Love happen to me ~ รักนี้มีแต่นาย~

ตอนที่ 10 : Chapter 8 :: Sorry >>> ซิม ฮยอนซอง>>>

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 55

 Chapter : 8

            "เม้งแฮ้++ ไอ้ตำรวจ ไม่รู้จักเวล่ำเวลา คนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เม้งเซงว่ะ! เสียหมดอารมณ์" โยซอบ ลูกชายนักธุรกิจสถาบันเทิง  บ่น ที่ตำรวจสายตรวจพื้นที่เข้ามาขัดจังหวะตอนที่เขารังแก โนมินวู

"เมิงงง" ยังไม่ทันที่ไอ้โยซอบมันจะรู้ตัว มันก็ถูกลูกน้อ'ของผมกระชากเข้ามาในซอยมืดๆหลังไนท์คลับ

ตุบ ตับ ตุบ ตับ ----> จัดการมัน จัดการให้สาสมกับที่มันทำไว้กับคนที่ผมรัก

ตุบ ตับ ตุบ ตับ -----> จัดการมัน จัดการมัน จัดการมัน

"โอ๊ย อะไรว่ะ โอ๊ย ไอ้พวกเวร " ในเมื่อมันมีปากก็ให้มันพูดไป เพราะในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้ามันอาจจะไม่มีโอกาสได้พูดอีกต่อไปแล้วก็ได้

"หนักอีก หนักเข้าไปอีก หนักอีก" ผมสั่งลูกน้องของผมให้จัดการมัน ทั้งมือ ทั้งตีน  ณ วินาทีนี้ถึงผมจะต้องฆ่ามัน ผมก็ยอม  มันกล้าที่ร้าย มินวูของผมมันกล้าทำร้ายดวงใจของผม ผมไม่มีทางให้

อภัยมันแน่

ผึบ----.> ผมกระชากเสื้อมัน ผมอยากดูสภาพของคนตรงหน้าที่ตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับลูกหมาจนตรอก สภาพของมันตอนนี้ยังไม่สาแก่ใจของผมด้วยซ้ำ

 

            "มึงกล้ามาก ที่ทำร้ายดวงใจของกู"  ตุบ! การชักหน้าของผมในครั้งนี้เพื่อความแค้นในใจของผม

"มึง! มึงคิดว่า มึงเป็นใครว่ะ ถึงได้มาทำร้ายดวงใจของคนอื่น แบบนี้ไอ้สาวะ" ตุบ! ครั้งนี้สำหรับสิ่งที่มึง ทำไว้กับมินวูไม่!   แค่นี้มันยังไม่พอสำหรับการกระทำต่ำๆของมันที่ทำไว้กับมินวู อย่างมันน่าจะส่งให้ไปอยู่นรก แล้วผมก็ควรที่จะเป็นคนส่งมันไป ด้วยน้ำมือของผมเอง ผมชักปืนขึ้นมา ผมอยากให้มันตาย ตายให้สมกับที่มันทำไว้กับมินวู  ผมจ่อปืนไปที่หัวของไอ้โยซอบ เพียงแค่ผมลั่นไก กระสุนปืนในกระบอกก็จะฝังอยู่ในหัวของมัน ผมควรจะทำแบบตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ

"พวกมึงเป็นใครว่ะ? พวกมึงกล้ามากที่มาทำร้ายกู พวกมึงไม่รู้หรอว่ากูป็นใคร" โยซอบพยายามพูดทั้งที่ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นปาก ใบหน้า ของมันเต็มไปด้วยรอยซ้ำ และเลือดเต็มไปหมดแต่มันก็ยังจะกล้ามาลองดีกับผมอีก

"กูไม่สนใจหรอกนะว่ามึงจะเป็นใคร เพราะต่อจากนี้ไป มึงอาจจะไม่มีชีวิตอยูบนโลกใบนี้ต่อไปก็ได้" ผมพูดทั้งที่ปืนก็ยังจ่อผู้ที่หัวของมัน

"ถุ๊ย!!ยยยยยย" ไอ้โยซอบถุยน้ำลายใส่หน้า ชเว ยงวา "ที่แท้แม่ง ก็หมาหวงก้าง พวกมึงคิดว่าน้ำหน้าอย่าพวกมึง จะทำอะไรกูได้ " โยซอบ มึงตาย!! ด้วยส้นตีนกูเนี่ยแหละ

"จะว่าไปของเล่นของมึงรสชาติมันก็ไม่เลวนะ หวานกำลังพอดีเลยว่ะ 555+"  ตายซะไอ้เหีย !!! ตุบ !ไอ้สารเลว...ผมเอาด้ามกระบอกปืนตับหน้าของโยซอบอย่างจัง MENG จะไม่ได้มีชีวิตอยู่บนโลกอีกต่อไป

            "หยุดก่อนลูกพี่" เสียงไอ้มินฮยอกลูกน้องของผมห้ามไว้

"อย่าดีกว่าครับลูกพี่ ถ้าเรื่องนี้ดังไม่ถึงนายใหญ่ มินวูต้องเดือดร้อนแน่"

            "โธ่โว้ย!" อารมณ์ของผมตอนนี้ ทั้งแค้น ทั้งโกรธ ทำไม?ผมถึงช่วยดวงใจของผมไม่ได้  ทั้งที่ผมเห็นอยู่เต็มสองตา เขาร้องโวยวายขอความช่วยเหลือ แต่ผมก็ยังทำเป็นไม่เห็นเขา ไม่รับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

ทั้งที่ตอนนั้นผมต้องเข้าไปช่วย แต่ผมกับไม่ทำอะไรเลย ผมเลือกที่จะเดินผ่านไป ตัวเล็กผมขอโทษ ผมคิดอยู่เสมอว่าทั้งชีวิตที่เหลือของผม ผมจะค่อยปกป้องคุณ ค่อยช่วยเหลือคุณ ค่อยอยู่เคียงข้างคุณ แต่...

ไม่ใช่ ผมไม่ได้ปกป้องคุณ ไม่ได้ช่วยเหลือคุณ ไม่ได้อยู่เคียงข้างคุณ ผมมันเป็นคนไม่เอาไหน ผมไม่เคยทำตามที่คิดไว้ได้เลย ไม่เคยเลย

            ตอนนี้ในหัวผมเต็มไปด้วยภาพของตัวเล็ก ที่ร้องไห้ขอความช่วยเหลือ ใบหน้าของเขาเจ็บปวด ทรมาน ผม... ผม...ผมทำผิดพลาดไปแล้ว ผมทำผิดไปแล้ว ได้โปรดให้อภัยผม ได้โปรด

            "โนนนนนน มินนนนนวู[Serround]" ผมกระโกนลั่นซอย ไม่แล้วผมจะไม่ยอมทิ้งเขาไว้ให้โดดเดี่ยว อีกแล้ว ไม่แล้วผมจะกลับไปหาเขา โน มินวู เราสองคนจะกลับมารักกันอีกครั้งนะ ตัวเล็ก

            "ลูกพี่จะไปไหนครับ ลูกพี่ ลูกเพ่พพพพพ"  ไม่แล้วผมต้องไปตามเขา  ต้องไปหาเขา เราสองคนกับกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ผมจะไม่สนใจอะไรอีกแล้ว

            ติ้งต่อง ติ้งต่อง ติ้งต่อง---->ผมกดกริ่งหน้าบ้าน โน มินวูเป็นครั้งที่สิบ แต่ไม่มีที่ท่าว่าจะมีใครเดินมาเปิดประตู ถ้าเขาไม่อยู่ แล้วเขาไปไหน? โนมินวู เขาอ่อนต่อโรค ไม่รู้หลงทางรึป่าว?

            ผมนั่งอยู่หน้าบ้าน โน มินวูเกือบชั่วโมงแต่ก็ไม่มีที่ท่าว่าจะมีใครเดินออกมา  พร้อมกับสายฝนที่โปรยลงมา ทำไมผมต้องเป็นแบบนี้ 

            ผมเดินตากฝนมาเกือบชั่วโมงแล้วผมทบทวนดูแล้ว ผมจะไม่ยอมให้ เขาต้องโดดเดี่ยว การจากไปของผม  ผมทิ้งเขามาแบบไม่ใยดี ผมทำผิดมหัต แต่ผมไม่มีทางเลือกนี้  เพื่อปกป้องคนที่ผมรักผมจะทำทุกอย่างถึงแม้ว่ามันจะทำให้หลายๆอย่างเปลี่ยนไป    ตอนนี้ผมนั่งอยู่ที่สวนสาธารณที่พวกเราสองคนชอบมานั่งเล่นกันหลังเลิกเรียน เป็นที่ ที่เราสองคนมีความทรงจำดีให้กันเสมอทั้งร้านไอศครีมตรงนี้ มินวูแพ้ไอศครีม รสสตอเบอร์รี ที่แพ้ไม่ได้หมายความว่ากินไม่ได้นะ  คือการกินมากแบบผิดปกติต่างหาก:D เขาจะกินเป็น 10แก้ว มินวูเคยบอกว่าถ้าเราอารมณ์เสียให้กินไอศครีมเยอะๆอารมณ์จะได้เย็นเหมือนไอศครีม ความคิดของเขาน่ารักใช่มั้ยล่ะ?:D ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับเขา มีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มของเขา  ได้หัวเราะกับเขา แต่...ตอนนี้ไม่มีแล้ว ไม่มีแล้วจริงๆ

 

            "มินวู มินวู" เสียงเรียกชื่อของ โน มินวู --_-!  -_--! ผมพยายามฟังเสียงที่เรียก ชื่อของโน มินวู เขามีไหน ได้โปรด  ได็โปรดให้ผมได้เจอ กับดวงใจของผม

~~แล้วผมก็เจอ~~

            มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังแบกโนมินวูขึ้นหลัง ที่อยู่ในสภาพทุรักทุเร ดูแล้วผู้ชายคนนั้นคงเป็นห่วงมินวูไม่น้อยไปกว่าผม ทำไมคนๆนั้นถึงไม่เป็นผม  จะเป็นไรมั้ย?ถ้าผมาจะเดินเข้าไปใกล้อีกนิดจะเป็นไรมั้ย?ถ้าผมอยากได้ด้วยใจของผมคืน และจะเป็นไงมั้ย?ถ้าผมอยากจะกลับมารักคุณอีกครั้ง

            "โน มินวู โนมินวู" ผู้ชายคนนั้นเขย่าตัวโนมินวู แต่สภาพของมินวูตอนนี้  เหมือนไม่ได้สติอะไรเลย ผมเดินเข้าไปดูใกล้อีกนิด ก็ผมเป็นตัวเล็กของผมนี่ เขาร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง แล้วต้องมาเจอสภาพอากาศแบบนี้ อย่างไงเขาก็ต้องไม่สบายแน่ๆ  ผู้ชายคนนั้นแบกโนมินวูขึ้นเดินผ่านต้นไม้ที่ผมแอบพอดี 0[]0!! มัน... มัน... โจ กวังมิน 1 ในรายชื่อ black list ที่พวกผมต้องจัดการให้ได้โดยเร็ว ผมไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะมาเจอมันที่นี้ ทั้งที่มันหายหน้าไปเกือบเดือน ที่แท้แล้วมันก็มาอยู่กับ มินวู ถึงแม้ก่อนหน้านี้ผมกับ โจ กวังมิน จะไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกัน แต่นับจากวินาที่นี้ไปสถานะมันอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้

            "เฮ้ย!" โจ กวังมิน ทำเสียงตกใจ ที่เห็นผมเดินมาตัดหน้า แบบไม่ทันรู้ตัว

            "ปล่อย มินวูเดี๋ยวนี้" ผมมอง โจ กวังมิน สายตาของผมคงบ่งบอกความต้องดี คือ ตัวเล็กมาให้ฉันเดี่ยวนี้

 

            "ชเว ยงวา นายมาที่นี้ได้ไง" ...

            "ไม่จำเป็นต้องรู้! ส่งมินวูมา" ดูแล้วโจ กวังมินคงไม่ให้มินวูกับผมง่ายๆ "บอกให้เอามาไง" ผมอุ้มมินวูลงจากหลังของกวังมิน

            "นายจะเอามินวูไปไหน เขาต้องกลับบ้าน ไม่งั้นเขาไม่สบายๆแน่ " โจ กวังมินนายรู้จัก โน มินวูน้อยกว่าฉันเยอะอย่างสะเอิกมาสอน

            "อย่ามาทำเหมือนรู้จัก มินวูดีไปกว่าฉัน ฉันไม่ชอบ นายกลับไปได้แล้ว ฉันจะไปส่งมินวูที่บ้านเอง" ผมสัญญาว่าต่อจากนี้ไปผมจะดูแลคุณให้ดีที่สุด

            "คืนมินวูมาให้ฉัน! ฉันดูแลเขาเองได้ นายไม่ต้องลำบากหรอก " โจ กวังมิน นายอย่างลองดีกับฉันงั้นเหรอ? ผมเดินเข้าไปพลักไหล่ของโจ กวังมิน ทำให้การทรงตัวของผมเป็นไปได้อย่างยากลำบากทำให้

            "โอ้ย!!"

            --->  0[]0!มินวู

             ---> o[]o! ตัวเล็ก

 

            โน มินวูตกลงจากหลังผม ผมขอโทษตัวเล็ก ผมขอโทษ ส่วนโจ กวังมิน มันก็คงตกใจไม่แพ้ผม

            "มินวู นายเป็นไงบ้าง"  โจกวังมิน มันเร็วกว่าผมซะอีก

            "ตัวเล็ก นายไม่เป็นไงใช่มั้ย?" เขาเจอผมเขาจะดีใจรึป่าวน๊า

            "ยองมิน พาฉันกลับบ้าน ฉันไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว พาฉันกลับบ้านเด๋วนี้เลย" โน มินวู บอกโจ ยองมิน?

            "ตัวเล็ก แต่..." ผมอยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ

            "ไปเซ่ ฉันบอกนายไม่ได้ยินเหรอ หูหนวกรึไง" โน มินวูตะโกนเสียงดัง

            "เดี๋ยว! ตัวเล็กผมอยากอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น" ได้โปรดฟังผม

            "ไม่! ไม่ต้องอธิบาย เราไม่เคยรู้จักกัน ไม่มีความจำเป็นอะไรที่ต้องอธิบายอะไร" ไม่รู้จักกันงั้นเหรอ?

            "ตัวเล็ก" อย่าทำแบบนี้ซิ ดวงใจของผม

            "ทำไมยังไม่ไปอีก อยากให้ฉันเป็นปอดบวมตายรึไง?" เขาไม่อยากเจอหน้าผมขนาดนี้เลยเหรอ? ขนาดนี้เลยเหรอ?

            "ได้โปรดฟังผม" ToT

 

            "อย่าตามมา! อย่ามายุ่งกับผมอีกเลย เราไม่มีอะไรที่จะต้องคุยกันอีกแล้ว ออกไปจากชีวิตของผมซะ ทางที่ดีอย่าทำให้ผมรู้เลยว่าคุณยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้  ได้โปรดอย่ากลับมาหาผมอีก ขอร้อง"

นี้มันคงเป็นความรู้สึกที่มันเคยเกิดขี้นกับ โน มินวู ตอนนี้มันกลับเกิดขึ้นกับผม ผมรู้แล้วว่ามันเจ็บปวดอย่างไง ผมจะไม่มีวันยอมแพ้อย่างไงผมก็จะเอาตัวเล็กของผมกลับ คืนมาให้ได้

ติดตามตอนต่อไปน๊า

 

*****  ชเว ยงวา เป็นชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของ ซิม ฮยอนซอง ที่รู้จักกันในแวววงมาเฟีย การเปลี่ยนชื่อของ ซิม ฮยอนซองอันเนื่องมาจากการปฏิบัติหน้าที่บ้างประการ---> [ที่ต้องติดตาม :D]*****

★APPLEPIE.

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #386 `Yu.roze (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 09:28
    สงสารแต่ก็แอบสะใจ=.=
    #386
    0
  2. #264 BF@•Meemee"• (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2555 / 01:54
     สงสารเฮีย ฮือๆT^T
    #264
    0
  3. #241 'BesTyBOY2ST (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 16:09
     อยากร้องไห้ T^T!!!!
    #241
    0
  4. #229 treatmentnie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มีนาคม 2555 / 09:42
    สมน้ำหน้าฮยอนแต่ก็แอบสงสารนะ

    รู้ว่าที่ทำไปเพราะมีเหตุผล

    (ซึ่งมั่ยรู้เรยว่าเหตุผลนั้นคืออะรัย)

    ยองเปนห่วงวู แอบรักเค้ามั่ยรู้ตัวล่ะสิ

    สงสารวูอ่ะ ฮยอนน่าจะฆ่าไอโยซอบซะ

    บังอาจมากที่มาทัมวู ติดตามๆคร๊
    #229
    0
  5. #136 545 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 21:49
    วูใจแข็งเข้าไว้เดี่ยวมันจะไม่ได้ เป็นยองวู

    #136
    0
  6. #116 Brilhar (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 22:06
    ทำไมตอนก่อนหน้านี้แสดงความเห็นไม่ได้อ่า...-3-
    #116
    0
  7. #111 BF:&:ELF ♥ เบสท์เอลฟ์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 20:21

    เรื่องเริ่มสนุก 5555
    เอ่อ....ไรเตอร์จ๋า หนูว่าใช้คำว่า มึ-ง ,กุ เป็นภาษาไทยเถอะน้า~

    #111
    0
  8. #110 Number42 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 02:42
    อัพแล้วไม่ไปบอกในกลุ่มเลยอะ พี่หวาน -3-

    เฮียซองงงงงงงง! มาเอามินวูคืนอะไรตอนเนี้ยยยยยย
    มินวูเป็นของปอ เอ้ย.. ของยองมินแล้วเฟ้ย ยย (-.,-)
    จะเกิดเหตุการณ์แย่งชิงเร็วๆนี้! ฮ่าๆ

    โยซอบ พ่อเคะน้อยของฉัน TT'
    (ปอเป็น บิ้วเฟรนด์!  <บิวตี้+เบสเฟรนด์> ง้อแง้)

    ทำไมพี่หวานใช้ภาษาคาราโอเกะอะ ลองใช้ตัวตรงๆยัง -[]-?
    ใช้ภาษาไทย(สมัยพ่อขุนรามฯ)ไปเลย มันจะได้ฟีล กว่านะเพ่ ^O^!!
    #110
    0
  9. #103 toontun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 17:57
     มาแล้ววววว555+
    ตอนนี้ถามว่ามันเศร้าไหม (นิดหน่อย)55
    แล้วทำร้ายโยซอบขนาดนั้นระวังบิวตี้กระทืบเอานะพี่*-*(ล้อเล่น)
    มีคำตกไปเยอะนะตอนนี้พี่ลองเช็กดูอีกทีนะ
    อัพต่อเร็วๆนะจ๊ะจะรอ.....ปย๊ง!!!
    #103
    0
  10. #102 Tarkmin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 18:24
    พึ่งมาอ่านครั้งแรกก็ติดเลยอ่ะ

    เนื้อเรื่องสนุกมากคะ

    สงสารมินวูจัง ดีแล้วที่ไม่ยอมใจอ่อน

    รีบมาอัพเร็วๆ นะคะ จะรอ >
    #102
    0
  11. #101 mook-love-shinee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 08:28
    สงสารฮยอนซอง TT^TT
    เรื่องนี้แกเป้นมาเฟียเลยหริ
    เห็นเรื่องอื่น(ส่วนใหญ่)แก ซื่อๆ บื้อๆ 555+
    #101
    0