[NUZ] Doraemon [Nobita's Harem Stories] The King's Path ( NC )

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 โจรสลัด...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    15 ต.ค. 61



          


Fic Doraemon


บทที่ 1 โจรสลัด...

 

            ปิ้ว ปิ้ว ตูม !!

          อะไรนะ ! ”

          เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับซากของยานอวกาศที่รอยมาชนยานของพวกเขาและที่ร้ายกว่าคือมียานรบสองลำตรงมาที่พวกเขา

            ปิ้ว ปิ้ว ตูม !

          กระสุนเรเซอร์ของยานรบปริศนาทั้งสองลำยิงใส่ห้องปังคับการของยานที่พวกโนบิตะนั่ง แต่ยังโชคดีตรงที่ระบบส่วนอื่นของยานยังทำงานได้ปกติ

            โนบิคุง

            หนอย ! โรพอลได้ยินไหม ! ”

          โนบิตะรีบใช้เครื่องสื่อสารที่อยู่ใกล้ติดต่อโรพอลทันที ซึ่งอีกฝ่ายก็รีบรับสายโนบิตะทันทีโดยเขาอยู่ในห้องที่มีแต่แสงสีแดงจากไฟฉุกเฉิน

          โนบิตะเมื่อกี้จู่ๆยานก็สั่นทั้งลำ มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย

            เราถูกโจมตี และตอนนี้เราอาจจะกลายเป็นเป้านิ่งแล้ว นายช่วยกู้ระบบยานทีได้ไหม

            เข้าใจแล้ว ว่าแต่นายละ

            ในยานลำนี้น่าจะมีอะไรที่พอสู้ได้ชั้นจะไปหามัน

            เข้าใจแล้วระวังตัวด้วย

            หลังจากที่โรพอลปิดการติดต่อไปโนบิตะก็หันไปยิ้มให้เคลมก่อนจะรีบตรงไปที่โรงเก็บของ แน่นอนว่าตอนนี้ทั่วทั้งยานต่างตกอยู่ในสภาวะแตกตื่น เลยทำให้เขาเดินทางลำบาก

..

.

ประกาศถึงชาวดาวโคยะโคยะ ตอนนี้พวกเราได้ทำลายห้องควบคุมยานของพวกแกแล้ว อย่าได้ทำการขัดขืนใดๆเด็จขาจ และทางเราจะไว้ชีวิตพวกแก

เสียงประกาศที่ดังมาจากยานรบทั้งสองลำที่ตอนนี้ จอดนิ่งอยู่หน้ายานของพวกโรพอลแน่นอนว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ห้องเครื่องและกำลังพยามอย่างหนักในการกู้ระบบของยาน

ดีหละติดแล้ว

ภาพบรรยากาศภายนอกปรากฏขึ้นบนจอคอมของเขา และทั่วทั้งยานแน่นอนว่ามันรวมถึงระบบสื่อสารด้วย

            เลวร้ายกว่าที่คิดไว้แหะแบบนี้

                        โรพอลสบทออกมาพร้อมกับข้อความจากโนบิตะที่บอกตอนนี้เขาได้ยานแล้วให้ถ่วงเวลาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

            ขอย้ำอีกครั้ง อย่าขัดขืนเด็จขาด ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน

            เชื่อก็โง่ละ

            โรพอลสบทออกมาพร้อมกับมือที่กำลังรัวคีย์บอร์ดอย่างเมามันก่อนที่จะเปิดช่องทางติดต่อสากลของยาน

            ชั้นคือตัวแทนของคนในยานนี้ชื่อโรลพอล ชั้นมีเรื่องอยากถามอะไรพวกนายหน่อย

            “ … ”

          โรลพอลเปิดการสื่อสารสากลเพื่อที่จะถ่วงเวลาให้โนบิตะให้ได้นานที่สุด และหลังจากนั้นไม่นานก็มีการติดต่อกลับมา

            ว่ามาสิ

            พวกนายเป็นใคร ทำไมถึงโจมตีพวกเรา

            พวกเราคือสลัดอวกาศ และเหตุผลที่เราต้องโจมตีพวกแก็เพื่อชิงแร่ที่มีค่าเป็นอันดับ 1 ของอวกาศเขตนี้

            หมายถึงเกาไทป์ งั้นพวกแกคือกลุ่มที่ระเบิดดาวของพวกเรางั้นเหรอ

            ผิดแล้ว....หน้าที่ระเบิดดาวของพวกแกไม่ใช่หน้าที่พวกเราแต่เป็นของอีกกลุ่มนึง

            ใคร ! ”

            หึหึ ทำไมชั้นต้องบอกแกละ...เห้ย ! พวกแกเตรียมปล้น

          คิดว่าจะยอมเหรอ !! ”

          โรพอลกุดปุ่มเปิดช่องสินค้าหน้ายานทันที และด้วยสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงกะทันหันทำให้สินค้าในนั้นลอยออกมานั้นก็คือถังระเบิดควัณที่โรพอล เอาใส่ไว้ในยานทุกลำเพื่อกรณีแบบนี้

ซู่~~~

ม่านควัณจำนวนมหาสารถูกปล่อยออกมาทันทีที่ถังสัมผัสกับ สภาวะไร้แรงโน้มถ่วงและท่ามกลางม่านควัณที่ตอนนี้ได้ปกคุมบริเวณของทั้งสองฝ่าย โรบอลก็บังคับให้ยานเดินหน้า จนพ้นกลุ่มควัณออกมาได้แต่มันก็ถ่วงเวลาไว้ได้ไม่นานเพราะพวกโจรสลัดที่ตามมาจากด้านหลังกำลังระดมยิงยานของโรพอล

ตู้ม !

ระบบขับเคลื่อนของพวกโรพอลถูกยิง และในตอนที่ความเป็นความตายกำลังเข้ามาประชิดตัวพวกเขา

ฟิ้ว  !

อะไรนะ




          







ฟิ้ว  !

ปิ้วๆ ปิ้วๆ

พวกโจรสลัดระดมยิงใส่วัถตุที่คาดว่าจะเป็นยานรบ แต่ด้วยความเร็วของมันเลยทำให้ไม่สามารถยิงโดนซ้ำร้ายยังถูกมันยิงกลับจนยานของพวกโจรสลัดพังไปหนึ่งลำซึ่งยานโจรสลัดอีกลำก็พยามยิงยานรบลำนั้นแต่ก็ไม่สามารถตามความเร็วของมันทัน และโดนมันยิงที่อาวุธของตนเองจนใช้การไม่ได้

เกมพริกแล้วหละนะ

หนอยแกทำไมถึง....

ต้องขอบคุณเพื่อนผมหละนะที่ชอบสร้างอะไรแบบนี้ขึ้นมาเนี่ย ตอบมาสะใครกันที่อยู่เบื่องหลังในการทำลายดาวโคยะโคยะ

ชิ

ปิ้วๆ ตูม

โนบิตะทำการยิงไปยังบูทเตอร์กับพื้นที่ใกล้ๆห้องโดยสารเพื่อเป็นการขู่อีกฝ่ายแน่นอนว่ามันได้ผลเพราะอีกฝ่ายถึงกับรีบตอบกลับมาว่า

เล....เลสเซอร์รอน

เลสเซอร์รอนเหรอ

ชะ...ใช่เขาเป็นผู้ว่าจ้างให้พวกโจรสลัดหลายๆกลุ่มมาทำลายดาวดวงนี้ เพราะเขาต้องการแร่เกาไทป์ไปใช้ในการทดลองบางอย่าง

บางอย่างที่ว่านั้นมันคืออะไร

มะ....มะ

บิ๊บๆ ตูม !!

ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อจู่ๆยานของเขาก็ระเบิดเองอย่างปริศนาซึ่งโชคดีที่โนบิตะเคลื่อนยานออกห่างจากแรงระเบิดนั้นทัน แต่เขาก็ไม่สามารถเอาข้อมูลมาได้มากกว่านี้เขาเลยทำได้เพียงขับยานกลับมาที่ยานขนส่งของพวกโรพอลหลังจากเขากลับมาในยานก็ทำได้เห็นบรรยากาศที่ออกจะเศร้าหมองก็ไม่แปลกหรอกก็ทุกคนพึ่งเสียดาวบ้านเกิดไปแถมยังพึ่งรอดตายจากพวกโจรสลัดเมื่อกี้นี้

Nobita Talk

โรพอล ยานเป็นไงบ้าง

แย่โคตรๆ ระบบขับเคลื่อนตายสนิท ระบบไฟยังพออยู่ได้เต็มที่ก็ 3-4 อาทิตย์โชคดีที่น้ำกับอากาศยังเหลือพอที่จะไม่ต้องหามาเติมเร็วๆนี้...ส่วนระบบสื่อสารนี่พังไปพร้อมกับห้องควบคุม รอดมาได้นี่ก็โคตรปาฏิหาริย์เลยหละเพื่อน

ก็จริงสภาพแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับรอความตายในอวกาศแบบนี้หลอก แต่ถึงเป็นแบบนั้นผมก็ตบไหล่เพื่อนรักเพื่อให้กำลังใจ

เอาน่าเราอุส่ารอดมาได้แล้ว โชคชะตาคงไม่เล่นตลกกับเราอีกรอบหรอกน่า จะว่าไประบบแผนที่ดาวเคราะห์ยังพอใช้ได้ไหม

ยังไม่ได้ตรวจสอบนะ ทำไมเหรอ

ถ้าเกิดยังใช้ได้ช่วยเช็คว่าใกล้ๆพวกเรามีสถานีอวกาศหรือดาวเคราะห์แคระอยู่รึปล่าว อย่างน้อย ยานชั้นก็ยังพอรากเจ้าก้อนเหล็กหนัก 2000 ตันนี่ได้อยู่หละนะ

เข้าใจแล้วจะรองตรวจสอบให้แล้วกันนะ

ขอบใจ งั้นชั้นไปหาเคลมก่อนนะได้เรื่องยังไงก็บอกด้วยเพื่อน

อ่าไว้ใจได้เลย

หลังจากนั้นผมก็เดินออกจากห้องเครื่องเพื่อกลับไปหาเคลม และภาพแรกที่ผมได้เห็นก็คือเธอกำลังช่วยแจกจ่ายอาหารให้กับคนในยาน แน่นอนว่าเธอเห็นผมแต่ผมก็รอจนกว่าเธอจะทำหน้าที่เสร็จแล้วค่อยพาเธอไปคุยด้วยกันสองคน

ดีจังที่คุณปลอดภัย

ผมไม่ยอมตายง่ายๆแล้วทิ้งคุณไว้คนเดียวหรอกครับ

แล้วสภาพยานเป็นยังไงบ้างค่ะ

บอกตรงๆเลยว่าตอนนี้ยานเราไม่ต่างกับเรือที่กำลังจะจมเลยครับ

งั้นเหรอค่ะ

แต่ถ้าโรพอลกู้ระบบสื่อสารหรือระบบแผนที่ดวงดาวได้ก็พอมีทางรอดครับ เพราะงั้นอย่าห่วงไปเลยนะครับ

ค่ะ

ดูก็รู้ว่าเคลมกำลังเป็นกังวลเพราะงั้นผมเลยต้องเปลี่ยนเรื่องคุย ก่อนที่บรรยากาศจะมาคุไปมากกว่านี้

ว่าแต่ผมเริ่มหิวสะแล้วสิ เมื่อกี้คุณเก็บส่วนของผมไว้รึปล่าวครับ

อะ....ขอโทษค่ะฉันลืม

อ้าวไหงเป็นงั้นไปหละครับที่รักผมพึ่งกลับมาจาก การรบต้องใช้แรงไปเยอะแท้ๆนะคราบบเนี่ยแย่จังอุส่าคิดว่าภรรยาคนสวยจะเก็บอาหารไว้ให้บู่ๆ

คิคิ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะฉันเก็บส่วนของคุณไว้ให้คุณแล้วหละค่ะ

จริงเหรอครับ ! ”

ค่ะ เป็นส่วนของคุณกับฉันโดยเฉพาะเลยค่ะ

โชคดีจังเลยนึกว่าวันนี้จะไม่ได้กินข้าวแล้วเชี่ยว งั้นเราไปกินกันที่ห้องเถอะครับ

ทะลึ่งค่ะ ! ”

หืม ? ผมหมายถึงเรื่องอาหารนะครับ ปะปะ ไปกินข้าววววที่ห้องกัน

ไม่น่าไว้ใจจริงๆเลยนะเนี่ย คิคิ

...

..

.

 


B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

12 ความคิดเห็น