{FICEXO} : KAI.DO Be with Me :: ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?

ตอนที่ 34 : {Chapter 32} K.A.I*D.O Ep 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 เม.ย. 57

Titte: Be with me ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?
Author : D'sweet.eye
Pairing : K.A.I D.O
Rate : Drama Story [Nc 15+]
 

 


Chapter 31

++ KYUNGSOO ++

            หลังจากที่ตกลงกันได้เกี่ยวกับอาการตาบอดของไคจิน ผมก็ได้รับคำสั่งจากพี่คริสแหละหมอจงแดให้พาไคจินออกจากโรงพยาบาล เพราะไม่มีโรคหรืออาการแทรกซ้อนอะไร ขาดแต่เพียงกำลังใจที่จะให้เค้ามีชีวิตอยู่ต่อปาฏิหาริย์เท่านั้นที่จะช่วยได้

            นั่งดีนะค่ะคุณไคจินผมพยุงเค้าให้นั่งลงเก้าอี่ล้อหรือที่คนทั่วไปเรียกว่าวีลแชร์สำหรับช่วยอำนวยความสะดวกในการเคลื่อนตัว

            ถึงบ้านแล้วนะไคจินพี่คริสพูดบอกอีกคนที่นั่งนิ่งอยู่ก่อนจะเข็นอีกคนเข้ามาสาวใช้คนสวนในบ้านต่างยืนรอต้อนรับการกลับบ้านของไคจิน แต่หน้าเสียดายที่เค้าไม่มีโอกาสได้เห็นภาพที่ประทับใจแบบนี้ ตลอดสองข้างทางเท้าทุกคนในบ้างต่างส่งเสียงร้อง ขอให้ไคจินหายดี หายในเร็ววัน  มันคงทำให้เค้ารู้ว่าเค้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวยังมีใครหลายๆคนที่คอยห่วงใยให้กำลังใจเค้า

            ไอ้ไค! ฉันรู้แล้วจะตาบอดอยู่บ้านดีๆ แล้วอย่าทำให้ใครเดือดร้อนอีก คริสดูแลมันแทนพ่อด้วย พอจะไปดูงานที่เบลเยี่ยมประมาณสองสามวันอย่าให้มันทำเรื่องหละ ฮโยรินผมฝากดูทางนี้ด้วยนะคุณอาลีวานพูดสั้นๆก่อนจะเดินขึ้นรถ

            แต่เดี๋ยวครับพ่อ นี่ควอนริพยาบาลประจำตัวไคจินครับพี่คริสแนะนำให้คุณอาลีวานรู้จักผม ผมโค้งตัวทำความเคารพ ก่อนที่คุณอาจะปิดประตูรถเสียงดังแล้วขับออกไป

            ไม่ต้องกลัวนะคะคุณคริสอาจะช่วยดูคุณไคจินเอง คุณคริสอย่าห่วงน้องเลยนะค่ะเชิญไปเรียนได้ตามสบาย ส่วนเธอไมต้องดูแลคุณไคจินตลอดเวลาก็ได้ปล่อยให้เป็นหน้าทีฉันจะดีกว่าจบคำพูดของแม่ผมก็รู้ว่าทุกคำมันแฝงไปด้วยความร้ายกาจของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ผม แต่ถึงจะนั้นก็เหอะผมจะไม่ยอมให้ไคจินตกเป็นเครื่องมือในการแย่งมรดกในครั้งนี้แน่นอน

            “ไม่ได้หรอกค่ะคุณฮโยรินฉันมีคำสั่งให้ดูแลคุณไคจินอย่างใกล้ชิน ฉันเป็นพยาบาลจรรยาบรรณของการเป็นพยาบาลของฉันสูงเกินกว่าที่คุณจะสั่งห้ามให้ฉันดูแลคนไข้ของฉันได้ หวังว่าคุณคงเข้าใจผมพูดก่อนจะเลี่ยงเข็นรถหนี ปล่อยให้ผู้แม่ยืนมองตาเขียวตามหลัง

            ขอบคุณนะที่ยังยืนยันจะดูแลคนตาบอดอย่างฉันไคจินพูดเบาๆ

            “เดี๋ยว!!” ฮโยรินเรียกพวกเราตามหลังก่อนจะเอ้ยปากถาม ลูกชายฉันไม่ได้อยู่กับพวกนายรึไง? ผมสะดุ้งกับคำถามของแม่ก่อนจะหันไปสบตาพี่คริสก่อนจะทำลุกลี้ลุกลน จริงซิตั้งแต่ผมปลอมตัวเป็นผู้หญิงมีแคพี่คริส หมอจงแด บุรุษพยาบาลลู่หานเท่านั้นที่รู้เรื่องผมไม่ได้คิดแผนสำรองไว้เลย

            เอิ่ม..คยองซูอยุ่กับแบคฮยอนหนะครับ คุณอาไม่ต้องเป็นห่วงน้องนะครับผมยังโทรคุยกับน้องบ่อยๆผมโล่งอกกับคำตอบของพี่คริสนี้ซินะที่เค้าเรียกว่าคนเก่ง หัวเร็วแบบนี้นี่เอง. แต่เดี๋ยวนะ!! ผมต้องโทรไปเตี้ยมเรื่องนี้ให้แบคอฮยอนรู้เรื่องก่อนใช่มั้ยก่อนที่แม่จะโทรไปเซ็คถ้าเกิดผมหายตัวไปนานเกิน

            คุณคริสค่ะ ฉันขอตัวสักครู่นะค่ะฝากคุณไคจินด้วยผมกระพริบตาใส่พี่คริสเป็นนัยส์ว่าผมต้องโทรบอกบุคคลที่สามที่พี่เพิ่งเอาเค้าเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเมื่อกี้นี้ ไม่รู้มันจะดีรึป่าวที่ปล่อยให้แบคฮยอนเข้ามารู้เรื่องนี้แต่มันก็คงดีกว่าปล่อยให้แม่โทรไปตามผมแล้วรู้ว่าผมไม่ได้อยู่ที่บ้านเค้า มีหวังเกาหลีใต้แตกโลกสั่นยิ่งกว่าแผ่นดินไหวแน่

            ผมรีบหยิบมือถือขึ้นมาไลเบอร์แบคฮยอนอย่างรีบเร่งจับหัวจับท้ายโทรศัทพ์ผิดไปหมด ตื๊ดด ตื๊ดดด ให้ตายเหอะทำไมเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้แบคฮยอนถึงไม่รับโทรศัพท์นะ นายจะปล่อยให้เพื่อนตัวเล็กเผชิญหน้ากับปัญหาคนเดียวแบบนี้ไม่ได้นะ

            ฮัลโหลคยองซูผมกดโทรหาเค้าเป็นสิบรอบแต่ก็ยังดีที่เค้ารับสายครั้งสุดท้ายพอดี

            แบคฮยอนนายอยู่ไหน?ออกมาพบฉันหน่อยได้มั้ย?ผมยิงคำถามใส่เพื่อนสาว(?)

            อ๊ะ อ๊า หื้มมมว่าไงนะ อะ ห๊ะ?

            “ห๊ะ?นายช่วยพูดชัดหน่อยได้มั้ย? ฉันฟังนายพูดไม่รู้เรื่องเลยผมฟังเสียงอีกคนพูดสั่นคลอ สัญญาณโทรศัพท์เป็นอะไรรึป่าวว่ะเนีย

            ด๊ะ อ๊ะ เดียวฉันโทรไปใหม่นะ ฉันไม่วางงงง

            “ฮะ ฮัล ฮัลโหล แบคฮยอน แบค!” ผมจะพูดปัญหาให้เค้าฟังแต่ก็โดยตัดสายไปซะก่อน เหอะ

++ BAEKHYUN ++

            // ตี๊ดด ตี๊ดด  ♬♬♬♬♬ //

            “ชานยอลหยุดก่อน อื้นน หยุดก่อนผมดันหัวชานยอลที่เอาแต่ซุกไซหน้าอยู่ตรงต้นคอผม

            อะไรอีกหละที่รักชานยอลพูดก่อนจะมองผมก่อนจะทำสีหน้าหงุดหงิด

            ก็โทรศัพท์มา รับโทรศัพท์ก่อนซิผมพลิกตัวควานหาโทรศัพท์มือถือที่อยู่ตรงหัวเตียง ก่อนจะอ่านชือคนที่โทรเข้ามา คยองซู โทรมามีเรื่องอะไรรึป่าว? ผมกดรับสายอีกคน ฮัลโหล

            ไม่รอแล้วโว้ย...

            “เห้ยๆๆ เดียวก่อนเซ่


 

++ KYUNGSOO ++

            แปลกจริงที่วันนี้แบคฮยอนกับไม่ว่าเหมือนทุกครั้งที่ผมโทรไปแต่กลับตัดสายผมทิ้งซะดื้อไม่รู้ว่าเค้าเป็นอะไรรึป่าวผมเดินตรงไปห้องไคจินแต่ตลอดผ่านเดินผมต้องเดินผ่านห้องแม่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทำไมผมถึงรู้จักทางเข้าออกบ้านหลังนี้ดี เอ้า!! ก็นี้มันบ้านผมหนิ

            มันถึงแล้วใช่มั้ย งั้นก็ดี!” ผมแง่มประตูห้องคุณอาลีวานอยู่ก่อนจะเห็นผู้หญิงผมสาวถึงกลางหลังใส่ชุดเดรสดำสั้นเผยให้เห็นต้นขาขาว กำลังนั่งไขว้ห้างพูดเรื่องอะไรบ้างอย่าง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครไม่ได้นอกซะจาก แม่ผม

            ฆ่ามันซะ อย่าปล่อยให้ไอ้แก่ลีวานรอดกลับมาได้ห๊ะ?แม่!! แม่บ้าไปแล้วรึไง?

            หลังจากเสร็จงานนายจะได้ค่าจ้างมหาศาลใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด”  ผมแทบเข่าอ่อนเมือรู้ว่าแม่ของตัวเองอยู่เบื้องหลังจากลอบฆ่าคุณอาลีวาน คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อเลี้ยงและสามีของแม่ผม ผมจะหยุดเรื่องบ้าๆนี้ได้อย่างไง ไม่นะไม่!!!

   - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

  
 

ขอบคุณที่ติดตามผลงานขอไรเตอร์นะค่ะ

เรื่องคำผิดไม่ต้องพูดถึงแอดรีบเว่อร์ๆเลย เ ไม่สนุกห้ามว่ากันนะค่ะ

ปล.อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นฟิคในเว็บเด็กนี้ หรือเพจของไรทเตอร์นะ จะได้เป็นกำลังใจให้แต่งเรื่องนี้จนจบ

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

401 ความคิดเห็น

  1. #362 -FL- (@thelastfl) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 21:15
    พ่อฟื้น!!!!!!!!
    #362
    0
  2. #313 LoveloveKssM (@shindysmile) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 เมษายน 2557 / 14:24
    นังฮโยรินเลวไม่มีสิ้นสุดเลยคยองเป็นลูกแท้ๆ่ึเปล่าเนี่ย:
    #313
    0
  3. #308 นู๋น้อยช่างฝัน (@simsi) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 08:18
    -0- ทำไมทำอย่างนี้!!  แล้วคยองจำทำยังไงต่อหล่พ TOT

    ชานแบคคือแบบ -.,-
    #308
    0