ต่างโลกมันจะแน่แค่ไหนกัน

ตอนที่ 2 : ช่วยชีวิตเตรียมเข้าเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 พ.ย. 60

          ผมเดินภายในต่างมาได้สักพักหลังจากถูกส่งมาต่างโลกผมไม่ค่อยคิดไรมากถ้าเจอศัตรูก็พร้อมจะสู้เดินมาเลื่อยๆจนในที่สุดเห็นแม่น้ำผมตัดสินใจเดินตามแม่น้ำไปเพื่อจะเจอต้นน้ำแล้วมีคนอาศัยอยู่บริเวณนั้นและระหว่างเดินได้ยินเสียงพุ้งไม้ขยับไปมา

แซ่ก แซ่ก แซ่ก

ใครผมตะโกนถามไปก็ไม่หวังจะรู้เรื่องหรืออะไรหรอกถามไปก่อนแต่สิ่งที่ตอบกลับมาเป็นหมาป่าประมาณ 5 ตัว ที่ตัวมันมีไฟกำลังลุกท่วมตัวผมไม่ได้ตกใจอะไรเพราะยังไงก็ต่างโลกผมเตรียมท่าจะใช้เวทย์หมาป่าก็พร้อมจะพุ่งเข้าหาผมแต่ผมเร็วกว่าผากางมือพร้อมพูดชื่อเวทย์ออกไป

ไอซ์เอจพร้อมกลับความเย็นบริเวณรอบๆเริ่มแข็งตัวจนเริ่มรามไปยังหมาป่าพอหมาป่ารู้ตัวเหมื่อนมีอันตรายมันพยายามจะหลบหนีแต่ไม่สำเร็จเวทย์ผมไวกว่าจนหมาป่าจากไฟลุกท่วมตัวโดนน้ำแข็งผมแช่แข็งทั้งหมดไปผมทำการเตะรูปปั้นน้ำแข็งหมาป่าจนแตกละเอียดแล้วมี คริสตัลตกลงมา หยิบมันขั้นมาพร้อมจับโยนเข้ามิติส่วนตัวแล้วเดินทางต่อ ผมเดินในป่าอยู่ประมาณ 2 วัน เดินไปเจอสัตว์อะไรแปลกมากมาย

ผมทำการฆ่ามาทั้งหมดที่เข้ามารุกล้ำผมแต่ดูเหมือนตอนแรกผมไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกตอนฆ่าเพราะถ้าฆ่ามันจนร่างกายมันเสียหายหนักร่างกายของสัตว์จะหายพร้อมคริสตัลตกมาแต่ถ้าร่างกายไม่ได้เสียหายอะไรมากนักจะตายไปเฉยเนื้อกับหนังยังจะใช้ประโยชน์ได้ผมเลยเก็บสะให้หมดเข้าวันที่ 3 ดูเหมือนจะเจออะไรบางอย่าง

ระหว่างเดินได้ยินเสียงต่อสู้ผมเลยมุ่งไปยังต้นเสียงสิ่งที่เห็นชายวัยกลางสองคนแต่ตัวเหมือนชาวบ้านธรรมดาถือ คาด กับ จอบ ถืออยู่พร้อมกับเด็กกำลังเผชิญหน้ากลับหมีที่ตัวมันมีสายฟ้าปรากฏออกมาผมคิดอยู่สักพักพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงไปปรากฏตรงหน้าหมีพอมาปรากกฏตัวอย่างกระทันหันทำให้ชาวบ้านทั้ง 3 คน ตกใจ

ไม่เป็นไรครับเดียวผมช่วยเองผมตอบไป

วอเตอร์ สเปรียร์ พอผมพูดจบมีหอกน้ำประมาณ 10 อันปรากฏบนอากาศพร้อมพุ่งไปหวังจะแทงร่างหมีหมีสามารถเอียงหลบหอกน้ำได้ประมาณ 3 อันหลังจากนั้นโดนแทงไปตามตัวจนสาหัศแก่ความตายพอจัดการหมีเสร็จคริสตัลตกลงมาผมเลยเดินไปหยิบมันมายื่นให้ชาวบ้านที่กำลังงงกับเหตุการ์ณที่เกิดขึ้น

อ่ะนี้ครับผมยื่นคริสตัลให้ชาวบ้านพอชาวบ้านเห็นก็ปฏิเสธทันที

ผมรับไวไม่ได้หรอกครับนี้คุณเป็นคนจัดการแถมยังมาช่วยพวกผมอีกคงรับไวไม่ได้หรอกครับ

งั้นหรอครับงั้นเอาเป็นค่าข้อมูลก็แล้วกันพอไปเมืองหรือหมู่บ้านใกล้ๆได้ไหมครับ

ได้เลยครับแต่แค่นี้จะดีแล้วหรอครับแค่พาไปเพราะคริสตัลนี้ระดับสูงเลยนะครับ

ผมทำหน้างงระดับสูงอะไรหรือว่าสัตว์พวกนี้มีระดับผมเลยถามต่อ

สัตว์พวกนี้มีระดับหรอครับ

มีสิครับงั้นเดียวพอถึงหมู่บ้านเดียวค่อยคุยกันก็แล้วกัน

ผมก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรเดินตามชาวบ้านทั้ง 2 ไป แต่ดูเหมือนเด็กจะมองผมนี้ตาเป็นประกายผมก็ไม่สงสัยอะไรคงชื่นชมคนเข็งเก่งล่ะมั้ง

เดินไประหว่างทางมีการพูดคุยผมถามเกี่ยวกับข้อมูลเกี่ยวกับโลกใบนี้ต่างๆมากมาย

พอผมถามดูเหมือนพวกชาวบ้านจะงงเพราะเรื่องที่ผมถามจะเกี่ยวกับเรื่องทั่วไปที่ใครๆเขาก็รู้กันแต่เข้าไม่ได้ถามไรต่อยังไงเขาก็ตอบที่ผมถามผมก็พอจะได้ข้อมูลพื้นฐานโลกใบนี้แล้วล่ะ

มีอยู่ 3 ทวีป

1 ทวีปอลันเซียมีอณาจักรอยู่ 3 อณาจักร

2 ทวีปยูเรเมีย มีอยู่ 2 อณาจักร

3 ทวีปปีศาจมีอยู่ 1อณาจักร

แล้วเรื่องค่าเงินต่างๆ

เงินใช้เหมือนกันทั่วทั้ง 2 ทวีปยกเว้นปีศาจใช้ หน่วยยูนิตค่าเดียว

ส่วยเรื่องสัตว์อสูรจะเรียกเฉพาะสัตว์ที่มีเวทย์มนต์ภายในตัว

เดินมาในที่สุดก็ออกจากป่าสิ่งที่เห็นหมู่บ้านขนาดกลางมีบ้านอยู่ประมาณ 30 หลังคาเรือนบ้านแต่ล่ะหลังจะทำจากไม้ผสมกลับปืนออกแนวยุคกลาง

ถึงแล้วครับหมู่บ้านของเราจะอาบน้ำก่อนไหมครับชาวบ้านไวกลางคนที่ผมช่วยไวถาม ดีเหมือนกันเนื้อตัวสกปรกมอมแมมสุดใบหน้าเต็มไปด้วยคราบสกปรกดำๆพร้อมเสื้อผ้าฉีกขาดเป็นรูจากการต่อสู้ผมเลยพยักหน้าตอบ ชาวบ้านพาผมเดินเข้าไปในหมู่บ้านชาวบ้านรอบๆที่เดินยืนก็หยุดมาดูผมเพราะแปลกน่ะสิยังกับขอทานผมก็ไม่ได้สนใจอะไรในที่สุดก็เดินมาถึงบ้านของชาวบ้านที่ช่วยไวก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านเด็กหนุ่มก็ถามผม

พี่ครับจะเอาหนังสือไปอ่านไหม

มีหรอเอามาสิเดียวพี่ไปหาแล้วกันบ้านอยู่ไหนล่ะว่าแต่ชื่ออะไรล่ะหืม

ซิกครับเด็กชายชี้ไปบ้านตรงกันข้ามจากบ้านชายวัยกลางคน

งั้นเจอกันซิกเดียวไปหาขอพี่อาบน้ำก่อน

พอพูดจบเด็กน้อยวิ่งไปในบ้านทันทีผมเลยหันกลับมาคุยกลับชายไวกลางคนเหมือนเดิม

เออว่าแต่ลุงให้ผมเข้าไปมันจะดีไง

โถ่พ่อหนุ่มเอ้ยแค่นี้ถือว่าน้อยไปด้วยซ่ำที่ช่วยชีวิตไวมาเข้ามาไม่ต้องเกรงใจเดียวให้ชิมอาหารฝีมือเมียลุงฮ่าๆ

อ่ะครับงั้นผมขออาบน้ำก่อนนะครับผมบอกลุงพร้อมลงบอกพิกัดไปห้องน้ำทันที่ผมทำการอาบน้ำล้างสิ่งสกปรกตามตัวใบหน้าจนเสร็จพอเห็นเสื้อผ้า

เหอะจะใส่ดีไหมเนี้ยผมเลยตัดสินใจตะโกนถามลุง

ลุงมีเสื้อผ้าเก่าๆบางไหมผมของสักชุดสิพอตะโกนไปไม่มีการตอบรับสักพักมีเสียงเคาะประตูห้องน้ำดังผมเลยตัดสินใจเปิดประตูออกไปโดยไม่ระวังอะไรพอเปิดไปเท่านั้นแหละผมเขิลหน้าแดงเลยพร้อมกลับปิดประตูห้องน้ำกลับทันที่พพร้อมกลับเสียงหญิงไวกลางคน

ดีจริงๆนะคนหนุ่มเนี้ยงั้นเดียวป้าเอาเสื้อผ้าวางไวน่าประตูนะพอแต่งเสร็จออกมากินข้าวด้วย

ครับผมตอบไปอย่างเสียงเบาเปิดประตูเห็นเสื้อผ้าธรรมดาชุดหนึ่งผมทำการใส่เรียบร้อยจัดทรงผมเล็กน้อยแล้วออกมานอกห้องน้ำเดินไปยังที่กินข้าวพอเดินมาเห็นชายคนเดิมนั่งอยู่ที่โต๊ะพร้อมกับหญิงที่เห็นหน้าประตู

ไงเจอแล้วสินะนี้ภรรยาข้า

สวัสดีครับ

งั้นมากินข้าวกันถึงแม้มันจะเป็นกับข้าวธรรมาหวังว่าจะกินได้

ได้สิครับดีด้วยซ่ำเพราะตอนอยู่ในป่ากินแต่เนื้อสัตว์เวทย์ย่างด้วยเวทย์ไฟธรรมดาแล้วผลไม้

พอกินไปกินไปผมเลยถาม

มีวิธีไปเมืองไหมครับ

มีสิเดียวพรุ้งนี้รถม้าจากเมืองก็จะเข้ามาในหมู่บ้านก็ขอเขาไปดูเอา

ขอบคุณครับ

หลังจากนั้นกินข้าวเสร็จผมแวะไปหา ซิก ที่อยู่บ้านตรงข้ามพอเดินไปเคาะประตู

ซิกพี่มาแล้วพอพูดจบผ่านไปไม่ถึงหน้าทีพร้อมกับร่างเด็กน้อยเปิดประตู

เข้ามาก่อนสิครับผมเดินตามไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาต้อนรับพร้อมก้มหัวให้

ขอบคุณมากๆเลยนะค่ะที่ช่วยลูกของฉันไวพระคุณนี้จะทดแทนให้ค่ะบอกมาเลยอยากได้อะไร

เห็นซิกบอกมีหนังสือผมขออ่านได้ไหมครับแค่นี้ก็พอแล้วล่ะ

แค่นี้จริงๆหรอค่ะ

ครับแค่นี้แหละผมแค่อยากอ่านหนังสือแค่นั้นแหละ

ได้ค่ะนั่งรอสักครู่เดียวไปเอามาให้ค่ะ

ระหว่างที่นั่งรอดูเหมือน ซิก จะชอบเวทย์มนต์ผมเลยเสกบอลธาตุออกมาพร้อมโยนเล่นกับซิกรอหนังสือผ่านไป 5 นาทีกว่าแม่ซิกเดินมาพร้อมหนังสือ 3 เล่มผมรับไวแล้วจากลาพร้อมออกขากบ้านซิกเปิดมิติส่วนตัวเข้าไปรุ่งเช้ามาผมอ่านหนังสือเสร็จจะเกี่ยวกับพวกสัตว์เวทย์หรือปีศาจหรือเกี่ยวกับขั้นพลังเวทย์ผมเดินออกมาจากมิติเดินเข้าไปในบ้านของลุงที่ช่วยไวพอลุงเห็น

ไงไอหนุ่มเมื่อคืนไปไหนมา

อ่อผมกางเต็นท์นอนน่ะครับว่าแต่รถม้ามาตอนไหนล่ะครับ

จะมาแล้วล่ะอีกไม่ถึงชั่วโมง

ขอบคุณครับผมพูดจบพร้อมยื่นคริสตัลสัตว์เวทย์ ระดับสูงให้ 2 ก้อนพอลุงกับภรรยาเห็นถึงกับแข็งค้างเลยผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะมีเหลืออกีตั้ง 10 กว่าก้อนที่ฆ่าได้ตอนอยู่คนเดียว

เอ่อไอหนุ่มเอ็งรู้ไหมที่จะให้เนี้ยมันมีค่าขนาดไหน

คริสตัลระดับสูงไงทำไมหรอครับ

รู้แล้วว่ามันระดับสูงแต่รู้ราคามันไหมชื้อบ้านขนาดกลางได้หลัง 1 เลยนะ

อ่อไม่เป็นไรหรอกครับไงก็รับไวเหอะครับถ้าไม่รับผมรู้สึกยังไงไม่รู้รับไวเหอะครับ

เหอะก็ได้ไอหนุ่มขอบคุณมาก

ไม่เป็นไรครับเรื่องเล็กน้อย

ผมเดินออกจากบ้านของลุงเดินมากลางหมู่บ้านก็เป็นจุดสนใจทันที่เพราะหน้าตาระดับหล่อโครตจากพรของพระเจ้าถึงจะแต่งตัวธรรมดาก็ไม่ได้ลดรัศมีความหล่อผมเลย

ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรรอไปรถม้าวิ่งมาจอดกลางหมู่บ้ายผมเลยเดินไปคุย

ไม่ทราบว่าจะเข้าเมืองใช้ไหมครับ

ใช่ถ้าจะไปจ่ายเงินมา

ผมไม่มีเงินหรอกครับ

พอชายขับรถม้าได้ยินก็หงุดหงิดเล็กน้อยพร้อมตะคอกเสียงใส่

ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องมาขวางถ้า

งั้นใช้นี้ได้ป่ะครับผมยื่นคริสตัลระดับต้น 2 ก้อนไปให้ถึงไม่รู้ราคามันก็เหอะแต่ขนาดระดับสูงยังได้บ้านหลังหนึ่งระดับต้นก็น่าจะมากพอล่ะน่า

พอคนขับเห็นก็ตาลุกวาวพร้อมยื่นมือมารับทันที่พร้อมพูดตะกุกตะกัก

ช เชิญ เลยครับ

งั้นผมขอลาคนสักแปป

ได้เลยครับผมรอได้

ผมตัดสินใจเดินมาลาซิก

ตึ่งๆเสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับประตูเปิดออกแม่ซิกยื่นอยู่ผมยื่นคริสตัลระดับสูงไปให้ 5 ก้อน

นี้ครับผมเห็น ซิก สนใจเวทย์มนต์เอานี้ไวเป็นค่าเรียนแล้วกันครับ

พอแม่ซิกได้ยินถึงน้ำตาไหลอาบน้ำเพราะเจาลูกว่าลูกเขาสนใจเวทย์แต่ไม่มีเงินให้ไปเรียนเพราะค่าเข้าโรงเรียนสอนแพงเขาเบยไม่สามารถให้ซิกไปเรียนได้

ขอบคุณมากๆเลยค่ะบุญคุณนี้จะไม่มีทางลืมเลยค่ะเธอพูดพร้อมกับร้องไห้

ไม่เป็นไรหรอกครับฝากบอกลาซิกด้วยล่ะกันครับผมไปล่ะ

ค่ะจะบอกให้ค่ะ

ผมเดินออกมามุ่งไปรถม้าพร้อมกับมุ่งหน้าไปเมือง

 

 

 

 

 

 

 

2 ความคิดเห็น