BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 28 : Lies 21 ► แกล้งรัก [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    4 ส.ค. 63





Lies 21

วันอาทิตย์


ฉันละเกลียดความใจอ่อนของตัวเองจริงๆ!


สุดท้ายฉันก็มากับเขาอย่างงงๆ แถมพาน้ำเงินมาด้วย ก่อนมาพี่โตเตี้ยมกับน้ำเงินอย่างดิบดีซึ่งน้องดูจะกระตือรือร้นกับละครฉากนี้มากกว่าฉันเสียอีก ดูจากสีหน้าของน้องฉันสิ ช่างมีความสุขอะไรขนาดนั้น


เมื่อตอนที่พวกเรามาถึงบ้านของเขา พ่อกับแม่ของพี่โตยืนรอรับพวกเราอยู่ตรงสวน ฉันยกมือไหว้สวัสดีท่านทั้งสองอย่างสุภาพ พวกท่านรับไหว้อย่างใจดี ถึงพวกท่านจะอายุมากแล้ว แต่ยังคงมีเคล้าใบหน้าที่สวยหล่อและดูดีอยู่เลย ฉันไม่แปลกใจว่าทำไมพี่โตถึงได้มาครบขนาดนี้ ได้ยีนส์เด่นจากพ่อแม่ไปหมดเลยจริงๆ


แม่โบอิ้งกวาดตามองมาทั้งฉันและน้องก่อนจะยิ้มกว้างอย่างถูกชะตา เห็นแบบนี้ฉันค่อยโล่งอกขึ้นมาหน่อย ท่านคงใจดีอย่างพี่โตว่าสินะ พี่โตแนะนำเราสองพี่น้องด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีแถมด้วยสายตารักใคร่.... จากนั้นพวกท่านจึงชวนไปนั่งที่โต๊ะอาหารภายในสวน ซึ่งตอนนี้ได้จัดเตรียมพร้อมสำหรับแขกในค่ำคืนนี้แล้ว 


“พ่อพี่เป็นตำรวจจริงๆ เหรอคะ” 


หลังจากนั่งลงฉันก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบถาม ให้พูดตามตรงคือก่อนหน้านี้ฉันรู้มาว่าพ่อพี่โตเป็นตำรวจมียศศักดิ์พอสมควร ฉันถึงคิดมาตลอดว่าท่านจะต้องดูน่าเกรงขามมีราศีของข้าราชการอันน่าภูมิฐาน ทว่ากับผู้ชายวัยสี่สิบกลางๆ ตรงหน้าฉันตอนนี้กลับดู... ต่างจากที่คิด 


“ทำไมเหรอ ดูไม่เหมือนเหรอ” เขายิ้ม 


“ก็ไม่ใช่ว่าไม่เหมือน แต่ท่านดูเอ่อ... ดูใจดีมากกว่าจะเป็นตำรวจน่ะค่ะ” เมื่อพูดจบพี่โตก็หัวเราะออกมาทำเอาฉันประหลาดใจ เป็นจังหวะที่แขกคนสำคัญอีกสองคนเดินทางมาถึงพอดี 


เขาเป็นผู้ชายดูมีอายุพอๆ กับพ่อแม่ของพี่โต เครื่องแบบที่เขาสวมใส่ทำฉันชะงักไปเล็กน้อย ข้างกายมีร่างบางหน้าตาสะสวยเดินเกาะแขนมาตามทางเดินของสวน ทุกคนลุกขึ้นต้อนรับแขกผู้มาใหม่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มโดยเฉพาะพี่โต


“พ่อขุนสวัสดีครับ” พี่โตยกมือสวัสดี ฉันจึงสวัสดีตามเขา แม้จะแปลกใจกับคำเรียกของพี่โตมากก็ตาม และเหมือนพี่โตจะสังเกตุได้เขาจึงหันมาอธิบายด้วยรอยยิ้ม


“นี่พ่อขุนทัพ คนที่เป็นตำรวจคือคนนี้ต่างหาก” ฉันตาโตหนักกว่าเดิม เพราะอย่างนี้เขาถึงสวมเครื่องแบบตำรวจมานี่เอง


เอ๊ะ... แต่ว่า... ทำไมคนนี้ก็เป็นพ่อพี่โตเหมือนกันล่ะ?


หรือว่า...


เมื่อทุกคนเห็นหน้าเหวอๆ ของฉันราวกับกำลังคิดอะไรแปลกๆ อยู่ก็พากันหัวเราะใหญ่ ทำฉันอดที่จะหน้าแดงด้วยความอายไม่ได้


“เป็นพ่อทูลหัวน่ะ ไม่ใช่พ่อตามพฤตินัย” พ่อขุนทัพอธิบายขยายความหมายเสริมทำเอาพ่อไม้เอกกระแอมไอค่อกแค่กสำลักน้ำไม่หยุด แม่โบอิ้งเห็นแบบนั้นก็หัวเราะชอบใจใหญ่ ฉันหันมองพวกผู้ใหญ่ไปมาด้วยความไม่เข้าใจ 


“คือพี่อ่ะ มีพ่อแท้ๆ กับพ่อทูลหัว เข้าใจหรือยัง” พี่โตเอียงคอมากระซิบข้างๆ ฉัน ระบายรอยยิ้มน่ามองอย่างที่สุด เขาบีบจมูกฉันเบาๆ คล้ายเอ็นดู ก่อนจับให้นั่งลงที่เดิม 


“อ้อ... มีพ่อสองคนสินะ” ฉันยิ้มพลางพยักหน้าเบาๆ ในใจคิดว่าครอบครัวนี้ช่างคึกครื้นดีแท้ 


เมื่อผ่านการแนะนำตัวที่แสนอลวนไปแล้วก็กลับมาทานอาหารตามปกติ ซึ่งฉันสังเกตเห็นว่าน้องสาวของเขา แอบมองพวกเราด้วยความสงสัยอยู่ตลอด 


“พวกพี่สองคนคบกันนานหรือยังคะ นัสไม่เคยเห็นพี่โตเล่าให้ฟังเลย” นั่นประไร! กำลังจับผิดพวกเราอยู่นี่เอง


“เอ่อ...” ฉันอ้ำอึ้งตอบไม่ถูก 


“เราสองคนเพิ่งตกลงคบกันเป็นแฟนแค่สองเดือนเอง แต่จริงๆ เรารู้จักกันมาหลายปีแล้วนะ” พี่โตหันไปตอบคำถามน้องสาวด้วยความคล่องปากยิ่ง เขาเล่นละครเก่งจนไม่น่าเชื่อว่าเรียนวิศวะเลยแฮะ 


“รู้จักกันมาหลายปีแล้วเหรอ ทำไมแม่ไม่เห็นเคยรู้มาก่อนเลย” แม่โบอิ้งหันมาถามด้วยความสนใจ 


“ชมเป็นรุ่นน้องสมัยมอปลายอ่ะฮะ เรากลับมาเจอกันอีกทีเมื่อตอนงานเลี้ยงรุ่น” 


“แหม... พอมาเจอกันอีกที ก็จีบรุ่นน้องเอามาเป็นแฟนเลยนะไอ้เสือ ร้ายเหมือนกันนะเรา” เสียงพ่อไม้เอกแซวลูกชายอย่างมีเลศนัย


“เลือดพ่อมันแรงอะเนอะ!” พ่อขุนทัพพูดแทรกขึ้นมา ทำให้พ่อไม้เอกหันไปมองตาขวางแยกเขี้ยวใส่ 


“ว่าแต่กูนะไอ้ขุน มึงก็ใช่ย่อยนักนิ” พ่อไม้เอกสวนกลับ 


“กูไม่ได้เปลี่ยนหญิงบ่อยเหมือนเปลี่ยนรองเท้าอย่างมึงนิ” พ่อขุนทัพเถียงกลับหน้านิ่งๆ จนพ่อไม้เอกยกเท้าเตะใต้โต๊ะอาหาร 


“พอได้แล้วทั้งสองคน เลิกเล่นได้แล้วน่า ไม่อายเด็กๆ กันบ้างเหรอ” แม่โบอิ้งต้องเข้ามาห้ามศึกของสองเพื่อนรักวัยดึกคู่นี้ แล้วหันมาคุยกับฉันต่อ “แต่แม่ดีใจนะที่วันนี้ได้เจอหนู วันหลังก็แวะมาหาแม่อีกนะ มาบ่อยๆ ก็ได้ แล้วพาน้องมาด้วยแม่ชอบเด็กผู้ชายแบบน้ำเงิน เด็กอะไรไม่รู้น่าเอ็นดูเชียว” 


ท่านยิ้มตาหยีพลางตักน่องไก่ให้น้ำเงินแล้วลูบผมน้องด้วยความเอ็นดู น้ำเงินเป็นเด็กรู้งาน เงยหน้ายิ้มกว้างด้วยตาใสซื่อ ทำเอาทุกคนบนโต๊ะผุดยิ้มตามไปด้วย


“ขอบคุณครับคุณน้า” 


“คุณนงคุณน้าอะไรละลูก เรียกแม่สิ เรียกเหมือนพี่ชมของหนูนะ” น้ำเงินหันมาข้อความคิดเห็นจากฉัน ฉันไม่ได้ว่าอะไร น้ำเงินจึงหันไปรับคำจากแม่โบอิ้งทันที ทุกคนบนโต๊ะอาหารต่างเอ็นดูน้ำเงินมาก ตอนนี้น้องเนื้อหอมสุดๆ ฉันหันไปมองทางพี่โตที่ตอนนี้นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อารมณ์ดี แถมยังหันมายิ้มหวานให้ฉันอย่างเป็นธรรมชาติไปอีก 


นี่เพราะฉันแกล้งเป็นแฟนเขาหรอกใช่ไหม เขาถึงปฏิบัติแสนอบอุ่นถึงเพียงนี้ ฉันเผลอยิ้มไปพร้อมกับเขาอย่างมีความสุข พี่โตเองก็ตักอาหารมาให้ฉันอย่างเอาใจ จนทำให้วีนัสและปลายฟ้าพากันแซวพี่โตกันยกใหญ่ การมาร่วมทานอาหารครั้งนี้จึงผ่านพ้นไปด้วยดี


นานเท่าไหร่แล้วนะที่ฉันกับน้องไม่ได้สัมผัสบรรยากาศที่เรียกว่าครอบครัวแบบนี้... เห็นแล้วก็อดสะท้อนในใจไม่ได้...


TO BE CONTINUED 



TALK::
อัพเพิ่มละค่ะ หากยังพอมีคนสนใจเรื่องนี้อยู่ โปรดตามต่อเถอะค่ะ ขอร้องT_T
เรื่องนี้มีในรูปแบบ E-book แล้วนะคะสนใจก็จิ้มสั่งมาอ่านได้เลย

#รัก
--------------------
v
v
รายละเอียดการชำระด้านล่างเด้อค่าา
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอด



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

#ครบเซ็ต 1,680 บาท
#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427



ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #201 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:17
    อบอุ่นเลย
    #201
    0
  2. #195 nokbamboo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 18:29

    ชมเป็นแฟนจริงๆกับโตไปเลยจะได้สมจริง

    #195
    0
  3. #194 firstzy93 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 00:00
    ครอบครัวสุขสันต์
    #194
    0