ตอนที่ 7 : MACHO / D-7 : INFO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    21 พ.ค. 62





รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

D-7




          '...TRUE INFO  OR  BADNESS MAN..'


.
.
.


          "ไม่ไงเรื่องนี้มันแปลกชอบกลอยู่นะ.."
          "กูพูดจริงๆนะ เรื่องยัยนั้น.."

.
.
.
.


          "ทำไมไม่ส่งเธอเข้าโกดัง?"
          "เรื่องของกู กูซื้อแล้วอย่ามาวอแวกับกู.."


          "มึงหลงเชื่อมันมากเกินไปรึป่าว?"
          "มึงเป็นเหี้ยอะไรวะ?!"

.
.
.

          เป็นอีกครั้งที่เสียงเถียงกันด้านหน้าทางเดินห้องนั้นดังขึ้นมา จนทำให้เธอนอนไม่หลับอีกครั้ง แต่เพราะเสียงที่เถียงกันอยู่นั้นมันใกล้กับห้องของเธอมากจึงทำให้เธอเกิดความสงสัยอยากรู้ขึ้นมาทำให้เธอนอนฟังเสียงนั้นต่อไปเงียบๆ..


.
.
.

          "มึงไม่เชื่อกูก็ตามใจเรื่องของมึงแต่อย่าให้รู้ว่ามึงรู้เห็นเรื่องคลังอาวุธของกูละกัน.."
          "กูไม่ยุ่งกับของมึงหรอก.."


          "เออ ดี!อย่าให้กูรู้ละกันดูแลผู้หญิงมึงดีๆเถอะ ก่อนที่จะมีใครแย่งไป แต่มึงก็จับตาดูอีนังนี้ดีๆละกัน.."
          "มึงเลิกสงสัยเธอซักที MT มึงชักจะเยอะไปแล้วนะ.."



          ได้ยินพรางๆออกมาว่า 'MT' สงสัยว่ามาเป็นหนึ่งในชื่อของคนของแก็งค์หรือหุ้นส่วนของนายคู่สนทนาอีกคนรึป่าว เธอเอาแต่คิดในใจว่าพวกเขากำลังคุยเรื่องสำคัญอะไรกันอยู่ เพราะมันน่าจะเป็นเบาะแสได้นั้นเอง.


          เขาคนนั้นอาจจะเป็นใครก็ได้...


.
.
.


          "คิดดีๆละกันกูไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนี้ ประวัติแม่งก็คลุมเครือจนน่าสงสัย ยังไม่รวมที่มึงลอบซื้อนางนี้จากสายของไอพโย ถ้ามันกลับมาจากญี่ปุ่นเมื่อไรกูว่ามึงต้องได้เจอดีกับมันแน่ๆ.."
          "กูไม่แคร์ที่คนที่แล้วมันยังกล้าเอาของๆกูไป กูไม่สน กูก็หุ้นส่วนเท่าๆกับมัน มันจะทำอะไรกูได้!"
          "แล้วแต่มึงเลย ซึงยุน กูเตือนมึงแล้ว!"



          ก่อนที่เสียงฝีเท้าของฝ่ายนึงจะเงียบหายไป และมีเสียงของฝีเท้าคู่ใหม่ที่ฟังดูเร่งรีบ วิ่งลงเท้าหนักมาที่โถงทางเดินด้านหน้าก่อนที่เขาจะหยุดฝีเท้านั้นลงและรายงานเสียงเข้มฟังได้อย่างชัดเจน

.
.
.

          "ส่งออกของล็อทที่ 234MC แล้วครับผมแต่..."
          "แต่อะไรของมึง?"


          "แต่ว่า ข้อมูลรั่วไหล่ครับ เพราะตอนถึงน่านน้ำอังกฤษมีสายของเรารายงานมาว่า มีจุดสกัดจับของเจ้าหน้าที่ครับ มาดักรอทำให้เราต้องเปลี่ยนเส้นทางด่วนเพราะพวกมันรู้เวลาและเส้นทางการขนส่งบางส่วนครับ เกรงว่าจะมีสายของตำรวอยู่ในกลุ่มของเราครับ.."
          "โถ่เว้ย!!!!"

.
.
.


          "ไปจัดการเรื่องทั้งหมดเดี๋ยวนี้!!!"
          "ครับท่าน!"



          สายของตำรวจงั้นหรอ?




          มีสายของตำรวจอยู่ที่นี่ได้ไงเพราะว่าตัวเธอเองก็กำลังโดนจับและพยายามแทรกซึมข้อมูลต่างๆอยู่ตรงนี้ หรือว่าจะเป็นจีโฮกับเวนดี้ที่โดนจับไปหรอแต่ถ้าพวกเธอพยายามแทรกซึมองค์กรนี้ทำไมไม่ได้รับข่าวสารจากพวกเธอนานกว่าเดือนแล้ว..




          สรุปเขาคือใครกันแน่?

.
.
.
.


          (ตัดไปที่เซี่ยงไฮ ประเทศจีน)


.
.
.
.

          Shanghai , China 
          @ Jìyuàn Paradise
.

.

.

.          "คุณท่านเชิญเลยครับ...จวี๋เหยี่ยน พาราไดซ์ ขอต้อนรับอย่างดี"

 

 

 

          เสียงผู้ชายในชุดสูทพูดขึ้นก่อนที่จะผ่ายมือเข้าไปด้านในโรงแรมหรูระดับห้าดาวที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ขึ้นชื่อเรื่องหญิงงามและกามอารมณ์ตัญหาพรรค์นั้นตกแต่งเป็นเหมือนโรงแรมหรูธรรมดาดูยิ่งใหญ่โอ่อ่าสไตล์เอเชียประดับตกแต่งแบบย้อนสมัยในจีนยุคกลางเพื่อให้ผู้ที่มาใช้บริการนั้นได้สัมผัสถึงชีวิตที่ได้รับการบำเรอความสุขระดับฮ่องเต้

 

 

          "คนไหนที่ว่าดีสุดก็จัดมา ขอสวยๆนะ" 

 

 

          นายผู้ชายในชุดสูทราคาเหยียบล้านที่มีลูกน้องตามมาเป็นขโยงใหญ่นับสิบคนเขาพูดขึ้นก่อนที่จะมองไปรอบๆพร้อมจิปากออกมาก่อนหันไปมองหญิงสาวสวยที่กำลังเต้นอยู่บนโฟลในชุดน้อยชิ้น หรือถ้าให้คิดอีกแง้แค่เดินไปกระตุกผ้าบางๆนั้นออกก็คือโชว์เปลื้องผ้าแล้วรวมขาเรียวงามและผิวที่ขาวผุดผ่องเป็นที่น่าสนใจยิ่งนักต่อชายชาตรีทั้งหลาย

 

 

          "ได้ครับ..ท่าน แจ๊คสัน หวัง เราเตรียมไว้ให้ท่านแล้วครับ.."
          "ไม่เด็ดอย่าเอามานะ!"



          "เด็ดแน่นอนครับ คนนี้ทั้งสวยทั้งแซ่บแถมด้านลีลาที่หนึ่งของที่นี่เลยนะครับ ท่านอย่าได้พลาดเชียว!"
          "เออๆอย่ามากความรีบๆพาฉันไปเร็วๆ"
          "ท่านดูรีบร้อนนะครับ ขอให้มีความสุขนะครับ ฮ่าๆ" 

 

 

          พูดจบชายใส่สูทที่เป็นคนแนะนำที่นี่ก็รีบเดินนำผู้ชายที่ดูเหมือนเป็นบอสใหญ่ที่ชื่อ แจ๊คสัน หวัง นั้นขึ้นลิฟต์แก้วไปชั้นบนสุดเพื่อพาผู้ที่หิวกระหายกามอารมณ์ไปส่งถึงที่แบบแขกวีไอพีก่อนที่เขาจะให้บริการ์ดของเขาที่เหลือคอยคุมอยู่ชั้นล่างส่วนอีกหกคนที่เหลือก็ให้ขึ้นไปคุ้มกันตัวท่านที่หน้าห้อง

 


          "ถึงแล้วครับ...ขอให้มีความสุขกับราชินีของที่นี่นะครับ อู ซิ่นหยี่ เธอเป็นคนใหม่แต่รับรองว่าเด็ดเพราะเธอไร้ที่ติ สดใหม่ ยังสาวและจะบริการให้แต่ลูกค้าระดับวีไอพีที่สุดเท่านั้น และท่านเป็นผู้โชคดีคนแรกที่จะได้ลิ้มลอง.."

 

 

          "แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเธอจะเด็ดจริง เธอพึ่งมาใหม่แล้วทำไมถึงให้เธอเป็นควีนของที่นี่..."
          "เพราะเธอพึ่งถูกพาตัวมาใหม่ๆสดๆจากสังกัด Macho Island เลยนะครับของดีมีระดับและสวยที่สุดในนี้ ผ่านการรับรองจากนางในมาแล้วว่าเธอพร้อมที่จะบำเรอท่านครับ"

 

 

          "อ่อ...อย่าให้ผิดหวังนะ แล้วเธอสมยอมรึป่าว..ฉันไม่ชอบให้ใครมาร้องไห้ขอร้องแทบเท้าโดยเฉพาะผู้หญิง!"
          "อะ อะ อ่อ...ไม่ครับๆเธอสมยอมอย่างเต็มใจเลยละครับ ของดีจากอีกฝากทวีปครับผม"
          "เออ..งั้นดีแล้ว ซิ่นหยี่ หรอ?น่าสนใจนิ.." 

 

 

          แจ๊คสัน หวัง พูดขึ้นก่อนที่จะเดินผ่านห้องโถงชั้นบนสุดเพื่อไปที่ห้องนางบำเรอ...

.

.

.


          (ตัดกลับไปด้านของคุณ)

.
.
.

          "เฮ้ย!มึงมาจากสายไหนรายงานด้วย!"
          "แค่นี้ต้องรายงานด้วยหรอ?"


          "ไม่รายงานก็ห้ามเข้าเว้ย!!!"
          "เออๆ H1 สายเสี่ยพโย ซึงยุนสั่งให้มาดูแลแทน สายพวกนั้นไม่ว่าง"



          อยู่ๆเสียงที่เงียบไปสักพักก็ดังขึ้นมาพร้อมกับชายคนนึงที่เสียงแปลกไปและไม่ใช่ซึงยุน ก่อนที่เขาจะเริ่มบทสนทนากับชายติดอาวุธที่ยืนคุมอยู่หน้าห้องของเธอนั้นเอง



          "อ้อ แคชชิ่งสายเสี่ยพโยนี่เอง ...ดูแลระบุหน้าที่ด้วย!"
          "เรื่องเยอะจริงๆเลยวะ! เอาเสื้อผ้ามาให้ยัยผู้หญิงห้องนี้สำหรับ พรุ่งนี้เช้า แล้วก็ยาที่หมอสั่งไว้ให้เธอกิน!"
          "เออ"



          ก่อนที่จะได้ยินเสียงอนุญาติขานขึ้นมา ก่อนที่ชายคนที่ยืนน่าประตูจะ ปลดโซ่ที่ล่ามประตูไขแม่กุญแจออกเสียงดังก็องแก็งจนเธอรู้สึกได้ก่อนที่จะทำท่าแกล้งหลับไปตามระเบียบ..



             เสียงของฝีเท้านั้นจะเดินเข้ามาด้านในพร้อมปิดประตู..



          "เอาเสื้อผ้ามาให้..กับยา"
          "..."
          "นอนแล้วหรอ?"



          เขาพูดขึ้นมาก่อนที่จะวางของทั้งหมดนั้นไว้บนโต๊ะหัวเตียงนอน..



          "เธอลุกขึ้นมากินยาก่อน.."



          เขาพูดขึ้นมาและนั่งลงที่ข้างเตียงของเธอจนความรู้สึกมันชัดขึ้นเมื่อเตียงมันยุบลงไปเพราะชายคนนั้นนั่งลง....



          "เธอ...." เขาเรียกเธอ แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับใดๆจากหญิงสาวที่นอนหันข้างอยู่นั้นเลย เขาเลยเอื้อมมือไปสะกิดที่แขนของเธอแต่ก็ไม่เป็นผลก่อนที่เขาจะยืดตัวไปมองเธอที่เอาแต่นอนหลับตาอยู่แบบนั้น


.
.
.
          "ฉันรู้ว่าเธอยังไม่ได้นอน ถ้าไม่ตื่นมากินยาฉันจะปลุกปล้ำเธอตรงนี้แหละ"
          "เฮ้ย ไอบ้าโรคจิต!"


          "เธอไม่ได้หลับจริงๆด้วย หึๆ"
          "อ่าว..นาย..."
.
.
.


          ถึงแม้จะมีแสงส่องสว่างลอดใต้ประตูเข้ามาและแม้กระทั้งแสงจากหน้าต่างบานเดียวนั้นจะมีแสงไฟส่องมาจากด้านนอกสลายความมืดในห้องเก่าๆนี้แต่ก็ยังทำให้เห็นชายที่นั่งนจ้องหน้าเธออยู่ได้ชัดเจนเธอจำเขาได้เพียงเพราะเห็นขมับที่แปะผ้าก็อต.



          "ทำไว้แสบนะเธอเนี่ย.."
          "ก็นายจะจับฉันนี่นา ใครบ้างจะไม่ป้องกันตัว"



          เขายิ้มออกมาหน้าตาเฉยก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ แต่เธอจะหยัดตัวลุกขึ้นนั่งถัดตัวถอยหลังไปติดกับผนังพิงที่หัวเตียง..



          "แต่เธอก็โดนจับอยู่ดี.."
          "พวกนายจะเอาฉันไปขายหรอ? ไร้จารยธรรมที่สุด!"
          "ด่าฉันแต่ไปกับซึงยุนหน้าตาเฉยเนี่ยหรอ?"



          เขาพูดขึ้นมาก่อนจะทำหน้าเครียดใส่เธอ แต่เธอก็หันมองไปทางอื่นแบบพยายามไม่สนใจเขา คนที่เธอคว้าหินทุบขมับเขาแตกแต่ก็เพราะสัญชาติญานการเอาตัวรอดของมนุษย์แหละน่า..



          "ก็ไปตามมารยาทก็เขาชวนถ้าขัดขืนแล้วเขาฆ่าฉัน จะทำไงละ.."
          "เธอนี่มันหัวดื้อจริงๆ"

.
.
.


          "กินยาก่อนนะ.."
          "ไม่กินยาอะไร?"


          "ไม่ใช่ยาปลุกเซ็กส์หรอกน่ากินๆเข้าไป"
          "ไม่กิน!"



          เขายื่นยาเม็ดสีขาวเม็ดนึงมาให้กิน แต่เธอเอาแต่ปฏิเสท มันจนทำให้เขาเริ่มหงุดหงิดขึ้นมา...



          "จะกินหรือไม่กิน ถ้าไม่กินฉันจะจูบเธอเดี๋ยวนี้แหละ"
          "ไม่กิน! นายก็บอกมาก่อนซิว่ายาอะไร?"


          "ยาอะไรก็กินๆไป มันจะช่วยให้เธอหายดี"
          "มอร์ฟินหรอ? ไม่เอา"


          เขาพูดขึ้น ก่อนที่พยายามจะเอายาเม็ดนั้นยัดใส่ปากเธอ เพียงแต่เธอก็เอาแต่ขัดขืนไปมาไม่ยอมทาน เอาแต่หันไปทางโน้นทางนี้หนีไปมาไม่ยอมทานยาสักทีจนเขาเริ่มที่จะหมดความอดทนกับเธอแล้ว เพราะเธอไม่ยอมทานยาเพราะมันก็เป็นแค่ยาแก้ปวดธรรมดาๆนี่เองแต่ทำไมเธอถึงได้กลัวอะไรไม่เข้าเรื่องแบบนี้.



          "ไม่กินใช่ไหม?"
          "ใช่!"



          อยู่ๆเขาก็เอามันยัดใส่ปากตัวเขาเอง ทำให้เธอตกใจก่อนที่เขาจะเอามือทั้งสองจับหน้าเธออย่างทันควัน และพลันประกบปากเธออย่างร้อนแรงและรวดเร็วเธอพยายามขัดขืนเขาแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเขาเป็นผู้ชายจึงมีแรงมากกว่า ก่อนที่เขาจะสอดลิ้นเข้าไปในปากเธอ ส่งยาเม็ดนั้นเข้าไปในปากของเธออย่างรุนแรงจนได้



          เขาจับหน้าเธอกดลงกับหมอน ก่อนที่เธอจะขัดขืนไม่ได้และเผลอกลืนยาลงไปในลำคอฟืด ความขมและความหวานแปลกๆถาโถมเข้ามาประดังประเดอยู่ในปากของเธออย่างน่าประหลาด หรืออาจจะเป็นเพราะความรุนแรงของเขา..



          "อืม...!!"



          ถึงแม้ยาที่เขาใช่วิธีพิสดานยัดเข้าไปในปากเธอได้ และ เธอกลืนยาจากปากสกปรกของชายแปลกหน้านั้นลงไปแล้ว เพียงแต่เขาก็ยังไม่เลิกดูดปากและแลกลิ้นอย่างดูดดื่มกับริมฝีปากอ่อนนุ่มหอมหวานของเธอ..



          "อืม...หวานจัง.."
          "เฮ้ย!นาย...พอ...อื้มม!!"



          เขาถอนจูบ พูดขึ้นก่อนที่เธอพยายามจะดิ้นไปมาให้ออกจากตัวเขา แต่ก็พบว่าตอนนี้ตัวเธออยู่ใต้ความควบคุมของตัวเขาเสียแล้ว เขาคล่อมอยู่แบบนั้นไม่ยอมลุกหนี และเพราะแรงของเขาที่มีเยอะกว่าบวกกับไอโซ่หนักทั้งที่เท้าและแขนมันก็ยิ่งทำให้ดิ้นรนยากกว่าเดิม ไม่นานเขาก็กดริมฝีปากของเขาลงมาที่เธออีกครั้งอย่างถือวิสาสะ..



          "เฮ้ย!!!ทำอะไรกัน!"
          "อื้มม!! ช่วยด้ว...."



          อยู่ๆเสียงก็ดังมาจากด้านนอกเนื่องจากคนที่เฝ้ายามอยู่นั้น เริ่มได้ยินเสียงแปลกๆดังมาจากในห้องที่เขาเฝ้าอยู่ เธอพยายามส่งเสียงให้คนด้านนอกช่วยแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะชายผู้นั้นเอาแต่กดปากของเขาลงมาที่ปากของเธอจนไม่รู้จะขัดขืนยังไง...



          "ไม่มีอะไรเว้ย..แค่ยัยนี้ไม่ยอมกินยา"
          "อ้อๆแล้วไป"



          เขาตะโกนขึ้นมาบอกกับต้นเสียงฝั่งหน้าประตูก่อนที่จะเอามือปิดปากเธอจนแน่น เธอเพียงแต่เอามือเล็กๆนั้นตบตีไปที่แขนของเขาคนนั้น,,



          "บอกแล้วไงให้กินดีๆแต่แรก"
          "อืมม..ปล่อย นายบ้า!"


          "ชู่วว! เงียบๆเดี๋ยวคนเขาเข้าใจผิดว่าเธอกำลังสนุกกับฉัน.."
          "นายบ้า!!!"
          "ฉันไม่ได้ชื่อนายบ้า ฉันชื่อฮันบิน"

.
.
.


          "ไม่อยากโดนฉันจับเธอทำเมียก็เงียบปากแล้วดื่มน้ำซะ.."
          "นายนิมัน...!!"
          "ชู่วว!ฉันบอกว่าให้เบาๆไง.."



          ฮันบินพูดขึ้นมาก่อนที่จะเอานิ้วของเขามาแตะที่ปากของเธอเบาๆเพื่อเป็นสัญญาณที่บอกว่าให้เงียบและเบาเสียงลง พลันอยู่ๆเขาก็ยื่นขวดน้ำพลาสติกจากหัวเตียงมาให้เธอที่อยู่ในสภาวะที่พูดอะไรไม่ได้



          "เร็วๆรีบดื่มฉันจะดื่มต่อยามันขม"
          "นายย!!"


          "ฮ่าๆ เร็วๆซิ ดื่มต่อกันไม่เห็นต้องทำรังเกียจเลย ก็เหมือนจูบกับเธออีกครั้งแหละ.."
          "นายย!!มัน!!บ้า.."



          เขายิ้มก่อนที่เธอจะหยัดตัวติดผนักหัวเตียง และเปิดขวดดื่มน้ำสะอาดนั้นเข้าไป และกลั้วเบาๆก่อนจะกลืนลงคอแห้งนั้นไปอย่างพะอืดพะอมขั้นสุด ก่อนที่นายฮันบินอะไรนั้นก็จะแย่งขวดน้ำจากมือเธอไปและดื่มต่อ..



          "อย่าทำหน้าแบบนั้นซิครับ.."
          "...!!!!"


.
.
.
.








          (ตัดกลับไปด้านโกดังสินค้าบนเกาะ)


.
.
.


          "ได้ยินเรื่องที่พวกมันพูดไหม!?"
          "ฮะเรื่องไรอะ แก!"


          "เอ้าา เรื่องสายตำรวจในนี้ไงเวนดี้ ตอนนี้แหละจังหวะมันดีที่จะเริ่มแผนการหนีแหกคุกโกดังนรกนี้"
          "ใช่!เลย ช่วงนี้พวกมันเบนความสนใจไปที่พวกวงในฉันว่าฉันเห็นช่องโหว่ของพวกมันแล้ว"


          "เจ๋งเลยงั้นเริ่มคืนนี้เลย ว่าแต่ใครคือสายตำรวจวะ?"
          "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน.."


.
.
.
.


          (ตัดไปที่บ้านพักตากอากาศ ฝั่งตะวันออกของเกาะ)

.
.
.


          'เบอร์นี่ รายงานสภาพอากาศในสัปดาห์นี้คะ...'



          เสียงโทรทัศน์เคริฟยักษ์จอแบนขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนผนังก่อนที่เสียงข่าวของการรางงานสภาพอากาศจะดังขึ้นมา ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปหยิบรีโมทและนั่งลงบนโซฟาบุหนังสัตว์หายากและกดเร่งเสียงรีโมททีวีขึ้นมา..

.
.
.


          'สภาพอากาศวันนี้มีพายุทะเลมรสุมเข้าจากทางทิศตะวันออกของฝากทะเลแปซิฟิกคลื่นลมแปรปรวนน้ำทะเลเพิ่มระดับสูงขึ้น 10 เซนติเมตรจากการวัดระดับน้ำชายฝั่งมีฝนตกหนักบางพื้นที่ไม่ควรออกเรือในช่วงเวลาดังกล่าวตั้งแต่เวลา 07; 00 ไปจนถึงเวลา 20; 00 คาดว่ามีคลื่นลมแรงและระดับน้ำจะเพิ่มสูงขึ้นตามลำดับ


          หลีกเลี่ยงชายฝั่งทะเลและมีการคาดการมาว่าฝนอาจจะตกหนักจากพายุที่พัดเข้ามาในเขตดังกล่าว นานถึงสองวันขอให้ทุกท่านรักษาสุขภาพและระวังพายุในแถบทะเลตอนใต้และคลื่นน้ำกัดเซาะไม่ควรออกจากบ้านหรือสถานที่พักพิงด้วยความหวังดีจากกรม....'


.
.
.



          "ทะเลมรสุมอีกแล้ว.."
          "นายท่านครับมีสายเข้ามาครับจากท่านพโย ท่านบอกว่าจะกลับไฟล์ด่วยวันนี้เลยเรียนสายท่านครับ.."
          "ได้.."


.
.
.


          'ราชสีย์เขากลับมาแล้ว'



.
.
.
.

'ตอนต่อไปพบชายปริศนานามว่า J และ เสี่ยพโยตัวจริงกลับมาแล้ว'

.
.
.
{ P.O : PYO JIHOON CEO }

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

.
.
.


VS.


.
.

MR. J ??
.ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jungkook mask Image result for junhoe mask Image result for jinyoung mask
.
.



TBC... 100%

*เม้น แอดเฟบ แชร์ กดกำลังใจแต่อยากให้เม้นมากกว่าเพราะช่วงนี้เม้นไม่ขยับไปไหนเลยแต่พยายามจะมาต่อให้จบซักเรื่องยังไงก็ฝากๆรีดเดร์ทุกๆคนด้วยนะเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยช่วงนี้ยุ่งและไม่ค่อยสบายเท่าไรฝากด้วยนะทุกโค้นน*


STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

193 ความคิดเห็น

  1. #192 1KL-004 (@DR_Esza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 08:15

    รออออ

    นร้า
    #192
    0
  2. #191 thitiyadamwan225 (@thitiyadamwan225) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 15:51

    รอน้าาา มาต่อนะ อย่าพึ่งหายนะไรท์ สู้ววๆ
    #191
    0
  3. #187 Babage (@Babage) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 17:01
    อยากอ่านต่อแล้วนะ
    #187
    0
  4. #186 GraffyMounsamai (@GraffyMounsamai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 16:59
    รออยู่นะไรท์ สู้ๆนะ
    #186
    0
  5. #185 JANGMI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:35

    รอเลยยยยย พลาดไมไ่ด้ งานดีจริงๆๆๆ

    #185
    0
  6. #183 chonipapuikam (@chonipapuikam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:01
    รอคร้าาาสนุกมากเลยทำต่อไปสู้ๆเดี๋ยวจะชวนเพื่อนมาอ่านเยอะๆค่ะอีกไม่นานคนจะต้องเห็นเรื่องนี้ในฟีตแนะนำและเข้ามาอ่านกันเยอะๆแน่นอนนน
    #183
    1
    • #183-1 Eszora (@weeszonia) (จากตอนที่ 7)
      31 ธันวาคม 2561 / 09:38
      ขอบคุณมากคะรีดเดอร์
      #183-1
  7. #182 pornrak98 (@pornrak98) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 01:40
    ชอบมากๆเลยค่ะ
    #182
    0
  8. #181 Davillian (@Theempress) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:03
    รอตอนต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่าา
    #181
    0
  9. #180 Minnty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 22:42

    รอออออนร้าา

    #180
    0
  10. #179 Minnty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 22:42

    ชอบมาากกกกคร้าาา รอต่อไป

    #179
    0