{FICEXO} : KAI.DO Be with Me :: ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?

ตอนที่ 15 : {Chapter 14} K.A.I*D.O Ep 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 ก.พ. 57

 
Titte: Be with me ขอได้มั้ยหัวใจเธอ?
Author : D'sweet.eye
Pairing : K.A.I D.O
Rate : Drama Story [Nc 15+]


 
 


Chapter 13

++ KAIJIN++

            แสงแดดลอดผ่านผ้าม่านกระทบตาผม ก่อนที่มันจะทำให้ผมตื่น ผมเริ่มขยับตัวบิดขี้เกียจแต่ผิดทีวันนี้แขนข้างหนึ่งของผมมันหนักผิดปกติ แผ่นหลังขาวนอนหนุนแขนผมอยู่พร้อมร่างกายที่เปล่าเปลือย..มันทำให้ผมสามารถจับจ้องไว้เป็นเวลานาน ใบหน้าขาวนอนไม่ได้สติ ดวงตากลมโตปิดสนิทราวกับตากวาง มือหนาเกลียเส้นผมที่ปกปิดแก้มขาวอีกคน คยองซู!! นายคือคนทีฉันเกลียดจริงๆใช่มั้ย?.. ระหว่างทีผมกำลังจับแก้มขาวของอีกคน

            คุณไคจินคุณจะทำอะไร?คยองซูสะดุ้งถึงกับกระดกตัวขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นผมเล่นแก้มเค้า

            หึ! คิดว่าฉันพิศวาสนายนักรึไง ออกไป!!!” ผมผลักอีกคนที่กำลังนอนหนุนแขนผมออก แรงผลักทำให้คยองซูถึงกลับล้มลงเตียง

            โอ้ย!! คุณไคจินผมเจ็บนะ!”

            “ออกไปให้พ้นๆผมชี้นิ้วไล่อีกคนที่ล้มนั่งตรงพื้น

            ผมไปแน่!! คุณคิดว่าผมอยากอยู่กับคุณนักรึไง ถ้าเมื่อคืนคุณไม่ได้นอนกอดผมไว้ทั้งคืน คิดว่าผมอยากตื่นขึ้นมาเห็นหน้าคนแบบคุณงั้นเหรอ?

            “นายอย่ามาโกหก ฉันเนี่ยนะกอดนายฉันไม่มีวันเอามือฉันไปเปอะเปื้อนกับนายแน่ผมไม่เชื่อคำพูดของคนเสแสร้ง อย่างคยองซูแน่ ผมไม่มีทางทำแบบนั้น

            ดีเลยถ้าคุณยืนยันว่าไม่อยากเปอะเปื้อนผม ต่อไปนี้คุณก็อย่าทำเรื่องเลวทรามแบบนี้ก็แล้วกันคยองซูพูดก่อนจะลากผ้าห่มเข้าไปพันตัวเองไว้

            ที่ฉันทำคิดว่าฉันชอบงั้นเหรอ? ฉันทั้งขยะแขยงตัวนาย สกปรกสิ้นดี! นายมันก็แค่ตัวดำเนินเรื่องเท่านั้นแหละคยองซู ไสหัวออกไปจากห้องฉัน ไป!!!!” ผมตวาดคยองซูเสียงดังจนลืมคิดไปซะสนิทว่าที่นี้เป็นบ้านไม่ใช่โรงแรมม่านรูดที่เคยไป

            ถ้าผมมันเป็นตัวดำเนินเรื่อง งั้นก็ดีขอให้ทุกอย่างมันจบลงที่ตัวดำเนินเรื่องอย่างผม สาบานได้คุณจะไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับผมอีกคยองซูพูดก่อนจะเก็บเสื้อผ้าที่วางเกลื้อนพื้นห้อง แล้วเดินออกไป

            พูดมาได้ว่าผมกอดไว้ทั้งคืน คนอย่างผมไม่ยอมนอนกอดคนที่เกลียดเข้าไส้อย่างมันหรอก คิดแล้วก็อดขยะแขยงแขนผมที่เผลอนอนกอดคยองซูเมือคืนไมได้ ผมก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่พื้นก่อนจะสังเกตเห็น สายเข็มขัดที่เบื้อนเลือด เลือดอะไร?

// ย้อนไปเมื่อคืน  //

          “ฮือออ คุณใจร้าย คุณทำกับผมแบบนี้กับผมได้อย่างไง?คยองซูร้องไห้ในมือจับกุมผ้าห่มไว้แน่น

          นายจะร้องไห้ทำไม ในเมือมันก็เป็นแบบนี้หลายครั้ง ทำตัวให้ชินซะเพราะอย่างไงนายก็จะเป็นของเล่นของฉันวันยันค่ำผมพูดก่อนจะพลิกตัวลงจากร่างกายเปล่าเปลือยของอีกคน

          ของเล่น? ผมไม่ใช่ของเล่นทางกาม ผมไม่ใช่ของเล่นของคุณว่าแล้วเค้าก็ร้องไห้ก่อนจะนอนพลิกตัวหันหลังให้ผมที่นอนผมอีกคนไม่ละสายตา ก่อนจะสังเกตเห็นรอยแดงเป็นทางยาวที่หลังอีกคน        “อย่าคิดมาก นายมันของเล่นผมพูดก่อนจะจับให้อีกคนมานอนหนุนแขนแต่โดนปฏิเสธ คยองซูกันดันตัวผมให้ออกห่าง

          อย่าคิดว่าจะได้ทำแบบนี้กับผมอีก!!! คนชั่วแบบคุณจะต้องได้รับผลที่ก่อเอาไว้ว่าแล้วก็ลุกขึ้นนี้จากเตียง ก่อนเก็บเสื้อผ้าที่พื้นห้องมาใส่

          ฉันไม่ให้นายไป นายต้องอยู่กับฉันผมพูดก่อนจะลากคยองซูให้กลับมานอน

          ปล่อยบอกให้ปล่อยอีกคนขัดขืนผมก่อนจะใชฟันกัดเข้าไปที่แขนผมที่ล๊อกตัวเค้าไว้

          โอ๊ย! พูดดีๆไม่รู้เรื่องผมควานหาของก่อนจะจับเข็มขัดตัวเอง สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจะผมไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เพียงแค่คิดโมโหอีกคนที่ขัดขืนไม่ยอมทำตามคำสั่งแทบยังปากกล้า พูดต่อปากต่อคำอย่างไม่เกรงกลัว คนแบบนายถ้ามันกล้าเถียงฉันมันต้องแบบนี้ เข็มขัดยาวฟาดลงไปที่แผนหลังขาวอย่างไม่ปราณี

          อ๊ะ! พอ โอ๊ย พอผมยอแล้ว ฮืออีกคนร้องไห้โอดครวญ มือทั้งสองข้างกับกำขยุ่มผ้าปูที่นอนแน่น หึ!! นายคงรู้แล้วซินะ คนที่มันขัดใจฉันมันต้องเจอแบบนี้ คยองซูไม่พูดจาอะไรก่อนจะนอนตัวคดงอ กลั่นความเจ็บปวดที่ได้รับไว้...

          นี่คือบทลงโทษของนายที่กล้าขัดใจฉันผมพูดก่อนจะสอดแขนให้อีกคนหนุน คยองซูทำตามอย่างขัดไม่ได้ ร่างบางกลับสั่นกลัวผมซะด้วยซ้ำก่อนจะจับผ้าห่ม ข่มตาให้หลับแต่ที่แปลก ผมกลับลูบผม คยองซูแบบเอ็นดู จนลืมไปว่ากำลังทำอะไรอยู่ นี้มันศัตรูของผมไม่ให้แมวน้อยที่ผมจะสงสาร แทนที่ผมจะผลักไสอีกคนให้ออกจากอ้อมแขน แต่ผิด..มันกลับนอนกอดเค้าจะเช้า

++ ก๊อกก ก๊อกกก ++  เสียงเคาะประตูทำให้ผมละความคิด ก่อนจะหันไปหาปลายเสียง

            มีอะไรว่ามาผมตะโกนพูดออกไป

            คุณไคจินค่ะ คุณท่านเรียกพบค่ะแม่บ้านพูดก่อนปลายเสียงจะเงียบไป ผมขยี้ผมตัวเองเสียอารมณ์กับการกระทำของตัวเองเมื่อคืน โธ่โว้ยยย เสียเชิงชายโว้ยยยย

            ผมเดินล้วงกระเป๋าเข้า เข้าห้องอาหารก่อนจะเห็นว่าทุกคนต่างนั่งรอผมแค่คนเดียว จะเป็นไรไปเล่ามาสายแค่ครึงชั่วโมงเองไม่มีใครหิวตายหรอกมั้ง? ก่อนจะมีพ่อบ้านเดินมาขยับโต๊ะให้ผมนั่ง

            อยู่กับพร้อมหน้าเลยนิ มีเรื่องสำคัญอะไรเหรอครับ?ผมพูดก่อนจะประเดิมตักข้าวเข้าปากเป็นคนแรกผมแน่ใจแบบนั้น

            ไอ้ไค เมื่อไหร่แกจะเลิกนิสัยแบบนี้ ไม่รู้สึกผิดเลยรึไงที่ปล่อยให้คนทั้งบ้านรอแกแค่คนเดียวเดียวพ่อบ่นผม บ่นเถอะครับนิสัยผม มันเปลียนไปนานแล้ว ผมตักข้าวเข้าปากอย่างสบายใจ

            ไคจินหยุดกินแล้วฟังพ่อก่อนเฮียคริสพูดก่อนจะ รวบช้อนวางไว้ที่จาน เฮ้อออ ถ้าไม่ใช่เฮียผมโวยวายลั่นบ้านแน่ เหอะ!!

            “ฉันไม่รู้หรอกนะว่าบ้านฉันมันเกิดอะไรขึ้นบ้าน แค่คนงานกับธุรกิจที่ฉันดูแลอยู่มันก็เริ่มมากขึ้นยังดีที่ได้คุณฮโยรินช่วยไว้บ้างพ่อเริ่มพูด ก่อนจะโอบหลังเมียรัก มองแล้วมันเสียสายตาชะมัด

            นี่เรียกผมมาดูฉากรักเหรอครับ? หึ! เสียสายตาผมพูดขัดบรรยากาศ

            เอาหละๆ ฉันไม่อยากจะทะเลาะกับแก ที่ฉันเรียกมาในวันนี้เพื่อจะแจ้งให้ทุกคนทราบ วันนี้คยองซูจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น ฉันไม่ได้ห้ามเพราะมันเป็นสิทธิ์ส่วนตัวของเค้า แต่นี้แหละที่ฉันจะบอก เอาหละกินข้าวได้ห๊ะ? ว่าไงนะ ออกนอกบ้านนายกะจะหนีฉันงั้นเหรอมันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอคยองซู นายคิดว่าจะรอดพ้นเหรอ?

            ผมระงับการกระทำไว้ไม่อยูก่อนจะวางช้อนลงอย่างดัง แสดงอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

            “ผมไม่ให้ไป!!!” ผมพูด

            หื้ม? แกยุ่งอะไรกับคยองซูด้วยว่ะ ไอ้ไคพ่อพูด ทุกคนในบ้านต่างมองหน้าผมเป็นตาเดียว ไม่เว้นแต่คยองซูที่ตกใจกับสิ่งที่ผมพูด

            มานี่!!!” ไม่พูดพร่ำทำเพลง ผมลุกจากโต๊ะอาหาร ตรงดิ่งไปที่คยองซู ก่อนจะฉุดแขนอีกคนลากออกมาจากโต๊ะอาหาร มานี่!!

            “ไอ้ไคแกจะทำอะไรเฮียคริสพูดก่อนจะพยายามดึงแขนผมให้หลุดออกจากแขนคยองซู

            เฮีย ถ้าเฮียเห็นผมเป็นน้องอย่ายุ่งเรื่องนี้ผมชี้หน้าบอกเฮียคริส ก่อนจะชี้หน้าทุกคนที่คิดจะเข้ามาช่วยคยองซู

            คุณไคจิน ปล่อยผม ผมบอกให้ปล่อยคยองซูพยายามสะบัดแขนให้หยุด แต่ทว่าเรียวแรงที่เค้ามีมันชั่งน้อยนิดเมื่อเทียบกับแรงของผม

            หยุด!! ถ้านายไม่อยากเจอดี อย่าหาว่าฉันไม่เตือนนาย!”  ผมขู่คยองซู ก่อนจะลากออกไปจากห้องอาหาร

            คุณไคจิน ถ้าไม่ปล่อยลูกฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือนฮโยรินเตือนผม หึ! คิดว่าฉันจะกลัวแกเหรอ? นางงูอสรพิษ

            เธอก็ลองเข้ามาซิ!!!” ผมชี้หน้าฮโยริน

            ใครจะกล้ามาลองดีกับผม ผมชี้หน้าทุกคนที่อยู่ในห้องอาหารรวมถึงพวกแม่บ้านคนงาน ใครกล้าเข้ามาขวางก็ลองดู!!! ไม่รอสาย ผมลากคยองซูขึ้นรถหน้าตาเฉย หึ!!!! ใครจะกล้าลองดีก็ลองดู!

  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
   

ขอบคุณที่ติดตามผลงานขอไรเตอร์นะค่ะ

เรื่องคำผิดไม่ต้องพูดถึงแอดรีบเว่อร์ๆเลย เ ไม่สนุกห้ามว่ากันนะค่ะ

ปล.อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นฟิคในเว็บเด็กนี้ หรือเพจของไรทเตอร์นะ จะได้เป็นกำลังใจให้แต่งเรื่องนี้จนจบ

ขอบคุณนะค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

401 ความคิดเห็น

  1. #380 soo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 09:08
    กัมจงแกรักคยองแล้วยังจะทำร้ายน้องอยู่ได้นะ
    #380
    0
  2. #162 seohyunny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 18:16
    ศึกชิงโดโด้เหรอเนี่ยยยยยยยยยยยยยย
    #162
    0
  3. #142 ขิง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:11
    ไครักคยองแล้วอ่ะดิถึงไม่ให้ไป
    #142
    0
  4. #105 5202310019 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 09:12
    อิเสี่ย สรุปว่ามันเกลียดหรือมันรักกันแน่
    ในเมื่อคยองจะไปก็ดีใจซิ จะโกรธคยองทำไม
    สงสารคยองอ่ะ ไม่รู้จะทำตัวยังไงต่อหน้าอิเสี่ย 
    เพราะอิเสี่ยมันเอาแน่เอานอนกับชีวิตไม่ได้ -*-
    #105
    0
  5. #83 shindysmile (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 14:01
    ไคแค้น จนรักเลยล่ะสิๆๆ
    #83
    0
  6. #48 fontaoser (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:49
    ร้องไห้แปล้บตกลงไคจินรักคยองใช่มะ
    #48
    0
  7. #37 nanzafawary (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:59
    ชอบมากนะค่ะ อ่านแล้ว ร้องไห้ตามเลยค่ะ

    เขียน ออกมาอีกนะค่ะ ติดตามอยู่นะค่ะ ขอชื่นชมจากใจจิงค่ะ

    #37
    0