Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 20 : Chapter 17 :: ลาก่อน >>> โน มินวู <<<

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chapter : 17

            ภายใต้ความกลหนวุ่นวาย ของการเตรียมงานละคร ที่จะจัดการแสดงในวัน  Love Voice ของโรงเรียน ผมเองก็กำลังปวดหัวกับบทที่ผมเล่นอยู่  ถึงแม้ว่าพี่สต๊าฟจะบอกว่าบทของผมมีผู้ช่วยส่วนตัว แล้วไงง่ะ?  ดูนั้นซินั่งหว่านเสน่ห์ เรียกเรดติ้ง ให้ตัวเอง คนอื่นเขาไม่มีเวลาทำงานทำการกันพอดี ถ้าผู้ช่วยส่วนตัวของผม จะทำหน้าที่ได้ดีขนาดนี้นะ!ส่วนจองมิน ก็หายไปไหนไม่รู้ยังแต่เจอหน้า ดงฮยอนฮยอง  ไม่รู้จะมีอะไรรึป่าว  ผมตัดสินใจโทรหา ลีจองมิน

[/// เลขหมายที่ท่านเรียนไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้///]  ให้ตายเหอะ! ลีจองมิน นายชอบทำตัวให้คนอื่นเป็นห่วงได้ตลอดเวลาเลยจริงๆนะ

"เฮ้ย!"  ผมเริ่มจะเป็นห่วงเขาแล้วซิเนี่ย  ผมโทรหา ลี จองมินอยู่หลายครั้งแต่มันก็ไม่ติดซะครั้ง  เซงอ่ะ!

"นั่งเหงาเป็นเต่าอมทุกข์ อยู่นั้นแหละ"  เสียงกวนๆเป็นนี้ขนาดเป็ดยังเดาออกเลยว่าเป็นเสียงใคร 

"ยังจะมาพูดดีอีก ผู้ช่วย! หน้าที่นาย แล้วนายทำอะไรบ้างฮะ! "

"ก็มาช่วยแล้วนี้ไง!" มาช่วยตอนที่จะเลิกแล้วเนี่ยนะ!

"ชั่งเหอะๆ ฉันมันซวยเอง แถมยังไม่ผู้ช่วยเฮงซวยเอง"

"นายว่าฉันเหรอฮะ! หรือว่าอยากเจอ?" คร๊าบบบบบ กลัวเจงๆๆ 

"ฉันไม่ได้ว่านาย ฉันว่าผู้ช่วยมีไรป่ะ!" ผมทำหน้ากวนๆใส่เขา  "โอ๊ย! อย่ามายู้เซ่ " 

"งั้นก็เรื่องของนายนะ พูริมหิวข้าวตายฉันไม่รู้ด้วย" จริงซิ! ผมลืมไปสนิทเลยนะ ว่ามีพูริมอยู่ที่บ้าน ทำไรดีล่ะเนี่ย ผมดูนาฬิกาข้อมือ จะทุ่มแล้วด้วย

"นายกลับบ้านไปก่อนก็ได้นะ เรื่องบทไม่ต้องก็ได้ ฉันรู้เรื่องแล้ว"

"____"ยังไม่ทันที โจ ยองมิน จะตอบคำถามของผม เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเราซะก่อน

Rrr Rrr

"โยโบเซโย"        

[ยองมิน! นายอยู่ไหน?]

"กวังมินนายเป็นอะไร ใครทำอะไรนาย"

[มาหาฉันหน่อยได้มั้ย ฉันไม่ไหวแล้ว ฮือ...] ผมตกใจเมือได้ยินเสียงกวังมินร้องไห้

"รอฉันอยู่ตรงนั้นนะ ฉันจะไปเดี่ยวนี้"

โจ ยองมิน ทำสีหน้าเป็นห่วงกวังมินได้อย่างเห็นได้ชัด มีเรื่องอะไรกันรึป่าว หวังว่าเรื่องที่เกิดขึ้น  คงไม่มี ลี จองมิน เข้าไปเกี่ยวข้องนะ

"ส่วนนาย โน มินวู นายรอฉันอยู่ที่เดิม เราจะกลับบ้านพร้อมกัน OK"   ง่ะ!! ผมยังไม่ทันจะตอบ โจ ยองมินก็วิ่งออกไปก่อน แล้วถ้าผมเลิกซ้อมละครก่อนที่เขาจะกลับมาล่ะ ผมต้องรอเขางั้นสิ!

การซ้อมบทละครวันแรกจบลงอย่างติดๆขัดๆ ก็มันเป็นวันแรกนี้นา ผมไม่น่าปากไว้รับเล่นละครเรื่องนี้เลย แต่ก็ช่วยไม่ได้นะ ก็ โจ กวังมิน คิดว่าเขาอยู่เหนือคนอื่นตลอด ผมจะทำให้เขารู้ไงว่าเขาไม่ได้อยู่เหนือใคร โดยเฉพาะผม!

ตอนนี้ผมก็เตรียมตัวจะกลับบ้านแล้วล่ะ ผมเหลือบมองนาฬิกา เกือบ 2 ทุ่มแล้ว โจ ยองมินยังไม่มาอีก มีธุระอะไรกันหนักหนา โจ ยองมินถึงได้วิ่งหน้าตั้งออกไปอย่างนั้น

อากาศของนอกโรงเรียน หนาวเย็นจนผมต้องเอามือจับหู หนาวจนหูแทบขาด นี่ถ้าร้านขายไอศครีมเปิด มันก็คงไม่น่าวังเวงแบบนี้หรอก   บรรยากาศไม่แตกต่างอะไรกับฉากหนังผีเลยแฮะ ขนลุก!! [ไม่แน่ใจว่า หนาวหรือว่ากลัว]

"อะแฮ่ม" เสียงใครไม่รู้ดังมาจากข้างหลัง ต้องเป็นโจ ยองมินแน่ๆ มาช้าแล้วยังจะมาทำเสียงล้อเล่นอีก 

"มาช้าขนาดเนี่ยถ้า ตับไตไส้พุง ฉันแข็งขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ" อ้าว! ผมใส่เป็นชุด แต่เขาคนนั้นกลับไม่ใช่ โจ ยองมินซะงั้น

"ถ้าไม่มีใครรับผิดชอบ เด๋วพี่รับผิดชอบเองจ๊ะ หนุ่มน้อย"  อี๋.... ไอ้จิกโก๋

"______" ผมไม่พูดด้วยหรอกนะ ได้นักเลงไร้สังกัด

"พูดด้วยทำไมไม่พูดล่ะจ๊ะหนุ่มน้อย"

"ฉันไม่พูดกับพวกนายหรอกนะ ไอ้จิกโจ๋ไร้สังกัด"

"ปากดีอย่างดี ลองชิมปากหน่อยได้มั้ยจ๊ะ ว่ารสชาติมันจะดีเหมือนที่พูดรึป่าว"  O.O'' คนในกลุ่ม สองคนเข้ามาล็อกตัวผมไว้ ไอ้คนที่พูดปีบปากผม

"ปล่อย!! ออกไปนะๆ" ผมดิ้นสุดแรงเท่าที่ผมจะทำได้ "ปล่อยยยยย"

"เฮ้ย! รสชาติดีไม่ดี ลองแดกส้นตีนกูหน่อยมั้ยว่ะ?" ผมหันไปมองต้นเสียง ฮยอนซอง!

"ไม่ยุ่งสักเรื่องได้มั้ยว่ะ ไอ้ยงวา"

"เรื่องอื่นได้ แต่เรื่องนี้ไม่ได้โว้ย! ปล่อยมินวูเดี่ยวนี่  ไม่งั้นจะหาว่ากูไม่เตือน"

"นึกว่ามึงเป็นใครว่ะ! นึกว่าเป็นเจ้าถิ่นแล้วกูจะไม่กล้าทำอะไรมึงเหรอ?" 

"งั้นก็ลองดู ว่าเจ้าถิ่นอย่างกู! สมควรที่มึงจะกลัวรึยัง  เฮ้ย!"  เขาส่งเสียงเรียกลูกน้องออกมา ตอนนี้ลูกสองนับสิบกำลังล้อม ไอ้พวกนักเลง 3 คนไว้

ผมโล่งอกไม่น้อยที่ ฮยองซอง ไม่ซิ! ชเว ยงวา เข้ามาช่วย แต่มันไม่ดีเลยถ้าผมต้องมาเผชิญหน้ากับเขา ทั้งที่เราสองคนก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกัน แต่มันก็ไม่ง่ายอย่างที่ผมคิดไว้!

"มินวู"  ชเว ยงวายืนมือมาให้ผม หวังจะช่วยผยุงตัวผม ที่ถูกพวกนักเลงพวกนั้น พลักลงกับพื้น ถึงเขาจะเป็นคนเดียวที่ช่วยผมได้นะตอนนี้  แต่ผมก็จะไม่ขอรับน้ำใจเขาไว้เด็ดขาด ผมเลือกที่จะพยุงตัวเองลุกขึ้น ถึงแม้ว่าผมจะรู้สึกเจ็บที่ข้อเท้าก็ตาม

"ตัวเล็ก" เขาเรียกผมว่า ตัวเล็กงั้นเหรอ  นายมีสิทธิ์เรียกฉันด้วยคำนี้งั้นเหรอ?

            ตุบ.... ผมต่อยหน้า ชเว ยงวา อย่างจัง  เขาไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อ คำนี้กับผม เขาไม่มีสิทธิ์ ขืนเขายังเรียกผมแบบนี้อีกละก็ ผมก็จะต่อยหน้าเขาแบบนี้นั้นแหละ จนกว่าเขาจะหยุดพูดคำนี้ออกมา

"ฟังผมอธิบายก่อน! ผมอธิบายเรื่องทั้งหมดได้นะ ขอแค่โอกาสเท่านั้น"

"____" ผมจะไม่รับฟังคำพูดอะไรของเขาทั้งนั้น  จะไปก็ไป จะมาก็มางั้นเหรอ? สิ่งที่นายต้องการ ฉันไม่ใช่สิ่งของที่นายจะทิ้งจะขวางตามอำเภอได้นะ  ฉันก็เป็นคน คนนที่มีหัวใจเหมือนกัน

            "ตัวเล็ก หยุดก่อน" ผมหันไป ยกกำปั่นหวังจะต่อยหน้าเขาให้ยับ แต่เขากับคว้าข้อมือผมไว้ซะก่อน

 

"ปล่อยนะ! ฉันบอกให้ปล่อยไง" ผมดิ้นสุดแรงเท่าที่ผมจะมีอยู่ แต่ผมคงจะทนต่อแรงและกำลังของคนตรงหน้าได้

"ตัวเล็ก อย่าทำแบบนี้ได้มั้ย? ผมแค่ต้องการที่จะอธิบาย"

"นายไม่มีสิทธิ์เรียกฉันแบบนี้ ปล่อยฉันนะ!"

"ฟังพี่ก่อน!  พี่รักนายนะ ไม่มีวันไหนเลยที่พีจะลืมนาย ไม่มีเลย"  แล้วนายจะมาบอกฉันทำไม ในเมื่อนายก็เลือกที่จะไปจากฉันเอง  แล้วกลับมาทำแบบนี้ทำไม

"ไม่ฟัง! ฉันกับนายเราสองคนไม่เคยรู้จักกัน ไม่ต้องมาทำแบบนี้กับฉัน ปล่อย"

"ฉันไม่เชื่อหรอกนะ ว่านายจะลืมเรื่องราวระหว่างเราสองคน"

"เราสองคนไม่รู้จักกัน นายจะให้ฉันบอกนายอีกกี่ครั้งนายถึงจะเข้าใจ"

"ฉันไม่เชื่อว่านายจะลืมฉันได้ ฉันไม่ใช่เหรอ ฉันคนนี้ไม่ใช่หรอคนที่นายรัก"

"ไม่! ฉันไม่เคยรักนาย ฮยองซอง ซิมฮยองซองเท่านั้นที่ฉันรัก"

"ฉันนี้ไง ซิม ฮยองซอง คนที่นายรัก"

"ฮึ! ซิม ฮยองซองคนที่ฉันรัก เขาได้ตายจากใจฉันไปนานแล้ว  ถึงนายจะบอกว่านายเป็นเขาสักอีกร้อยครั้ง ทั้งเขาและนายก็ไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันอีกแล้ว" ผมหันหลังเดิน ออกมาทั้งที่น้ำตาไหลจนแทบจะเป็นสายเลือด

ผมจะไม่มีวันให้เขาเห็นน้ำตาของผมเด็ดขาด น้ำตาของความเจ็บปวด นายทิ้งฉันอย่างง่ายดายทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แม้แต่น้อย ฉันอ้อนวอนขอร้องนาย แต่นายก็ยังจากฉันไปอย่างไม่ใยดี แบบนี้ใช่มั้ย?  ที่นายอยากอธิบายให้ฉันฟัง

ผมจะวิ่งนี้ความจริงที่ผมไม่ต้องการที่จะเจอมันแบบนี้อีกนานแค่ไหน อีกกี่ครั้ง

"ตัวเล็ก!"

"O.O"  สิ้นเสียงไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงได้ทำแบบนี้กับผม ผมต้องถูกเขาทำร้ายทั้งกาย และใจแบบนั้นหรอ? ผมอยากจะขัดขืน แต่เรียวแรงของผมหมดตั้งแต่.... ตั้งแต่ริมฝีปากของเขาประทับลงที่ปากของผม

"T___T" มันคงจะดีกว่านี้ ฮยองซอง ถ้าเราสองคนจะรักกันอยู่ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว

"ตัวเล็ก! ผมขอโทษ" เขาพูดระหว่างโอบตัวผมเข้าไปกอด  ฮือ.....ฮือ ผมคิดถึงอ้อมกอดนี้ ผมคิดถึงจริงๆๆๆ "แค่มีคุณ ผมไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว มินวู" น้ำตาผมไหลเยอะกว่าเดิม ผมจะร้องไห้ให้เขาเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจะไม่มีวันให้เขาอีก

"เราสองคนไม่รู้จักกันจะให้ ย้ำอีกกี่ครั้งนายถึงจะเข้าใจ" ผมผลักเขาออก ผมตัดสินใจดีแล้วที่เลือกทำแบบนี้ ทั้งที่ควรจะรับความรู้สึกนี้ไว้ แต่ผมกลับผลักไสอ้อมกอด และความรู้สึกของเขาไป

"ชเว ยงวา ขอให้เป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะ ที่เราสองคนต้องเจอกัน"  T___T;;;;

"T___T;;;"  น้ำตา น้ำตาของเขา เขาเองก็ไม่ต่างอะไรกับผม เรื่องในอดีตระหว่างเรา  ผมเลือกที่จะลืม แต่เขาเลือกที่จะจำ ในเมือผมเลือก ที่จะลืม ผมก็ควรต้องทำตามการตัดสินของผม

ผมต้องวิ่ง  วิ่งหนีความรู้สึกบ้าๆนี้  ผมต้องไปจากเขาให้เร็วที่สุด ก่อนที่ผมจะใจอ่อนแล้วกลับมารักเขาอีก  ฮือ....ฮือ ซิม ฮยองซอง เขาตายไปแล้ว     เขาตายจากใจผมไปแล้ว

ฮือ.......ฮือ........

+++ เอียดดดดด ปัง +++

ร่างผมลอย แล้วตกลงมากระทบกับพื้นถนนอย่างแรง

"มินวู"  เสียงสุดท้ายที่ผมได้ยิน ใครก็ได้ช่วยที่ ตอนนี้ผมเจ็บปวดทั้งกาย และใจ  ผมเจ็บจนแทบทนไม่ไหวแล้ว ภาพเลือนลางเข้าไปทุกที  ก่อนที่จะกลายเป็นความมืด

ช่วยด้วย! ผมทรมารเหลือเกิน

ติดตามตอนต่อไปน๊า
 

★APPLEPIE.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #395 `Yu.roze (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 10:55
    ใครชนมินวู!TT
    #395
    0
  2. #362 2pmอิอิ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 21:54
    กลับมาทำให้ลูกชายที่แสนน่ารักของแม่ร้องไห้อีกทำไม


    มินวู มินวูเป็นไรมากไหมลูก
    #362
    0
  3. #329 vanwoo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 12:03
    วูม่ายยยยยยยยยยยย ยองแกกลับมาช่วยวูสิ 
    #329
    0
  4. #273 BF@•Meemee"• (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 02:28
     แย๊กกกกกกกกก


    ใครชน T[]T

    เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ
    #273
    0
  5. #248 'BaBesTyB.OY2ST (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 19:12
     เรียกว่า มินวู แบบนี้ต้องเป็นยองชัวร์ๆ -//-
    ฮยอนซองนิสัยไม่ดีอ่ะ ทิ้งตัวเล็กไปตั้งนานแล้วก็กลับมาเนี่ยนะ นิสัยไม่ดีๆๆ ;____;
    #248
    0
  6. #239 treatmentnie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 11:49
    อ๊ากกกกกก...ไม่น้า วูของมี๊คัยบังอาจชนลูกสาวช้านนนนน

    ยองไปไหนน้องถูกรถชนเนี่ย ห่วงแต่น้อง

    รู้ว่าน้องอ่ะแต่เมียอ่ะเมีย วูนู๋อย่าไจอ่อนนะ

    อย่ากลับปัยหาฮยอนนะ ตอนนี้นู๋กำลังจะมียองนะ

    ยองกำลังรักนู๋ ฮยอนปล่อยวูไปซะ

    แร้วนายก็กลับไปปลอบจองโน่น แร้วเรื่องทุกอย่างจะลงตัว

    แต่รู้สึกว่าช่วงนี้มีนูของมี๊จะโดนจูบบ่อยเปนพิเสดนะ

    ริมฝีปากของวูให้ยองได้คลเดียวนร๊ คลอื่นห้ามยุ่ง

    ติดตามๆคร๊ ไฟร์ติ้ง
    #239
    0
  7. #226 C_YW (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:15
     อ๊ากกก!! วู!! 
    ยองแกอยู่ไหน โผล่หัวซีดๆของแกมานะ!!!
    #226
    0
  8. #214 MinnYSunnY (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:35
     ยองมินมันหายหัวไปไหน  
    น้องโดนรถชนน่ะ!!!
    #214
    0
  9. #199 ราชินีเงา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:59
     ยองมินแกหายไปไหนวะ???? น้องวูถูกทำร้ายยยยย
    คนหัวสีขี้แกหายไปหนายยยยยยยยยย
    #199
    0
  10. #184 Ns'Blackstone (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2555 / 22:12
    อีฮยอนซองงงงงงงงงงงงงงง
    แกทำวุเสียใจนะรู้ตัวมั้ย รีบไปบอกความจริงเลยนะ
    #184
    0
  11. #183 toontun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2555 / 21:58
     ทำร้ายมินวู
    ไรเตอร์ใจร้ายยยยยย
    ยองแกหายไปไหนน่าตบจริงๆ
    #183
    0
  12. #182 toontun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มกราคม 2555 / 21:58
     ทำร้ายมินวู
    ไรเตอร์ใจร้ายยยยยย
    ยองแกหายไปไหนน่าตบจริงๆ
    #182
    0