พล็อตเรื่องชั่วขณะ

ตอนที่ 2 : พล็อตที่ 1 รุ่นพี่กับรุ่นน้องสุดจืด (Jinyoung x You)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ก.ย. 63

รุ่นน้องสุดจืดแอบชอบรุ่นพี่เดือนมหาวิทยาลัย 

------------------

"จับได้แล้ว" คนที่โดนจับได้ตกใจไม่น้อย นี่ยังเช้าอยู่เลย ทำไมรุ่นพี่ถึงมาเร็ว

"เมื่อวานฉันเห็นรุ่นพี่บาดเจ็บฉันเลยเอานี้มาให้ค่ะ" เซมินรีบบอกพร้อมยื่นแผ่นแปะบรรเทาอาการปวดให้ร่างสูงดู จินยองก้มมองก่อนจะจับข้อมือเซมินแล้วพาเดินออกไปที่ห้องๆ หนึ่ง เมื่อมาถึงก็ปล่อยข้อมือเล็กนั้น เซมินยังคงกลัวว่ารุ่นพี่ที่แอบชอบจะโกรธ

"บอกฉัมมา"

"คะ"

"ชอบฉันใช่ไหม ฮันเซมิน" เป็นครั้งแรกที่รุ่นพี่เรียกชื่อ

"ฉะ..ฉัน..." เซมินเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกได้แต่ก้าวถอยหลัง เพราะคนตรงหน้าก็ก้าวเท้าเดินเข้ามาหา เพื่อกดดันเอาคำตอบ

"บอกมา เซมิน" หลังของเซมินชนเข้ากับกำแพง ไม่มีทางหนีแล้ว รุ่นพี่ยังเอาแขนทั้งสองข้างมากักไว้แถมยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีก ระยะห่างแทบจะไม่มี ไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมา

"ฉัน...ฉันชอบรุ่นพี่ค่ะ" แต่เมื่อทำใจกล้าก็เหมือนโดนมนต์สะกดจากนัยน์ตาดำนั้นให้สารภาพออกไป คนเป็นพี่เมื่อได้ฟังก็รู้สึกพอใจ

"เธออยากเป็นอะไรกับฉัน"

"ฉัน...ฉันแค่อยากดูแลรุ่นพี่ค่ะ" เซมินตอบไปตามที่คิด

"ฐานะอะไร"

"แบบนี้ แบบที่เป็นอยู่"

"หวังน้อยจัง"

"ฉันไม่กล้าหวังเยอะหรอกค่ะ แค่ที่เป็นอยู่ก็พอแล้ว" ใช่ เซมินไม่กล้าหวังหรือฝันมากไป เพราะรู้ตัวเองดีไม่มีอะไรที่จะเหมาะสมกับรุ่นพี่เลย จินยองที่ได้ยินความรู้สึกผ่านทางน้ำเสียงก็อดสงสารไม่ได้

"คบกับฉัน"

"คะ" เซมินเงยหน้ามองคนพูดด้วยความสงสัยปนงง จินยองอาศัยจังหวะนั้นสำรวจใบหน้าที่ใครต่างบอกว่าแสนจะธรรมดา จืดเหมือนนมจืดที่ไม่มีการปรุงแต่ง แต่กลับมีเสน่ห์สำหรับเขา ไม่สวยโดดหรือน่ารักมากไป คิ้วเข้มที่ไม่ผ่านการกัน เปลือกตาสองชั้นเสริมให้ดวงตาดูสวย ขนตายาวแต่ไม่งอน สันจมูกที่ไม่ได้เป็นสันพุ่งขึ้นมา แต่ปลายจมูกโด่งรั้นขึ้นมาแทน ริมฝีปากเป็นกระจับที่ไม่บางหรือหนาจนเกินไป มีแก้มนิดๆ ที่อยากฝังจมูกให้จม เป็นความธรรมดาที่ลงตัว

"คบกับฉัน ในฐานะแฟน" เซมินตาโตเมื่อได้คำตอบที่แน่ชัด

"ไม่.. ไม่ได้ค่ะ รุ่นพี่มีรุ่นพี่อารึมอยู่แล้ว"

"ฉันกับอารึมไม่ได้เป็นอะไรกัน" บอกอย่างเดียวก็ได้ทำไม่ต้องเอาปลายจมูกมาเฉียดแก้มด้วย เซมินอยากจะระเบิดตัวตาย

"แต่ทุกคนเขาพูดกันว่ารุ่นพี่เป็นแฟนกับรุ่นพี่อารึม"

"คนเขาพูดกัน แต่ฉันไม่ได้พูดและไม่เคยบอก" จะห้ามใจไม่ได้หอมแก้มแดงๆ นี้ไม่ได้แล้วสิ

"แต่รุ่นพี่ทั้งสองเหมาะสมกัน" เมื่อได้ยินร่างที่คล้ายอยู่ในอ้อมกอดพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ผละจากแก้มใสมองหน้าร่างเล็กอย่างไม่ชอบใจ

"ใครเป็นคนกำหนดความเหมาะสม" ใช่ ใครเป็นกำหนดความเหมะสมกัน คนสวยใช่จะต้องคู่กับคนหล่อ คนรวยใช่จะต้องคู่กับคนรวย หรือผู้หญิงใช่จะต้องคู่กับผู้ชาย ทุกอย่างมันเกิดจากความรักของคนสองคน รักงั้นเหรอ เมื่อเซมินคิดมาถึงตรงนี้ หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ จนคนที่มองปฏิกิริยานั้นอยู่ อดใจไม่ได้ที่จะกดจมูกลงไปยังแก้มนั้น

"....." จินยองผละออกมองคนที่ยืนอึ้งกับการกระทำเมื่อครู่ น่ารักจริงๆ

"หึ จะให้คำตอบฉันได้หรือยัง" เซมินกลับมามีสติอีกครั้งหลังจากโดนหอมแก้มไป แงงง นอกจากพ่อไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาหอมเลย

"คือ..." เงยมองหน้ารุ่นพี่ที่แอบชอบ เคยฝันที่จะเป็นมากกว่าคนที่แอบมอง แอบคอยดูแล โอกาสมาถึงแล้วก็ขอคว้าไว่ก่อนละกัน "ตกลงค่ะ ฉันจะเป็นแฟนรุ่นพี่" เมื่อได้คำตอบที่พอใจ ก้มลงไปหอมแก้มแดงนั้นอีกรอบ เป็นรางวัลของเด็กดี เพราะรู้สึกดีและเอ็นดูเลยขอคบ แม้จะไม่ได้รู้สึกชอบหรือรัก แต่เขาเชื่อว่า เด็กคนนี้ทำให้เขารักได้ง่ายๆ แน่นอน

"อื้อออ รุ่น.. รุ่นพี่คะ ฉันต้องไปเข้าเรียนแล้ว" เอ่ยบอกคนที่ยังกดจมูกและริมฝีปากลงมาอยู่นานให้ผละออก นี่แค่วันแรกยังนานขนาดนี้ วันอื่นๆ ไม่อยากจะคิด จินยองผละออก มองหน้าคนที่หลบตาอยู่ ก่อนจะจับมือพาเดินไปส่งที่คณะ ระหว่างทางสายตาของคนที่เดินผ่านมองมาอย่างสงสัย เดือนมหาลัยกับนักศึกษาหน้าจืดทำไมถึงเดินจับมือกันได้ เซมินไม่อยากจะคิดว่าตัวเองต้องเจอกับอะไร

"ตั้งใจเรียน ตอนเที่ยงเจอกัน"

"ค่ะ รุ่นพี่ก็ตั้งใจเรียนนะคะ อย่าโดดไปแอบนอน"

"แอบตาม" ถามกลับพลางยกคิ้วกวนๆ

"ไม่ใช่นะคะ คือ....ฉันแค่เคยเห็น..." เซมินพยายามแก้ตัว

"อ้าว ทำไมมาด้วยกันได้" มีโซเพื่อนสุดสวยทักถาม

"นั้นสิ คณะรุ่นพี่อยู่ทางนู่นนะ" ฮานึลคู่หูสุดห้าวสมทบ

"คือ...."

"มาส่งแฟน ฉันไปก่อน รู้ว่ามีไอดีไลน์ฉัน ทักมาด้วย" ประโยคแรกบอกเพื่อนทั้งสองที่อึ้งไปแล้ว ก่อนประโยคหลังจะหันมาบอกเซมิน ที่ทำหน้าเลิ่กลั่ก เพราะถูกจับได้ จินยองขยี้ผมนุ่มเบาๆ ก่อนเดินจากไป เซมินเปลี่ยนมาเขินกับสัมผัสอ่อนโยนที่อีกคนทิ้งไว้ให้

"ยังไง ฮันเซมิน" มีโซถามเมื่อได้สติ

"ชี้แจงเพื่อนมาด้วย" ตามด้วยคู่หูสมทบ เฮ้อ ก็คงต้องเล่าแล้วสินะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น