเชื่อใจเขาได้ แต่ในวันนี้เขารู้สึกว่ามันยังไม่พอ


" ฮึก เอมิเลียครับ จ้านเจ็บเหลือเกิน"


"นายหญิงเจ้าขา เอมิเลียขอโทษ" เอมิเลียคนนี้อยากจะขอโทษที่ไม่สามารถ​แบ่งเบาความเจ็บปวดของเด็กน้อยที่เธอรักได้เลย


"จ้านรักเขา แต่จ้านก็รักลูก ฮึก จ้านอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วเอมิเลีย" 










#คนที่ปิดกั้นทุกอย่างก็เหมือนบัวที่อยู่ในโคลน
และหากจะขึ้นผ่านพ้นน้ำได้ บัวเหล่านั้นก็ต้องโดนแสงแดดเสียก่อน

#ขอขอบคุณ​แสงแดดอันอบอุ่นจากอาเฉิงค่ะ 555

ปล.ดีใจมากๆและขอขอบคุณ​ที่ทุกคนเข้ามาติดตาม
และคอยให้กำลังใจอยู่ตลอด

รัก❤️


 Tbc.







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.204K ครั้ง

2,096 ความคิดเห็น

  1. #2077 EarnEarn595 (@EarnEarn595) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 19:06

    หนีป่ายยยยยย
    #2077
    0
  2. #2030 Kritt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:44

    หนีไปลูกหนีไป​ สายไปแล้วอี้ป๋อเมียนายจะหายไปจากนายแล้ว????????????????

    #2030
    0
  3. #1982 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:25
    ยังปักใจว่าเป็นน้องจู...คือจูเหมือนหลอกใช้คนเก่งอะ เธอมันร้ายยยย มีใครถูกเป็นเหยื่ออีกไหมหนิ
    #1982
    0
  4. #1926 pukun_jh (@pukun_jh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 12:54
    หนีไปเลย หนีไปให้พ้นสายตา-บ้านั่น
    #1926
    0
  5. #1906 Yamapi80 (@Yamapi80) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:21
    จู เทอร้ายเหรอ นี่เดาว่าจูเป็นคนวางแผนรึเปล่า สั่งทำเข็มกลัดโดยใช้ชื่ออาเฉิงอะ
    #1906
    0
  6. #1865 artificial_love (@Happyzy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:08
    จ้านจะหนีไปไหน T_T
    #1865
    0
  7. #1767 gib_thitiwolada (@gib_thitiwolada) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 00:42
    จ้านอย่าหนีนะพ่อเค้าสำนึกผิดแล้ว
    #1767
    0
  8. #1697 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 13:03
    จ้านนนนน
    #1697
    0
  9. #1305 fufoongfu (@fufoongfu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 17:09
    จ้านหนีไป๊
    #1305
    0
  10. #1260 Sweet*purr-fect (@NurseryAha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 15:39
    พี่ต้านจะหนีไปไหน
    #1260
    0
  11. #1250 aiaiaind (@aineaind) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 14:21
    หนีไปเลยลู๊กกกก
    #1250
    0
  12. #1249 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 14:17
    อาเฉิงนี่กำลังเล่นละครตีสองหน้าอยู่หรือเปล่าอะ
    #1249
    0
  13. #1205 shxx113 (@millionnn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:28
    เห็นใจนายนะป๋อแต่เราก็รักลูก นายใจร้ายไว้เยอะอะ โดนทำโทษสักหน่อยเถอะนะ เพราะงั้นจ้านไปเลยลูก
    #1205
    0
  14. #1194 ViViZ.OMG (@LeuwThdt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:02
    ไปลูก เราต้องไป
    #1194
    0
  15. #1093 mychamy (@paam_pannapa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:49
    หนีไปให้ไกลเลยลูก!! หนีไปเลย!!!
    #1093
    0
  16. #1075 Ma-A-Queen (@ma-a-queen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 14:15
    ขอโทษ แต่นี่นึกหน้าป๋อ ตอนทำร้ายจ้านไม่ออกเลย ภาพป๋อวอแวพี่วาบมาทุกที
    เป็นกำลังใจให้นะ✌✌
    #1075
    0
  17. #1069 Area6104 (@Area6104) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 17:54
    จ้านจ้านจะไปไหนนน
    #1069
    0
  18. วันที่ 6 กันยายน 2562 / 16:03
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1063
    0
  19. #1044 แป้งเกียว (@siripachara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 20:05
    แง้ ไม่ไหวจริงๆ
    #1044
    0
  20. #1037 mylittleb (@beam6602) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 18:52

    กอดนะคะลูก

    #1037
    0
  21. #1018 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:42
    ฮือ อยากหอมหัว
    #1018
    0
  22. #981 bbb---8 (@bbb---8) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 22:04
    ไม่ไหวอ่ะน้ำตาไหลมากเลย
    #981
    0
  23. #956 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:13
    หนีไปเลยหนีไปปปป
    #956
    0
  24. #877 0801044 (@0801044) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 01:40
    ร้องไห้หนักมาก
    #877
    0
  25. #820 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 21:56
    เจ่บหัวใจ นังจูจ้านเธอหายไปไหนออกมาเลยนะ!
    #820
    0