17|SEVENTEEN ก็ผมรักของผมอ่ะ! [Yaoi]

ตอนที่ 27 : Chapter 24 | Che gone wild 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    17 ก.พ. 55







24.


 

                เรียนเสร็จไปหลายนาทีแล้ว กลับมาที่อินลิงกัวก็เห็นไอ้เชเดินเล่นรออยู่แถวๆ นั้น คงคิดว่าผมยังไม่ออกมา แต่วันนี้เลิกก่อนเวลาเกือบสิบนาทีออกมาไม่พบมันเลยแอบไปเดินซื้อของก่อน พอมันหันมาเจอผมที่เดินขึ้นมาจากบันไดเลื่อนก็ขมวดคิ้วพร้อมตั้งคำถามทางสีหน้าทันที

                “อ้าว เรียนเสร็จแล้วก็ไม่ยอมโทรบอกก่อน”

                “คิดว่ามึงเดินเล่นอยู่ เลยไปซื้อของมาแป้บเดียว”

                “ก็น่าจะโทรบอกหน่อย” มันแบะปาก ผมเลยบอกมันด้วยรอยยิ้มบางๆ

                “ก็มาแล้วนี่ไง”

                “แล้ววันนี้เอาไงอ่ะ จะให้กูไปส่งที่บ้านเลยมั้ย?” พอมันถามแบบนั้นผมก็รีบหลบตาอย่างเร็ว ที่ไม่มีสมาธิในการเรียนจนต้องขอเลิกคลาสเร็วกว่าปกติก็เพราะเรื่องนี้แหละ เอาเข้าจริงผมยังไม่รู้เลยว่าจะบอกป๊ากับม๊าเรื่องนั้นยังไง ยังไม่มีแผนแถมยังมีความกล้าไม่พอที่จะทำแบบนั้นด้วยซ้ำ

                “ปป๊ากับม๊าไม่อยู่บ้านอ่ะ กูไปค้างกับมึงได้ป่ะ”

                “ได้ จนกว่ามึงจะเลิกโกหกกู –O-

                แม่ง เสือกจับได้อีก -_-;

                “อะเออ ป๊ากับม๊ากูอยู่แต่กูไม่อยากกลับบ้านตอนนี้ โอเคยัง TOT;

                “ไว้เราค่อยหาทางกันนะ หาไรกินกันก่อน” ไอ้เชเอื้อมมาตบบ่าผมเบาๆ ก่อนจะชิงถุงพลาสติกในมือผมไปถือให้โดยไม่เอะใจว่าในนั้นมีอะไร ผมหายใจเพื่อผ่อนคลายความคิดตัวเองเล็กน้อยแล้วเดินตามร่างสูงๆ นั้นไปโดยไม่พูดอะไรต่อ

                เข้ามานั่งอยู่ในร้าน Pepper Lunch คนเยอะเหมือนทุกที ไอ้เชนั่งเท้าคางมองหน้าผมอย่างใช้ความคิด แต่ผมเสือกไม่รู้ว่าแม่งกำลังคิดอะไรอยู่เลยทำให้ขนลุกแปลกๆ -_-; แต่ผมว่าผมค่อนข้างชินกับสายตาแบบนี้ของมันแล้ว อีกอย่างตอนนี้ก็คงไม่มีเรื่องไหนที่จะทำให้ขนลุกได้มากไปกว่าเงินห้าหมื่นที่ต้องหาให้ทันก่อนสัปดาห์นี้จะหมดลงแล้วล่ะ TOT;

                “เป็นไรมึงอ่ะ” ผมเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน ไอ้เชหลุดจากภวังค์แล้วหันมามองผมแบบเบลอๆ

                “เปล่า คิดถึงเรื่องเก่าๆ นิดหน่อย”

                “เรื่องเพลงเหรอ?”

                “ทำนองนั้น มึงอ่ะโอเคขึ้นยัง?”

                “อืม” ผมตอบสั้นๆ แล้วหันไปรับอาหารที่เพิ่งถูกเสิร์ฟ ไอ้เชยังไม่ละสายตาไปจากผมในขณะเดียวกันผมกลับพยายามหลบสายตามัน เพราะจริงๆ แล้วผมไม่ได้โอเคอย่างที่บอกไปเลยสักนิด

                “ถ้ามึงยังไม่กล้าบอกพ่อแม่มึง ให้กูช่วยดีกว่านะ”

                “ไม่เป็นไร กูจัดการเองได้” ผมยังคงปฏิเสธมันเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แต่มันก็ยังไม่ละเลิกความพยายามที่จะอาสาเป็นคนช่วยเรื่องนี้

                “กูจ่ายให้ก่อน แล้วมึงค่อยหามาคืนก็ได้”

                “เอาน่ามึง แดกไปเหอะ อย่าเพิ่งคิดถึงมันเลย” ไม่พูดเปล่าผมผลักจานของมันเข้าไปใกล้เจ้าตัว คนที่นั่งตรงข้ามแบะปากและมองผมโดยไม่ได้โต้เถียงอะไร ก้มลงจัดการอาหารตรงหน้าตัวเองอย่างเงียบๆ ผมเลยใช้โอกาสนั้นลอบมองมันอย่างรู้สึกขอบคุณ

                บางทีมันก็ดูกังวลใจมากกว่าผมเสียอีก ทั้งที่ไม่ใช่ปัญหาของตัวเอง

                กลับมาถึงห้องไอ้เชก็ปาเข้าไปเกือบสามทุ่ม โทรขออนุญาตป๊ากับม๊าตั้งแต่นั่งมาในรถ และการได้ยินเสียงม๊าบอกอย่างเป็นห่วงก็ยิ่งทำให้ความกล้าที่มีอยู่น้อยนิดของผมแทบติดลบ พรุ่งนี้ม๊าสั่งให้กลับบ้านแถมยังบอกว่าวันหยุดนี้ให้พาไอ้เชไปค้างที่บ้านด้วยเพราะป๊ากับม๊าจะอยู่บ้านทั้งวัน คงอยากรู้จักว่าเพื่อนใหม่ที่ผมมาค้างด้วยอยู่บ่อยๆ เป็นเพื่อนประเภทไหน ป๊าบอกเสมอว่าต้องทิ้งผมให้อยู่บ้านคนเดียวบ่อยๆ เลยอยากรู้ว่าผมมีเพื่อนที่ไว้ใจได้คอยดูแล

                “ถอดชุดนักเรียนมาดิ เดี๋ยวเอาไปซักแห้งให้” ไอ้เชเปิดประตูระเบียงเข้ามาบอกผมที่นั่งจ้องต้นทานตะวันพลางคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ผมยืนขึ้นรับผ้าเช็ดตัวจากมันมาพันรอบตัวไว้ก่อนจะถอดเสื้อและกางเกงส่งให้มัน “ลิงด้วย -_-

                “=[]=; มะไม่ต้อง กูซักเองงง!

                “เอามาน่า จะอายเชี่ยไร”

                “สัด กูค่อยซักตอนอาบน้ำ!” มันยังคงแบมือขอ –O- อย่างโรคจิต! แม่งชักจะล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวกูเกินไปมั้ยเนี่ย TOT;

                “จะถอดให้กูดีๆ หรือให้กูถอดเอง?”

                “TOT;

                “แต่ถ้าให้กูถอด รับรองว่ากูลดแลกแจกแถมไม่อั้นแน่”

                “เอออ! ถอดเอง! ถอดก็ถอด! TOT;

                ขี้บังคับว่ะแม่ง! และเพราะแบบนั้นเองผมเลยต้องจำใจถอดกางเกงลิงที่ใส่อยู่แต่โดยดี แล้วรีบยัดมันเข้าไปในกระเป๋ากางเกงนักเรียนตัวเองที่ส่งให้ไปก่อนหน้านี้อย่างรวดเร็ว มันยิ้มอย่างมีชัยแล้วปรายตามองไปที่ต้นทานตะวันที่เหมือนจะตายแหล่ไม่ตายแหล่

                “อีกกี่วันแล้ว?

                “สาม! แต่ถ้ามึงจะบอกก่อนกูก็ไม่ว่าอะไร”

                “รอต่อไป” มันพูดแล้วเดินออกไปเหมือนไม่ได้ใส่ใจคำพูดของผม –O-;

                หลังจากทำการบ้านเสร็จ (ไอ้เชบังคับ -*-) เราก็มานั่งอยู่ในอ่างเดียวกันโดยไอ้เชนั่งอยู่ข้างหลังผมด้วยสภาพล้อนจ้อนอย่างทุกที ช่วงหลังมานี้เราอาบน้ำด้วยกันบ่อยจนผมเกือบจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว แต่ไม่รวมถึงเรื่องที่แม่งชอบแอบกอดผมจากข้างหลังแล้วรวบตัวเข้าไปชิดแน่นอย่างตอนนี้นะ -*-

                “เชี่ยเช ปล่อย!

                “ไม่อยากปล่อย”

                “กูบอกให้ปล่อยยย!!!

                “ก็ถ้าไม่ปล่อยซะอย่าง มึงจะทำอะไรได้” มันยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ผมได้แต่พยายามดันท่อนแขนที่แข็งแรงของมันออก พลางดิ้นขลุกขลิกอยู่ในอ้อมกอดมันเหมือนทุกที แต่ด้วยสีหน้าที่ดูท้าทายจนน่าหมั่นไส้ของมันตอนนี้ก็ทำให้ผมนึกอะไรขึ้นมาได้ คิดแล้วไม่รอช้ารีบสอดมือข้างขวาไขว้ไปทางด้านหลังตัวเองแล้วคว้าพวงสวรรค์ของไอ้เชไว้อย่างเต็มไม้เต็มมือ (คือ….ดูแม่งใช้คำ? -_-;) ก่อนจะออกแรงบีบมันแน่นขึ้นจนมันสะดุ้งโหยงแล้วร้องจ้าก รีบคลายอ้อมแขนออกไปอย่างเร็ว

                “=[]=!!! อ๊ากกกกกกก!!!!

                “เห็นยังว่ากูทำไรได้บ้าง -_,-

                “ย้ง!!! ย้ง!!!! กูยอมแล้ว!!!! TOT” ไอ้เชบิดตัวไปมาอย่างทรมาน เกร็งจนขึ้นเอ็นไปทั้งตัว หน้าก็เริ่มเขียวขึ้นทุกที มือมันพยายามจะดึงแขนผมออกไป แต่ยิ่งมันออกแรงดึงเท่าไหร่ก็ทำให้ตัวเองเจ็บมากขึ้นเท่านั้นเพราะผมกำของแม่งไว้โคตรแน่น หึ -_-;

                “ทีนี้จะแกล้งกูอีกมั้ย!!!?” ผมแกล้งถามมันพร้อมออกแรงเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ไอ้เชสะดุ้งจนแทบกระโดดออกจากอ่างแล้วส่ายหน้าบรื๋อ

                “มะม่ายแล้ว TOT!

                “แน่ใจนะ?”

                “อื้อฮึ TOT!!!!

                พอเห็นมันหลับตาปี๋จนน้ำตาเล็ดผมก็ค่อยๆ ปล่อยมือออกจากจุดยุทธศาสตร์ของมันอย่างระมัดระวังโดยที่ไม่ให้มันหาโอกาสเอาคืนได้ พอปล่อยเสร็จก็รีบสไลด์ตัวเองออกไปนั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของอ่าง ไอ้เชถอนหายใจแรงๆ จนเหมือนกับหอบ ทุบขอบอ่างด้วยความเจ็บปวดยังคงหลับตาปี๋แม้จะหลุดพ้นจากพันธนาการแล้ว  ต่อมาก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเงยหน้ามองผมด้วยแวตาที่ดุดันและน่ากลัว -_-;

                “แสบมากนะไอ้ตัวเล็ก”

                “-O-“ ได้ยินคำนี้แล้วอยากพุ่งเข้าไปบิดให้ขาดออกจากกันแม่งเลย -_-;

                “อย่าให้ถึงตากูบ้างนะ พ่อจะจับปล้ำติดต่อกันสามวันเลย”

                “แบบนั้นกูติดตั้งระเบิดทำลายล้างตรงรังไข่มึงแน่ไอ้เช -_-+” ผมว่าอย่างไม่ยอมแพ้ ไอ้เชแบะปากพร้อมหายใจฟืดฟาดแล้วบ่นพึมพำ ปัดฟองสบู่ที่อยู่เหนือน้ำออกแล้วก้มลงสังเกตอาการน้องชายตัวเองที่เพิ่งโดนประทุษร้ายไป –O-;

                “บีบซะจนกูขึ้นไม่เป็นเลยนะไอ้เชี่ยย้ง T_T

                “มึงแกล้งกูก่อนนี่!

                “ทีหลังอยากเล่นก็บอกดีๆ สิ เก็บไว้ให้มึงคนเดียวอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องทำร้ายกันเลย”

                “พ่อมมึงดิ! ใครจะอยากเล่นของมึงอ่ะสัด!!

                “ทีเมื่อกี้อ่ะ จับไม่ยอมปล่อยเลยนะ -_-;” มันกวนตีนไปก็ลูบของตัวเองไปอย่างประคบประหงม แต่อย่าคิดว่าผมกำลังมองอะไรของมันอยู่นะ มันทำอยู่ใต้น้ำต่างหาก ผมแค่พอจะดูออกเท่านั้นเอง สีหน้าแม่งอย่างกับอยากจะร้องไห้อย่างนั้นแหละ -_-;

                “อีกสักทีมั้ยล่ะ? -_-

                “ถ้ากูเกิดสู้มือขึ้นมาละมึงจะลำบาก หึ” มันพูดพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย ทำท่าจะพุ่งเข้ามาทางผม เห็นแบบนั้นผมรีบยกเท้าขึ้นมาการ์ดตัวเองไว้ก่อนจะใช้มือปิดเป้าลุกขึ้นจากอ่างวิ่งไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันตัวไว้แล้วรีบวิ่งแจ้นออกจากห้องน้ำไปทันที ทิ้งให้ไอ้เชนั่งอยู่ในอ่างคนเดียว

 




                ผมนั่งชื่นชมการบ้านของตัวเองอยู่ในห้องนั่งเล่น นับว่าเป็นงานชิ้นแรกๆ เลยนะที่เสร็จที่บ้านจริงๆ แม้จะเป็นบ้านคนอื่นและไอ้เชเป็นคนสอนให้ทั้งหมดก็เถอะ -_-; ไอ้เชออกมาจากห้องน้ำได้สักพักแล้วท่าทางจะแต่งตัวอยู่ ได้ยินเสียงมันบ่นพึมพำว่าปวดๆ เดินก็ไม่ค่อยตรงแต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร กลัวแต่แม่งจะเป็นหมันไปซะก่อน คดีเก่าก็ยังชดใช้ไม่หมดเลยกู -*-

                “เป็นไรอ่ะ ทำหน้าหงอยซะ” ไอ้เชถามก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาเดียวกัน เอาแต่กุมเป้าตัวเองแต่เลิกบ่นเป็นคนแก่ไปแล้ว -*-

                “ไม่เป็นไรอ่ะ” พอมันได้ยินแบบนั้นก็ยักคิ้ว ล้วงเข้าไปหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงนักเรียนที่ใช้เป็นชุดนอนตัวเองมาใส่มือผม

                “พวกไอ้ไทม์ ไอ้แมน ไอ้เมสัน ไอ้เจมส์มันรวมๆ กันมา อ้อ ไอ้น้องอ๋อมด้วย” ผมขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ พอก้มลงมองก็พบว่าเป็นเงินสดประมาณเจ็ดพันกว่าบาทที่น่าจะมาจากการลงขันของพวกเพื่อนๆ แม้จะรู้สึกดีใจที่พวกมันเป็นห่วงและพร้อมจะช่วยผมแบบนี้ แต่ยังไงก็รับไว้ไม่ได้อยู่ดีเพราะพวกมันไม่ควรมาชดใช้กับเรื่องที่ผมเป็นคนก่อเพียงคนเดียว คิดแล้วก็คืนเงินทั้งหมดนั้นให้กับไอ้เชไป

                “เอาไปคืนพวกมันเหอะ ไม่ใช่ว่ากูไม่อยากรับความหวังดีจากพวกมันนะ แต่กูเกรงใจว่ะ”

                “ที่ตัวกูมีสองหมื่นกว่าบาท บวกกับเงินนี้ก็เหลืออีกไม่เท่าไหร่ มึงเอาไปให้เขาก่อนเหอะ ไอ้พวกนั้นเองมันก็ไม่อยากให้มึงบอกพ่อแม่มึง เพราะเดี๋ยวมึงก็โดนห้ามไม่ให้ไปพัทยากับพวกมันอีก ไอ้ไทม์กับไอ้แมนบอกว่าจะหามาเพิ่ม กูก็กำลังหาพยายามหาทางอยู่” ไอ้เชบอกพร้อมกับดึงตัวผมมานอนอยู่ใกล้ๆ รู้สึกผิดชิบหายที่ทำให้คนอื่นๆ ต้องมาเดือดร้อนเพราะตัวเองแบบนี้ โคตรซึ้งใจในสิ่งที่พวกมันทำให้ แต่ยังไงผมก็คงเห็นแก่ตัวแบบนั้นไม่ได้จริงๆ อ่ะ เงินมากมายขนาดนั้นผมเองก็ไม่รู้ว่าจะมีปัญญาหามาคืนได้เมื่อไหร่

                “กูรู้ว่าพวกมึงอยากช่วย แต่กูอยากพยายามด้วยตัวเองก่อนว่ะ”

                “ยังไงอ่ะ? ลองคุยกับพ่อแม่มึงงั้นเหรอ?”

                “ไม่รู้ว่ะ บางทีอาจจะหางานทำ –O-

                “สัปดาห์เดียว มึงจะไปหางานอะไรที่ได้เงินเยอะขนาดนั้นห้ะ” เออ ก็จริงของมัน -_- จริงๆ ผมก็ยังไม่เคยคิดถึงเรื่องทำงานหรอก แค่อยากพูดให้มันสบายใจแต่ก็ลืมคิดไปสนิท นับจากนี้ก็เหลือเวลาแค่หกวันเท่านั้น คงไม่มีงานไหนจะทำเงินได้มากมายขนาดนั้นอย่างที่มันว่าจริงๆ

                “ขายตัวเป็นไง? คืนละพัน ห้าสิบคนก็ได้ห้าหมื่นแล้ว –O-“ อันนี้ผมตั้งใจกวนตีน กะจะทำให้ใบหน้าเคร่งเครียดของมันหายไป แต่ไหงดูเครียดกว่าเดิมอีก

                “อย่าทำให้กูโมโหเลยดีกว่าย้ง -_,-” โอเค น้ำเสียงน่ากลัวแบบนี้ผมควรต้องรีบกลับลำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ TOT!

                “ล้อเล่นน่า!! มึงก็อย่าห่วงมากเลยน่า!

                “จะไม่ห่วงได้ไง ถ้าหาเงินไปให้เค้าไม่ทันแล้วจะทำไง” ผมถอนหายใจยาวๆ แล้วทิ้งหัวลงบนตักของไอ้เช เจ้าของตักกว้างๆ ก้มลงมามองผมด้วยแววตาที่เหมือนต้องการจะบอกอะไรบางอย่าง “เพราะกูเหลือมึงอยู่แค่คนเดียว ก็ถึงต้องห่วงมากอย่างนี้ไง”

                และทุกคำที่มันพูดก็อธิบายแววนั้นได้ได้อย่างชัดเจน

                “แล้วมึงไม่คิดว่าตอนนั้นพ่อมึงจะคิดแบบเดียวกับที่มึงทำอยู่ตอนนี้บ้างเหรอ”

                พอผมถามแบบนั้นออกไปไอ้เชก็ชะงักสายตาอย่างเห็นได้ชัด แต่แววตาดำสนิทของมันก็ยังไม่ได้ละจากผมไปไหน จริงๆ แล้วผมก็ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องพ่อของมันนักหรอกครับ เพราะรู้ว่ามันกับพ่อไม่ถูกกัน แต่เหตุการณ์ที่ผมเจอในตอนนี้ทำให้นึกถึงเรื่องที่มันเคยเจอมาก่อน และตัดสินเอาเองว่าคงไม่ต่างกันนัก บางทีอาจจะมีใครสักคนมองข้ามอะไรไปก็เป็นได้

                “

                “ที่พ่อมึงยอมจ่ายเงินให้คนพวกนั้นไปอาจจะไม่ใช่เพราะไม่เชื่อใจมึง แต่เพราะแค่ไม่อยากให้มึงมีปัญหาก็ได้ กูไม่รู้ว่าเงินนั่นมากมายแค่ไหน แต่อย่างน้อยเค้าก็เห็นมึงสำคัญกว่าเงินที่เค้าแลกมาด้วยอะไรก็ตามนั่นล่ะ ขอโทษนะถ้ากูพูดอะไรให้มึงรู้สึกไม่ดี”

                “ไม่รู้สิย้ง”

                “แต่ถ้าที่มึงทำอยู่ตอนนี้เพราะมึงรักกู ที่พ่อมึงทำก็คงไม่ต่างกันหรอก”

                “

                “บางทีความจำเป็นก็ทำให้เราทำเรื่องที่อยากทำไม่ได้ซะทุกเรื่องหรอกมึง ที่เค้าไม่ได้ดูแลมึงก็อาจไม่ใช่เพราะไม่อยากทำก็ได้” แววตาของคนฟังดูอ่อนลง ผมยิ้มบางๆ ให้มันแล้วนึกอายนิดหน่อยที่พูดอะไรมีแก่นสารก็เป็นกะเค้าด้วย -_-;

                “ขอบใจนะมึง” มันเผยยิ้มบางๆ ก่อนจะพูดต่อ “พูดดีนี่ ขอให้รางวัลได้มั้ย? จูบดีมั้ย?”

                “ม่ายยย =[]=;” ไม่พูดเปล่าผมรีบเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาดันหน้ามันออกไปทันที แต่ไอ้เชก็เอาแต่ปัดมันออกไปแล้วกดหน้าลงมาอย่างยากลำบาก สุดท้ายแม่งก็ได้หอมแก้มไปแทน -_-; แต่แค่นั้นก็ทำให้แม่งยิ้มหน้าบานไปแล้ว ตัดอารมณ์กูชิบหายอ่ะ!!

                “แก้มนุ่มจัง ^^

                “ใครจะมีแต่รอยช้ำเหมือนมึงล่ะ T^T

                “งี้แหละ ผู้ชายกับตุ๊ดมักใส่ใจในการดูแลตัวเองไม่เท่ากัน” วย ว่ากูเป็นตุ๊ดอีกแล้วนะ =_=^

                “หันหน้ามานี่เลยมาไอ้ผู้ชายยย -_-;” ผมลากเสียงประชด เอื้อมไปหยิบยาที่ซื้อมาจากบนโต๊ะเข้าชุดใกล้ๆ ทั้งที่ยังนอนอยู่บนตักมันเหมือนเดิม แล้วโน้มหน้ามันเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะแกะเอาหลอดยาออกมาจากกล่อง พอเห็นแบบนั้นไอ้เชเลยรีบชิงกล่องไปอ่านดูทันที

                “วะ!! กลัวกูไม่หล่อถึงขนาดนั้น?”

                “พูดมาก -*-“ กูก็แค่ทำตามคำแนะนำของไอ้ท็อปมันหรอก -_-;

                “ลดรอยด่างดำ หน้ากูมีแค่รอยช้ำหรอก แผลยังไม่หายด้วยจะทายังไง”

                โห ไอ้เชี่ยนี่ศึกษาข้างกล่องได้เร็วกว่ากูอีก -_- จะว่าไปบนหน้าแม่งก็ไม่มีรอยแผลเป็นหรือรอยด่างดำจากแผลจริงๆ นั่นแหละ มีบ้างก็เป็นบางจุด แต่ก็สังเกตเห็นบนแผ่นอกมันมีแผลเป็นเล็กๆ มาตั้งแต่ครั้งที่มีเรื่องกับไอ้ตั้มก่อนจะมารู้จักกันแล้ว

                “ถอดเสื้อดิ”

                “O_o ทาได้แต่อย่าสะกิดหัวนมกูเล่นนะ”

                “ทาเองเลยมั้ย? -___-

                “ถ้ามึงอยากให้กูหายก็ต้องทาให้กูทุกวันแล้วล่ะ กูไม่ค่อยชอบใช้ของพวกนี้ แต่ถ้ามึงอยากให้ใช้กูก็จะใช้” มันพูดไปก็ถอดเสื้อยืดพอดีตัวที่ใส่อยู่ออกไปด้วย

                ตอนแรกก็บอกให้มันถอดอย่างไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้เริ่มหน้าร้อนขึ้นมาซะได้ ผมได้แต่กลืนน้ำลายมองหุ่นนักกีฬาของมันที่ชัดเจนอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างถึงที่สุด ไม่ได้มีอารมณ์ร่วมแต่อย่างใดนะ อย่าเข้าใจผิด -*- แต่ไม่รู้ดิ บางทีเห็นหุ่นแม่งแล้วก็ทำให้รู้สึกเหมือนกำลังมองดูหุ่นของเพื่อนต่างเพศยังไงยังงั้น -*- หรือเพราะผมไม่ชินที่เห็นเด็กมอปลายมีหุ่นแบบนี้? เพื่อนผมกี่คนไม่เคยเห็นใครมีหุ่นอย่างมันสักคน

                “ยืดตัวหน่อยดิ๊ บังแสงมันมองไม่เห็น”

                “นี่มึงกะจะไม่ลุกจากตักกูแล้วใช่มะ?”

                “ก็มันสบายดีหว่า –O-

                “นอนบนตัวกูดีกว่า สบายกว่าเยอะ” ทำไมวันนี้แม่งหื่นกว่าทุกวันวะ -*-

                “ตัวมึงแข็งจะตายห่า ดูกล้ามมึงดิ๊ -_-;

                “แล้วมึงนอนอยู่แบบนี้ไม่รู้สึกว่าอะไรมันแข็งบ้างเหรอ”

                “=[]=; อะไรของมึงวะ!?

                “คิดว่าอะไรล่ะ งงๆ ไม่ต้องงงแล้ว ทาไปดิ”

                -วย!

                “เออ อันนั้นแหละ!

                กูแค่ตั้งใจจะด่า เสือกมาผิดคิว TOT;

                ผมทำตาลอยแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ แล้วค่อยๆ เกลี่ยยาลงบนแผลเป็นบนแผ่นอกของมันโดยไล่ไปทีละจุดอย่างตั้งใจ ไอ้เชเอาแต่มองหน้าผมโดยไม่พูดอะไร มีแต่รอยยิ้มน้อยๆ ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าของมัน ผมแก้เก้อด้วยการมองไปตามแผล พยายามทำเป็นไม่สนใจทั้งที่ข้างในแม่งโคตรจะตรงข้ามเลย!

                “มองไร?

                ผมถามในขณะที่นิ้วชี้ของตัวเองกำลังเกลี่ยวนไปวนมาอยู่บนคางที่เต็มไปด้วยเคราสั้นๆ ของมันอย่างเชื่องช้า ไอ้เชยังคงอมยิ้ม มองผมตาเยิ้มแล้วตอบสั้นๆ ในเวลาเดียวกันมือสากๆ ของมันเริ่มสัมผัสไปมาที่ต้นขาของผม และเริ่มลูบไล้ขึ้นมาอยู่ในใต้ร่มกางเกงแล้ว ไอ้เชี่ยนี่! ฉวยโอกาสชิบหายอ่ะ!! -_-+

                “แค่มีความสุข”

                “จริงอ่ะ?

                “อื้อ”

                “มากป่ะ?

                “ที่สุดในโลก”

                “เอามือมึงออกไปครับสัด!” ไม่ว่าเปล่าผมออกแรงตบหน้ามันเบาๆ เต็มฝ่ามือจนมันสะดุ้งรีบถอนมือออกจากต้นขาผมอย่างไว

                “โอ๊ย!!! ตบทำไมเนี้ย TOT;

                “กูหมั่นไส้ -_-

                “ช่วงนี้ชอบทำร้ายร่างกายคนอื่นเค้าจัง เป็นทายาทอสูรต่อจากกูไปแล้วรึไงหาา =[]=” มันบ่นแล้วแบะปาก พลางลูบแก้มตัวเองป้อยๆ ผมได้แต่มองแล้วหัวเราะอย่างสะใจ รีบผละตัวออกจากตักมันก่อนที่แม่งจะเอาคืน มองตาขวางแบบนี้ไม่รอดแน่กู TOT;

                แล้วผมก็ประเมินไอ้เชไม่ผิดจริงๆ เพราะหลังจากนั้นแม่งก็วิ่งไล่จับตัวผมอุ้มมาทุ่มลงบนเตียงจนได้

                “=[]=; ง่ะ! ชะเชี่ยเชกูสาบานว่าครั้งหน้ากูจะไม่เล่นแรงๆ แล้ว TOT;” ผมพาตัวเองถอยหลังกรูดไปติดหัวเตียง ในขณะที่ไอ้เชก็คลานเข้ามาคร่อมตัวไว้พร้อมกับจิกสายตาที่เชื้อเชิญมาให้ ก่อนจะพูดล้อเลียนคำพูดล่าสุดของผมอย่างติดตลก

                “ง่ะ! ชะเชี่ยย้ง กูสาบานว่าครั้งนี้กูจะเอาคืนให้แรงกว่าที่มึงเล่นกูมาทุกครั้งเลย” เชี่ยแล้วไง! ว่าแล้วว่าวันนี้แม่งหื่นผิดปกติ!!!

                “อย่านะ TOT!

                “ยิ่งทำให้กูอยาก”

                “ไม่เอานะ TOT!!!

                “กูยิ่งอยากให้”

                “TT[]TT!!!!





[2/2]




                “ไอ้เชกับเมสันไปไหนวะ?

                “ไม่รู้เดะ” ไอ้เจมส์ละสายตาจาก ipad ขึ้นมาตอบแบบมึนๆ ผมหันซ้ายหันขวาเพิ่งรู้สึกว่าสองตัวนั้นหายไปนานเป็นชั่วโมงแล้ว ถามไอ้แมนกับไอ้ไทม์ก็ไม่ได้ความ พอโดนแซวว่าเป็นเด็กติดผัวผมเลยต้องจำใจกระแทกก้นลงไปนั่งกับพวกมันและเลิกสอดส่ายสายตาหาในที่สุด -*-

                ไม่ได้ติดผัวซะหน่อย แค่หายไปนานจนผิดสังเกต -_-;

                “เออไอ้ย้ง เงินอ่ะรวมกันมาแล้วได้สองหมื่นเก้า ที่มึงมีสองพันช่ะ? ทั้งหมดก็สามหมื่นกะพันนึงแล้ว ที่เหลือไอ้เชกำลังพยายามหามาอยู่” ไอ้แมนหันมาบอกพร้อมกับส่งเงินจำนวนนั้นมาให้ ผมรับมันมาด้วยความรู้สึกโคตรเกรงใจ แต่ไม่ว่าจะค้านหัวชนฝายังไงพวกมันก็ไม่ยอมให้ผมบอกป๊ากับม๊าอยู่ดี เมื่อวานถึงกับต้องยกพวกไปกันท่าถึงบ้านกันครบทีม กลัวผมจะทำเสียเรื่อง -_-; จนถึงตอนนี้คนที่บ้านเลยยังไม่รู้เรื่องเพลง มีแต่พวกเราที่กำลังพยายามวิ่งหาเงินตัวเป็นเกลียว และยิ่งพวกแม่งลำบากมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้ผมรู้สึกลำบากใจมากขึ้นเท่านั้น

                “ไอ้เชให้มาเท่าไหร่อ่ะ?

                “ก็สองหมื่นนั่นแหละ”

                “กูว่านะพวกมึงเอาคืนกันไปเหอะ เงินแม่งเยอะไปว่ะ TOT!” ไม่พูดเปล่า หลังจากชั่งใจอยู่พักหนึ่งผมก็ยื่นเงินก้อนนั้นกลับไปให้ไอ้แมนด้วยสีหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ เกรงใจพวกมันจริงๆ ครับ แม้จะสัญญาไปแล้วว่าจะรีบหามาคืนให้ แต่ยิ่งใกล้ถึงวันนั้นกลับยิ่งไม่มั่นใจมากขึ้นทุกที

                “จะเกรงใจทำเหี้ยไร เพื่อนกันทั้งนั้น -_- ถือซะว่าลงขันกันแดกเหล้า” ไอ้ไทม์หันมาบอก โดยมีไอ้เจมส์กับไอ้แมนพยักหน้าเห็นด้วยเป็นแบกอัพประกบซ้ายขวา

                “กูอ่ะไม่เดือดร้อนไรหรอก ให้ได้เท่าไหร่ก็ให้เท่านั้น ตอนกูแอบม๊าไปซื้อไอแพดมึงให้กูยืมมากกว่านี้อีก จำไม่ได้ไงวะ? –O-“ ไอ้เจมส์บอกอย่างไร้อารมณ์ ก่อนไอ้ไทม์จะเสริมขึ้นบ้าง พวกแม่งนี่พยายามไซโคกูกันสุดชีวิตจริงๆ -*-

                “เออ กูยืมเงินเก็บมึงไปเลี้ยงสาวแต่ละทีเยอะกว่านี้อีก จะหน้าหงอยเพื่อ?”

                “เล็กน้อยน่าแค่นี้ เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนดิวะ!” ไอ้แมนปิดท้ายด้วยประโยคที่ทำให้ผมอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก อยากคว้าพวกมันมากอดแรงๆ แต่ก็รู้สึกโตเกินกว่าจะทำอะไรแบบนั้น (จริงๆ แค่อายที่จะทำมากกว่าอ่ะ –O-)

                ก้มลงมองเงินที่อยู่ในมืออย่างใช้ความคิดอีกที ไอ้เงินจากเพื่อนๆ ผมคงไม่เท่าไหร่เพราะยังพอจะมีปัญญาหามาคืนได้ แต่ที่ไอ้เชลงขันมาแม่งเยอะเกินไปอยู่ดี อีกอย่างมันบอกผมว่ามันมีเงินติดอยู่ตัวสองหมื่นกว่าบาท เล่นให้มาทั้งสองหมื่นแบบนี้แล้วแม่งจะเอาที่ไหนใช้วะ

                “งั้นกูเอาสองหมื่นนี่ไปคืนไอ้เชนะ -_-;” พอผมทำท่าจะลุกขึ้นเท่านั้นแหละไอ้แมนก็รีบคว้าคอเสื้อผมไว้แล้วดึงลงไปนั่งอย่างเดิมโดยเร็ว

                “มันก็ตั้งใจช่วยมึงอ่ะสัด! ถ้าเอาไปคืนแล้วจะหาเงินที่ไหนไปให้เค้าอีกอ่ะ จ่ายๆ ไปก่อน ละมึงก็ค่อยทยอยคืนมันไปดิ”

                “ไม่ได้ว่ะ! งี้มันก็ไม่มีเงินติดตัวเลยอะดิ กูว่าเปลี่ยนแผนกันเหอะ บอกป๊าม๊ากูไป แต่ถ้าพวกมึงกลัวเค้าไม่อนุญาตให้กูไปพัทยากับพวกมึงนะ เดี๋ยวกูปีนหน้าต่างหนีออกมาเอง -*-“ ทั้งสามคนมองผมอย่างเอือมระอา ไม่ต้องพูดอะไรก็บอกได้ชัดเจนว่าไม่มีใครเห็นด้วยกับความคิดที่เพิ่งเสนอไป -_-;

                “พอเลย เอาแบบนี้แหละ! ดื้อชิบหายนะมึงอ่ะ ถ้ากูเป็นไอ้เชละมีเมียอย่างมึงนี่คงปวดหัวตายห่าเลย” ไอ้แมนพูดพลางแสร้งนวดขมับตัวเองแรงๆ

                “กกูไม่ใช่เมียมัน -*-

                “เหลอออครับ –O-? อย่าให้กูต้องลากไอ้เมสันมาถ่ายรอยใหม่ที่คอมึงไปลงประจานนะ!

                โอเค กูยอมแพ้ TOT! แต่เรื่องนั้นช่างมันไปก่อนเถอะ! -_-^

                คิดแล้วก็ลำบากใจได้อีก จนถึงตอนนี้แล้วผมก็ยังคิดไม่ตกสักที บ้านผมไม่ได้รวยอย่างไอ้เช ไอ้ท็อปมันนะ ถึงจะได้หาเงินจำนวนมากขนาดนั้นมาคืนได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ (แม้พวกมันจะบอกว่าไม่รีบก็เหอะ) จะตัดสินใจบอกป๊ากับม๊าพวกแม่งก็ไม่ยอมลูกเดียว ทั้งที่เตรียมคำพูด และทำใจรับสิ่งที่จะตามมาเอาไว้แล้วเชียว อาจจะเพราะพวกๆ เพื่อนผมรู้ดีว่าป๊ากับม๊าผมโหดขนาดไหนล่ะมั้ง เพราะมันจะไม่ใช่แค่อดไปพัทยา แต่เกิดเรื่องนั้นรู้ถึงหูป๊าแค่หน้าบ้านก็อาจจะยังไกลเกินไป TOT!

                ในขณะที่ผมกำลังกุมหัวตัวเองราวกับคนใกล้จะคุ้มคลั่งอยู่นั้นเอง เสียงของไอ้เจมส์ก็เรียกความสนใจของผมไปทั้งหมด รีบมองตามสายตามันไปก็พบว่าเป็นไอ้ท็อปนั่นเองที่กำลังเดินมาจากไกลๆ

                “เอ่อไอ้เชี่ยย้ง ผัวเก่ามึงมาหาโน่น”

                “สัด! ผัวเก่าพ่อมมึงดิ!” ไม่ลืมเอื้อมไปโบกหัวคนพูดทีนึงโทษฐานพูดไม่เข้าหู ไอ้เจมส์เอาไอแพดที่ถืออยู่ขึ้นมาการ์ดไว้ก่อนจะรีบสวนกลับอย่างเร็ว

                “เมียเก่าพ่อกูเป็นผู้หญิง นั่นหมายความว่าพ่อกูไม่เคยมีผัว สัด! ลามปามชิบหายไอ้เกย์ย้ง”

                “ต่อยกันป่ะไอ้เชี่ยเจมส์ TOT!” ไอ้ท็อปมายืนคอยอยู่แล้ว แต่ผมยังทะเลาะกับไอ้เชี่ยเจมส์ไม่เสร็จเลย ใช้คำนำหน้าชื่อกูได้เหี้ยมากก TOT!

                “มึงคิดว่ากร่างแล้วจะทำให้ดูแมนขึ้นใช่มะ คิดผิด! วะฮะฮ่า”

                “สัด! ฝากไว้ก่อนนะมึง -_-+” ผมชี้หน้ามันพร้อมคาดโทษ ก่อนจะเดินออกมาโดยมีเสียงโห่แซวแห่งชัยชนะของพวกมันดังตามหลังมาถึงจุดที่ไอ้ท็อปยืนรออยู่

                “ว่าไงมึง?” ผมถามขึ้นมาทันทีที่เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ามัน ดูเหมือนมันจะได้ยินบทสนทนาระหว่างผมกับไอ้เจมส์เมื่อกี้เลยทำให้ยังหัวเราะไม่เสร็จ ก่อนจะตอบได้อย่างกวนตีนสัดๆ

                “ไม่มีไรอ่ะ”

                “งั้นกูไปนะ -_-?” พอพูดขึ้นมาแบบนั้นมันก็รีบโพล่งขึ้นมาทันที ผมเอี้ยวตัวหันกลับมาทางมันอีกครั้ง ไอ้ท็อปเริ่มยิ้มเผล่ๆ ให้

                “หาเงินได้ครบยัง!?”

                “ก็ใกล้แล้วอ่ะ”

                “ขาดอีกเท่าไหร่? เอาของกูไปก่อนได้นะ”

                “ไม่เป็นไรๆ พวกเพื่อนๆ กำลังช่วยหาอยู่” ผมรีบยกมือขึ้นมาปฏิเสธเพราะไอ้ท็อปกำลังจะล้วงกระเป๋าตังค์ออกมาแล้ว คิดไวทำไวจริงๆ -_-;

                “เอาไปจ่ายให้จบๆ ไป หาได้แล้วค่อยเอามาคืนกูก็ได้” มันมองหน้าผมเหมือนรอให้ตัดสินใจ ผมยังคงยืนยันคำเดิมพร้อมกับยิ้มบางๆ ให้มันเพื่อย้ำว่าไม่เป็นไรจริงๆ

                “ไม่ต้องๆ จริงๆ ใกล้จะครบแล้วล่ะมึง ไงก็ขอบใจมาก”

                มันเลิกคิ้วแล้วพยักหน้าเข้าใจโดยไม่มีคำพูดใดๆ ต่อ ผมเองก็หมดคำพูดตั้งแต่เห็นว่ารอยยิ้มของมันได้กลับมาเสียที รอยยิ้มที่ทำให้ไอ้ท็อปดูเป็นไอ้ท็อปที่ผมเคยรู้จักจริงๆ ก็ทำได้แต่ยิ้มตอบกลับไปแบบแห้งๆ นั่นล่ะครับ ไม่รู้จะพูดอะไรดี อาจเพราะไม่ได้เจอ ไม่ได้คุยกันนาน ก็เลยนึกหาเรื่องที่จะคุยไม่ได้ แต่ผมก็ยังคงรอให้มันเป็นคนพูดขึ้นมาก่อน เพราะดูเหมือนมันมีอะไรอยากจะพูดตั้งแต่เดินเข้ามาหาแล้ว คงไม่น่าจะแค่เรื่องเงินห้าหมื่นนั่นอย่างเดียว เพราะยังไงมันก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าผมต้องปฏิเสธความช่วยเหลือมันแน่

                และก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ

                “เออย้ง นนะนาอ่ะ จำได้ป่ะ? เค้ากลับมาแล้วอ่ะ แล้วเค้าก็ให้กูมาชวนมึงไปเที่ยวด้วยกันเย็นนี้ มึงพอจะว่างมั้ย?” แน่นอน ผมต้องจำเธอได้อยู่แล้ว มีไม่กี่คนนักหรอกที่ถามว่าโตขึ้นผมอยากทำงานอะไร ทั้งที่ป๊ากับม๊าเองยังไม่เคยถามเลยด้วยซ้ำ และผมก็ยังไม่รู้ความต้องการตัวเองเลยด้วย -_-;

                “วันนี้เลยอ่อ? คงไม่ได้ว่ะ ไม่มีตังค์เลย มึงก็รู้ ช่วงนี้แบบโคตรวุ่นวายเลย” ผมบอกออกไปตามตรง

                ไม่รู้ว่ามันจะคิดว่าผมพยายามจะหลบหน้ามันอีกหรือเปล่า ทั้งที่ความจริงผมเองก็อยากมีเวลาปรับความเข้าใจกับมันเรื่องไอ้เชใจจะขาด แต่เวลานี้คงไม่เหมาะที่จะไปเดินเที่ยวเล่น หรือปรับความเข้าใจให้ใครเค้าได้ เพราะลำพังแค่ปัญหาของตัวเองก็ยังเอาไม่รอดอยู่เลย T-T

                “กูต้องเลี้ยงอยู่แล้ว”

                “ไม่ดีกว่า ติดเรียนอินลิงกัวด้วยอ่ะวันนี้”

                “หลังมึงเรียนเสร็จก็ได้ นัดไว้เวลานั้นพอดี นะนาเค้าอยากเจอมึงจริงๆ”

                ใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่งผมก็พยักหน้าตอบตกลงมันไปทั้งที่ก็ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก ในใจก็ยังนึกแปลกใจว่านะนาจะอยากเจอผมไปทำไม คงไม่ใช่ให้ผมไปเป็นเพื่อนเลือกเสื้อผ้าผู้หญิงอีกหรอกนะ -_-; แต่ยังไงก็เถอะวันนี้หลังเลิกเรียนก็ไม่ได้มีนัดกับใครอยู่แล้ว คงไม่เสียหายอะไรมั้ง

                “กลับดึกมากไม่ได้นะ” ผมบอก

                “งั้นเลิกเรียนพิเศษกูโทรหาได้มั้ย?”

                “เออๆ โทรมาละกัน”

                ไอ้ท็อปยิ้มให้ผมบางๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปทางที่ไอ้มืดยืนเท้าเสาอาคารรออยู่ จนตอนที่ไอ้ท็อปเดินหันหลังกลับไปแล้ว เป็นสายตาของไอ้มืดแทนที่จับจ้องมาทางผมด้วยแววตาที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ผมมองท่าทีของมันอย่างไม่เข้าใจ ผมกับเพลงจบกันไปแล้ว มันน่าจะเป็นคนที่ได้รับผลประโยชน์จากเรื่องนี้มากที่สุด แต่แววตานั้นกลับดูเหมือนไม่ค่อยพอใจนัก อะไรกันวะ?

                คิดได้แบบนั้นก็พยายามละเอาความสงสัยมากมายเหล่านั้นออกไปจากความคิด หมุนตัวกลับไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ อย่างเดิม แต่ก็ไม่เหมือนเดิมเท่าไหร่ตรงที่ไอ้เชกับไอ้เมสันที่หายหัวไปนานกลับมาแล้ว และคงกลับมานานพอที่จะเห็นผมกับไอ้ท็อปยืนคุยกันเมื่อนาทีก่อน

                ผมนั่งลงข้างๆ ไอ้เช แทบไม่ต้องเดาว่าประโยคคำถามแรกของมันคืออะไรและผมจะตอบว่ายังไง

                “มีอะไรกัน?”

                “เปล่าอ่ะ”

                “มี-อะ-ไร-กัน?” ไอ้เชทวนคำถามของตัวเองอีกครั้งอย่างเสียงดังฟังชัด จับน้ำเสียงได้ว่าคงไม่พอใจเท่าไหร่นัก พวกเพื่อนๆ ผมเงียบกริบเพราะกลัวในท่าทีของมัน ผมเลยได้แต่ตอบแบบขอไปที ไม่ได้ตั้งใจจะโกหกมันนะครับ แต่แค่อยากให้มันสบายใจเลยเลือกที่จะไม่พูดทั้งหมด

                “มันมาถามเรื่องเงิน แล้วก็ถามว่าจะให้ช่วยอะไรมั้ย”

                “แล้วมึงตอบมันไปว่ายังไง” นี่แม่งหึงหรือยังไงวะ -*- ถ้าถามละเอียดยิบแบบนี้ทีหลังกูจะเชิญไปนั่งฟังด้วยเลยดีมั้ย -_-;

                “กก็บอกว่าได้ใกล้ครบแล้ว พวกมึงช่วยกันอยู่ –O- เป็นไรวะเช แค่คุยกัน มึงไม่อยากคืนดีกับมันรึไง กูเองก็พยายามจะช่วยพวกมึงอยู่ มึงจะระแวงทำเชี่ยไร” ผมบ่นออกไปอย่างที่คิด ไอ้เรีบชทำเป็นเบือนหน้าหนีจนผมต้องดึงหูแม่งให้หันมาตั้งใจฟังใกล้ๆ

                “โอ้ย เจ็บ!! เจ็บ!!!! TOT

                “กูกับไอ้ท็อปไม่ได้มีอะไรกัน ได้-ยิน-ยัง?” ผมเน้นคำพูดนั้นกรอกใส่หูมันอย่างเต็มเสียง ไอ้เชพยายามดันตัวเองออกอย่างสุดชีวิต

                “เชี่ย!!! ได้ยินแล้ว!!! กูเจ็บนะ!! เล่นห่าไรเนี้ย TOT!!

                “เสือกกวนตีนกูก่อนทำไม”

                “เออ มึงอ่ะคิดมากไปไอ้เช มึงเล่นแจกไอ้ย้งมันทุกวันละดอกสองดอกแบบนี้ ไปไหนไม่รอดแล่ววว” ไอ้เมสันพูดขึ้นก่อนจะยัดขนมปังใส่ปากต่อไปแบบไม่คิดอะไร แต่ผมที่แทบจะขึ้นไปขี่คอมันได้อยู่แล้ว แม่ง! จะมีสักวันไหมที่แม่งจะไม่ปากหมา -*-

                “เดะมึงโดนไอ้เชี่ยสัน!

                “อย่านะ! ฮึ! อย่าแม้แต่จะคิด! กูไม่โพสเรื่องรอยดูดใหม่บนคอมึงเพราะสงสารที่เห็นแม่งตกอยู่ในวิกฤตจากยัยแฟนเก่าอสรพิษ อย่าทำให้สำนึกดีที่มีอยู่น้อยนิดของกูสลายหายไปนิสัยชอบใช้ความรุนแรงกับเพื่อนของมึงนะไอ้เชี่ยย้ง” ไอ้เมสันพูดจบพวกที่เหลือก็หัวเราะชอบใจเป็นบ้าเป็นหลังที่ได้เห็นผมหน้าซีดเผือดเป็นฉากๆ ไปกับคำพูดนั้น ทุกคนแม่งยังรักกูกันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเลยจริงๆ TTOTT;

                “ไม่เถียงต่ออ่ะ?” ไอ้เชหันมาเสี้ยม ผมได้แต่ถลึงตาใส่มันแล้วทำตาขวาง เพียงเท่านั้นแม่งก็ระเบิดหัวเราะออกมาดังยิ่งกว่าเดิม

                “ฟินาเล่ชิบหายอ่ะ! เห็นไอ้สองตัวนี้งอนกันกูนึกว่ากำลังดูซีรีส์เกาหลี ห่าเอ้ย! น่าร้ากกอ้ะ!!!” ทุกคนทำหน้าสงบนิ่งแล้วหันไปมองไอ้ไทม์เป็นตาเดียวอย่างพร้อมเพรียงกัน ด้วยความที่ไม่อยากเชื่อว่าเป็นมัน ไม่ได้ดูน่ารัก แถมฟีลอย่างตุ๊ด –O-; ไอ้ไทม์มองพวกผมอย่างไม่เข้าใจก่อนจะถาม “เยอะไปเหรอ?”

                “ไปมากกก!!!!








To be continued.

17.02.2012 [100%]

ครบ 100% แล้วววว! กว่าจะแอบหมอกับพยาบาลมาปั่นได้ ฟักต้องคำนวนระยะปลอดภัยไว้ตลอดเวลาเลย TOT! (ดื้อโคตรๆ 555555) คือจริงๆ แล้วควรจะได้ออกจากโรง'บาลตั้งแต่เมื่อวาน แต่หมอก็ไม่ให้ออก วันนี้น่าจะได้ออกแน่ แต่ต้องรอหมอขึ้นมาตรวจอีกทีก่อน T-T

ตอนนี้ฟักไม่มีอะไรจะอัพเดทมาก อยากบอกว่าหิวข้าวเหลือเกินน โฮกกก TOT!!

ps.เปิดให้จองรวมเล่มแล้วนะครับ สำหรับใครสนใจเชิญที่
ลิงค์นี้ นะคร้าบ คงมีโอกาสได้พิมพ์แค่รอบเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้นสำหรับคนที่อยากได้ เช ย้ง ท็อป ในรูปแบบหนังสือไปนอนกอดฟักก็ไม่อยากให้พลาดกันนะ จุ้บ :D


15.02.2012

ชื่อตอน... (ขำตัวเอง) คือไม่รู้จะตั้งชื่อว่าอะไรดี อิเชดูหื่นกามไปเลย 55555555
มา Happy Valentine's Day ย้อนหลังหนึ่งวันครับทุกคน ช่วงนี้ขออัพเป็น % ไปจนกว่าฟักจะหายป่วยนะครับ
เพราะตอนนี้ฟักโดนแอดมิดอยู่ในโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว เซอร์ไพร้มาก 555555
สายน้ำเกลือทำให้พิมพ์ได้ไม่สะดวก ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคร้าบหากอัพช้าไปบ้าง TOT;
เจอกันอีก 30% หลังค้าบ ขอบคุณมากๆ สำหรับทุกคอมเมนท์ในวาเลนไทน์ <3


เช่นเดิม อัพเดทการอัพ และพูดคุยกันได้ที่เพจนะครับทุกคน
http://www.facebook.com/whatdafug

ขอบคุณสำหรับแฟนอาร์ตของคุณ Number96 ด้วยค้าบบ
น่ารักมากกกกกกก >O<!! มีเจ้าทานตะวันด้วย ยกมาทั้งสวนเลยทีเดียว /โค้งตัวอย่างสวยงาม/
เป็นแฟนอาร์ตที่สามของคุณ Number96 แล้วล่ะ รักกันจริงมากเลย *กอดดด*


ดูแฟนอาร์ตทั้งหมดที่นี่ครับ
http://my.dek-d.com/whatdafug/gallery/showflash.php?folder=102931315

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

4,263 ความคิดเห็น

  1. #4178 GGINTONIC. (@fonzfonzjung) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 21:27
    มืดนิน่ากลัวอ่ะ
    #4178
    0
  2. #4155 นักอ่านไม่เงา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 18:42
    แก๊งนี้ฮามากจริงๆ แต่ละคนสร้างรอยยิ้มให้ได้ตลอด

    #4155
    0
  3. วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 21:56
    ท็อปแกจะไม่ทำอะไรใช่ไหมไม่มีแผนใช่ไหม
    T_________T; 
    #4122
    0
  4. #3977 dsjwks (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 19:35
    เพื่อนย้งแต่ล่ะตัว ชอบอ่ะ 555 เชยิ่งนับวันยิ่งน่ารักน่ะแก ท็อปหวังว่าจะไม่เกิดเรื่องนา
    #3977
    0
  5. #3807 NLJ (@chanonowww) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 16:11
    ชอบอีมืดอย่างประหลาดดโดนมากไรมากอยากให้หักมุมอีย้งได้กับอีมืดแทน อิ๊___อิ๊ #เลือดกลบปากแล้ว อีย้งนี่คนดีศรีโลกาสะท้านฟ้าระบือไกลจริงๆ-*-ทอปจัดไปเลยเกรงใจนักก็หาข้อแลกเปลี่ยนดีๆสิB)......... ปล.ชอบเรียกอีมันน่ารว้วกดี กุกุ อีไทม์..... ขัดอารมณ์ที่ผุดด- -/
    #3807
    0
  6. #3796 natanong (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 19:54
    สนุกี ติดตามไปๆ
    #3796
    0
  7. #3195 Qusezz (@ases123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มีนาคม 2555 / 00:45
    ฮา ไทม์งงมันเยอะหรอ?? ^0^
    เมสันนี่ได้ใจจริงจริง ฮ่าฮ่าฮ่า
    #3195
    0
  8. #3194 ิฺB2st (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 23:31
    มืด อไรยังไง

    อยากรู้แร้วนะะะ
    #3194
    0
  9. #3193 GUITA (@cherinming) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 12:33
    เก้าไม่ค่อยออกเลยอะ
    อยากให้มีเอนซี3พีเชท๊อปย้งอะ
    #3193
    0
  10. #3192 FAH (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 มีนาคม 2555 / 20:44
    อยากรู้เรื่องมืดอะตอนนี้ .

    ย้งน่ารักมากมากมากมาก !
    #3192
    0
  11. #3191 G-BANG (@g-lots) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 19:57
     กรี๊สสสสส ! เชย้ง ทำให้ฟิคมดขึ้น -.,- 555555
    อ๊าาา สู้ๆเรื่องเงินนะแจ้ะ XD
    #3191
    0
  12. #3190 patchakitty (@patchakitty) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 04:14
    เชย้ง น่าร้ากกกก หวานเกิ๊นนนน
    แต่ยังไงเค้าก้ยังรักท็อปที่สุดนะ *จุ๊บ*
    #3190
    0
  13. #3189 KIMIISSUE (@kimiwaangel) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:57
    หื่นเบาๆ...

    ชั้นเห็นภาพอะไรก็ไม่รู้เต็มมโนไปหมด โอเอ็มจี

    เห้อออ ดูก็รู้ว่าท็อปยังหวังอะไรอยู่ 

    เลิกหวังได้แร้ววววววววววว เจ็บไม่พอหรอคะ

    แต่ตอนนี้ไม่มีดราม่านะ (เจ๊ชอบดราม่า)

    เลิศศศศศศศศ
    #3189
    0
  14. #3188 ...NDG_PT... (@paytai123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:20
    เช น่ารักได้อีก !!!!!!
    #3188
    0
  15. #3187 Gumjohn (@gumjohnn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:02
    -เหอะๆๆๆ ย้ง รุนแรงกับ เช ไปไม๊ ^^* สงสาร เช อ่ะคงเจ็บน่าดู
    -หวานกันเกินไปแร้วคู่นี้....(อิดฉาๆ) แหะๆ
    -ย้ง รีบหาเงิน ห้าหมื่น ไห้ครบไวไวน้ะ
    -ได้ยินชื่อ ท็อป ทีไร ไจหวั่นไหวทุกที >w<"
    -รักท็อปที่สู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #3187
    0
  16. #3186 แกงส้ม (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:40
    เรื่องคงมีอีกเยอะอ่ะ
    #3186
    0
  17. #3185 Onelove~129 (@loginsuper) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:22
     มืดมีเบื้องหลังอะไรรึป่าวเนี่ย
    แต่เชย้งน่ารักอ๊าาาาาาาาาาาาา ><
    #3185
    0
  18. #3184 BBs (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:04
    เชน่ารักอะ ><

    มืดมันแอบชอบท็อปหรือเปล่าเนี๊ยะ? 555
    #3184
    0
  19. #3183 YEKAM (@alg-makam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:31
    แอบมีหึงด้วย
    น่ารักอ่ะ >< เชย้ง
    หลังรักเลย xoxo
    #3183
    0
  20. #3182 junnii (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:34
    เชกับย้งยี้น่ารักมากกกกก
    #3182
    0
  21. #3181 31824 (@31824) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:05
    หึงๆๆๆๆ555
    #3181
    0
  22. #3180 somtimm (@somsinable) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:10
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกอ้ะ !!!
    #3180
    0
  23. #3179 เซจู (@perie) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:00
    55555+
    น่ารักอ่ะ
    มีหึงด้วย อิอิ
    #3179
    0
  24. #3178 md-smile (@mdk-13) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:42
     แอบหึง บ้างอะไรบ้าง >_<
    แต่หึงน่ารักน่ะย้งงง ง
    คึคึ!!
    >[]<
    #3178
    0
  25. #3177 คิมอุค'๑๑ (@feemmy14) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:10
     เชแอบหึงเบาเบาหรือตัว ๕๕๕๕๕ :D
    #3177
    0