Love Me Love My H

ตอนที่ 5 : อีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 มี.ค. 64

หลังจากวันที่ผมได้ปลดล็อคตัวเองจากเชื้อบ้าๆ นี่กับเพื่อนๆ แล้ว ความสุขของผมก็มีมากขึ้นครับ ผมยิ้ม หัวเราะได้เหมือนเดิมครับ และเกือบทุกอาทิตย์ ผมก็ยังไปมาหาสู่ห้องไอ้ไทม์ ผมตกลงกับไอ้พวกแก๊งสัตว์โลกในการออกกำลังกาย และกีฬาที่เราเลือกคือตีแบตครับ เรานัดกันตีแบตวันเสาร์นี้ ส่วนไอ้ไทม์เพื่อนรักมันมาไม่ได้ มันบอกมันเจอใจอีกครึ่งนึงของมัน ซึ่งผมฟังแล้วรู้สึกอยากจะอ๊วกมากมาย 555 ผู้หญิงคนไหนที่โชคร้ายขนาดนั้นครับเนี่ย 555

ในวันเสาร์ผมแบกไม้แบตไปนั่งรอแก๊งสัตว์โลกที่สวนๆ นึงครับ ข้างๆ สนามแบตจะเป็นสนามบาส ผมไปนั่งรอพวกมันตรงใต้ต้นไม้แถวๆ สนามบาสเพราะอากาศมันดี ลมเย็นสบาย ผมไม่ลืมที่จะหยิบหูฟังมหาประลัยอันใหญ่เว่อร์วังอลังการของผมมานั่งฟังเพลงคิดโน่นนี่นั่นไปเรื่อย และไม่รู้อาถรรพ์หูฟังของผมหรืออย่างไร

ผม:โอ้ย!!! เชี้ยยย (กระเด็นอีกแล้วครับหูฟังของผม หลังโดนลูกบาสอัดใส่หัว)

ขอโทษครับพี่ เป็นอะไรรึเปล่าครับผมไม่ได้ตั้งใจ

ทันทีที่ผมตั้งสติได้ก่อนจะเงยหน้าตอบคนๆ นั้นไป

ผม:เชี้ย!! ไอ้หล่อ (มันอีกแล้วครับ ทำไมต้องเจอมันพร้อมหูฟังอาถรรพ์นี้ด้วยครับแม่ง ซวยชิบหาย เจอทุกที ซวยทุกที)

ไอ้หล่อ:อ้าวขอโทษดีๆ แล้วนะ ไหงมาด่ากันได้

ผม:เออๆ โทษทีๆ ตกใจเฉยๆ ทำไมเจอมึงทุกทีกูเจ็บตัวทุกที แต่เอาเหอะ ไม่เป็นไรล่ะ

ไอ้หล่อ:แล้วนี่พี่มาตีแบตเหรอ

ผม:อ๋อ!! นี่ไม้ตียุงอะ ในสวนยุงมันเยอะ555

ไอ้หล่อ:กวนตรีน (ถึงมันจะพูดเบาๆ แต่ผมก็ได้ยินนะ ไอ้เด็กเวร เพิ่งเคยคุยกันปีนเกลียวซะละห่าลาก ผมได้แต่คิดในใจกลัวมันต่อยเอา ตัวมันโคตรใหญ่ 555 )

ผม:ล้อเล่นๆ ตีแบตนั่นแหละ เนี่ยนัดเพื่อนไว้มาออกกำลังกาย

ชะเอม:ไฮ!!! สัตว์โลก (ระหว่างที่มัวด่าไอ้เด็กเวรในใจก็ได้ยินเสียงแรดโผล่มา)

ผม:เพื่อนกูมาละ ไปล่ะ บาย (ผมรีบบอกไอ้หล่อแล้วรีบลุกขึ้นไปหาเพื่อนๆ สัตว์โลกของผม)

ไอ้หล่อ:เฮ้ยพี่ผมชื่อวินนะ แล้วพี่ชื่อไรอ่ะ (มันตะโกนตามหลังผมมา แต่ผมขี้เกียจตอบมัน แต่ให้ความสนใจกับเพื่อนๆ แก๊งค์สัตว์โลกของผมแทน)

พี่มอลลี่:ใครอะหล่อๆๆๆ อยากกินเด็ก

ผม:ไม่รู้อ่ะครับ มันทำลูกบาสใส่หัวผม ช่างมันเถอะตีแบตกันดีกว่า

พี่กัส:ชะเอมคอร์สแบตอยู่ทางนี้ อันนั้นมันสนามบาส ไม่ได้เลยนะเรา

พี่มอลลี่:ใช่ๆ บ้าผู้ชาย เค้าเป็นของชั้น!

ผม:โอ้ยไปเล่นบาสเลยมั้ย

พี่มอลลี่:โอเคบาย ไปเล่นบาสก่อน

พี่กัส:ระวังได้ทรีนเด็กกลับมานะ พวกนี้นี่ ไปได้แล้ว 555

หลังจากตีแบตเสร็จก็ตบท้ายด้วยของกินอีกตามเคย เรานั่งกินโรตีที่ร้านประจำครับ เพราะราคาถูกมาก

ผม:เอาโรตีไรกัน

ชะเอม:เอาใส่ไข่มาสอง

แพร:ธรรมดามาด้วยนะ ออ!! เอาใส่กล้วยมาด้วยอยากกิน

ผม:โอเค แล้วเอาน้ำไรมั้ย จดมาเลยเดี๋ยวไปสั่งให้

ชะเอม:นี่ๆ ขนมพอดีมีผู้ชายซื้อมาให้เลยเอามาให้เพื่อนกินกัน

พี่มอลลี่:แหมอวดหลัวไปอี๊ก

ชะเอม:คนนี้เพื่อนเจ้าค่ะ

แพร:รู้สึกเพื่อนคนที่ร้อยนะค่ะแม่แรดน้อยของเพื่อนๆ

พี่กัส:ไหนๆ คนมาให้เพื่อนดูสินิสัยรวยมั้ย

พี่มอลลี่:แหมถ้าไม่รวย ขนมไม่ถึงนะเธอ

ชะเอม:พี่จักรช่วยน้องด้วยดิ พวกนี้มันรุมแกล้งน้อง

ผม:ไม่ต้องให้มันกินขนม มานี่เดี๋ยวพี่กินเอง 5555

ชะเอม:ดีเลย ให้พี่จักรคนเดียวพอ เราทีมเดียวกัน แท็กทีมค่ะ

พี่มอลลี่:โอ๋ๆ หยอกๆ เราทีมเดียวกันด้วยนะแม่แรดน้อยคนดีของพี่

พี่กัส:เอาจริงนะถ้าเราตายไปนี่เราคงได้เจอกันข้างบนนะ เป็นคนดีกันทั้งทีม555

แพร:บนสวรรค์เหรอพี่

พี่กัส ชะเอม พี่มอลลี่: บนต้นงิ้ว 555 (ดูมันพูดพร้อมกันเชียวเรื่องดีๆ แบบนี้ )

พี่น้ำเจ้าของร้าน:น้ำมาแล้วค่ะ แล้วนี่โรตีนะ ส่วนอันนี้ขนมปังปิ้งเนยนมพี่แถมให้

พี่มอลลี่:ขอกราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงเจ้าค่ะ

พี่น้ำ:อ๋อ!! พอดีขนมปังจะหมดอายุเลยเอามาให้กิน555

พวกเรา:โอ้ยยยยย

พี่น้ำ:ล้อเล่นๆ แถมๆ จริงๆ กินให้อร่อยนะ

อ้าว!!! พี่เตี้ย

ผมกำลังดื่มน้ำแอปเปิ้ลโซดาอย่างอร่อย ดูดอย่างสนุกปาก แต่ก็ได้ยินเสียงวัยรุ่นกลุ่มนึงดึงขึ้นข้างหลัง เสียงใครว่ะแม่งคุ้นๆ พอเงยมองเท่านั้นแหละครับ ผมถึงกับน้ำในปากกระเด็นใส่หน้าพี่กัส กับพี่มอลลี่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามผม เชี้ย!! ไอ้หล่อ ผมอุทานได้แค่นั้นครับ แล้วรีบกล่าวขอโทษพี่ๆ ทั้งสอง

ผม:โทษๆ พี่ ไม่ได้ตั้งใจ ส่วนมึงไอ้ยักษ์มึงเรียกใครเตี้ย

ไอ้หล่อ:ก็พี่ไง แล้วผมบอกพี่ไปแล้วไงว่าผมชื่อวินไม่ใช่ยักษ์

ผม:กูก็ไม่ได้ชื่อเตี้ยเว้ย แล้วอีกอย่างกูก็ไม่ได้เตี้ย แค่กูตัวเล็ก ตัวเล็กอะมึงเข้าใจมั้ย

ไอ้หล่อ:อะจ๊ะ ตัวเล็ก เล็กจิ๋วเลย

ผม:กวนตีนกูอีกแล้วนะมึง

ไอ้หล่อ: แล้วพี่ชื่อไรอะ ผมจะได้เรียกถูก ผมบอกชื่อผมไปแล้วนะ ผมขาดทุนนะเนี่ยบอกชื่อไปก่อน

ผมขี้เกียจเถียงกับมัน เลยก้มหน้ากินโรตีต่อกับเพื่อน

พี่มอลลี่: ใครอะจักร

ไอ้หล่อ: ออ!! พี่ชื่อจักรนี่เอง จักรเย็บผ้าใช่ปะ

พี่มอลลี่เสียงดังทำไมมันได้ยินหมดแล้ว อีกอย่างผมไม่รู้จักมันด้วยว่ามันเป็นใคร รู้แค่เจอทีไรซวยทุกที แล้วมึงอะกวนตีนกูบ่อยไปละนะ (ผมถึงกับต้องถอนหายใจ)

ไอ้หล่อ:พี่ก็พูดไปเจอกันไม่กี่ครั้งเอง

มึงไปนั่งเถอะเลิกกวนตีนพี่เค้าได้ละ (ผมต้องขอบคุณน้องหน้าตี๋คนนึงที่ช่วยเรียกเพื่อนมันออกไปนั่งที่ของมัน)

ไอ้หล่อ:เออไปดิ กูนั่งตรงข้ามพี่เค้านะจะได้มองด้วย (เหมือนมันจะพูดกับเพื่อนมัน แต่หูผมดันได้ยิน ทำไมวันนี้หูผมถึงดีนักนะ อยากหยิบหูฟังอันอภิมหึมามาครอบหูซะจริงๆ )

ผมหันมาสนใจกับโรตีและแอปเปิ้ลโซดาตรงหน้าดีกว่าน่ากินกว่าเยอะ

พี่มอลลี่:ฉันว่ามันทะแม่งๆ นะกับไอ้เด็กคนนี้

ชะเอม:หนูว่ามันมาจีบพี่จักรชัวร์

กระซิบกันเก่งเหลือเกิน

ผม:ผมว่าไม่หรอก มันกวนตีนจะตาย ไอ้เด็กเวร ดีนะไอ้ไทม์ไม่มาด้วยไม่งั้นมึงโดนสอยแน่ 555

พี่มอลลี่:ว่าแต่วันนี้น้องไทม์สุดหล่อไปไหน ไม่เห็นมากับจักร

ผม:มันบอกมันจะไปเจอใครบางคนครับ ปล่อยมันไปเถอะ เออกินเสร็จจะไปไหนกันต่อมั้ย เดี๋ยวผมว่าจะไปล้างตู้ปลาที่หอซะหน่อย เหลืออีกสองตู้ 555

พี่กัส:ขยันแท้เลี้ยงปลาตั้งสามตู้ 555 เดี๋ยวผมก็ว่าจะไปนอนเหมือนกัน

แพร:งั้นเราแยกกันเลยเนอะ เจอกันอาทิตย์หน้านะสัตว์โลก บายๆ

บายๆๆๆ

ไอ้หล่อ:กลับแล้วเหรอครับ คนตัวเล็ก

ผม:คนตัวเล็ก พ่อง (อันนี้ผมด่ามันแบบไม่ออกเสียงครับ)

ผมกลับมาล้างตู้ปลาทั้งหมดเลยครับ น้องปลาที่น่ารักของผม บวกกับที่ห้องมีแมวเหมียวที่แสนซนอีกสองตัว 555 คนรักสัตว์ ก็งี้แหละครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น