Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 9 : Chapter 7 :: อย่างผมต้องผู้หญิงเท่านั้น >>> โจ ยองมิน >>>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chatper : 7

                  ผม โจ ยองมินผมมาอยู่บ้างหลังนี้ในฐานะผู้ขออาศัย[ตลอดไป] เท่านั้น บ้านหลังนี้ผมฝืนใจอยู่นะ ทั้งเล็ก ทั้งเก่าจะว่าไปบ้านหลังนี้ทั้งหลังรวมสนามหน้าบ้าน ยังดูเล็กกว่าห้องน้ำบ้านผมซะอีก ก็ผมไม่มีทางเลือกนี่! น้องชายของผม โจ กวังมิน ก็ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน ส่วนไอ้คิมดงฮยอนแฟนน้องผม มันก็หว่านเสน่ห์ไปทั่ว ไม่ว่าจะชาย หรือ หญิง เดี่ยวคนโน้น เดี่ยวคนนี้ โธ่!! ไอ้คนเสน่ห์แรง ความซวยเลยตกมาอยู่ที่ผมคนเดียว จะทำไมนะเหรอ? ก็ความเหมือนที่แตกต่างไง[หน้าตา] ไอ้พวกที่ตามทำร้ายวังมิน มันก็เลยจำผิดจำถูก  บ้างครั้งผมก็โดนพวกมันอัดซะจนน้วม หน้าปูดหน้าบวมเป็นอาทิตย์ และที่ผมหลบไปโน้นที่นี่ที่ ก็เพราะผมไม่อยากให้น้องชายผมเป็นห่วง ผมยอมให้ตัวเองเดือดร้อนดีกว่าที่จะให้คนพวกนั้นไปทำร้ายกวังมิน อะไรที่ผมทำให้กวังมินได้ผมก็จะทำ  ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ผมต้องร่อนเร่พเนจรแบบนี้

 ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...

 "โน มินวู ทำไมไม่รับสายนะ" ผมโทรหา โน มินวูเป็นครั้งที่ร้อยแล้วมั้ง  เขาไปไหนทำไมไม่กลับบ้านมาสักที เสื้อผ้าของผมก็ดองเต็มตะกร้า ไม่รู้ว่าจะรอให้ราขึ้นก่อนหรือไง

 " ตู๊ด....ตู๊ด...ตู๊ด... ตุด ตุด ตุด ตุด" ตัดสายทิ้ง

 "โน มินวู นายกล้าตัดสายฉันเหรอ" ค่อยดูนะกลับมาจะจัดการซะให้เข็ด หึ! ฉันไม่ยอมแพ้นายหรอก ตัดได้ตัดไป ฉันจะโทรจนกว่านายจะรับสาย

 " เลขหมายที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"  ปิดเครื่องหนีกันเลยเหรอ  มันชักจะมากเกินไปแล้วนะ โน มินวู 6 โมงเย็มแล้วยังไม่กลับบ้านอีก ไหนจะต้อง ซักผ้า ถูบ้าน ล้างจาน บรา บรา บรา ทำไมยังไม่กลับมาอีก  ผมทนอยู่บ้านสกปรกแบบนี้ไม่ได้หรอก  เดี๋ยวหนูก็มาทำรังพอดี -[]-!!

  ผมจัดการเก็บกวาดบ้าน แทนโนมินวู ทุกอย่างเสร็จสรรพ บ้านค่อยดูเป็นบ้านขึ้นมาหน่อย แต่ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ  เฮ้ย!อ๋อ...ลืมบอกไป ผมเก็บกวาด ทำความสะอาดเฉพาะส่วนของผม ซักผ้าก็ซักแต่ผ้าของผม  ล้างจานก็ล้างเฉพาะจานที่ผมใช้  ก็ถ้าผมทำทุกอย่างก็มีหวังผมตายพอดี ไม่เอาหรอกผมไม่อยากเสียเปรียบ โนมินวู  ผมจัดการตัวเองเรียบร้อย ต่อไปนี้คงต้องเข้านอน เพราะพรุ่งนี้ผมตั้งใจจะกลับไปเรียน หลังจากที่ลาความเป็นนักเรียนมานาน ส่วนเรื่องการหายตัวไปของผมที่เป็นครึกโครม ไปทั่วเกาหลี  พี่เลี้ยงส่วนตัวของผมจัดการให้เรียบร้อยแล้ว    เฮ้ย! เหนื่อย นอนดีกว่า พรุ่งนี้ผมคงได้กลับไปเป็นนักเรียน ที่สาวๆกรี๊ดกราด อีกครั้ง  หลังจากที่หงอยอยู่กับบ้านมาเป็นอาทิตย์

ก๊อกแกร๊ก  ก๊อกแกร๊ก

 ผมสะดุดเสียงที่ดังมาจากหลังบ้าน  โน มินวู คงกลับมาแล้ว ผมเหลือบตาดูนาฬิกาตอนนี้ก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว กลับดึกเป็นบ้า ชักจะเหลวไหลใหญ่แล้ว

            ก๊อกแกร๊ก ก๊อกแกร๊ก--->ดังขึ้น  ดังขึ้น---> โอ้ย!!จะทำอะไรให้มันเบาๆหน่อยได้มั้ยเนี่ย ผมดึงผ้าห่มมาคลุม

 " โน มินวู เบาๆหน่อยได้มั้ย ฉันนอนอยู่นะ" ผมตะโกนบอกโนมินวู  ความเกรงใจนายมีบ้างมั้ย

 ก๊อกแกร๊ก ก๊อกแกร๊ก ดังไม่หยุด

 " นี่!  โน มินวู ฉันนอนอยู่นายไม่เห็นหรือไง" ผมโมโหแล้วนะ ผมลุกขึ้นจากโซฟา สภาพรอบๆบ้านมืดสนิท อย่าน้อยถ้าเป็นเขาก็น่าจะเปิดไฟซิ มืดขนาดเนี่ยจะมองเห็นได้อย่างไง หรือว่า ...  9[]0! ขโมย... ผมค่อยๆเดินไปหยิบไม่ตียุงที่วางไว้ข้างๆ เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน

 **** ปล. บ้านรังหนูที่นี้มีห้องนอนอยู่ห้องเดี่ยว  ผมเลยต้องระหดระเหินมานอนที่โซฟาแทน รันทดใช่มั้ยล่ะ?

ชีวิตคุณหนูใหญ่ แห่งตระกูลโจทายานนักธุรกิจ หมื่นล้านผมเดินไปตามเสียง ในมือก็ถือไม้ตียุง มันจับไม้ตียุงไว้แน่น

 " พวกแกหยุดนะ" ผมง้างมือสุดเหวี่ยง

 ~~ว่างเปล่า ~~

 เหมี๋ยว เหมี๋ยว ---> แมวข้างบ้านนี่เอง  เฮ้ย!

 จะตี 1 แล้ว โน มิวูยังไม่กลับบ้านอีก จะต้องให้คนอื่นเขาเป็นห่วงไปถึงไหน ยิ่งอ่อนต่อโลกอยู่ด้วย แค่ผมโกหกว่าฟักทองบาดปาก เขายังโวยวายจะพาผมไปโรงพยาบาลให้ได้ แล้วอย่างเนี่ยจะรู้ทันคนได้ไง  ผมตัดสินใจโทรหาเขาอีกที

 "เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"   จะว่าไปตอนนี้ผมเป็นห่วงเขามากกว่าเมื่อกี่สักอีก จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไงล่ะครับ คนอยู่บ้านหลังเดียวกัน ยิ่งติ้งต๊องอยู่ด้วย   ผมเดินออกมาดูหน้าบ้านไม่เห็นทีท่าว่าจะมีใครเดินผ่านมา ฝนก็ทำท่าจะตกแล้วด้วย  ผมยืนรอโน มินวูอยู่หน้าบ้านนานเกือบชั่วโมง ยุงคงดีใจที่ได้กินเลือดจากคนเสน่ห์แรงแบบผม แต่ผมจะตายเพราะยุงซะก่อนไม่ว่า ทำไมผมต้องมาท่างตารอเขาด้วยเนี่ย ออกไปดูซะหน่อยก็ได้  ผมรำคาญความรู้สึกแบบนี้ที่สุด [ เกลียดการรอคอย ] เผื่อตอนนี้ โน มินวูอาจจะกำลังนั่ง แฮกเหล้าอยู่แถวๆนี่ก็ได้ หรือไม่ถ้าไม่ใช้ผมอาจเรียก ปอแต๊กตึ้งมาแทน

 ~~ ซาาาาาาาาาา ~~  ฝนตก

 " โธ่เอ่ย! ฝนก็ดันมาตกอีก" ผมเดินเข้าไปหยิบร่มในบ้าน นายจะซึ้งใจมั้ยเนี่ย? ที่คุณหนูอย่างฉันต้องเดินตากฝนเพื่อไปตามหาคนติ้งต๊อง แบบนายเนี่ย 8[]8!! บรรยากาศตอนตี1 กว่าๆแบบนี้เกินบรรยายจริงๆ ถนนหนทางมืดไปหมด โน มินวู นายจะรู้มั้ยว่ามันอันตรายแค่ไหน? ผมเดินไปเรื่อยๆ สองข้างทางก็ปกติดี ไม่มีทีท่าของการต่อสู้ หรืออุบัติเหตุ

ตรงป้ายรถเมล์---> ป้ายรถเมล์หน้าจะเป็นที่ ที่เขาน่าจะอยู่ที่สุด แต่ก็ไม่เห็นมีใคร

 สวนสาธารณะหมู่บ้าน --->  ยิ่งไปกันใหญ่ โน มินวูนายอยู่ไหนเนี่ย

ฮือ ฮือออออออ  ฮืออออ----> เสียงร้องไห้

-_--!   --_-!  -_--!  หันซ้ายหันขวา รึว่าเสียงนี้ คะ คะ คือ....ผะ ผะ ผะ ผี๋

 "ทำไม ทำไมนายถึงเย็นชากับฉัน ทำไม  เรารักกันไม่ใช่เหรอ" เสียง โน มินวู นี่! ผมเดินตามเสียงที่ได้ยิน ภาพที่ผมเห็น ผู้ชายตัวเล็กๆกำลังนั่งร้องไห้อยู่กลางสายฝน ผมเห็นแล้วมันทำให้ผมเศร้า แต่นี้มัน ไม่ได้ถ่าย Music VDO นะ ผมเดินเข้าไปหาเขา คนตรงหน้ายังก้มหน้าก้มตา ร้องไห้ไม่ได้สนใจผมด้วยซ้ำ

 ผมยื่นร่มบังฝนให้เขา

 " โน มินวู นายมันปัญญาอ่อน" นี้คือคำพูดแรกที่ผมต้องการจะพูดกับเขา 

 "โจ ยองมิน นายมารับฉันเหรอ? นายเป็นห่วงฉันใช่มั้ย?" โน มินวูพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น แต่เหมือนกับว่าตอนนี้เขาไม่มีแรง ขาแข้งอ่อนไปหมด

 "นี้นายเป็นอะไร  ทำไมสภาพนายถึงแย่ขนาดนี้" ที่ผมต้องถาม ก็เพราะสภาพของเขาตอนนี้ดูแย่กว่า ผู้หญิงถูกรุมโทรมซะอีก

" ขอบใจน๊า" เขาพูดกับผมสั้น แล้วก็ล้มไป

 "โน มินวู โนมินวู" ผมเขย่าตัวเขาเบาๆ คงตากผมนานเกินไป ถึงได้เป็นลม ไร้สมองจริงๆ

 ผมต้องแบก โนมินวู กลับบ้าน ทั่งคนทั่งร่ม วุ่ยวายกันไปหมด แต่ก็ดีตรงที่นายนี้ ตัวไม่หนัก เบาจนผมนึกว่าผมแบกนุ่นซะอีก   ผมแบกเขาเข้าบ้าน ตัวของเขาเปียกทั้งตัว ถ้าไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขามีหวังเป็นปอดปวมตายแน่ๆ  ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาจนเสร็จ  ตัวเขาร้อนมากร้อนเหมือนเอาไฟมาซุ๋มรวมกันเลยผมจัดการเช็ดตัวให้เขา จนอยู่ในอุณหภูมิปกติ ผมคงต้องปล่อยให้เขาดูแลตัวเองบ้าง ส่วนผมก็ขอตัวไปนอนก่อก็แล้วกัน  จะตีสามแล้วยังไม่ได้หลับไม่ได้นอน ห้าววววววว นอนเถอะคร๊าบแฟนๆ

 ~~ เช้าวันใหม่~~

กรี๊ดดดดด กรี๊ดดดดด ---> เสียงโน มินวู

 " มีอะไรเหรอ?" ผมวิ่งหน้าตั้งเข้าไปหา โน มินวูในห้อง

"นายมันคนฉวยโอกาส ฉันเป็นผู้ชายนายก็ไม่เว้นเหรอ?"  นายหมายถึงอะไร?

 "งง?" ยังไม่ทันที่ผมจะพูดต่อ ผมอยากรู้จริงๆว่าผมทำอะไรผิดไว้          

 " เดี๋ยวก่อน โน มินวู เดี๋ยว" โน มินวู เอาหมอนตีผมไม่หยั้งมือ    โอ้ย โอ้ย  เจ็บนะ

 "นายมันผู้ชายฉวยโอกาส ไอ้บ้า ออกไปจากบ้านฉันเลยนะ"  ฮือออออ ร้องไห้จะเป็นจะตาย  โอ้ย โอ้ย  หยุดก่อนได้มั้ยเนี่ย

 " หยุด หยุด ถ้าไม่หยุดฉันจูบนะ ให้ฉันได้อธิบายหน่อยได้มั้ย" ผมตะโกนลั่นบ้าน  เนื้อตัวผมเจ็บไปหมดแล้วเนี่ย ตัวเล็กนิดเดี๋ยวแรงดีซะมัด

 เงียบบบ ----> โน มินวู ที่อยู่ในสภาพไม่เหลือเสื้อผ้าบนร่างกายสักชิ้น มีเพียงผ้าห่มปกคลุ่มเรืองร่างอยู่

 "นายทำอะไรฉัน ทำไมฉันถึงอยู่ในสภาพแบบนี้" มินวูโยนคำถามปํญญาอ่อนใส่ผม

" 555+ อย่าบอกนะว่า นายคิดว่าฉัน ... กับนาย 555+" ผมหัวเราะท้องแข็งยิ่งกว่าหินซะอีก 555+ ทำไงดีอ่ะ ตอนนี้ผมหยุดหัวเราะไม่ได้แล้วอ่ะ 555+

 "อย่ามาหัวเราะนะไอ้คนเจ้าเล่ห์ ถึงผมจะไม่ใช่ผู้หญิง ก็ไม่เห็นแปลกที่ผมจะรักนวลฉงวนตัว "  ฮือ ฮือ  ร้องไห้ไม่หยุด

 "555+ โนมินวู ฉันไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นกับนายหรอก 555+ เลิกคิดเรื่องที่ฉันจะทำอะไรนายได้แล้ว มันเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก 555+ " 55+  ผมไปอาบน้ำไปโรงเรียนดีกว่าตลกจนไส้จะขาด ขำ ขำ

" โจ ยองมิน โจยองมิน อย่ามาเดินหนีฉันแบบนี้นะ โจ ยองมิน" เขาตะโกนเรียกชื่อผมไม่หยุด

" แล้วทำไมนายต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ให้ฉันด้วย  ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต"  โวยวายไม่หยุด

"เมื่อคืนนายไปนั่งทำ Music VDO  กลางฝนทำไมเล่า ฉันไม่ปล่อยให้นายตายก็ดีเท่าไหร่แล้ว" ให้ตายเหอะ จำอะไรไม่ได้เลยเหรอติ๊งต๊องแล้วยัง จะมาความจำสั้นอีก  สมองนายเท่าปลาทองหรือไง?

 " ถึงอย่างไงนายก็ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะ"  โวยวายไม่หยุด

 " นายไม่ต้องโวยวายเป็นผู้หญิงได้มั้ย? เพราะโวยวายให้ตายนายก็ไม่เหมือนผู้หญิงหรอก 555+

 "ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต" โวยวายหนักเข้าไปกันใหญ่

 "บอกแล้วไงว่าไม่ต้องโวยวาย ของนายมันก็เหมือนของฉันนะแหละ 555+ [อะไรอ่ะ?] แต่ว่า ของนายมันเล็กไปหน่อย 555+"

 "ไอ้คนทะลึ่ง ไอ้บ้า ไอ้ลามก " บรา บรา บรา 555+ คนอย่างผมไม่สนใจเพศเดียวกันหรอก อย่างผมต้องผู้หญิงเท่านั้น 555+ เรื่องแบบนี้เลิกคิดได้เลย ผมไม่ใช่พวกรักร่วมเพศนะ

 

ติดตามตอนต่อไปน๊า
 

★APPLEPIE.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #414 TReat~trapz[Y] (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 03:33
    ปากดีจริงนะพ่อโจยองมิน ชิชิ!!
    #414
    0
  2. #385 `Yu.roze (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 09:25
    รักวูขึ้นมาจะขำให้ดูยองมิน=..=
    #385
    0
  3. #92 ★Primadonna (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2554 / 04:02
     เดี๋ยวแกหลงวูขึ้นมา
    ฉันจะขำให้ฟันร่วงเลย
    #92
    0
  4. #90 ★ⒷⒺⓈⓉⒻⓇ& (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 16:24
    ชอบยองอ่ะ ตลกดี
    ตรงที่ยองบอกวูไปทำเอ็มวีอ่ะ 55555

    ไรเตอร์มาอัพๆๆๆๆ >< 
    #90
    0