Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 14 : Chapter 11 :: พูริม พูริม>>>บ๊อก บ๊อก บ๊อก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chapter : 11

            เช้าวันเสาร์

            ตอนนี้ก็เกือบเก้าโมงแล้ว แทนที่ผมจะลุกขึ้นไปทำโน่นทำนี้เหมือนทุกเสาร์ แต่ตอนนี้ผมยังนอนอุตุบนเตียงนุ่มทั้งที่ผมก็ตื่นตั้งนานแล้ว ในหัวของผมคิดถึงแต่เรื่องเมื่อวาน ถึงแม้ผมจะเลยมีแฟนมาก่อนแต่ผมก็ไม่ได้คุ้นเคยความรู้สึกแบบนี้ที่มีต่อ โจ ยองมินเลยสักนิด  ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงอุบัติเหตุ แต่อุบัติเหตุในอ้อมกอดโจ ยองมินมันทำให้ผมใจสั่นตั้งแต่เมือวาน จนถึงเดี่ยวนี้ ผมไม่กล้าเจอหน้าเขาเลย  ขืนผมยังหวั่นไหวกับเขาแบบนี้ละก็ ผมกลัวว่าผมจะเผลอใจไปมากกว่านี้นะซิ!  ไม่ ไม่ไม่ อย่าไงผมก็ต้องหยุดคิดเรื่องพวกนี้ โจ ยองมิน เขาจะมาอยู่ที่บ้านของผม แค่1 เดือนเท่านั้นแล้วเค้าก็จะไป จากนั้นเราสองคนก็จะไม่ได้เจอกันอีก อย่างไงซะผมก็ต้องทำตัวให้เป็นปกติ >_< [จะไหวมั้ยเนี่ย!]

            ~  ~ ก๊อก ๆ ๆ~ ~ 

            "โน มินวู นายจะนอนกินประเทศเหรอ? ตื่นได้แล้ว ฉันหิวข้าว เร็วๆเลย ผ้าก็ยังไม่ได้ซัก" นั้นไงเสียงเจ้าชีวิตผม เพิ่งนึกจะหวั่นไหว มาทำให้เสียความรู้สึก ฉันคงจะหวั่นไหวแค่ ชั่วคราวเท่านั้นแหละ (;?_?)!

โมโห โมโห ทำเสียเซลฟ์ ค่อยดูนะจะด่าให้เข็ด วันนี้หยุดยังจะมาใช้งาน งกๆ อีก ผมเปิดประตูออกมา แล้วก็ ก่อ ก่อ ก็เจอ ยองมินนน (?????) แอร๊ยยยย เคลิ้มมมม ในความหล่อ ยองมินตอนนี้เขาใส่แต่กางเกง บ๊อกเซ่อขายาวที่ดำ แล้วก็เสื้อกล้ามสีขาวทำมั้ย? เขาหล่อเรียกเลือดขนาดนี้เนี่ยยยยย   ไม่ไม่ไม่ ม่ายยยยยยยย อย่าหวั่นไหว อย่าหวั่นไหว  ท่องไว้ ท่องไว้  o(???)o  พุธโท  พุธโท   อะแหม!

            "นี่! โจ ยองมินนี้มันวันพักผ่อนของฉันนะ ฉันจะนอนกินโลกมันก็เรื่องของฉัน มายุ่งอะไรด้วยฮะ!"  ผมจ้องหน้าเขา แบ่งหาเรื่อง เอาเซ่ ฉันไม่หวั่นไหวกับความน่ารัก แล้วก็ ความหล่อของนายหรอก

            "ยังจะมาพูดดีอีก!" ยองมินเอานิ้วจิ้มหัวผม "นายเล่นนอนตื่นสายแบบนี้ โชคลาภไม่เข้าบ้านพอดี ถึงว่าบ้านมันเหม็นอับๆๆ " ยองมินพูดพลางทำจมูกยุกยิก เหมือนหมูไม่มีผิด

            "ถ้าบ้านมันเหม็น แล้วนายทำไมไม่ทำความสะอาดมันบ้างล่ะ? หัดทำอะไรเองบ้าง ฉันไม่ให้ลูกติดพ่อนายนะ" ผมไม่ใช่คนใช้น๊า แค่ให้อยู่บ้านก็บุญแล้วยังจะมาให้ทำโน่นให้ทำนี่อีก เฮ้ย!

            "อย่าเอาพ่อฉันมาล้อเล่นน๊า พ่อฉันไม่ใช่ของเล่น ที่จะได้เอามาพูดเล่นๆได้" อ้าว! (?""?) ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าสักหน่อย

            "ทำไมต้องตระหวาดกันด้วยเล่า" ฉันก็ตระหวาดเป็นนะ

            "ใช่สิ! นายมีพ่อ นายไม่รู้หรอกว่าคนไม่มีพ่อมันรู้สึกอย่างไง " โจ ยองมินไม่มีพ่อเหรอ?

            "คะ  คือ เอ่อ! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าพ่อนายนะ เพียงแค่....." แค่ปากมันพาไป

 

            "ฉันไม่อยากฟัง" โจ ยองมินไม่ฟังผมอธิบาย แล้วเดินออกจากไป  เขาก็มีความหลังเรื่องพ่อของเขาแน่ๆ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า เขาไม่มีพ่อ ตระกูลโจ เป็นตระกูลเจ้าของธุรกิจใหญ่ด้วยอัญมณี ผมคิดว่าเขามีครอบครัวที่เฟอร์เฟกซะอีกแต่ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ ?

            ผมทำงานบ้าน ซักผ้า กวาดบ้าน บรา บรา บรา ตามประสาคนใช้ที่เป็นเจ้าของบ้าน   ผ่านไปเกือบครึ่งวันแล้วเขายังไม่กลับเข้าบ้านอีก  ผมก็ไม่ไดเป็นห่วงอะไรเขามากมายหรอกนะ แต่สิ่งที่ผมพูดไปนะซิ มันทำให้ผมต้องนึกถึงเขา อย่างไงผมก็ต้องขอโทษเขา

 ~ ~ หกโมงเย็น~ ~

            ตอนนี้ผมเตรียมอาหารเย็นไว้เรียบร้อยแล้ว วันนี้ผมจะทำให้เราสองคนทะเลาะกันให้น้อยที่สุด  มันต้องผ่านไปได้ด้วยดีแน่ๆ   .................................................

ผ่านไปเกือนสองชั่วโมง อาหารบนโต๊ะก็เริ่มเย็นหมดแล้ว ถึงเขาจะไม่ชอบอยู่บ้าน

แต่เขาก็ไม่เคยกลับบ้านสายขนาดนี้มากก่อน หวังว่าการพลั้งปากของผมคงไม่ได้ทำให้เขาคิดสั้นขาดตัวตายนะ

~ ~ 3 ทุ่ม ~ ~ เวลาเดินเร็ว เร็วผิดปกติ

 

            ผมตัดสินใจโทรหา โจยองมิน  ผมควรจะเป็นฝ่ายโทรหาเขาถึงจะถูกต้อง 

ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด..

 "โจ ยองมิน ทำไมไม่รับสายนะ" ผมโทรหา ยองมิน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่อยากรับสายผม อย่างไงผมก็จะโทรจนกว่าเขาจะรับ

 " ตู๊ด....ตู๊ด...ตู๊ด... ตุด ตุด ตุด ตุด" ตัดสายทิ้ง --->สงสัยสิ่งที่ผมคิดไว้มันคงจะเป็นเรื่องจริง

ผมรอแล้วรอเล่า   รอ รอ รอ รอ แล้วก็รอ --> เที่ยงคืนแล้ว <--    เขายังไม่กลับบ้านเลย ผมนั่งรอจนตาปิดแล้วหนา 'โจ ยองมินนายไปไหน ฉันเป็นห่วงนายนะ ' ผมนั่งรอเขาที่โซฟา อย่าไงซะถ้าผมเผลอหลบไปแล้วเขากลับมาเล่าเรียกผมจะได้ เปิดประตูบ้านให้เขาได้ วันนี้

เป็นวันแรกที่ผมอยู่บ้านคนเดียว หลังจากที่ไม่ได้อยู่คนเดี๋ยวมานานกว่า สองอาทิตย์ มันรู้สึกแปลกๆอย่างไงไม่รู้? ผมรอโจ ยองมิน จนแบกสังขานตาไม่ไหวแล้ว ราตรีสวัสดิ์ โจ ยองมิน ช้านรอนายไม่ไหวแล้ว  (-_-)zzz

++  วันรุ่งขึ้น ++

            (-_-)zzz  !!  นอนไม่รู้เรื่อง---->โน มินวู

            "บ๊อกกๆๆ บ๊อกๆๆ"

            "m(_ _)m โอ๊ย! เสียหมาที่ไหนมาร้องหน้าบ้านเนี่ย คนจะหลับจะนอน" ผมบ่น ก็จะไม่ให้บ่อได้อย่างไงล่ะ ก็มันร้องเสียงดังจะตาย  ผมเดินเปิดประตูค่อยดูนะเจอแม่งจะหักกินสักเลย โมโห โมโห  ผมเปิดประตูอย่างแรงเพราะโมโหหมาที่มาเหาทำเพื่อ? ที่หน้าบ้านผม

            "โอ๊ย!" เสียงใครอ่ะ?  หันซ้าย หันขาว ไม่มีนี้ "อ้าว! ยองมินนายมานอนทำไมต้องนี้? ทำไมไม่เข้าไปนอนในบ้าน" ผมถาม

            "ฉันแหกปากเรียนนายตั้งแต่ เที่ยงคืน นายก็ไม่ยอมเปิดจนฉันต้องไปนอนที่บ้านเพื่อน แล้วฉันก็กลับมาแหกปากเรียกนายอีกตอนเจ็ดโมงเช้า นายก็ยังไม่ออกมาเปิดประตูให้ฉันแล้วจะให้ฉันทำไง โทรเรียกกองปราบมั้ย?" มาเป็นชุด

            "แล้วนายได้ยินเสียหมามั้ย? ฉันจะสั่งสอนมันที่บังอาจมาเหาหน้าบ้านฉัน"  ผมพูดตาก็มองหาหมดที่ส่งเสียงรำคาญต่อโสตประสานหูของผม ส่งผมถึงระบบการทำงานาของหัวใจ

            "ถ้านายจะหมายถึง หมาตัวอีกล่ะก็    มันจะอยู่กับเราที่นี้" ยองมินพูดแล้วก็โชว์ลูกหมาตัวเล็กขนที่ขาว ให้ผมดู อุ้ย! มันน่ารักจังงงงง  "มันชื่อไรอ่ะ แล้วนายได้มันมาจากไหน? เจ้าของมันละ?" ถามเป็นชุด

            " ที่ล่ะคำถามได้มั้ยเนี่ย? " ผมพยักหน้าแล้วก็เล่นกับมันต่อ

            "ฉันเจอมันหลงทาง  แล้วอากาศตอนกลางคืนมันก็หนาวมาก ฉันก็เลยอุ้มมันมา" เขาตอบคำถามที่1 "มันชื่อ พูพูริ" [พูริ ภาษาไทยแปลว่า ขนปุยค่ะ]

            "ม่ายยเอา ไม่สีขาวน่ารักเหมือนก้อนเมฆเขนาดนี้ ก็ต้องชื่อว่า   คุริม "  [คุริม ภาษาไทยแปลว่า เมฆค่ะ]

            "นายอย่ามาเปลียนชื่อหมาของฉันได้มั้ย? พูพูริ ก็ พูพูริ ซิ!" ม่ายฉันไม่ชอบ

            "ไม่! เจ้าตัวเล็กมันต้องชื่อ คุริม นายก็แหกตาดูขนของมันซิ เหมือนเมฆจะตาย" มันต้องชื่อ คุริม

            "ไม่! พูพูริ"เขาไม่ยอม

            "ไม่!  คุริม" ผมไม่ยอม "ถ้านายไม่ตามใจฉัน ฉันจะไม่อนุญาติให้มันอยู่ที่นี้ โดยเด็ดขาด!  แล้ว แล้ว แล้ว ไม่ต้องเอาเรื่องเงิน มาอ้างนะ เพราะว่ามันนอกเหนือจากในใบสัญญา" อย่าตุกติกก็ฉันน๊าาา โจ ยองมิน อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว

            "(_ _?) ++ งั้นก็คนล่ะครึ่งทางก็แล้วกัน  ตกลงมันชื่อ พูริม OK"

            พูริมเหรอ?  " ก็ได้(???;) น่าร๊าาากอ่ะๆๆ พูริม พูริม"

            "(;?_?)  บ้า!" อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้นะ

            "พูริมน้อยยยยยยย"

ติดตามตอนต่อไปน๊า
 

★APPLEPIE.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #389 `Yu.roze (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 09:49
    พูริมน่ารักจังงงงง
    #389
    0
  2. #356 2pmอิอิ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 20:16
    น้องหมาสื่อรักเหรอ ยองมิน
    #356
    0
  3. #322 vanwoo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 10:47
    หมาน่ารัก >< 
    #322
    0
  4. #267 BF@•Meemee"• (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 02:04
     แอ๊กกกกกกกกกก


    พูริมน่ารัก><
    #267
    0
  5. #243 'BaBesTyB.OY2ST (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มีนาคม 2555 / 18:52
     น่าร้ากกกกกกอ้ะ >////////< เขินไรเตอร์ๆๆๆๆๆๆ
    #243
    0
  6. #232 treatmentnie (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 10:09
    พูริมน้อยยยย แอร๊ยยย...น่ารัก
    อยากเลี้ยงมั่งอ่า โซ่คล้องใจยองกะวูอ่อ?
    ป๊าก้อหน้าตาดี มี๊ก้อน่ารัก ลูกก้อเลยน่าฟัด
    เอ้ย มั่ยชั่ย น่าฮัก ติดตามๆคร๊
    #232
    0
  7. #220 C_YW (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:00
    เหมือนพ่อ แม่ ลูก >< (ช่างกล้าเปรียบ = =)
    พูิม พูริม  
    #220
    0
  8. #211 MinnYSunnY (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:28
     พูริม
    ลูกของ  พ่อยอง กะ แม่วู  ^[]^!
    #211
    0
  9. #198 ขิง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:45
    หมาน่ารักมากกก ฟิคก็สนุกมากกกกกก
    #198
    0
  10. #157 I Q San (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 15:28
    อ๊ายๆๆ มินวูเริ่มหวั่นไหวแล้ว
    ตลกตรงที่ ยองมินไปนอนอยู้หน้าบ้านอ่ะ
    มันทำให้รู้สึกเหมือนคุณภรรยาไล่คุณสามีออกไปนอนนอกบ้านโทษฐานกลับบ้านไม่ตรงเวลาเลย 555+
    น่ารักจังคู่นี้ แต่ที่น่ารักที่สุดในตอนนี้ต้องยกให้พูริมพูริม
    อ๊ายยยยย น่าลั๊กอ่ะ
    #157
    0
  11. #148 Number42 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 12:39
    แล้วยองมินไปไหนมาอะพี่ -0-!

    ตามกฏของบ้าน ต้องเข้าบ้านก่อน 2 ทุ่มไม่ใช่หรอ
    กลับบ้านตอนเที่ยงคืน
    โทรไปก็ไม่รับสาย
    สมควรนอนหน้าบ้าน!

    ...แต่ถ้าไม่มีที่นอน มานอนที่ห้องเราก็ได้นะยองมิน กิกิ~...


    พูริมน่ารัก~!
    #148
    0
  12. #146 toontun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 22:17
    ตอนนี้รู้สึกรักพูริม55+ก็มันน่ารักหนิ
    มินวูเริ่มหลงยองแล้วสินะแล้วเมื่อไหร่
    ยองจะหลงมินบ้าง555+
    #146
    0
  13. #145 toontun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 22:17
    ตอนนี้รู้สึกรักพูริม55+ก็มันน่ารักหนิ
    มินวูเริ่มหลงยองแล้วสินะแล้วเมื่อไหร่
    ยองจะหลงมินบ้าง555+
    #145
    0
  14. #143 kokoNUT;] (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 20:02
    ว๊ากก ยองวูน่ารัก

    พูริมน้อยก็น่ารัก -///-



    ยิ่งอ่านยิ่งสนุกอ่าไรเตอร์

    รอตอนหน้านะฮะ สู้ ๆ คึคึ :D
    #143
    0
  15. #142 D'sweet_eYe (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 00:45

    โซ่ คล้องใจ ยองมินวู


    ---> พูริม พูริม <---

     



     

    #142
    0