Produce101(SF/OS) Wanna be yours

ตอนที่ 2 : SF #JINHWI [KOISURU FORTUNE COOKIE] 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

พิมพ์เนื้อหาตรงนี้

SF #JINYOUNGXDAEHWI
STORY ; KOISURU FORTUNE COOKIE!!!
CHAPTER 1




ทั้งๆที่ฉันเองก็ตกหลุมรักเธออยู่อย่างนี้

แต่เธอกลับมีท่าทีไม่สนใจใยดีฉันเลยสักกะนิด

ไม่รู้ว่ากี่ครั้งกันที่ต้องเตรียมใจรับกับความผิดหวัง

พอหันมองรอบตัวก็เจอแต่คนหน้าตาดีเต็มไปหมด

เจ้าดอกไม้บ้านๆอย่างฉัน คงไม่มีใครสังเกตเห็นใช่ไหม




อีแดฮวี-นักเรียนชั้นม.ปลายปี2 ได้แต่ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างก็เจอกับกลุ่มแฟนคลับของคนๆหนึ่ง และจะเป็นใครไม่ได้นอกจาก แบจินยอง-ม.ปลายปี3 ห้องS ทำไมต้องห้องห้องS ก็ห้องนั้นน่ะเป็นที่สำหรับพวกตัวท๊อป ทั้งหน้าตา การเรียน กิจกรรม กีฬา ฐานะ ทุกอย่างน่ะดีไปหมด ยังกับคนที่หลุดมาจากมังงะ* เชียวนะ และเพราะแบบนี้ถึงได้เป็นที่รักของใครหลายๆคน  รวมถึงเขาด้วย

อีแดฮวีคนนี้น่ะ แอบรักแบจินยองคนนั้นข้างเดียวมานานเท่าไหร่แล้วนะ?

.

.

.

.

"อีแดฮวี 100 คะเเนน เยี่ยมไปเลยนะ สมแล้วที่เป็นหัวกะทิของโรงเรียน"

"ขอบคุณครับ" ได้แต่กล่าวขอบคุณชางซอนแซงนิมพร้อมโค้งตัวลงหนึ่งที  ก่อนจะนั่งลง แล้วคิดเรื่อยเปื่อย

เรื่องที่เขาทำได้ดีที่สุดในตอนนี้เห็นทีคงจะเป็นเรื่องเรียน พอขึ้นม.ต้นมาก็เอาแต่เรียนเป็นบ้าเป็นหลัง รู้ตัวอีกทีก็ใส่เเว่นหนาเต๊อะ แถมไม่ค่อยมีเพื่อนอีก ทั้งๆที่ตอนเด็กๆตัวเองออกจะเป็นคนพูดจ้อไม่หยุดทั้งวันแท้ๆ

"แดฮวีไปกินข้าวกัน" เสียงของเพื่อนสนิทอย่าง ยูซอนโฮ ดังขึ้น กริ่งพักเที่ยงดังขึ้นเป็นสัญญาณ เพื่อนในห้องหลายคนต่างเดินออกไปที่โรงอาหาร พอขึ้นมาเรียนชั้นสูงขึ้นก็ไม่ค่อยมีคนพกข้าวกล่องมากินจากบ้านเเล้ว ยกเว้นเขาคนหนึ่ง

"วันนี้ก็มีข้าวกล่องมาหน่ะ" แดฮวีตอบพร้อมชูกล่องข้าวสีสันสดใสให้คนเป็นเพื่อนดู

"โห้ย งั้นเราไปซื้อหนมปังมากินกับแดฮวีบนห้องดีกว่า"ยูซอนโฮพูดก่อนจะบอกให้เขารอกินข้าวพร้อมกับเจ้าตัว

"โอเคๆ จะนั่งรอจนกว่าซอนโฮขึ้นมาข้างบนนะ"เขาตอบกลับไป ซึ่งเพื่อนของเขาก็ส่งมือเป็นเชิงว่าโอเคกลับมาก่อนจะรีบเดินไป

ที่จริงเขาไม่ได้คิดว่าข้าวโรงอาหารไม่อร่อยนะ แต่เขาแค่ไม่ชอบที่จะไปเบียดกับคนอื่น ส่วนอีกเหตุผลเขาไม่กล้าเจอหน้าแบจินยองตรงๆ มันอาจฟังดูตลก แต่เขาชอบที่จะเฝ้ามองอีกคนจากที่ไกลๆมากกว่าที่จะไปอยู่ใกล้ๆมากกว่า รอบตัวแบจินยองน่ะ มีแต่เด็กผู้หญิงน่ารักและคนหน้าตาดีทั้งนั้น

คนธรรมดาอย่างอีแดฮวีน่ะสู้เขาไม่ไหวหรอกนะ.....

 

'ผมชอบคนนิสัยดีครับ ไม่เกี่ยงหรอกว่าต้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ถ้านิสัยเข้ากันได้ ผมก็โอเคหมดนั้นแหละครับ'

บทสัมภาษณ์ในนิตยสารโรงเรียนปีที่แล้ว แต่ใครๆก็รู้ว่าสิ่งสำคัญที่ถูกมองมาเป็นอันดับแรกคือหน้าตาอยู่เเล้ว สุดท้ายคนหน้าตาดีก็ได้เปรียบที่สุดอยู่ดี

 

พูดเเล้วเหมือนตาร้อนๆ เขาไม่ใช่คนขี้อิจฉาสักหน่อย แค่บางครั้งก็น้อยใจเฉยๆเท่านั้นเอง จริงๆนะ

 

"แบจินยองนี่ฮอตไม่หยุดจริงๆ"เสียงบ่นของซอนโฮดังขึ้นมา

"ทำไมเหรอ"

"ก็เมื่อกี้นะ โรงอาหารแทบแตก จู่ๆแบจินยองก็ชวนเด็กผู้หญิงคนหนึ่งไปนั่งกินข้าวด้วยกันอ่ะดิ เสียดายน้องผู้หญิงคนนั้นหน้าตาน่ารักสเป็คกัปตันยูคนนี้เลยอ่ะ"

"เหรอ" เห็นไหมล่ะ สุดท้ายแล้วคนน่ารักก็ชนะทุกอย่างแหละ

"แต่คิดๆไปไม่พ้นเย็นนี้หรอก น้องคนนั้นต้องโดนเขม้นแน่ๆ พวกผู้หญิงโรงเรียนเราน่ากลัวจะตายไป"

"ซอนโฮพูดดังไปแล้วนะ"คนตัวเล็กรีบปรามเพื่อนเมื่อรู้สึกว่าเพื่อนตัวโตเริ่มพูดดังเกินไปแล้ว

"แดฮวีย้า ห้องเรามันชายล้วนชัดๆ อย่าไปนับพวกโซมีเป็นผู้หญิงเลย ทุกวันนี้ก็จะเเยกไม่ออกอยู่เเล้วว่าระหว่างนายกับยัยนั้นใครเป็นผู้หญิงกันแน่--โอ้ย เจ็บ!" ยังไม่ทันไหร่ใบหูของซอนโฮก็ถูกดึงโดยเจ้าของชื่อที่ถูกอ้างถึง

"ทำไมย่ะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงเหรอฮ่ะ!?!"

"โอ้ยๆ หูๆๆ เนี่ยเเรงขนาดนี้มันไม่ใช่แรงสาวน้อยอ่ะ โอ้ยๆๆๆ" พูดจบกัปตันบาสก็โดนบิดหูอีกรอบ  ความจริงที่ซอนโฮกล้าพูดถึงโซมีอย่างนั้นเพราะเราสามคนเป็นเพื่อนสนิทกันนะ  และในห้องเราก็มีผู้หญิงอยู่ 4 คนจากนักเรียนทั้งหมด 40 คน นอกนั้นเป็นเด็กผู้ชายล้วนๆ ทุกคนก็ไม่มีปัญหาอะไร ห้องของผมเป็นห้องของนักเรียนที่มีความสามารถเป็นเลิศด้านวิทย์-คณิต และเทคโนโลยีอะไรพวกนี้ ก็เลยมีเเต่พวกเด็กผช.อยู่ซะส่วนใหญ่ ภาคปฏิบัติของห้องผมจะโหดกว่าห้องวิทย์-คณิตห้องอื่นเอามากๆขนาดห้องsก็ไม่เรียนลึกขนาดพวกผมนะครับทั้งกาวน์ทั้งช๊อป ผมใส่มาหมดเเล้ว

"เฮ้ย วันนี้เรียนพละกับพวกพี่ปี3 ห้องเอสวะ" เสียงเพื่อนร่วมชั้นพูดขึ้น

"คนเต็มโรงยิมแน่เลย ต้องมารอดูไอ้พี่เเบแน่ๆ"

 

"แดฮวีจ๋าเก็บเกี่ยวชั่วโมงนี้เอาไว้นะจ๊ะ ในที่สุดเพื่อนก็จะได้ใกล้คนที่แอบชอบมานานที่สุดสักที" โซมีเดินมาพูดใกล้ๆ ทั้งซอนโฮและโซมีนั้นแหละที่รู้ว่าเขาน่ะเเอบชอบพี่แบจินยองอยู่ข้างเดียว ช่วงแรกๆสองคนเขาก็คะยั้นคะยอให้เขาหาโอกาสไปใกล้ๆพี่เขา แต่สุดท้ายตัวเขาเองที่ไม่กล้าจนสองคนนั้นเลิกเซ้าซี้ไปเอง

"ไม่เอาเด็ดขาดเลย อย่างเราน่ะต้องมองพี่เขาจากไกลๆต่างหาก"

"บู่ว ฉันยังรอเชียร์อยู่นะ จินฮวีชิปเปอร์ร้องไห้แร้ว"

"โซมีเอ้ย แกก็เห็นไม่ใช่เหรอวะ เมื่อตอนเที่ยง แค่ไปกินข้าวด้วยกัน เด็กผู้หญิงคนนั้นก็เจอน้ำซักไม้ถูเเล้วนะ" ซอนโฮพูดขึ้น ตอนแรกเขาก็อยากให้เพื่อนพัฒนาเรื่องความรักกับพี่จินยองอะไรนั้นนะ แต่พอเจอเรื่องเมื่อกี้ไป ก็ขอหยุดดีกว่า สงสารเพื่อนตัวเล็กคนนี้

"เรื่องนั้นก็รู้เว้ย แต่แบบแค่ใกล้กันกว่าเดิมเอง แค่นั้นจริงๆ"

"พอเถอะเราโอเคกับสถานะนี้ ไม่ต้องทำอะไรหรอกโซมี" แดฮวีพูดเพื่อหยุดการต่อล้อต่อเถียงกันของเพื่อนรักทั้งสอง

"เอาเป็นว่าเราสองคนเคารพการตัดสินใจของแกนะเเดฮวีอ่า"โซมีพูดขึ้น พร้อมถอนหายใจ

"ขอบใจนะ" เขายิ้มให้กับทั้งคู่  เเต่เพราะเขาคืออีแดฮวี เด็กผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง ไอ้เรื่องสารภาพรักกับหนุ่มฮอตของโรงเรียนแบบนั้นคงต้องพับเก็บไปก่อนแล้วล่ะ ขอโทษนะ


Loading 20%






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #3 WFFW (@WFFW) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 14:59

    สู้ๆลูกแม่????????????????????????

    #3
    0
  2. #2 walanwhann (@walanwhann) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 01:38
    ไรท์คะ คิดถึงนะคะโปรดมาต่อทีค่ะ ;___;
    #2
    0