Moonlight of Darkness: ผมคือจิ้งจอก แห่งแดนสนธยา [Yaoi]

ตอนที่ 23 : -อุณหภูมิของตัวคุณ-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    27 ม.ค. 62

 

21

-อุณหภูมิของตัวคุณ-



ชีวิตความเป็นอยู่ของผมนั้น...เรียกว่าชีวิตได้หรือเปล่านะ บางทีเรื่องราวซับซ้อนจนผมรู้สึกสับสนเหลือเกิน

จากสัตว์เลี้ยงที่ต้องนอนในกรง ตอนนี้ต้องมานอนบนเตียง ใช้ชีวิตอยู่กับเจ้านาย...ที่เขาบอกให้ผมนับเป็น ‘เพื่อน’ เดินเคียงข้าง พูดคุยกัน ทะเลาะกันบ้าง โดยที่ผมจะต้องเป็นฝ่ายขอคืนดีตลอดไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร

ไม่ว่าจะด้วยอะไร ผมมักจะเป็นฝ่ายยอมแพ้เสมอ แต่เป็นเขาเองที่ไม่พอใจและบอกให้ผมสู้จนถึงที่สุดบ้าง

เขาที่ทำให้ผมนึกไปถึงดอกทานตะวันในยามเช้า...สดใส ร่าเริง และดำเนินชีวิตตามวันเวลาได้อย่างดีเยี่ยม

ผมสีน้ำตาล กับดวงตาสีเดียวกันแต่อ่อนกว่า ราวกับเป็นสีของผืนดิน ซึ่งเจ้าตัวก็เป็นคนชอบอยู่กับแปลงผักและปลูกดอกไม้ จนรอบบ้านรวมถึงละแวกนั้นเต็มไปด้วยดอกไม้เป็นทุ่งกว้างอันงดงาม สายลมอ่อนโยนพัดหอบเอากลิ่นหอมที่ทำให้ผมหลับตาลงได้อย่างสนิทใจเมื่ออยู่เคียงข้างเขา

ทว่านั่นก็เป็นเพียงอดีต

เพราะเมื่อลืมตาตื่นอีกครั้ง ผมก็กลับมาอยู่คนเดียว

...เหมือนทุกครั้ง

และก็ถูกความจริงที่เคยลืมไปแล้ว ว่าผมเป็นสัตว์ตัวหนึ่งเท่านั้นเอง

แต่...ครั้งนี้ผมกลับถูกมอบความเป็นมนุษย์ให้อีกครั้ง...ผมกำลังถูกเปลี่ยน

น่าสับสนจริงๆ ที่ผมสามารถใช้ชีวิตสองแบบได้ในช่วงเวลาอันแสนสั้นนี้

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ความฝันซ้อนความฝันมันคงเป็นแบบนี้เอง คงเพราะอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนั้นมาหลายวัน ความทรงจำที่ผมพยายามจะลืมก็กลับมาอีกครั้ง

ผมไม่เคยคิดถึงอดีตบ่อยขนาดนี้ แต่ความโหยหานั้นไม่มีอีกแล้ว เพราะตอนนี้เจ้านายของผมไม่ใช่เขา

 


การรักษาและควบคุมโรคระบาดเป็นไปได้ด้วยดี มีหลายคนสามารถออกมาใช้ชีวิตข้างนอกได้แล้ว เอเบลถึงกับขอบคุณเป็นการใหญ่ เขายื่นข้อเสนอว่าเกวนสามารถมาเยี่ยมเยียนพวกเขาได้ทุกเมื่อหากต้องการ พวกเขาพร้อมจะต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี ซึ่งหลายคนก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้

ผมไม่รู้ว่าโครงการย้ายถิ่นฐานจะถูกยกเลิกไปหรือไม่ แต่ฟังแล้วคงไม่ใช่ในเร็ววัน

แต่คนที่หายหน้าจากผมไปเลยคือเอสเปอร์

เอเบลบอกว่าพวกเขาทะเลาะกัน จนสุดท้ายเอสเปอร์ได้ออกจากที่นี่ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เขาบอกว่าจะไม่ยอมให้อภัยคุณเกวนหากยังไม่ยอมส่งตัวไซม่อนกลับมาเอเบลพูดเสียงเศร้า สีหน้าของเขาดูสลดใจ เด็กคนนั้นยังยึดติดกับเรื่องนี้อยู่อีก ฉันผิดเองที่ไม่ทันคิดว่าเขามีความแค้นหนักหน่วงขนาดนี้

เสียงพูดคุยกันเองในหมู่บ้านดังระงม ส่วนใหญ่จะเป็นไปสองทางคือเสียดายคนหนุ่มของหมู่บ้าน กับอีกเสียงคือกังวลว่าเจ้าตัวจะก่อเรื่องให้พวกเขาถูกมองในด้านลบอีก

ยังไงก็ระวังหน่อยนะ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะวางแผนอะไรต่อ

คำทิ้งท้ายทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองคงต้องระวังตัวกว่านี้

เอสเปอร์กับพีทและเฟรส พวกเขาเกิดและเติบโตมาไล่เลี่ยกันจึงสนิทกันมาก พอเอสเปอร์ออกไปพวกเขาจึงตามไปด้วย นั่นรวมถึงสัตว์ดัดแปลงอีกสองสามคนที่ต้องการติดตามเขาไป เพราะฐานะของเอสเปอร์สำหรับหมู่บ้านนี้ก็คล้ายกับว่าที่หัวหน้าฝูง เพราะเอเบลไม่มีทายาทอีกแล้ว มีหลายคนเคารพในตัวเอเบล แต่สำหรับพวกอายุน้อยกว่าพวกเขาเลือกจะถือหางเอสเปอร์ไว้ก่อน

ไซม่อน...ผมถามเอเบลว่าเขาคือใคร เอเบลบอกว่าคือเพื่อนของเขาเอง เป็นผู้ร่วมสร้างหมู่บ้านแห่งนี้และเป็นคนรับเอสเปอร์มาเลี้ยงดูเหมือนลูก แต่เขาไม่อยู่ที่นี่แล้ว

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากในชั่วข้ามคืน ผมก็คิดว่าตัวเองได้ยินเสียงบางอย่าง ออกมาก็เห็นสามคนนั้นพูดคุยกัน แต่ไม่คิดว่ามันคือโอกาสสุดท้ายที่จะเห็นพวกเขา

ผมรู้จักเอสเปอร์ได้ไม่นานก็จริง แต่ท่าทีของเขาไม่น่าจะทำเรื่องแบบนั้นเลยแท้ๆ

เขาก็ห้าวหาญสมวัย ชอบใช้กำลังและข่มขู่ แต่ไม่ใช่คนไม่ดีเท่าคนอื่นที่ผมเคยเจอ

ก่อนหน้านั้นเขายังถามถึงบาดแผลที่พวกเราสู้กันอยู่เลย ผมก็คิดว่าเขาคงไม่ก่อปัญหาอะไรอีกแล้ว

แต่เขาคงโกหกอยู่สินะครับ

ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร อีกไม่กี่วันผมก็คงลืมมันอย่างรวดเร็วตราบใดที่ยังไม่ปรากฏตัวมาให้เห็น

 


ผมกลับมายังบ้านพักเพราะภารกิจเริ่มผ่อนคลาย พวกเขาให้ความไว้วางใจกันและกันไม่น้อย แพทย์บางคนก็เริ่มทยอยกลับบ้านพร้อมกับผม มีบางคนยังอยากดูแลพวกคนในหมู่บ้านต่ออีกสองสามวันซึ่งเกวนอนุญาตโดยตกลงว่าจะส่งคนเข้าไปรีบตามที่นัดกันไว้

การส่งคนเข้าไปรักษาหมู่บ้านแห่งนั้นดูเหมือนว่าคณะกรรมการของเกวนจะไม่ค่อยพอใจ เพราะมันอันตรายมาก คนนอกอย่างเราอาจจะทำเชื้อโรคออกมาข้างนอกและยังไม่ได้รับการรับรองเลยแม้แต่น้อยว่ามันจะไม่กลายพันธ์เข้าสู่มนุษย์

ทว่าคราวนี้กลับสงบลงด้วยจดหมายคำสั่งจากอดีตผู้บริหาร โรนา เมธินเนียร์ ว่าด้วยการตัดสินใจของเกวนครั้งนี้ได้ติดต่อกับเธอจนได้ข้อสรุปก่อนสั่งการแล้ว

เธอรับประกันว่ามันจะไม่กลายพันธ์เข้าสู่มนุษย์อย่างแน่นอน และเพื่อความสบายใจคนที่ออกมาภายนอกจะได้รับการฆ่าเชื้ออย่างถูกต้อง รวมถึงจะเข้าไปจัดการหมู่บ้านแห่งนั้นต่อในภายหลัง ซึ่งความมั่นใจนี้ใช่ว่าจะทำให้ทุกอย่างสงบสุข แต่เสียงส่วนใหญ่ยังอยู่ข้างตัวเธอ ทำให้เรื่องทุกอย่างคลี่คลายลงด้วยดี และข่าวนี้ก็ถูกปิดเงียบไม่มีสื่อใครนำเสนอ

นั่นล่ะครับ วันนี้ผมจึงรู้สึกมึนนิดหน่อยเพราะห้องฆ่าเชื้อทั้งเหม็นทั้งหลายวิธี ขนาดดมกลิ่นตัวเองตอนนี้ยังรู้สึกถึงน้ำยาอะไรสักอย่างบนตัวเลย

ไซม่อน?

หลังจากผมเขียนรายละเอียดเรื่องเอสเปอร์ให้ฟัง เกวนกลับให้ความสนใจชื่อๆหนึ่งขึ้นมา

ตอนนี้ดึกมากแล้วครับ แต่คุณชายของตระกูลก็ยังไม่ยอมหลับยอมนอน ซึ่งคราวนี้โยชิก็เป็นไปกับเขาด้วย

ชายหนุ่มทำท่านึก คล้ายกับว่าเขาคุ้นชื่อนี้เอามากๆ ก่อนหันไปบอกกับโยชิ นายช่วยหาข้อมูลตรงนี้มาให้ที

ไม่มีบาร์โค้ดก็ยากในการระบุตัวตนนะ แต่จะพยายามล่ะกันโยชิตอบรับโดยไม่อิดออด แต่ว่ามีเวลาสนใจบุคคลที่สามสี่แบบนี้ แสดงว่าพวกเขาจะไม่สร้างปัญหากับพวกเราแล้วใช่มั้ย?

หวังว่าจะเป็นแบบนั้นเกวนตอบ ผมเงยหน้ามองเขาเล็กน้อย ความคาใจของเขาคงเป็นเอสเปอร์นั่นแหละ

หากตัวปัญหาคงเป็นเขาอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ยังไม่มีวี่แววอะไร

โยชิหัวเราะออกมา ช่างเถอะ ก็แค่คนไม่กี่คนเอง นายน่าจะจัดการไม่ยาก หมาน้อยก็พักผ่อนเยอะๆนะ แล้วเกวนก็อย่าแพร่เชื้อบ้างานใส่เชียว มันไม่มียาแก้นะโว้ย

จะไปไหนก็ไปชายหนุ่มผู้เงียบขรึมมาตลอดถึงกับปาหมอนเล็กใส่เพื่อนตัวเองที่ยื่นมือรับแล้วโยนกลับมาก่อนสะบัดตัวหนีออกจากห้องด้วยความไวแสง

โยชิพูดว่าอะไรที่เกวนไม่ชอบจนถึงเกลียดหายจากโลกไปหมดแล้ว ผมว่าเขาโกหกนะครับ

แล้วนาย นั่งมองแบบนี้ไม่เบื่อเลยหรือไง?คงเพราะเอาคืนเพื่อนไม่ได้เจ้าตัวจึงหันมาเล่นงานผมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแทน

ผมนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟา ทำตาใสตอบกลับ

เพราะช่วงนี้เกวนต้องอยู่ที่บ้านแทบจะตลอดเวลา เมื่อผมกลับมาจะเจอเขาอยู่ตรงนี้และนั่งพิมพ์หรืออ่านอะไรสักอย่างซึ่งเกี่ยวข้องกับงานที่เขาทำ ผิดกับช่วงแรกที่แทบไม่เจอหน้ากัน เป็นความรู้สึกที่ประหลาดเอามากๆ

จะว่ายังไงดี อย่างน้อยผมก็สนใจตอนเขานั่งทำงานมากกว่าเนื้ออบที่ได้กินไปเมื่อตอนเย็นแล้วล่ะ

รู้อยู่แก่ใจว่าผมตอบกลับไม่ได้ บ่นจบเกวนก็กลับไปให้ความสำคัญกับแลปท๊อป ตอนนี้เป็นเวลาตีสองกว่าๆ เป็นเวลาหลับฝันดีสำหรับสัตว์กลางวัน

ความเงียบปกคลุมระหว่างพวกเรา...ไม่สิ มันมีเสียงคีย์บอร์ดร่วมด้วย เกวนจิบกาแฟไปทำงานไป ส่วนผมก็นั่งมองเขาไปเรื่อยๆ

ให้ฉันพาเอลลี่มาอยู่ที่นี่มั้ย?จู่ๆเกวนก็เอ่ยคำถามที่ทำให้ผมได้สติกลับมา

ฉันพูดคุยแบบพวกนายไม่ได้หรอก ไม่เหงารึไง

กลางคืนทำให้สมองของผมทำงานช้าลง

เหงา...?

เหงาเหรอครับ!? เจ้านายของผมรู้จักศัพท์แบบนี้ด้วยเหรอ

ใครสอนให้นายทำสายตาแบบนี้ใส่คนอื่นชายหนุ่มขมวดคิ้ว ทำหน้าไม่พอใจ หมดเวลาตอบคำถามแล้ว นายจะไปไหนก็ไป

ขี้โกงอีกแล้วครับ! ขอเวลาผมคิดสักหน่อยสิ ว่าแต่ทำไมเกวนถึงถามแบบนั้นนะ

เขายังคงนั่งทำงานต่อไปโดยไม่ได้หันมามองผม แต่สายตาดูหงุดหงิดเล็กน้อย หงุดหงิดอะไรกันนะ หรือยังเคืองกับเรื่องโยชิ... ไม่สิ คุณโยชิเป็นบุคคลที่คุณชายไม่อยากเอาคืน หรือก็คือไม่อยากยุ่งด้วย เขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่กล้าขอเงินคนว่าจ้างตัวเองเพื่อไปเที่ยวประดุจภรรยาคนที่สามเชียวนะ

เอเบลติดต่อกับเกวนเมื่อตอนเย็นวันนี้ พอเอเบลใช้คำว่าผมเล่าให้ฟัง ไม่ใช่เขียนให้ดู พอเกวนสอบถามเขาจึงได้บอกถึงเรื่องการพูดคุยทางจิตซึ่งเป็นลักษณะการสื่อสารแบบพิเศษเฉพาะสัตว์ด้วยกัน และผมใช้วิธีนี้สื่อสารแทนการใช้เสียงของมนุษย์พูด

แน่นอนว่าเรื่องนี้ผมไม่เคยบอกเกวน เพราะคิดว่าถึงบอกไปก็ไม่ทำให้มีอะไรดีขึ้น ยกเว้นแต่เขาจะรับมนุษย์ดัดแปลงอีกคนเข้ามาในบ้านและแปลสิ่งที่ผมพูดให้ฟังอีกทอดหนึ่ง

จากนั้น ดูเหมือนว่าบรรยากาศของเกวนจะแปลกไปเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ

เพราะเกวนยังคงเงียบอยู่ สุดท้ายผมจึงใช้สิ่งที่โยชิเพิ่งสอนผมก่อนหน้านี้ วิชาสแปม

เจ้านาย

คุณเกวนครับ

ทำไมถึงคิดว่าผมจะเหงาเหรอครับ

เกวนหันขวับมามองหน้าผมทันที เพราะกล่องข้อความมันเด้งปิดหน้าจองานของเขาซะมิด มันเป็นโปรแกรมส่งข้อความที่โยชิสร้างขึ้นมาเพื่อแกล้งเพื่อนรักของเขาโดยเฉพาะ วิธีการลบออกมีแต่ต้องล้างเครื่อง ซึ่งแน่นอนว่ามันมีแต่ข้อมูลสำคัญทั้งนั้นแถมเสียเวลามากโขกว่าจะอัพโหลดลงเครื่องใหม่อีกรอบ

บอกหน่อยสิครับ

ผมผิดอะไรน่ะ

หรือคุณไม่พอใจที่ผมใช่วิธีสื่อสารแบบสะดวกสบายกับพวกสัตว์ดัดแปลงตัวอื่น?

...ฉันจะบล๊อคข้อความของนายแน่เกวนพูดเสียงเหมือนจะหมดความอดทน แต่เชื่อเถอะครับว่าเกวนไม่มีเวลาไปกับการล้างเครื่องหรอก

ผมทำตาใสใส่เจ้านายของตัวเอง ก่อนกดข้อความบนมือถือต่อ

งั้นผมจะไม่คุยทางจิตกับคนอื่นแล้วพยายามสื่อสารกับคุณให้มากขึ้นดีไหมครับ?

สักวันผมต้องทำแบบนั้นกับคุณได้แน่

ช่วยรอผมสักหน่อยนะครับ

เกวนนิ่งเงียบไปเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความสแปมไม่หยุด ก่อนถอนหายใจใส่แล้วพับฝาเครื่องลงเหมือนกำลังปลงว่าวันนี้คงต้องหยุดพัก

ทำอะไรไร้สาระ...สายตาของเกวนน่ากลัวมาก แต่เขาไม่เคยทำอะไรมากไปกว่านั้น พักผ่อนซะ พรุ่งนี้นายต้องกลับไปทำหน้าที่ต่อ

ทำงานอีกแล้ว... ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ผมคิดว่างานของผมสบายกว่าเจ้านายตัวเองหลายเท่า

แล้วผมก็คิดถูก เกวนหยิบเอกสารมาอ่านต่อครับ นี่คุณจะแต่งงานกับกระดาษพวกนี้ไม่ได้นะ!!

อยากจะขัดขวางต่ออยู่หรอก แต่เหมือนวันนี้จะเล่นมากไปหน่อย ผมยอมแพ้ก่อนก็ได้ครับ

ผมเดินไปหยิบผ้าห่มที่ห้องนอนของตัวเองแล้วนั่งบนโซฟาเล็กในห้องรับแขก ตัดสินใจพักผ่อนตรงนี้แทน เพราะว่าเจ้านายของผมเขายังตื่นอยู่ เอาเลยครับ เอาที่เจ้านายสบายใจ

ผมนั่งจ้องมองคุณชายของผมเขม็ง หวังว่าเสียงของผมจะส่งไปถึงเขาบ้าง แต่นั่นล่ะครับ มันไม่ได้นำพาแต่อย่างใด จนเป็นผมซะเองที่เริ่มง่วง สุดท้ายเลยปิดตาลง คิดว่าวันนี้คงต้องนอนแถวนี้จริงๆแล้ว

สติของผมขาดหายไป กระทั่งรู้สึกตัวอีกทีคือตอนตัวเองอยู่บนที่นอนนุ่มๆ และมีมือหนึ่งมาลูบหัวแผ่วเบา รู้สึกถึงอุณหภูมิอันแปลกประหลาดที่ห่างหายไปนาน ผมพยายามลืมตาขึ้นมอง เป็นเกวนนั่นเอง ริมฝีปากของเขาขยับพูดอะไรบางอย่าง ให้เดามันคงเป็นคำบ่นตามเคยล่ะมั้ง คิดแล้วจึงหยิบผ้าห่มที่ห่อตัวอยู่มาคลุมโปงหนีความผิด โซฟามันก็นุ่มออกนะ ปล่อยผมนอนตรงนี้เถอะ

ผมฝันถึงทุ่งดอกทานตะวันอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีเขาอีกแล้ว และมันไม่ได้จบลงที่ความหนาวเย็น เป็นฝันที่แปลกมากเพราะผมรู้สึกว่าความอบอุ่นมันชัดเจนกว่าทุกที

ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตอนเช้า แล้วพบว่าตัวเองได้รับพลังในการย้ายมานอนที่เตียงห้องตัวเองหลังหลับไปแล้วได้ด้วยล่ะครับ!

ล้อเล่นน่ะ...

นาฬิกาบอกเวลาเที่ยง ผมมองไปยังข้างตัวซึ่งว่างเปล่า เตียงที่นี่สามารถนอนได้สองคน และหมอนอีกใบมีกลิ่นของผู้อยู่อาศัยอีกคนเบาบาง ไม่ต้องเดาเลยว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

พอนึกถึงดอกทานตะวัน สำหรับผมแล้วเกวนก็เหมือนกับดอกทานตะวันเหมือนกัน

ดอกทานตะวันที่แปลว่าการขยันทำงานไม่หยุดไม่หย่อนน่ะนะ

แล้วก็ทำงานไม่หยุดจริงๆ ผมลงมาเห็นเจ้านายกำลังพูดโทรศัพท์กับใครบางคนด้วยท่าทางเคร่งเครียด ด้วยความที่ไม่อยากกวนจึงเลยไปหาขนมมากินกันท้องว่าง ก่อนที่ผมจะได้ยินเสียงเกวนดังออกมา

เตรียมตัวออกไปข้างนอกกับฉัน

ผมชะงักการกระทำทุกอย่างแล้วหันไปมองหน้าเกวน ผมเห็นแววตาเยือกเย็นอยู่ในนั้น

อา...วันนี้อากาศไม่ดีเลยครับ

 

 



+++++++++++++++

ถ้าเกวนได้ยินเสียงของไรเซลจริงๆ สิ่งแรกที่เกวนจะทำคืออะไรกันนะ แต่น่าจะศพไม่สวย 555555



คำถามต่อมา สาเหตุที่ไรเซลบอกว่าโยชิคือภรรยาที่สามเพราะอะไร

โยชิ - คำตอบ สองคือคุณโอลิเวียเพราะเป็นคู่หมั้น ส่วนอันดับหนึ่งคือกองงานยังไงล่ะ เมียหลวงใหญ่ของบ้านไม่มีใครมาโค่นตำแหน่ง

ไรเซล - ใช่เลยครับ!!

เกวน - ......... //ทุบทั้งคู่


รักคนอ่านคร้าบบบ

ปล. ในที่สุดคุณชายก็มีบทเยอะกว่าแมวแล้วค่ะ ฮา

ปล.2 ไม่ทันดู อัพแล้วไปข้างนอกมา กดแบบร่างแล้วมันจะซ่อนตอนหรอกเหรอ ฟฟฟฟ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

769 ความคิดเห็น

  1. #740 wizardzeza (@nuaylovely) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 22:13

    รักเหมือนกันค่าาาา
    หายไปนานเลยอ่ะ ด้วยความโง่ที่เพิ่งรู้ว่าเด็กดีมีให้กดหัวใจแล้ว ย้อนไปกดแล้วให้นะคะ 555
    ขอบคุณที่กลับมาค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
    #740
    0
  2. #739 โosๅเoมon (@niphaphorn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:55
    น้องน่ารักกก
    #739
    0
  3. #738 luffyza12 (@luffyza12) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 19:49
    สิ่งที่เกวนรักมากกว่าอะไรบนโลกนี้คืออะไร
    กองงานไงล่า
    #738
    0
  4. #737 sanglert (@sanglert) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 17:09

    รักน้องงงงงง
    #737
    0
  5. #736 Love Star (@Coffee2) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:06
    น้องยังคงน่ารักเหมือนเดิมมมมม รู้สึกเริ่มมีความเป็นนิยายรักมากขึ้นนิดๆ ชอบอะ เกวนเป็นพระเอกจริงสินะ
    #736
    0
  6. #735 silver_มังกร (@mafis-dragon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 14:44
    เริ่มมีความเป็นนิยายที่มีความรักขึ้นมานิดๆ ทำให้เริ่มมีความมั่นใจว่านี่แหละ เกวนคงเป็นพระเอกจริงๆ (เอ๊ะ หรือไม่ใช่ เพราะเกวนจะแต่งงานกับกองงาน--)
    #735
    1
    • #735-1 luffyza12 (@luffyza12) (จากตอนที่ 23)
      27 มกราคม 2562 / 19:41
      เราว่านางแต่งกับกองงานไปแล้วตอนนี้รอแต่งน้องไปเป็นภรรยารองนะ
      #735-1
  7. #734 little_candy (@ice_rune) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 14:33
    น้องมีความงงๆ5555 งงได้น่าเอ๋ยดูมาก
    #734
    0
  8. #733 little_candy (@ice_rune) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:46
    จะรอนะคะ
    #733
    0
  9. #732 Love Star (@Coffee2) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:45
    พึ่งมาติดตามนี่อ่านมาเพื่อมาเม้นท์ตอนล่าสุด นิยายสนุกมากค่ะ ชอบการบรรยายของไรท์มาก ชอบน้องด้วย น้องน่ารักกก น่าเอ็นดู ปล.ว่าแต่ทำไมถึงปิดตอนล่ะคะ?
    #732
    0
  10. #731 bhuii2505 (@bhuii2505) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:09
    ทำไมปิดตอนหรอคะ??
    #731
    0
  11. #730 sanglert (@sanglert) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:09

    ปิดตอนทะมายยยยยยย
    #730
    0
  12. #729 Croearus (@melatiene) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 12:09
    น้องชอบกวนเกวนจะตาย555555
    #729
    0