Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 29 : Chapter 26 :: ใจสั่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ม.ค. 58

Chapter 26

                ผมมองหน้าใครอีกคนที่รู้จักดีในฐานะฝาแฝดของยองมิน  นั้นก็คือกวังมินแฝดน้องที่เกิดห่างกันเพียงแค่ 6 นาทีไม่รู้เหมือนกันเพราะแม่เบ่งนายอีกออกมาช้าไปรึป่าวนิสัยถึงแตกต่างจากพี่ราวฟ้ากับเหว ไม่ซิกับต่างกันราวเหวกับเกาะกลางทะเลดีกว่ามันจะได้ดูไม่ต่างอะไรกันมาก - -

            “นายมีอะไร?ทำไมฉันต้องเสียเวลาไปคุยกับคนอย่างนายด้วยมิทราบ?ผมพูดก่อนจะเดินหลีกทางที่นายนั้นกับเพื่อนที่ยืนขวางทางอยู่

            คิดว่าฉันอยากคุยกับคนอย่างนายนักรึไงดีซะอีกที่คนอย่างฉันยอมลดตัวลงมาพูดคุยคนอย่างนาย

            “งั้นก็เชิญนายไปไกลๆฉันเลย คิดว่าฉันอยากเสียเวลามาพูดกับคนสูงศักดิ์อย่างนายนักรึไง หลีกไปฉันจะขึ้นห้อง

            “ก็ดีงั้นนายก็รอผลงานของฉันแล้วกัน ยองมินอยู่ไม่สุขแน่และนายก็ต้องเสียใจที่ไม่อยู่คุยกับฉัน

            กวังมินพูดก่อนจะเดินจากไปทิ้งให้ผมขุ่นคิดเรื่องที่เค้าพูดนี่หละเหรอฝาแฝด ผมละเชื่อความร้ายกาจของกวังมินเลยไม่ว่าจะญาติมิตรพี่น้องเค้าก็สามารถลากทุกคนมาเป็นเหยื่อให้เป็นทาสรองรับความชั่วได้อย่างไม่กลัวความผิด

            เดียว!”

 

            ห้องโถกว้างชั้น 15 ถูกเปิดต้อนรับผม เนี่ยหนะเหรอห้องโถส่วนตัวของตระกูลโจที่ว่ากันว่าเป็นห้องที่กวังมินกับดงฮยอนชอบขึ้นมาสวิท วิ๊ดวิ้วกัน

            มีอะไรก็ว่ามา

            “เลิกยุ่งกับยองมินซะถ้านายไม่อยากให้เค้าต้องเจ็บตัวไปมากกว่านี้กวังมินยิงคำพูดใส่ผม

            คิดว่าฉันอยากจะยุ่งกับพี่ชายนายงั้นเหรอ? ที่เค้าต้องทนหลบๆซ่อนๆแบบนี้คิดว่ามันเป็นความผิดของฉันงั้นซิ นายเอาความผิดของตัวเองไปไว้ที่ไหน? ไม่ใช่นายหรอกเหรอที่ทำให้พี่ชายตัวเองต้องเป็นแบบนี้

            “ฉันไม่เถียงนายหรอกนะเรื่องความผิดของฉันแต่ถ้ายองมินยังอยู่กับนาย เกิดเรื่องนี้ถึงหูคนอื่นเข้าฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

            “หึ! นายไม่ได้รู้สึกรู้สากับความผิดที่ตัวเองก่อเลยเหรอ ยองมินเป็นพี่ชายแท้ๆของนายจะต้องให้เค้าทนรับความชั่วของนายไปถึงไหน ยองมินรักนายมากแต่นายเคยเห็นค่าของสิ่งที่ยองมินทนรับแทนบ้างมั้ย

            “นั้นคือสิ่งที่ยองมินต้องทำ ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองทำผิดแต่มันเป็นสิ่งที่คนพวกนั้นไมยอมรับต่างหาก

            “ไม่ว่าจะอย่างไงนายคงไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ยองมินกำลังถูกจ้องทำร้ายเพราะเรื่องของนาย

            “และคนที่จะทำร้ายก็คือแฟนเก่าของนาย!!!” ผมอึ้งกับคำพูดของกวังมิน เค้ารู้เหรอว่าคนที่จ้องทำร้ายเค้าคือฮยอนซองฮยอง

            ตกใจเลยหละซิที่ฉันรู้ว่าแฟนเก่านายคือคนที่จ้องทำร้ายยองมิน ฉันถึงมาขอให้นายเลิกอยู่ใกล้ยองมินไง

            “เรื่องนี้นายต้องพูดกับยองมินแล้วหละ เพราะเหตุผลที่ยองมินต้องมาอยู่กับฉันก็เพราะนาย หรือถ้านายคิดว่ามีสิ่งที่ดีกว่านี้ก็เชิญไปบอกยองมินผมเดินหนีทั้งที่ในหัวก็คิดอยากจะตบหน้ากวังมินสักฉากโทษฐานที่พูดไม่คิด นึกว่าฉันอยากอยู่กับพี่ชายนายนักงั้นซิ

            เท่าที่ฟังมานายคงไม่ได้อยากร่วมมือกับฉันสักเท่าไหร่ ฉันคงต้องใช้วิธีของฉันแล้วหละ

            “ก็เอาซิท่าคิดว่ามันจะไม่ทำให้พี่ชายนายเดือดร้อนไปมากกว่านี้ หึ!!!บ้าชะมัด คงคิดว่าสิ่งตัวเองทำมันดีสำหรับคนอื่นแล้วงั้นซิ สมแล้วกับฉายานางมารร้ายเห็นความทุกข์ของคนอื่นเป็นของเล่น แม้แต่พี่ชายที่คลานตามกันออกมายังไม่เวร ไอ้หมอนั้นก็โง่ปล่อยให้น้องชายหลอกใช้อยู่ได้

                ผมเดินเข้าห้องก่อนจะทิ้งกระเป๋าหนังสือลงเก้าอี้ ปัง!

                ไปกินรังแตจากไหนมาอารมณ์เสียแต่เช้าเลยจองมินถามผมทั้งทีมือก็ยังปัดการบ้านแบบเอาเป็นเอาตายถ้าให้ทายนายนี้คงแอบไปเที่ยวผับ บาร์อีกตามเคยซินะก็อยากที่บอกอกหักรักครุฑมันทำให้คนเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้

            ปล่อยหรอกแค่เจอโจทย์เก่า อารมณ์เสียแต่เช้าเลย

            “เอาน๊า เลิกบ่นแล้วรีบทำการบ้านซะ

            “ทำเสร็จแล้วล่ะ ว่าแต่นายมั่วไปทำอะไรมาการบ้านไม่ทำ คงไม่ได้ไปเที่ยวผับอีกใช่มั้ย?ผมถามจองมินที่เอาแต่ก้มหน้าปันการบ้านที่มีไม่ต่ำกว่าสี่หน้า

            ก็ทำนองนั้นแหละอย่าบ่นฉันนักเลยคุณแม่ ฉันกำลังใช่สมาธิ ซู่ๆๆๆจองมินพูดก่อนจะทำเสียงให้ผมหยุดแล้วเชิญสบัดก้นหันหน้าไปไกลๆ

           

            ตี๊ด.. ทืด....... [ข้อความเข้า]

            ‘ฉันเห็นนายขึ้นไปบนห้องโถของกวังมิน นายขึ้นไปทำไม?

            /ฉันคงไม่ได้ขึ้นไปหาปูหาปลาหรอกย่ะ คิดว่ฉันอยากขึ้นไปรึไง?/

            ‘บอกมาเกิดอะไรขึ้นกลับกวังมิน เค้าเป็นอะไร

            /นี่นายฉันไม่ได้ฆ่าน้องนายนายสักหน่อย เลิกเรียนแล้วค่อยคุยกันได้ปะฉันหงุดหงิดอยู่นะ/

            ‘อืม โอเค

            ไอ้ตาบ้าไม่คิดจะห่วงฉันเลยรึไง คำก็กวังมิน สองคำก็กวังมิน น้องนายต่างหากหละที่คอยจะงาบหัวฉันตลอดเวลา เซงซะมัด

            ผมบ่นพึมพำแต่อยู่.....

            มานี่!!!!” เห้ยๆอะไรเนียอยู่ๆผมก็โดนใครไม่รู้ลากออกจากห้อง เอ้าเห้ย ยองมินนายมาลากแขนฉันทำไมเนียปล่อยนะ ผมสะบัดแขนออกจากมืออีกคน

            เป็นบ้าอะไรของนายเนีย ลากฉันออกมาทำไมจะเรียนอยู่แล้วนะ

            “บอกมาวากวังมินเป็นอะไร

            “น้องนายคงกลัวนายไม่ลำบากกว่านี้มั้ง กวังมินอยากให้นายออกห่างจากฉัน พูดง่ายไมอยากให้นายอยู่กับฉัน

            “ไม่มีทาง...ฉันไม่ไปไหนหรอก

            นายอยู่ได้ก็เพราะสัญญา แต่ถ้าครบสามเดือนเมื่อไหร่ฉันคงต้องเตะก้นนายออกจากบ้าน ชิส์

            “งั้นฉันคงต้องหาวิธีทำให้อยู่บ้านนายเกินสามเดือน

            “วิธีบ้าอะไรของนาย

            “ทำเจ้าของบ้านท้องดีมั้ย? รับรองไม่โดนไล่ออกแน่

            “ได้ดิ ฉันจะฆ่านายแล้วฝังนายไว้ใต้บ้านรับรอง ได้อยู่ไปจนรุ่นปู่ยาตายายทันทีที่ผมยังพูดไม่จบจู่ๆ

            O..O’’

ยองมินก็จู่โจมเข้ามาจูบปากผมแบบไม่ได้ตั้งตัว ไอ้บ้านี้มันเป็นอะไรของมันนะคิดจะจูบก็จูบวันนึงเค้าจะจูบผมให้ครบสิบครั้งรึไงหรือนายพนันกับคนอื่นเอาไว้ห๊ะ!!! ผมยืนแข็งทื่อก่อนจะรู้ตัวอีกที่ ลิ้นหนากำลังแกล้งสอดเข้าไปในปากก่อนจะเกี่ยวพันลิ้นบางที่กำลังช๊อตกับสิ่งแปลกปลอมที่พบเจอ ก่อนเผลอเลอเกี่ยวตอบแบบไม่รู้ตัว อื้นนน

            เพราะปากนายเป็นแบบนี้ไงฉันถึงอดใจที่จะจูบนายไม่ไหวยองมินพูดแล้วปล่อยให้ผมยืนอึ้งกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป

            ไอ้บ้ายองมิน นายตายแน่!!!!” นี่ผม..ริมฝีปากที่ถึงอีกคนจูบ ใบหน้าที่ร้อนเหมือนถูกเผาด้วยเปลวไฟ ร่างกายที่ยืนแข็งทื่อเหมือนถูกน้ำแข็งขั่วโลกเหนื่อยเกาะไร้จุดยื่น ตาบ้า...นี่ผมคงไม่ได้ใจสั่นเพราะจูบเมื่อกี้ใช่มั้ย? ฮ่าๆๆๆ

            อารมณ์ดีซินะผมหันไปก่อนจะเห็นฮยอนซองฮยองยืนมองอยู่

            .....ไม่เพียงแค่ไม่คิดจะตอบแต่ผมกับเดินหนีเมือรู้ว่าฮยอนซองฮยองกำลังโกรธ

            ยองมินพี่ถามว่า มีความสุขมากใช่มั้ยกับไอ้กวังมินนั้นฮยอนซองบีบแขนผม

            ผมจะมีหรือไม่มีความสุขมันก็ไม่เกียวกับพี่ ปล่อยนะผมเจ็บ ปล่อยผมพยายามสบัดแขนออกจากมืออีกคนที่บีบจนผมเจ็บ

            ฟังพี่นะพี่จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแทนที่พี่ นายคือของพี่ ของพี่คนเดียวจำไว้

            เพี๊ยะ!!!!

            “ผมไม่ใช่ของๆใคร ถ้าผมจะมีใครสักคนคนๆนั้นต้องไม่ใช่พี่ เพราะผมเกลียด เกลียดที่จะเจอหน้าพี่ เกลียดที่จะรู้จัก เกลียดทีจะเจอ ออกไปจากชีวิตผมซะคนสารเลว

            งั้นก็ลองดูถ้านายยังอยากให้ไอ้กวังมินไม่ตายจ่มตีนพี่ก็ลองจูบมันอีกรอบ มันไม่ตายดีแน่

                คิดว่าผมสนใจกับคำพูดนักเลงอย่างพี่งั้นเหรอ จะทำอะไรใครก็เชิญถ้าคิดว่าทำแล้วผมจะกลับมารักมาเป็นของพี่ พี่คิดผิด!!เพราะตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้สิ่งที่พี่ทำกับผม มันมากเกินกว่าคำว่าเจ็บปวด เกินกว่าคำว่าเสียใจ แต่มันคือความเกลียด เกลียดมากถ้าผมฆ่าพี่ได้ ผมคงฆ่าพี่ตั้งแต่ที่เห็นพี่กับผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้วยกันแล้ว แต่ยังดีที่ผมคิดได้ว่าผมไม่ควรเสียเวลากับคนไม่รักดีแบบพี่ คนที่เล่นกับความรู้สึกคนอื่นแบบไม่ใยดี  พี่ควรจะออกไปจากชีวิตของผมได้แล้วเริ่มต้นใหม่กับคนๆนั้นของพี่จะดีกว่า

            “แต่พี่ไม่ได้รักเค้า พี่รักนาย

            “เก็บคำว่ารักไว้พูดกับคนนั้น แล้วปล่อยผมไปซะ.....

 


★APPLE

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #406 by wife minwoo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 16:52
    มินวูด่าเเบบเอาไปเเร็ปได้เลยนะเนี่ย ต่ออีกเลยนะไรท์เตอร์ เข้าเป็นกำลังใจให้

    #406
    0
  2. #405 minwoo104 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 12:45
    เย้ๆๆไรเตอร์น่ารักอะลงให้แล่ว จากน้องที่เคยคุยกันในเฟดอะคะ
    #405
    0