Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 11 : Chapter 9 ::เราเคยรู้จักกันเหรอ? >>>โน มินวู>>>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

Chapter : 9

 หลังจากเรื่องราวตอนเช้าจบลงแบบครึ่งๆกลางๆ ค้างคาหาข้อตกลงไม่ได้ว่าใครทำอะไรกับใคร  แล้วยังต้องทนสู้หน้าทั้งที่ใจจริงแล้วอยากจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี ไม่ว่าตรงโน้น ตรงนี้  ตรงไหนๆ เขาก็เห็นของผมหมดแล้ว หมดแล้วจริงๆ   แถมยังต้องทนอายทั้งต่อหน้าและลับหลัง ชีวิตหนอชีวิต อดทนไว้ โน มินวูอีกไม่ถึง ยี่สิบวัน ทุกอย่างก็จะจบอิสรภาพก็จะกลับมาเป็นของนายอีกครั้ง แต่ตอนนี้ ผมยังต้องทนไปเรียนหนังสือ[กับเขา] ทั้งที่จิตใจของผมย่ำแย่ขนาดเนี่ย จะมีใครเห็นใจผมบ้าง? ทุกอย่างในร่างกาย ความลับทุกอย่าง ถูกเปิดเผยหมดแล้ว  ฮึ ฮึ

ฮึๆๆๆๆๆ

 "นี่!!! โนมินวู นายช่วยใส่รองเท้าให้มันเร็วๆหน่อยได้มั้ย? หรือจะให้ดีกว่านี้ ฉันแนะนำให้นายเอารองเท้าขึ้นไปใส่บนรถเมล์ดีกว่ามั้ย? นั่งคาประตูแบบนี้  คนอื่นจะออกก็ไม่ได้ออก จะหลับตายตรงนี้รึไง?" (;?_?)!!! ไอ้บ้าก็คนมันหดหู่  โว้ยยยยย ไม่เข้าใจเหรอ? ความลับของฉันถูกเปิดเผย นายจะให้ฉันยิ้มหน้าบานเป็นจานเหรอไง? ฉันไม่ได้โรคจิตเหมือนนายนี่ เชอะ!!!

 "เดี๋ยวซิ!!! ก็รีบอยู่เนี่ยมองไม่เห็นเหรอไง ตานายอ่ะมีมั้ย" โมโหอยู่นะ เฟ้ยยยยย

 "ฮึ ฮึ ฮึ ถ้าฉันไม่มีตาแล้วจะเห็นเหรอว่าของนายอ่ะมันเล็ก 555+++" หัวเราะไม่หยุดเลยอ่ะไอ้ทะลึ่ง

 "จะลุกได้ยังเนี่ย เร็วๆหน่อยซิ เราก็รีบๆอยู่น่ะ" บอกดีๆก็ได้ไอ้หัวทอง ไม่ต้องเอาเท้ามาเขี่ย มารยาทอ่ะมีมั้ย? "ถ้ารีบก็ไปออกหลังบ้านเซ่ มาออกประตูเดียวกับฉันทำไม " เชอะ ฉันเนี่ยแหละผู้ชนะ ฉันเป็นเจ้าของบ้าน เรื่องอะไรฉันต้องยอมนาย ฝันไปเหอะ

 "บอกให้หลีกไป" ---> โจ ยองมิน ทำเสียงโหด คิดเหรอว่าฉันจะกลัว ต่อให้หน้านายมีหนวดออกมาเหมือนเสือ   จ้างให้ฉันก็ไม่กลัว 

 "ไม่!!! ไปออกหลังบ้างโน่น" ---> โจ ยองมินคิดว่าทำได้คนเดียวเหรอ เสียงแบบเนี่ย ฮึ ฮึ ฮ

 "ไม่หลีกใช่มั้ย ได้! OK" --->(O.O;)  อะไร >>>> โอ้ยยยยย  ไอ้ยองมิน ไอ้หัวทอง ถ้าจะดันขนาดเนี้ย ทำไมไม่ยัดหัวฉันลงไปในดินเลยเล่า ไอ้บ้า จะรีบไปไหน (o,o;)  07.20 นาที...ตายห่าาาาาา รอด้วยเซ่ โจยองมิน! นี่! รอด้วยยยยย

 ~~บนรถเมล์~~

 รอด้วยครับ รอด้วยครับ  ผมตะโกนบอกคนรถให้รอก่อน เพราะดูเหมือนว่ารถกำลังจะออกแล้ว  ดีนะที่เหมือนฟ้าเข้าข้าง

 " ขอบคุณครับ"  ผมขึ้นรถทันพอดีไม่งั้นมีหวังตายแน่ๆ ก็การบ้านของจองมินอยู่ที่ผมนะเซ่

แฮกๆๆๆๆ แฮกๆๆๆ  เหนื่อยมากมายถ้านายจะขายาวขนาดนี้นะ นายเป็นเปรตกลับชาติมากลับเหรอไง  ผมโน มินวูตอนนี้เหนื่อยมากยิ่งกว่าวิ่งต้อนวัวอีก [เคยต้อนรึว่าไง?]

 "นายสะกดคำว่ารอเป็นมั้ย? รออ่ะ สะกดเป็นมั้ย" น้ำใจมันไม่ได้อยู่ในจิตใต้สำนึกนายจิงๆ ผมทิ้งน้ำหนักตัวลงตรงที่นั่งข้างๆ โจ ยองมิน ให้ตายเหอะ นั่งฟังเพลงสบายใจเฉิบ มีความสุขจริงนะพ่อคุณ

 "นี่! โจ ยองมิน ฉันถามนายได้ยินมั้ย? ฉันถามว่าทำไมนายถึงไม่รอฉัน ถ้าฉันขึ้นรถไม่ทันจะทำอย่างไง ฮะ!!! นี่!" ผมเขย่าแขนโจ ยองมิน คนอะไรทำความผิดแล้วไม่ยอมขอโทษ เห็นมั้ยว่าตอนนี้เหงื่อออก เหม็นหมดแล้ว

 "โน มินวู  ฉันของเพิ่มกฏอีกข้อหนึ่งนะ  ถ้าอยู่ข้างนอกบ้าน นายไม่ต้องมาทำตัวสนิทสนมกับฉัน เข้าใจมั้ย?" โธ่ๆๆๆๆ คร๊าบบบบ พ่อคนไฮโซ  เชอะแล้วอย่าโทรมาเรียกก็แล้วกัน เชอะ

 ~~โรงเรียน~~

 ฉันจำคำพูดที่ได้พูดบนรถได้ขึ้นใจ แล้วก็จะ จำ จำ จำ แล้วก็จำ  ว่าฉันไม่รู้จักนาย เพราะนี้มันคือ ความสุขครั้งใหญ่ของช้านนนนนนน >w<~~  อยากมาโรงเรียนทุกกกกกวันเลย  5555+   ลั้นละลัน ลั้นลา  ---> มีความสุขเกินหน้าเกินตาชาวบ้าน

 "ลี จองมิน  อันยอง" ผมทักทายเพื่อนร๊ากของผมเหมือนทุกๆๆวัน แต่วันนี้พิเศษกว่าทุกวันหน่อยนึง

 "มินวู ฉันขอโทษนะที่พานายไปที่แบบนั้น  ฉันไม่น่าพานายไปเลย" (T.T) ฮึฮึฮึ---> ร้องไห้อีกแล้ว คนบ่อน้ำตาตื้น

 "ลืมมันไปเถอะ จองมิน ฉันไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย ยังสบายดี...... นายก็เห็นแล้วใช่มั้ย? ว่าที่นั้นนะมีแต่พวกนักเลงทั้งนั้น ฉันรู้ว่านายไม่เหมาะกับที่แบบนั้นหรอก"

 "ฉันรู้! ฉันสัญญาณนะว่าฉันจะกลับมาเป็น ลี จองมิน นักเรียนความประพฤติดีอีกครั้ง ฮือออออ" ร้องหนักกว่าเดิม โธ่เอ่ย ลี จองมิน

 ~~เวลาเดินทางไปเร็วมาก เหมือนโกหก เรียนแปบๆ ก็พักเที่ยงซะแล้ว~~

 "ปะ จองมินไปโรงอาหารกัน วันนี้ฉันไม่ได้เอาข้าวกล่องมาด้วยอ่ะ พอดีตื่นสายไปหน่อย"  ตื่นเช้านะแต่อย่างอื่นทำให้ฉันมาโรงเรียนเกือบสาย

 "OK เลย "  เราสองคน เหมาะสมกับฉายาที่เพื่อนในโรงเรียน vote ให้เป็น เทพบุตรเงาตามตัว จิงๆ ทำไมนะเหรอ?ถ้ามีผมก็ต้องมีจองมิน ถ้ามีจองมินก็ต้องมีผม ก็เลยเหมือนเป็นเงาของกันและกันไงครับ :D     ผมกับจองมิน เราสองคนไม่ได้เดินกอดคอกันแบบนี้มาเกือบเดือนแล้ว หลังจากเกินเรื่องราวที่ไม่น่าจดจำมา  จองมินหนุ่ม BAD BOY ก็กลับมาเป็น หนุ่มน้อยเรียบร้อย อีกครั้ง  เนี่ยแหละความสุขของผม ส่วนหนึ่งก็ได้มาจาก ลี จองมินเนี่ยแหละครับ  [ฮะๆๆๆๆ   เหรอๆๆๆๆ  ซะงั้น   ว่าไป   5555+] ----> เสียงเจี้ยวจ้าว ของนักเรียนในโรงเรียน ตอนพักกลางวัน ก็ถือเป็นเรื่องธรรมดาของโรงเรียน

 "ลี จองมิน" เฮ้ย!! ถ้าจะเลี้ยวแบบเนี่ย เปิดไฟเลี้ยวก่อนดีกว่าไหม ถ้าเป็นถนนนายตายแล้วนะเนี่ย

 "รุ่นพี่ดงฮยอน" ตาค้างเลย! จองมินคงตกใจ ไม่แพ้ไปจากผมที่อยู่ๆ  คิม ดงฮยอนผู้ชายคนที่ทิ้ง จองมินไปอย่างไม่ใยดี ก็มายืนตรงหน้า           

            "พี่มีเรื่องจะคุยด้วย  จองมินพี่อยากคุยกับนายจริงๆน๊ะ" _________สถานการณ์ตรึงเครียด

 "ไม่ดีกว่าฮะรุ่นพี่  ผมคิดว่าเราสองคนคงไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องคุยกันอีกแล้ว.....และที่สำคัญผมเองก็ไม่อยากคุยกับรุ่นพี่ด้วย ขอโทษนะฮะ ผมขอตัวก่อน" จองมินจูงมินผมเดินออกมาจากที่ตรงนั้น...แต่ว่า

 "เดี๋ยวก่อนจองมิน" ดงฮยอนไม่ยอมง่ายๆแฮะ ดึงมือจองมินกลับมา"พี่อยากคุยด้วยจิงๆน๊า ขอร้อง สักครั้งนะ" อ้อนใหญ่ แล้วจะได้กินข้าวมั้ยเนี่ย?

            "ไม่ดีกว่าฮะ ผมขอตัว" จองมินสะบัดแขนออกจากมือ คิม ดงฮยอน

 "นายมันคนใจแคบ ฉันอุตสาห์มาขอร้องนาย เพราะคิดว่านายยังรักฉันอยู่ แต่นี้อะไร? นายกลับบอกว่าไม่อยากคุยกับฉัน นายมันก็เหมือนกับคนอื่นๆๆ พอไม่รักก็ถีบหัวส่ง  นายมัน...." อย่าพูดมากไปกว่านี้เลยแค่นี้ จองมินก็มือสั่นแล้วทำไมนะเหรอ? ก็มือจองมินจับมือผมอยู่นี่ ตอนนี้

 "พอเถอะครับ รุ่นพี่!!! รุ่นพี่เป็นคนทิ้งจองมินไป แล้วยังจะกล้ามาเรียกร้องอะไรจากจองมินอีก เขาไม่ใช่ตัวสำรองของรุ่นพี่นะครับ" ตาผมออกโรงบ้าง ผมคงทนเห็นผู้ชายหน้าไม่อายคนนี้มายืน พูดปล่าวๆแบบนี้

 "แล้วนายมายุ่งอะไรด้วย นายมันคนที่สาม อย่ามาแส่" ปากจัดเป็นบ้าไม่รู้ว่า ลี จองมินไปหลงคารมณ์ ผู้ชายแย่ๆแบบนี้ได้อย่างไง

 "อย่ามาพูดกับมินวู แบบนี้นะ!!! เขาเป็นคนที่ค่อยอยู่เคียงข้างผมเวลาที่ผมฟุ้งซ่านเรื่องของคุณ  ผมจะเป็นอย่างไง จะตายรึป่าวถ้าวันนั้นไม่มีเขา คุณทำให้ผมรู้ว่าจริงๆแล้ว แท้จริงแล้วผมก็เป็นแค่ของเล่นของคุณ เหงาก็มา พอเบื่อก็เชดหัวทิ้งเขาเป็นคนสำคัญที่ทำให้ผมลืมคุณได้ ในเมื่อคุณรู้ว่าผมตัดใจจากคุณได้แล้ว ก็อย่ามายุ่งกับผมอีก

ผมไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคุณ จบกันเท่านี้ " จองมินพูดความในใจออกไปหมดแล้ว ไม่น่าเชื่อเขาพูดคำพวกนี้เป็นด้วย แสบเลยใช่มั้ยล่ะ!!! คิม ดงฮยอน

 "ลีจองมิน นายกล้าเดินหนีฉันเหรอ" ดงฮยอนนายมันตื๊อที่หนึ่งจิงๆ "เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย?" ฮะๆๆๆๆ ไม่นะไม่  อย่าาาาา "นะๆ จองมิน พี่เลิกกับกวังมินแล้วจริงๆ" เลิกกันแล้วเหรอ? Talk of the town

 "ไม่! ปล่อยนะรุ่นพี่ ผมเจ็บ บอกให้ปล่อยไงเล่า" ดงฮยอนจับมือของจองมินแน่ ทำไงดีล่ะผม  ทำไงดีเนี่ย!

"รุ่นพี่หยุดนะ จองมินเจ็บแล้วผมบอกให้หยุดไงเล่า " 

 พรึบ!!

 0-0!!----> จองมิน

            O_O!!---> ผมก็อึ้งไม่ต่างกันเท่าไหร่

 ผมพลัก คิม ดงฮยอนล้มไม่เป็นท่า แถบยังพลักไปตรงที่มีน้ำเอ่ออีก ก็จะบ้าเหรอเมือวานฝนตกนี้ ไม่ว่าที่ไหน ก็เปียก ก็ชื้นอยู่แล้ว จริงๆแล้วก็ไม่อยากพลักไปตรงที่มีน้ำหรอก แต่จะทำไงแล้วเล่า เซงงงงงง

 

"นาย!!" O_0!!! แอร๊ยยย ดงฮยอนพอพยุงตัวเองลุกขึ้นมาได้ก็เดินตรงมาที่ผม โอ้ยยยยย อยากกระชากเสื้อผมแรงแบบนี้ได้มั้ย เด๋วมันขาด "ฉันบอกนายแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามาแส่เรื่องของฉัน รึว่านายอยากลองดี ฮะ!" คิม ดงฮยอนง้างมือใส่ผมนายคงไม่ได้จะชกฉันใช่มั้ย? ไม่นะ  ไม่   อ๊ายยยยยย

 "-_o!!"  เสียวววว แต่ทำไม่ยังไม่ชกอ่ะ? ผมค่อยๆลืมตาดู แต่ที่หลับตาอ่ะไม่ได้หลับนะครับ ผมเสียวต่างหาก

O0O++++ อัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยผมแล้ว

 "นายจะชกคนที่อ่อนแอกว่า มันแฟร์เหรอว่ะ" โจ ยองมินอัศวินม้าขาวของผม--->ตอนเช้ายังด่ากันอยู่เลย

 "โจ ยองมิน นายมันก็แส่ไม่เข้าเรื่องอีกคนแล้วเหรอ อยากลองดีรึไง" ดงฮยอนพูด

 "ก็ได้นะ!!!  ถ้าหน้าฉันเป็นอะไรแล้วกวังมินมันถาม ฉันจะได้บอกมันว่า ที่ร๊ากของมันนั้นแหละที่ชก ดีมั้ย?" เอาน้องมาอ้าง

 "ฝากไว้ก่อนเถอะ โจ ยองมิน" แค่เอากวังมินมาอ้างก็วางมืออย่างเร็ว ที่ว่าเลิกคงโกหกซินะ 

 "ขอบคุณมากนะ โจ ยองมิน" จองมิน ขอบคุณ ยองมิน  จองมินยังเข้าใจว่าผมกับยองมินไม่รู้จักกัน เพราะเรื่องที่ยองมินเข้ามาอยู่กับผม เป็นความลับสุดยอดใครก็รู้ไม่ได้ แม้แต่เพื่อนสุดที่ร็ากของผม

 "ไม่เป็นไรครับ >_<" --->พูดเสียงหวานใส่จองมิน

 "ส่วนนาย ปากไม่มีเหรอ?  ขอบคุณอ่ะมีมั้ย"---->พูดแบบนี้อย่าแตะหมาออกจากปาก

 "เชอะ! ฉันไม่ได้ขอให้นายมาช่วย ซะหน่อย ยุ่งไม่เข้าเรื่อง ที่หลังก็ไม่ต้องเข้ามายุ่งแล้วกัน คนอย่างฉันพูดคำว่าขอบคุณยาก  อ๋อ! ที่สำคัญฉันไม่รู้จักนาย " 5555+

 "(`????) " อย่าโกรธมากเดี๋ยวตาดำหลุดออกมาเต้นหรอก วันนี้ถึงผมกับจองมิน จะเจอเรื่องยุ่งๆมาทั้งวัน แต่มันก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี เรียกได้ว่าสวยงาม 555+ รวมถึงการเอาชนะ โจ ยองมินด้วย 5555+ ขอโทษนะ โจ ยองมิน วันนี้ฉันสะใจสุดๆเลยอ่ะ[แค่ที่โรงเรียน พอถึงบ้านจัดหนัก]

ติดตามตอนต่อไปน๊า
 

★APPLEPIE.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #387 `Yu.roze (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 09:35
    เงิบล่ะสิยองมิน 5555
    #387
    0
  2. #354 2pmอิอิ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 18:05
    เก่งมากลูก มินวู



    เก่งมากที่ตอกซะยองมินหงายเลย 5555+



    ชักจะเริ่มสับสนกะอีกพวกมินๆแล้วสิ
    #354
    0
  3. #341 E'Nu may (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2555 / 21:41
    วูจ้าอยู่บ้านโดนจัดหนักแน่เลยทำกับเค้าซะขนาดนั้น
    #341
    0
  4. #320 vanwoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 10:33
    5555 มินวูนายชั่ง 
    #320
    0
  5. #265 BF@•Meemee"• (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 01:57
     อิลุงเล๊วเลววว

    มินวูแอบเกรียนนะลูก
    #265
    0
  6. #242 'BesTyBOY2ST (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 19:37
     ลุงลีดเลวมากอ่ะ เห็นแก่ตัวกว่านี้มีอีกมั้ย -3-

    ฮามินวู 555555.

    #242
    0
  7. #230 treatmentnie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 09:49
    สมน้ำหน้าดง จองสุดยอด

    พูดปัยเรยพูดให้หมด

    ให้ดงมันรู้ว่าไม่มีมันจองก็อยู่ได้

    แอบสะใจยองเบาๆเป็นงัยล่ะ

    อยากให้วูไม่รู้จักไม่ใช่หรอ

    วูก็ทัมตามแล้ว แต่แอบคิดว่ากลับบ้านไป

    ยองจาทัมอะไรวูรึเปล่า(วู:คิดไรอยู่รู้นะ)

    ติดตามๆ สู้ๆคร๊
    #230
    0
  8. #210 MinnYSunnY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:56
    ปากกว้างจังเลย  วูน้อย  = ='
    แต่ชอบ  !
    #210
    0
  9. #190 หนูอีฟ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:57
    ยองมินแรงส์อ่ะ

    สงสารจองมินT.....T
    #190
    0
  10. #151 I Q San (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 02:17
     รู้สึกเกลียดอีตาดงฮยอนจังเลย
    มีกวังมินอยู่แล้วยังจะตามราวีคนอื่นอีก
    แต่ชอบอ่ะ ตอนที่มินวูย้อนคำของยองมิน เราไม่รู้จักกัน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #151
    0
  11. #137 545 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 21:55
    ชอบอ่ะอ๊าย>
    #137
    0
  12. #129 Number42 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 21:09
    ยองมินวู ระวังตีกันไป ตีกันมา จะหลงกันเองโดยไม่รู้ตัว ฮ่าๆๆ
    รู้สึกเกลียดดงฮยอนขึ้นมาตงิดๆ - -
    คิดจะต่อยมินวูกับยองมินของปองั้นหรอ!!
    แน่จริงวิ่งเข้ามาจูบปอให้ได้ก่อนสิ!! ฮ้าๆๆ >(ใครกันแน่ที่เสียหายวะ?)

    มินวูระวังเหอะ
    ถ้าเจอเรื่องแอ๊กซิเดนท์ขึ้นมาแล้วยองมินไม่ช่วย จะยุ่งเอานา..

    พี่หวานอ่ะ! มีจัดนง จัดหนักอะไร?
    ปอคิดลึกนะเออ!
    #129
    0
  13. #122 mook-love-shinee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2554 / 17:49
    อ๊ายยย น่าร้าก >w<
    อัสวินขี่ม้าขาว ฮิๆ
    #122
    0
  14. #119 toontun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2554 / 21:46
     ชอบอ่ะพี่ตอนนี้
    ฮาดีใช้ได้
    #119
    0
  15. #117 Brilhar (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 22:16
    โจ ยองมินเป็นอัศวินขี่ม้าขาว~ (>.< ) ( >.<)
    #117
    0
  16. #114 kokoNUT;] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 21:43
    อ๊ายย ยองมินมาช่วยวูน้อย -///-

    แอบสะใจวูแก้เผ็ด 55555555

    กลับบ้านไปตายแน่วูน้อย คึคึ



    สนุกมากฮะไรเตอร์

    รอตัวเองอัพนะ สู้ ๆ :3
    #114
    0
  17. #113 kid_new (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 19:20
    แอร๊ยยยยย

    มินวูน่ารักมากกกกกกกกกก ><

    เป็นอะไรที่รักตอนนี้มากเลย 5555

    เพราะเป็นครั้งเเรกที่มินวูชนะยองมิน คิคิ

    #113
    0