{FICEXO} : KAI.DO Be with Me :: ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?

ตอนที่ 18 : {Chapter 17} K.A.I*D.O Ep 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 มี.ค. 57


Titte: Be with me ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?
Author : D'sweet.eye
Pairing : K.A.I D.O
Rate : Drama Story [Nc 15+]

 


Chapter 16

++ HYORIN++

            ขึ้นชื่อว่าศัตรู จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด ในทางกลับกันความคิดที่ฉันจะปล่อยมันแทบจะไม่มีในสมองฉันเลยด้วยซ้ำไป ไม่ว่ามันจะง่ายหรือยากฉันจะกำจัดมันให้สิ้นซาก เหมือนที่เคยทำไว้กับแม่ของมัน!!!  ไอ้เซฮุนมันโชคดีขนาดไหนนอนเป็นเจ้าชายนินทรายังจะเสือกจะรู้สึกตัว แต่สาบานได้มันจะมีบุญแค่กระพริบตา ขยับมือเท่านั้นแหนะ ฮ่าๆๆ เพราะฉันเองจะไม่มีวันให้มันได้ทำไปมากกว่านี้!!!

            ฉันคิดในใจโมโหเผลอปัดข้าวของที่อยู่ตรงหน้ากระจัดกระจายเกลื้อนพื้นห้อง พวกแกจะไม่ได้ตายดีใครที่มันพยายามจะขัดขวางฉัน ฉันจะไม่เอาพวกมันไว้!!!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

            คุณฮโยรินค่ะ มีแขกมาขอพบค่ะสิ้นเสียงคนใช้ในบ้านพูด ฉันคิดดีใจ ใครคนนั้นไม่ให้ใครที่ไหนแต่เป็น ลูกน้องชั้นแนวหน้าของฉันที่ถูกฝึกฝนเรื่องเลวๆมาเป็นอย่างดี และฉันจะไม่มีวันดูผิดพลาดแน่นอน เค้าเนียแหละจะเป็นคน ตามล่าฆ่าไอ้ไคจิน!!! ยุก ซองแจ

            แล้วฉันจะตามลงไปฉันเดินลงบันไดก่อนจะสังเกตเห็นผู้ชายชุดดำ สองสามคนยืนอยู่กลางบ้าน

ไม่ทันที่ฉันจะเอ่ยปากพูด คนพวกนั้นถึงกับก้มหัวทำความเคารพฉันราวกับนางพญา ลายลอมไปด้วยบริวาร

            คุณฮโยรินเรียกผมมาวันนี้ จะให้ผมกำจัดใครก็บอกได้เลยนะครับ?ซองแจเริ่มต้นพูดนำ หึ! ฉันเลือกไม่ผิดจริงๆที่เลือกนาย

            ใจเย็นๆซองแจ ใครคนนั้นพวกแกทุกคนก็รู้ดีว่ามันเป็นใคร แต่มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะกำจัดมัน ยิ่งมันจับลูกชายฉันไปด้วย พวกแกทุกคนยิ่งต้องระวังกว่าเดิม จัดการกำจัดมันอย่าให้ใครสาวเรื่องมาถึงฉันได้ เพราะถ้าเรื่องนี้มาถึงฉันคนที่ตายจะไม่ใช่ไอ้ไคจินคนเดียว แต่จะเป็นพวกแกทั้งหมดรวมถึงคนในครอบครัวของพวกแกทุกคน!!!”

            คุณฮโยรินวางใจได้เลยครับ ผมไม่มีวันทำให้คุณเดือดร้อน พวกเราจะทำงานอย่างแนบเนียนที่สุดซองแจพูด

            มันจับคยองซูไป พวกแกไปตามหาให้เจอแล้วจัดการมันให้เร็วที่สุดอย่าให้มันมาเป็นเซี้ยนแทงตาฉัน ทำทุกอย่างให้เสร็จอย่าให้พลาด แล้วกับมาพร้อมลูกชายฉัน ถ้าลูกชายฉันเป็นอะไรไปแม้แต่นิ้วก้อยพวกแกรู้ใช่มั้ยว่าจะเจออะไร? ห๊ะ!!!”

            ไว้เจอเถอะครับคุณฮโยริน แม้แต่ปลายปากกามันก็จะไม่เกิดขึ้นกับคุณคยองซูว่าแล้วซองแจและพวกก็โค้งทำความเคารพก่อนจะออกพ้นประตูบ้าน

++ SUNGJAE ++

            ผมมองดูจอโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะกดเล่นเกม แคนดี้ (ตอนนี้ฮิตอยู่ป่าว? ‘ ‘) อย่างสบายอารมณ์  ผมต้องแนะนำตัวสักหน่อย ผม ยุก ซองแจ ผมทำงานเป็นมือปืนรับจ้าง หรือที่ใครๆรู้จักผมในชื่อของหัวหน้าแก๊งค์มาเฟียอีเว้น เหอะ! ฟังดีๆก็ตลก แตผมไม่ฮากับอาชีพผมสักเท่าไหร่หรอกนะ ไม่ได้คิดว่ามันบาปหรือเบียดเบียนคนทำงานบนชีวิต แต่ทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามที่ผมหวังสักเท่าไหร่หรอก คนเรามันไม่มีทางเลือก...ผมก็ไม่ใช่คนเรื่องมาก สั่งให้ฆ่าก็ฆ่าสั่งให้ตายก็ต้องตาย ขอให้ได้เงิน ผมทำได้ทั้งนั้น

            ลูกพี่ครับ จีพีอาเอ็สจับพิกัดโทรศัพท์ของไอ้ไคจินได้แล้วครับลูกน้องคนสำคัญของผมพูดขึ้นก่อนจะยืนให้ผมดูจุดสีแดงๆที่บอกพิกัด บริเวณนอกเมืองของโซล  ถ้าจำไม่ผิดแถวๆที่เป็นบ้านพักของนังมินอา ที่ผมพึ่งจัดการฆ่าไป ฮ่าๆๆ ที่เดิมๆจุดจบมันก็คงไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่หรอกว่ะ

            ผมหยิบเม็ดมะม่วงเข้าปากก่อนจะสั่งให้ลูกน้องที่เหลือจัดการเคลียร์พื้นที่ นับถอยหลังชีวิตของไอ้ไคจินได้เลย เพราะนับจากนี้ไปอีกไม่กี่ชั่วโมง คิม ไคจิน จะเหลือแต่ชื่อเท่านั้น!!!!

++ KYUNGSOO ++

            แสงสว่างค่อยๆเลือนลับขอบฟ้า ความมืดเริ่มเข้ามาแทนที่ ช่องว่างระหว่างแผ่นไม้ทำให้ฉันรับรู้ความเคลือนไหวของสภาพอากาศภายนอก ห้องสี่เหลี่ยมมืดสนิทไมมีแม้แต่หลอดไฟเล็กให้ความสว่าง ผมนั่งกอดเข่าอยู่ข้างๆตู้ไม้เก่าพุพัง อีกไม่นานมันคงกลายเป็นฟืนหมดอายุการใช้งาน ฮัดชิ้ว! ผมเริ่มทนไม่ไหวกับบรรยากาศในห้องนี้แล้ว ทั้งฝุ่นทั้งความมืด ความสกปรกมันทำให้ผมขยะแขยงจนไม่กล้าจะขยับไปไหน ฮะฮัดชิ้ว ผมจามพร้อมกับปัดมือบนอากาศ ปัดฝุ่นที่ลอยอยู่ ผมจะทนไม่ไหวแล้วนะ ฮะฮิ้ว

            ป้ายูราครับ คุณไคจิน ปล่อยผมเถอะผมเป็นภูมิแพ้ ผมอยู่ในนี้ไม่ไหวแล้วผมตะโกนบอกคนข้างนอกหวังว่าจะมีใครมาช่วยเปิดประตูให้ผม

            คุณคยองซูค่ะอดทนหน่อยนะลูก คุณไคจินไม่ให้ป้าเปิดให้คุณ เดียวเค้ากลับบ้านป้าจะช่วยขอให้นะลูกไม่นานเกินรอเสียงตอบรับจากป้ายูราก็ดังขึ้นมันทำให้ผมสบายใจกว่าเดิม เมื่อคิดว่าถึงผมจะอยู่ในห้องนี้คนเดียวแต่ข้างนอกก็ยังมีป้ายูราอยู่เป็นเพื่อน แต่ผมจะมามัวคิดแบบนี้ไม่ได้ เวลานี้ไคจินคงไม่อยู่ผมต้องรีบหาทางออกไปจากที่นี้ให้เร็วที่สุด

            ป้ายูราผมหิวน้ำผมเริ่มต้นแผนการที่คิดว่ามันอาจจะดูออกง่ายๆแต่ในเวลานี้ ป้ายูราคงไม่คิดว่าผมจะหนีหรอก..รึป่าว?

            โธ่ คุณคยองซูรอเดียวนะลูกป้าจะเอาน้ำมาให้

            ไม่นานก่อนทีประตูไม้จะเปิดออก ป้ายูราก็ยกถาดที่ใส่ขวดน้ำใหญ่พร้อมแก้วเดินเข้ามาให้ผมในห้อง ไม่รอช้าผมรีบวิ่งไปกอดขาป้ายูราทันที

            ป้ายูรา ช่วยผมด้วยนะครับผมกอดขาอ้อนวอนขอให้ป้ายูราปล่อยตัว

            คุณคยองซูหลอกป้าเหรอค่ะ?

            ถ้าผมทำแบบนี้ ป้าก็รู้ว่าผมจะต้องโดนไคจินรังแกไม่มีวันสิ้นสุด ปล่อยผมไปแล้วผมจะไม่บอกใครว่าป้าช่วย ผมสัญญา ป้าคงไม่อยากให้ผมอยู่ในที่อับอากาศแบบนี้ใช่มั้ยครับ คิดว่าสงสารผมผมกอดขาอ้อนวอน

            โธ่ คุณหนู...หนีไปให้เร็วที่สุดนะค่ะก่อนที่คุณไคจินจะกลับมาป้ายูราพูดก่อนจะกอดปลอบผม

            ขอบคุณครับป้า ผมจะไม่มีวันลืมบุญคุณป้าเด็ดขาดผมพูดก่อนจะหาทางหนี แต่ทว่า....

คนที่นายไม่ควรจะลืมคือฉันต่างหากมานี!!!” ไคจินจับมือผมบีบก่อนจะฉุดกระชากทำเข้าห้องเค้า

คุณไคจินป้าบอกให้หยุด ปล่อยคุณคยองซูกลับไปเถอะลูก อย่าทำแบบนี้เลยคนไม่ใช่ผักปลา ลูกมีพ่อมีแม่ อย่าทำกันขนาดนี้เลยลูก

ทั้งชีวิตผม ผมเชื่อป้ามาตลอดแต่ตอนนี้ไม่!!! ป้าอย่ามาห้ามผมซะให้ยากเลยผมไม่มีวันให้มันสองแม่ลูกอยู่ลอยหน้าลอยตาอยู่ในคฤหาส์ตคิมแน่นอน อ๋อๆ แล้วอีกอย่างมันมีแต่แม่ ส่วนพ่อมันพ่อผม!!!!” ไคจินโมโหราวกับหมาบ้า ตะหวาดป้ายูราบ้าคลั่ง ไคจินไม่ฟังเสียงอะไรทั้งนั้นก่อนจะลากผมเข้าห้อง

เพี๊ยง.... ผมห้ามตัวเองไม่ได้ก่อนจะใช้ฝามือเล็กตบเข้าไปที่หน้าของเค้าอย่างจัง

คุณมันบ้า คุณพูดแบบนี้กับป้ายูราได้อย่างไงทำอะไรคิดถึงความรู้สึกคนอื่นบ้างมั้ย?ลำพังฉันโดนรังแกยังพอไหว แต่นั้นแม่นมคุณนะผมควบคุมตัวเองไม่ได้แต่เทียบกับการกระทำของเค้าทำให้ผมโมโห

ทำไม! ฉันก็บอกนายไปแล้วนิว่านายก็เหมือนลูกไก่ที่ฉันเลี้ยงไว้ทรมาร จะบีบนายก็ตาย จะคลายนายก็มีลมหายใจอยู่ แต่มันคงลิบหรี่เต็มที ฮ่าๆๆๆ

สารเลว ไอ้ชั่ว!!!!!”

ใช่! ฉันมันเลวมันชั่วแล้วจะทำไม?ไคจินไม่พูดเปล่าก่อนจะรวบมือทั้งสองข้างของผมไว้เหนือหัว

ปล่อยนะคุณไคจิน บอกให้ปล่อยผมดิ้นตัวไม่หยุดหาทางเอาตัวรอดแต่เรียวแรงเล็กๆอย่างผมเนียเหรอ?จะสู้คนตัวสูงได้ ปล่อยนะปล่อย ผมพูดทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเริ่มทรงตัวไม่ไหว

อยู่เฉยๆไงเล่าไคจินไม่หยุดก่อนจะรุกล้ำเข้าไปในเสื้อของผม แต่ว่า.....

พรึบ!!!!!

ขาของผมทั้งสองข้างทรงตัวแทบไม่ไหวก่อนมันจะล้มลงกับพื้นไม่เป็นท่า...

เห้ย!!! คยองซู!!!”

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 
 

ขอบคุณที่ติดตามผลงานขอไรเตอร์นะค่ะ

เรื่องคำผิดไม่ต้องพูดถึงแอดรีบเว่อร์ๆเลย เ ไม่สนุกห้ามว่ากันนะค่ะ

ปล.อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นฟิคในเว็บเด็กนี้ หรือเพจของไรทเตอร์นะ จะได้เป็นกำลังใจให้แต่งเรื่องนี้จนจบ

ขอบคุณนะค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

401 ความคิดเห็น

  1. #383 soo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 08:38
    ฮโยรินร้ายมากอะไคจินรุนแรงตลอด
    #383
    0
  2. #218 exofan_kaido12 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 21:18
    คยองเป็นอะไรอ้ะ O.o
    #218
    0
  3. #163 seohyunny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 18:26
    สาธุขอให้เข้าโรงพยาบาลลลลลล
    #163
    0
  4. #131 soulmatekey (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 14:18
    ฮันแน่ รักก็บอกมา เดี๋ยวลีดเดอร์เอาคยองไปเองนะแล้วจะเสียทีหลังจงอิน
    #131
    0
  5. #108 5202310019 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 09:32
    คยองซูเป็นไร? OoO
    #108
    0
  6. #89 new3341 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 22:44
    คยอง เป็นไรลูกกกก
    แอนตี้ ฮโยริน อย่างรุนแรงค่ะ!
    #89
    0
  7. #88 simsi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 21:31
    คยองงงงง หนูเป็นอะไร ? 0.0
    #88
    0
  8. #87 shindysmile (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 12:46
    คยองเป็นอะไรไป กัมจงโหดร้ายอีกแล้ว
    นังฮโยริน นี่จ้องทำลายครอบครัวจริงๆ
    #87
    0
  9. #86 shindysmile (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 20:47
    อ๊ะ ตอนนี้มีลางว่าจะแอบหวาน อ่ะเปล่า
    คิกๆๆ รอนะคะไรต์สู้ๆ ไฟต์ติ่ง
    #86
    0