Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 19 : Chapter 16 :: ลาก่อนฮยอง!>>> ลี จองมิน <<<

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chapter : 16

 "ปล่อยนะ คิม ดงฮยอน" ผมสะบัดมือของเขาอย่างแรง  ร่างสูง ปล่อยมือของผมใบหน้าก็ยังคงตกใจกับการกระทำของตนเองไม่น้อย  สิ่งที่เขาทำกับผม มันทำให้ผมคิด ว่าเขาเองยังมีเยื่อใยให้ผมอยู่ ฮึ!! ความคิดของผมมันน่าหัวเราะชะมัด ความคิดเข้าข้างตัวเอง  แล้วมันผิดตรงไหนล่ะ ที่ผมจะคิดแบบนี้ ในเมื่อการกระทำของเขา มันทำให้ผมคิดแบบนี้จริงๆแต่อย่างไงซะ! ของเล่น ก็คือของเล่นวันยันค่ำ

 "...................." ไม่มีเสียงใดออกจากปากของเขา  ไม่มีเลย นอกจากสายตา สายตาที่เกิดขึ้นจากความสับสน สับสนกับการกระทำที่ทำลงไปโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว  อย่าทำสายตาแบบนี้ให้ผมเห็นเลยอย่าทำให้ผมคิดว่าฮยองยังห่วงผม ยังหวงผมอย่าทำแบบนั้นเลย

 "_________"  ส่วนผม  ผมไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเขาที่นี้ ถ้าผมรู้ผมจะไม่มีวันมาที่นี้เด็ดขาด

อีกนานแค่ไหนที่ผมจะตัดใจจากเขาได้  ต้องให้ผมทำถึงขนาดไหนถึงจะไล่เขาไปจากหัวใจของผม

 "ขอโทษนะ! "  เขาพูดคำสั้นๆแค่นี้  แล้วหันหลังเดินจากผมไป เขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น   ฮยองทำแบบนี้หมายความว่าอย่างไง?  อย่าทำให้ผมมีความหวังแล้วจากไปแบบนี้เลยนะ ดงฮยอนฮยอง!

 "ฮยอง!"ถึงผมจะฉลาดขนาดไหน แต่ตอนนี้หัวใจของผมสั่งให้เรียกเขา เสียงเล็กๆที่ส่งผ่านออกมา  ถึงมันจะเป็นเสียงเบาๆแต่มันเป็นเสียงเบาๆที่มีความหมาย มีความหมายกับผมมาก เสียงเรียกของผมมันดังพอที่จะทำให้คนตรงหน้าทีกำลังเดินจากไป ได้ยิน   มันต้องการให้คนตรงหน้าหยุดแล้วหันกลับมา!   หันกลับมามองคนๆนี้ที่ยังรอ ยังรอเขาอยู่  ได้โปรดหันกลับมา   แต่ไม่เลย!!   เขาไม่เพียงแต่หันกลับมา แต่ยังเดินจากไป  แล้วเขามาทำให้หัวใจของผมเต้นทำไม มาทำให้ผมมีความหวังทำไม เขาทำเพื่ออะไร?    ฮึ!! น่าหัวเราะความคิดลมๆแล้งๆ เพ้อเจ้อสิ้นดี  เขามีคนของเขาแล้วอย่างนายนะเหรอ ลี จองมิน นายมันก็แค่ของเล่น ที่มันหมดความสำคัญ หมดคุณค่า  และมันก็ถูกทิ้งไปแล้ว  ทิ้งไปแบบไม่มีวันย้อนกลับ

 "จองมิน นายไม่เป็นไรนะ "คำพูดของ มินวูทำให้ ความคิดของผมถูกเรียกให้กับมาพบกับปัจจุบัน ปัจจุบันที่ตอนนี้ผมไม่เหลือใคร ปัจจุบันที่ผม

ต้องอยู่คนเดียว  ผมต้องทำได้ ผมต้องลืมเขาให้ได้ ถึงแม้ความคิดของผมมันจะขัดแย้งกับหัวใจมากเพียงไหนก็ตาม

 "ฉันไม่เป็นไร! นายอย่างกังวลเลยนะ"  ผมบอก มินวู ทั้งที่ใบหน้า กับหัวใจของผมมันขัดแย้งกับไปหมด ท่าทางการแสดงออก แม้แต่คำพูดมันขัดแย้งกับความรู้สึกของผมไปหมด  เพียงเพราะเขาคนเดียว  

 

 

 

+++  Lee JeongMin  +++

 ผมแยกตัวจาก โน มินวู  ตอนนี้ร่างกายของผมมันคงไม่ต่างไปจากอากาศเท่าไหร่  มันเบาเหมือนกับจะลอยได้  ผมอยากหาที่เงียบๆ ย้อนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทำไม?  ทำไมเขาไม่ไปจากผมสักที  ยังมาหวงกันอีกทำไม?

ผมเดินตามทางตึกเรียนไปเรื่อยๆ ภาพเก่าๆ วันเวลาที่ผมกับเขาเคยมีให้กัน มันคงย้อนกลับมา ตอนที่ผมมีเขา ถึงแม้เขาจะเย็นชาใส่ผมขนาดไหน ผมก็ยังคงคิดเสมอถึงเขาจะเป็นอย่างไง ผมก็จะรักเขา ถึงแม้ว่ามันจะยากแค่ไหนก็ตามแต่วันเวลากลับเปลี่ยนไป  คนที่เขารักกลับย้อนคืนมา  วันเวลาที่เขามีให้ผม กับแบ่งไปให้ใครอีกคนที่สำคัญกว่า   แบ่งไปเรื่อยๆจนหมดสิ้น  แล้วมันก็ทำให้ผมรู้ว่าไม่มีใครแทนที่เขาคนนั้นได้เลย  ถึงผมจะรักเขาให้ตายทุรนทุรายเพียงใด  คนที่เขารักก็คงมีแต่ โจ กวังมิน เท่านั้นผมเดินคิดเรื่องราวๆไปเรื่อยๆ

  พระอาทิตย์ลับขอบฟ้ามันทำให้ผมรู้ว่า  ตอนนี้ถึงเวลาที่ผมต้องกลับบ้านได้แล้ว   ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาลุงขับรถ

 "อุ้ย!!" 

 

 มือใครบ้างคนกระชาก ผมเข้าไปกอด  กอดนี้  อ้อมกอดนี้ มัน... O -- O!!   อ้อมกอดที่ผมต้องการมาตลอด อ้อมกอดที่ผมคิดถึงตลอด  อ้อมกอดของเขา  ของเขาแน่ๆ ถึงแม้ว่าผมจะไม่เห็นหน้า แต่ผมก็รู้ว่าต้องเป็นของเขาแน่ๆ ต้องเป็นเขาแน่ๆ

 "จองมิน ฉันคิดเถิงนาย"   ใช่แน่  ดงฮยอนฮยอง   ฮยองกลับมาหาผมแล้วใช่มั้ย?  ฮยองกลับมาหาผมแล้ว กลับมาแล้ว

  "นายก็คิดถึงฉันเหมือนกันใช่มั้ย?"  ความรู้สึกของผมมันคงออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ แต่มันออกเป็นการกระทำได้ไม่ผิดใช่มั้ย ที่ผมจะกอดตอบเขา  คำตอบที่มันมาจากหัวใจ   ผมกอดเขาเท่านี้แรงของผมมี

 ผมอยากกอดเขาให้นาน  นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

 "ฮยอง!  ฮือ....ฮือ  ฮยองจริงๆด้วย    ดงฮยอนฮยอง"

  คนตรงหน้ากอดผมแน่นขึ้นๆ   จนผมสัมผัสได้ถึงความคิดถึงที่เขามีให้ผม  ทำให้ผมรู้ว่ามันมากจริงๆๆ

 " หยุดร้องไห้ได้แล้ว "   มือหนา ยกขึ้นมาซับน้ำตาให้ผม ที่ตอนนี้มันไหลไม่หยุด  ถึงผมเป็นของเล่น แต่ผมก็เป็นของเล่น ที่เจ้าของเก็บขึ้นมาจากถังขยะแล้ว   

 "ฮยอง! กลับมาหาผมแล้วใช่มั้ย?"

 "_________"   หลบสายตา

 "ฮยอง!"  ผมเรียกเขา เพื่อของคำตอบ จากคำถามที่ถามไป

 "_________"  สายตาของความผิดพลาด 

 "ขอโทษ! กับทุกสิ่งที่ทำลงไป  ฉันใจร้ายกับนายมากใช่มั้ย? นายมันโง่ ที่มาหลงรักคนอย่างฉัน  ได้ยินมั้ยว่านายมันโง่ "  คิม ดงฮยอน ตะโกนคำต่อว่าต่างๆนาๆใส่ผมไม่หยุด  อย่าทำแบบนี้ต่อไปเลยฮยอง  !  อย่างไงซะผมก็ตัดใจจากฮยองไม่ได้

 "ผมพยายามแล้ว!  แต่มันทำไม่ได้"ต่อให้ฆ่ฮยองฆ่าผมให้ตายตรงนี้ผมก็ไม่สามารถลืมฮยองได้   

 " ฮยอง! ผมคงไม่ขอให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ขอให้ผมรักฮยองอย่างนี้ต่อไปเถอะนะ ขอร้อง"  ผมกุมมือคนตรงหน้าไว้แน่น น้ำตาของความหวังหลั่งออกมา

 "__________"   สายตาของความหนักใจ

 "ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันทำลงไปในตอนนี้ มันทำให้นายตัดใจจากฉันได้อยาก   ฉันอาจจะเป็นคนเห็นแก่ตัวที่ทำตามความคิดตัวเอง จนลืมนึกถือความรู้สึกของนาย  แต่สิ่งที่ฉันทำลงไปมันก็ออกมาจากความรู้สึกของฉันเหมือนกันถึงแม้ว่าฉันจะแสดงออกว่าคิดถึงนายแค่ไหน สุดท้ายฉันก็ยังคงต้องกลับไปหาโจ กวังมินเหมือนเดิม" 

ฮยอง! ทำไม ทำไม  (???)   "ฉันขอโทษ"  เขาดึงเขาไปกอด แตอ้อมกอดแทนคำของขอโทษของเขา ทดแทนความเจ็บปวดของผมไม่ได้เลย

 "ดงฮยอนฮยอง! จากนี้ไปผมจะทำตามที่ฮยองขอร้อง ผมสัญญาว่าผมจะลืมฮยองให้ได้"  ผมยิ้มให้กับคำพูดของผมที่บอกเขาออกไป ยิ้มรับกับความหวังเดิมๆ ยิ้มให้กับความเจ็บปวด

 "ไม่! ไม่! ฉันไม่อยากให้นายลืมฉัน"  ดงฮยองพูด อ้อมกอดของเขากอดผมแน่นขึ้น    "ฉันขอให้นายรักฉันอย่างนี้ต่อไปได้มั้ย อย่าลืมฉันเลยนะ"

 "ผมไม่อยากเป็นตัวแทนของใครอีกแล้วฮยอง!  ผมเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นฮยองอยู่กับเขาคนนั้น  เราสองคนทำผิดต่อเขา"  ผมไม่อยากให้ใครคิดว่าผมเป็นมือที่สามทำให้เขาทั้งสองต้องเลิก

 "เมื่อถึงเวลานั้น นายจะไม่ใช่ตัวแทนของใครอีกจองมิน มันจะมีแค่ฉันกับนายสองคนเท่านั้น  รอ  รอฉันนะ ได้มั้ย?

 "ต้องรออีกนานแค่ไหนฮยอง?" รอจนกว่าผมจะตายรึป่าวฮยอง  มันไม่มีวันที่ฮยองจะลืมเขาได้อยู่แล้ว

 "ก็รอจนกว่าฉันจะรู้ไง" เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้น ขณะที่ผมกับ คิม ดงฮยอนฮยองกำลังกอดกันอยู่

 "กวังมิน"  ---> คิม ดงฮยอน

 "O=O!!" ---> ลี จองมิน   สิ้นเสียง คิม ดงฮยอน ถึงกับผงะอ้อมกอดของผมออก

 "ความจริงมันเป็นแบบนี้เองใช่มั้ยฮยอง?  ไหนบอกว่าจะตัดใจจากมันไง? แล้วทำไมถึงมาทำแบบนี้กันอีก"  โจ กวังมิน ฉันขอโทษ

 "กวังมิน ฟังพี่ก่อน  คือพี่........

 "คือผมนัดฮยอง ออกมาเองแหละ"  ผมตอบ 

 "นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ว่าที่ผ่านมา นายมันเป็นของเล่น ที่เขาเล่นแค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ เลิกตอแยแล้วกลับไปทำหน้าที่ของนาย อย่ามายุ่งกับแฟนของคนอื่น"

 "เข้าใจแล้ว  ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว" หลังพูดจบ ผมก็รู้ว่าควรจะต้องทำอะไร ผมเดินออกมาจากห้องที่ตอนนี้เหลือแค่ ฮยองกับกวังมิน   เนี่ยแหละความจริง  ที่ผมควรรับรู้  จริงๆแล้วถึงเขาจะรักผมมากแค่ไหน แต่ความรักของผม คงสู้ความรักที่เขามีต่อโจ กวังมินไม่ได้ ถึงผมจะมั่นใจว่าความรักที่ผมมีให้เขามันก็ไม่ได้น้อยกว่าใครๆเลย อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำไป

 "จองมิน" เสียงเรียกสุดท้ายที่ผมจะได้ยินจากปากของเขา   ลาก่อนความสับสนทุกอย่าง  ลาก่อน

ติดตามตอนต่อไปน๊า
 

★APPLEPIE.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #394 `Yu.roze (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 10:51
    อย่าไปสนดงฮยอน ใจแข็งไว้จองมินTT
    #394
    0
  2. #361 2pmอิอิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 21:43
    โธ่ๆๆๆๆๆๆๆๆจองมิน อย่าเส้าไปเลยนะ


    ผู้ชายดีๆมีอีกเยอะ เชื่อสินายต้องลืมเค้าคนนั้นได้
    #361
    0
  3. #328 vanwoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 11:55
    จองมิน T T นายต้องทำใจแล้วไปาซองซะ 5555 
    #328
    0
  4. #280 :FramE (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 16:54
    ลีดเอาไงอะ จะ จองหรือกวัง -*-
    #280
    0
  5. #272 BF@•Meemee"• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 02:23
     อ๊ากกกกกกกกกกกก

    ลุงคะ ถ้าลุงรักกวังก็อย่ากลับมาทำให้จองต้องหวั่นไหวและเสียน้ำตาอีกเลยนะT^T
    #272
    0
  6. #249 treatment'm bestfriend (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มีนาคม 2555 / 09:02
    ชักจะงงกับความสัมพันสรุบมันเป๊นดงจอง

    ไม่ใช่ ดงกวังใช่มั๊ยเริ่มสับสนแล้วสิ

    แอบสงสารกวังที่ไม่รู้อะไรเรย

    แต่เธอก็แรงปัยนะกวัง นะที่นี้จองน่าสงสารสุด

    ดงแกตัดความสัมพันกะจองปัยเถอะ

    และกลับปัยหาเมียแก

    คลที่ยอมดงทุกอย่างไม่ใช่แค่จองคลเดียวหรอกนะ

    ยังมีกวังอีก รู้นะว่ากวังก็เจ๊บไม่แพ้คลอื่นๆหรอก

    ใครกันที่เห๊นแฟนตัวเองปัยรักกับคลอื่นแร้วไม่รู้สึกอะไรเลย

    แต่เพราะรักถึงยอมได้ขนาดนี้ ดงกลับปัยหากวังเถอะ

    และรักษากวังไว้ให้ดี ติดตามค่ะ



    พึ่งกลับมาอ่านเม้นตัวเอง แร้วพึ่งรุว่าเม้นผิด tt'

    เรยเม้นไหม่แต่บทความยังคงเดิม

    แค่เปี่ยนตงนี้นิด เติมตงนี้หน่อย
    #249
    0
  7. #247 'BaBesTyB.OY2ST (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2555 / 18:57
     ตกลงลุงลีดรู้สึกยังไงกับจองมิน แล้วก็ กวังมินเนี่ย ' ' !!
    หรือว่าอยากได้ทั้ง 2 คน เว้ยยยยยยยย อีเลรว - -* (ลั่นลิ้นด้วยนะ 5555.)
    #247
    0
  8. #238 treatmentnie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 11:35

    ชักจะงงกับความสัมพันสรุบมันเป๊นดงซอง
    ไม่ใช่ ดงกวังใช่มั๊ยเริ่มสับสนแล้วสิ
    แอบสงสารกวังที่ไม่รู้อะไรเรย
    แต่เธอก็แรงปัยนะกวัง นะที่นี้ซองน่าสงสารสุด
    ดงแกตัดความสัมพันกะซองปัยเถอะ
    และกลับปัยหาเมียแก
    คลที่ยอมดงทุกอย่างไม่ใช่ซองคลเดียวหรอกนะ
    ยังมีกวังอีก รู้นะว่ากวังก็เจ๊บไม่แพ้คลอื่นๆหรอก
    ใครกันที่เห๊นแฟนตัวเองปัยรักกับคลอื่นแร้วไม่รู้สึกอะไรเลย
    แต่เพราะรักถึงยอมได้ขนาดนี้ ดงกลับปัยหากวังเถอะ
    และรักษากวังไว้ให้ดี ติดตามค่ะ
    #238
    0
  9. #225 C_YW (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:12
     อ๊ากกก!!  ดง! แกทำ้ายจิตใจจองมากง่ะ สงสารจอง TOT
    #225
    0
  10. #213 MinnYSunnY (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:28
    สงสารจองมิน  T^T
    #213
    0
  11. #193 หนูอีฟ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:26
    จองมินผู้น่าสงสาร

    อ่านตอนนี้แล้วร้องไห้เลย ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ T0T

    #193
    0
  12. #179 Ns'Blackstone (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มกราคม 2555 / 20:38
    พาร์ทนี้ดราม่ามากๆๆๆๆๆ
    น้องจองอย่ายอมแพ้นะ
    #179
    0
  13. #178 toontun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มกราคม 2555 / 21:13
     จองมินนนนนนนนนน
    มาอยู่ในออม้กอดเค้ามา
    เดี๋ยวจะปลอบใจให้..จุ๊บๆ
    #178
    0