{FICEXO} : KAI.DO Be with Me :: ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?

ตอนที่ 17 : {Chapter 16} K.A.I*D.O Ep 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ก.พ. 57

Titte: Be with me ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?
Author : D'sweet.eye
Pairing : K.A.I D.O
Rate : Drama Story [Nc 15+]
 

 

Chapter 15

++ KIAJIN++

            เป็นไงหละไอ้คนอวดดี ถ้าผมไม่เข้าไปช่วยคยองซูไว้ก่อนมีหวังได้เป็นเมียกุ้ยข้างถนนสมใจ รู้แบบนี้ไม่น่าเอาตัวเองไม่เสี่ยงช่วยไว้เลย ปล่อยให้เป็นเมียพวกมันไปคิดแล้วมันก็น่าโมโหตัวเอง!

            .... ขอบคุณนะที่ช่วยผมคยองซูเปิดปากขอบคุณผม

            อย่าเอาเรื่องนี้มาทำให้ตัวเองดูดีขึ้นมาหน่อยเลย อีกอย่างฉันก็ไม่ได้ใจร้ายอะไรใครจะอยากให้ของเล่นตัวเองไปเป็นของเล่นของคนอื่นง่ายๆ ยิ่งพวกกุ้ยข้างถนนแบบนั้น ถ้าได้มาทำอะไรกับนายฉันก็คงไม่ลงไปยุ่งด้วยแล้วแหละ ของใช้ซ้ำแบบนั้นคิดแล้วมันจะอ้วก แต่ถ้านายเป็นขยะมันคงเอามารีไซเคิลใหม่ได้ ฮ่าๆๆๆ ผมพูดก่อนจะเผลอหัวเราะชอบใจ ฮ่าๆๆ อะไรก็ไม่มีความสุขเท่าผมได้หลอกด่า หลอกว่าคยองซูอีกแล้ว

            เชิญคุณทำตามสบายใจเหอะ คนอย่างคุณไม่เคยเห็นอะไรมีคุณค่าอยู่แล้ว ถ้าเปรียเทียบผมเป็นขยะ คุณเองก็ไม่ต่างอะไรกับของสกปรกที่ลงมาเกลือกกลั่วกับขยะอย่างผมคยองซู!!! ผมเหยียบเบรกรถกะทันหัน ก่อนจะหันมองหน้าอีกคนที่ตอนนี้ตกใจกับการกระทำของผม

            นายไม่มีสิทธิ์มาว่าฉัน!! ” มือหนาบีบปากอีกคนอย่างไม่สามารถห้ามการกระทำได้ ปากหนาบดขยี้ลงไป

            อื้ออ ไคจิน อย่าคยองซูไม่พูดปาวก่อนจะใช้มือปัดตบตีผมสาระเท่าที่เค้าจะทำได้

            นายจำไว้นะ นายเป็นของๆฉัน จำไว้!!!” พูดจบเหมือนผมควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมทำแบบนี้ลงไปได้อย่างไง ในใจคิดอยากจะจูบ อยากจะกอดคยองซูโดยไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ แค่เห็นหน้าผมก็เริ่มสับสน

            “คนเห็นแก่ได้ คุณไม่รู้ด้วยซ้ำ ทำแบบนี้คนอื่นจะคิดอย่างไง

            “ใครจะคิดอย่างไงก็ชั่งหัวมันซิ แค่ฉันได้ล้างแค้นให้แม่กับน้อง แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว!! แม่นายมันอยากจะโลภมากฮุบสมบัติครอบครัวฉัน ฉันทำกับแม่นายไม่ได้ ฉันก็จะทำกับนายให้นายตายเหมือนหมาข้างถนน โดนรถเหยียบซ้ำแล้วซ้ำอีก

            “เชิญคุณทำอะไรผมก็ จะฆ่าจะแกงจะเหยียบจะย่ำให้ผมจมติดแค่ไหนก็เชิญ เชิญทำได้ตามใจคุณเลย ขอให้ทุกอย่างมันจบลงที่ผม แต่ขออย่างเดียวอย่ายุ่งเกี่ยวกับแม่ ขอร้องหึ! ผมมองหน้าคยองซู ตีบทเจ้าน้ำตาได้แนบเนียนกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ! แต่อย่ามาขอร้องเพราะ ชีวิตมันก็ต้องแลกด้วยชีวิต!!!

            ผมจอดรถสปอร์ตสีดำไว้หน้าบ้านก่อนจะมีลุงกับป้าที่ผมจ้างไว้ดูแลบ้านพักตากอากาศของแม่ย่านชานเมือง ลงมาช่วยเปิดประตูหน้าบ้านให้

            คุณหนูไคของป้าป้ากับลุงแก่ๆที่ผมพูดถึงก็คือแม่นมคนที่เลี้ยงผมแทนแม่ ตั้งแต่แม่เสียยัยงูอสรพิษฮโยรินไล่ออกจากบ้าน ผมถึงให้เค้ามาดูแลที่นี้เพราะมันก็เหมือนเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมเหลืออยู่

            ป้ายูราครับ คิดถึงป้ามากลุงปาร์คด้วยนะครับผมพูดก่อนจะโผเข้าไปกอดทั้งสอง

            คุณหนูของป้า ป้าคิดถึงคุณหนูจริงๆเลยลูกป้ายูรากอดผมแน่น ก็แน่ซิตั้งแต่เล็กจนโต เค้าดูแลผมแทนแม่มาโดยตลอด
           
สบายดีมั้ยครับป้ายูรา ผมคิดถึงทั้งสองคนมากเลยนะครับผมไม่ยอมปล่อยกอดนั้น ก่อนจะกระชับมันให้แน่นกว่าเดิมกี่ อื้ออออ
            “คุณหนูกอดป้าแน่นไปแล้วลูก..เอ๊ะนั้น!!” ป้ายูราทำเสียงตกใจ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่นั้นคือ คยองซูคนที่ป้ายูราก็รู้ว่าผมเกลียดเค้าขนาดนั้น

            คยองซูครับป้า เค้าจะมาอยู่ที่นี้เป็นเพื่อนผมผมพูดก่อนจะแสยะยิ้มให้อีกคน

            คุณหนู อย่าบอกป้านะว่า....ป้ายูราทำเสียงเหมือนกันรู้ ว่าผมกำลังจะทำอะไร หึ!! แต่ไม่ทันแล้วครับป้า เรืองมันเกิดขึ้นแล้วมันต้องดำเนินต่อไป

            สวัสดีครับป้ายูราคยองซูเดินเข้ามากพร้อมกับยกมือไหว้

            เด็กๆเดียวเอาของเข้าป้าก่อนนะป้าจะขึ้นไปเตรียมห้องให้ คุณคยองซูห้องของหนูอาจจะรกไปหน่อยน่ะค่ะเพราะป้าไม่ได้ทำความสะอาดเอาไว้ก็จะมีแต่ห้องคุณไคจินเท่านั้นเองที่ป้าดูแลอยู่ใช่ซิ!! เพราะนอกจากผมแล้วก็ไม่มีใครสนใจจะมาดูแลบ้านหลังนี้หรอก พ่อผมมีบ้านตากอากาศหลายที่ท่านไม่สนใจด้วยซ้ำว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านที่แม่ผมหวง และรักมาก ตอนนี้ถ้าเทียบกับยัยมารร้ายนั้นไม่มีอะไรจะทำให้พ่อผมสนใจได้เลย นอกจากมัน!!

            “ไม่ต้องเก็บแล้วครับป้า ให้คยองซูอยู่แบบนั้นก็ได้ เค้าไม่เรื่องมากหรอกจริงมั้ย?หึ!ผมหันไปถามอีกคนที่ทำหน้าตาตื่น แค่คิดจะขัดยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

            “ไม่ได้นะค่ะคุณหนู ห้องนั้นมีแต่ฝุ่นนะไม่ทันที่ป้ายูราจะพูดจบผมก็ตัดบทดึงคยองซูออกมาซะก่อน  ทันที่คยองซูจะพูดอะไรก็โดนผมดึงตัว ลากเข้าบ้านปล่อยให้ป้ายูรายืนทำหน้างง ผมเปิดประตูก่อนจะผลักอีกคนเข้าห้อง

            ผมเจ็บนะคุณไคจิน!!! ไอ้คนบ้าพลัง บ้าอำนาจเลิกทำร้ายผมซะที!!!!!” คยองซูล้มลงกับพื้นไม่เป็นท่าก่อนจะลุกขึ้นมาต่อว่าผม

            ขึ้นเสียงกับฉันเหรอ? อย่าคิดว่ามีป้ายูรากับลุงปาร์คแล้วฉันจะไม่กล้าทำอะไรนายนะผมไม่พูดเปล่าก่อนใจใช้นิ้วดันหัวอีกคนอย่างแรง อยู่ในนี้แหละเหมาะกับนายที่สุดแล้ว ผมหัวเราะก่อนจะทิ้งอีกคนไว้ในห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยใยแมงมุม ฝุ่นหนาเต๋อะ

++ KYUNGSOO++

            คุณทำกับผมแบบนี้ไมได้นะ จะให้ผมอยู่ในห้องทีมีแต่ฝุ่นแบบนี้ได้อย่างไง?ผมมองหน้าผู้หน้าที่กำลังยืนมองผมด้วยรอยยิ้มทีแสนโหดร้าย..

            ทีสกปรก มันก็สมควรอยู่กับคนสกปรกอย่างนายแล้วนิไม่เห็นจะสงสัยเลยไคจินพูดหน้าตาเฉยไม่สะทกสะท้านก้บสิ่งที่ผมพูดเลยแม้แต่น้อย

            คุณมันคนใจร้าย คุณมันไม่ใช่คน!!!” ผมพูดก่อนจะหาทางออกจากไอ้ห้องคับแคบห้องนี้แต่ทว่ากลับถูกคนตรงหน้า ผลักจนต้องล้มลงไม่เป็นทางอีกครั้ง

            นายอยู่ในห้องนี้มันก็ดีถมเทแล้ว หรือจะให้ฉันเอานายไปนอนกับหมาผมไม่เคยคิดว่าคนอย่างไคจินจะโหดร้ายใจดำ!!! ขนาดนี้ เนียเหรอสิ่งที่ผมสมควรจะได้รับ ฮืออออออ

            คุณมันใจร้าย คุณจะพาผมมาอยู่ในที่แบบนี้ทำไม สู้ให้ผมไปอยู่ในที่ของผม ในที่ที่ผมไม่มีคุณ ในที่ที่คุณไม่มีผมไม่ดีกว่าเหรอ? คุณจะลดตัวลงมายุ่งวุ่นวายกับคนสกปรกโสโครกอย่างผมทำไม!!! เลิกยุ่งซิเลิกยุ่งวุ่นวายกับผม ผมสัญญาจะออกไปจากชีวิตคุณไม่ให้คุณได้เห็นหน้าผมอีกผมลดตัวยกมืออ้อนวอนขอให้อีกคนใจอ่อน เผื่อเค้าจะรู้สึกผิดแล้วปล่อยตัวผมไป แต่มันคงไม่เป็นผลเค้ากับยิ้มเยาะผม ก่อนจะหัวเราะในความสมเพชเวทนา ความอ่อนแอ สัตว์ร้าย คุณมันยิ่งกว่าสัตว์ร้าย!!!

            หึ!! ยกมือขอร้อง? มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ?คยองซู กราบซิ!!! กราบลงที่เท้าฉันทำซิ!!!” ไคจินคุณมัน....ผมค่อยๆๆ ก้มลง มือสองข้างเตรียมจะวางลงบนรองเท้าดำเงา แต่ทว่า.......เท้าข้างหนึ่งของไคจิน เตะฝุ่นจนมันฟุ้งไปทั้งห้อง

            แคร๊ก แคร๊กก.... ผมสำลักฝุ่นพวกนั้นเข้าไปเต็มปอด

            ฉันไม่ได้ใจอ่อน ปล่อยศัตรูไปง่ายๆหรอกนะ ต้องมองมันให้จมดินไปที่ละคน สองคนมันถึงจะซะใจฉัน!!!” ไคจินพูดก่อนจะกระชากคอเสื้อผม ดวงตาทั้สองข้างมองดูผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

            โชคชะตาทำร้ายผม..ทำไมไม่ทำให้ผมตายๆไปซะ อย่าทำแบบนี้ผมเหมือนตกนรกทั้เงเป็นสายตาโหดร้าย การกระทำ คำพูด ผมจะทนมันได้นานแค่ไหน ได้โปรด...ทำให้ทุกอย่างมันจบลงซะทีก่อนที่ผมจะทนกับทุกสิ่งอย่างไม่ไหว ได้โปรด

            ผมมองดูไคจินเดินยิ้มเยาะจากไปปล่อยผมทิ้งไว้ในห้องสีเหลื่ยมมืดๆมีเพียงแสงจากดวงอาทิตย์ทีสอดส่องรอดผ่านเข้ามาเท่านั้น คุณมันคนใจร้าย ใจร้ายที่สุดสักวันคุณจะได้รับผลตอบแทนที่มันสาสมกับคุณ ไคจิน!!!!!

 
 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 


 

ขอบคุณที่ติดตามผลงานขอไรเตอร์นะค่ะ

เรื่องคำผิดไม่ต้องพูดถึงแอดรีบเว่อร์ๆเลย เ ไม่สนุกห้ามว่ากันนะค่ะ

ปล.อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นฟิคในเว็บเด็กนี้ หรือเพจของไรทเตอร์นะ จะได้เป็นกำลังใจให้แต่งเรื่องนี้จนจบ

ขอบคุณนะค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

401 ความคิดเห็น

  1. #382 soo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 08:26
    ไคฉันอยากฆ่าแกมากกกกกกกกกกกกกกก
    #382
    0
  2. #195 eba_1267 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 11:42
    คยองซู โอยยยยย T^T
    #195
    0
  3. #130 soulmatekey (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 14:13
    คยองเป็นอะไร ฮือๆๆๆ
    #130
    0
  4. #107 5202310019 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 09:26
    ทำไปเลยอิเสี่ย ฉันจะรอเวลาที่คยองเอาคืน ชิ!!~
    #107
    0
  5. #85 shindysmile (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 14:06
    สงสารคยองๆๆ
    ไค ไม่รู้ใจตัวเองสักทีหล่ะ
    #85
    0
  6. #57 fontaoser (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:35
    คยองซูT.T
    #57
    0
  7. #55 dada7678 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:47
    สงสารคยองงงงง
    #55
    0