BRO#Lies รุ่นพี่แกล้งรัก!

ตอนที่ 21 : Lies 16 ► เจอแล้ว [100 Per.]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    9 มี.ค. 63






Lies 16

หลังจากเมื่อเช้าพี่โตมารับน้ำเงินไปส่งเรียนเทควันโด เขาก็ถ่ายรูประหว่างน้องเรียนส่งมาหาฉันเป็นระยะๆ บางทีก็เป็นคลิป บ่งบอกว่าน้องกำลังสนุกมากแค่ไหน ฉันดูโทรศัพท์ไปยิ้มไปจนถูกเฌอแตมแซวยกใหญ่หาว่าฉันคุยกับแฟน 


บะ บ้าเหรอ… พี่โตไม่ใช่แฟนฉันสักหน่อย! 


พอตกเย็นทั้งคู่ก็มาที่คาเฟ่เพื่อรอฉันเลิกงาน เห็นใบหน้าร่าเริงแต่ติดเพลียหน่อยๆ ของน้องก็อดยิ้มไม่ได้ คงจะทั้งสนุกทั้งเหนื่อยเลยสินะ 


เป็นไงบ้าง หน้าตาดูเหนื่อยเชียวนะ” ฉันถามน้องด้วยความเอ็นดูขณะเดินออกจากร้านเตรียมตัวกลับบ้าน น้ำเงินส่ายหน้าหวือพลางยิ้มแฉ่ง 


ไม่เหนื่อยเลยฮะ สนุกมาก! เสียงตอบลากยาวบ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวสนุกมากแค่ไหน ฉันเลยอดบีบจมูกน้องด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้ 


ไม่เหนื่อยแต่หน้าเพลียจังเลยนะ 


วันแรกก็งี้แหละ แต่เพื่อนฉันชมนะว่าน้ำเงินหน่วยก้านดีมาก ฝึกทักษะอีกสักหน่อยก็เข้าที่เข้าทางแล้ว” พี่โตเดินขนานข้างกันเอ่ยชมยิ้มๆ ฉันเกือบลืมเขาไปเลย 


ยังไงก็ขอบคุณรุ่นพี่มากนะคะที่เป็นธุระให้” ฉันขอบคุณเขาจากใจ พี่โตยิ้มบางพลางหรี่ตาเล็กตาน้อย 


ถ้าจะขอบคุณกันจริงๆ งั้นเลิกเรียกว่ารุ่นพี่สิ 


ฉันชะงักเท้าเล็กน้อยพลางหันมองร่างสูงข้างกาย เมื่อเห็นว่าเขาทำหน้าจริงจัง ฉันเลยสบตากับน้ำเงินที่กำลังยิ้มซุกซน 


ได้ค่ะ ลุงโต 


คิกๆ ลุงโตๆ” น้ำเงินปิดปากขำแข่งกับฉัน ดูน้องจะชอบใจมากที่ฉันเรียกพี่โตตามน้องแบบนี้ แต่เจ้าตัวกลับทำหน้าเหมือนปลาตายใส่ 


ทำไมลุงเล่า! ไม่เอาลุงสิ เรียกพี่อ่ะพี่ พี่โตอ่ะ ไหนเรียกซิ” พี่โตโวยวายเหมือนเด็กโดนขัดใจ ฉันทำเมินใส่เขาแล้วคุยกับน้ำเงิน 


น้ำเงินหิวหรือยังครับ 


หิวแล้วฮะ ลุงโตก็หิวเหมือนกัน 


อ้อ ลุงก็หิวเนอะ” ฉันเงยหน้าขึ้นเนอะกับตาลุงที่ว่า ซึ่งเขาแค่เพียงกรอกตาใส่ เหมือนจะบอกว่าอยากเรียกอะไรก็เรียกเหอะ ฉันลอบยิ้มเปลี่ยนเป็นจูงมือน้อง “งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ เดี๋ยวแวะซุปเปอร์กันก่อนกลับด้วยละกัน 


เดี๋ยวก่อน!” เสียงเรียกของร่างสูงด้านหลังหยุดชะงักเราสองพี่น้องเอาไว้ พี่โตเดินมาดักหน้า สีหน้าเขากลับมาเป็นปกติแล้ว “วันนี้กินข้าวข้างนอกเถอะ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง 


เอ๊ะ แต่ว่า…” 


เอาน่าา มีที่ๆ อยากจะพาไป มาเถอะ” จากนั้นเขาก็จูงมือน้ำเงินเดินไปทางรถตัวเอง ส่งผลให้น้ำเงินดึงมืออีกข้างของฉันให้เดินตามไปด้วย 


 [LOADING 50 %]

ที่นี่มันคุ้นๆ แฮะ 


ฉันเหม่อมองย่านการค้าแห่งหนึ่งที่พี่โตกำลังจูงมือน้ำเงินเดินเข้าไป ตามสองข้างทางเต็มไปด้วยร้านรวงต่างๆ ทั้งร้านอาหารและช็อปมากมาย ย่านนี้ถ้าช่วงดึกหน่อยคนจะค่อนข้างคึกครื้น เพราะอีกซอยหนึ่งจะเป็นพวกผับบาร์ 


เดี๋ยวนะ เหมือนฉันจะจำได้แล้วที่นี่เป็นย่านที่ฉันเคยมาทำพาร์ทไทม์นี่นา 


นั่นอะไรอ่ะฮะเสียงเล็กๆ ของน้องกระตุกมือฉันแล้วชี้ไปทางร้านขายของเล่นริมทาง ท่าทางตื่นตาตื่นใจสุดๆ พี่โตพาพวกเราแวะดูหลายร้านมาก แถมยังตามใจซื้อของให้น้ำเงินเยอะแยะไปหมด ฉันห้ามก็ทำมึนไม่ยอมฟัง จนใจกับตาลุงนี่จริงๆ! 


แต่ก็นะ น้ำเงินดูมีความสุขมากจริงๆ น้องร่าเริงกว่าเมื่อก่อนมาก ดูมีความเป็นเด็กสมวัยของน้อง แถมน้องยังติดพี่โตมากเลยด้วย  


อยู่ๆ ก็มีบางอย่างแล่นเข้ามาในความคิดว่าบรรยากาศระหว่างพวกเราทำไมมันเปลี่ยนไปได้รวดเร็วอย่างนี้ ความรู้สึกอบอุ่นใจมันเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นชินกับการที่มีพี่โตเข้ามากันนะ จนกังวลว่าสักวันหนึ่งหากเขาหายไป พวกเราสองคนพี่น้องจะเป็นยังไง 


ก่อนนี้ยอมรับว่าฉันหวาดกลัวความรู้สึกนี้มาก ฉันกับน้องกลัวความผูกพันจริงๆ กลัวการจากลาเหมือนอย่างพ่อกับแม่ กลัวที่จะต้องถูกทิ้งไว้ลำพังเหมือนวันวานนั่น  


ฉันกับน้องไม่อยากตกอยู่ในความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว 


เป็นอะไรหรือเปล่า สีหน้าไม่ดีเลยพี่โตหันมาถามฉันขณะน้ำเงินกำลังอร่อยกับขนมในมือ ฉันหลุดจากภวังค์มาสบตากับดวงตาคม 


เปล่าค่ะ แค่คิดอะไรเพลินไปหน่อยฉันยิ้มตอบ 


ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว จริงสิ น้ำเงินบอกอยากกินไอศกรีมร้านตรงนั้น พวกเราไปกันเถอะมือหนาคว้าจับมือฉันโดยไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะเอื้อมอีกข้างไปคว้ามือน้ำเงินแล้วพาเราสองพี่น้องเดินไปทางร้านนั้น ฉันมองตามมือของเราที่กำลังกุมกันอยู่ด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ความอบอุ่นจากฝ่ามือนั้นทำให้จังหวะหัวใจของฉันเต้นผิดจังหวะ 


หลังจากเข้ามานั่งในร้านและสั่งออเดอร์เรียบร้อย พี่โตหันไปหาน้ำเงินที่กำลังเล่นของเล่นในมือ 


น้ำเงินครับ นั่งรอไอศกรีมคนเดียวแปปนึงได้ไหม พี่ขอยืมตัวพี่ชมออกไปนอกร้านแปปนึงนะ” 


เอ๊ะ ไม่ได้นะคะ ฉันไม่อยากให้น้องนั่งคนเดียวฉันแย้งทันที พี่โตคิดอะไรอยู่ ทำไมจะทิ้งน้ำเงินไว้คนเดียวล่ะ 


ไม่เป็นไรฮะ พวกพี่ไปกันเถอะ ปกติผมก็นั่งรอพี่ชมทำงานคนเดียวออกจะบ่อยน้องยิ้มตอบหน้าซื่อ

 

มันเหมือนกันซะที่ไหนล่ะน้ำเงิน” 


ไม่เป็นไรจริงๆ ฮะ ผมมีโทรศัพท์นะ ถ้ามีอะไรผมจะรีบโทรหาน้องยังคงยืนยันว่าอยู่คนเดียวได้ ทำเอาฉันอยากจะกุมขมับ นี่น้ำเงินโตเกินวัยไปแล้วนะ 


ถ้างั้นพี่จะรีบไปรีบกลับนะ ไปเถอะชมพู จะได้ไม่เสียเวลาแล้วเขาก็คว้าจับมือฉันอีกรอบ คราวนี้ฉันถลึงตาใส่เขาทันที แต่พี่โตทำเมินแถมยังดึงให้เดินตามเขาออกมาอีก 


ดะ เดี๋ยวสิคะรุ่นพี่! จะพาฉันไปไหนเนี่ย ฉันเป็นห่วงน้องนะฉันโวยวายมาตลอดทาง จนกระทั่งเดินมาถึงจุดที่ฉันคุ้นตาเลยอดจะหยุดมองโดยไม่รู้ตัว มันคือบริเวณที่ฉันเคยยืนแจกถุงยางอนามัยในคืนวาเลนไทน์ มันคือที่ตรงนั้นพอหันมองพี่โตก็เห็นว่าเขากำลังจ้องหน้าฉันอยู่ มือหนาจับกระชับมือแน่นขึ้นก่อนพาฉันเดินต่อไปจนถึงซอยๆ หนึ่ง 


ที่นี่มัน… 


เธอจำตรงนี้ได้ใช่ไหมมือหนาปล่อยมือฉันออก ฉันขมวดคิ้วมองพี่โตด้วยความไม่เข้าใจครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าสีหน้าเขาจริงจัง จึงพยักหน้ารับ 


ค่ะ แต่ว่าทำไมจู่ๆ รุ่นพี่ถึงพามาที่นี่อีกเหรอคะ” 


ไม่มีอะไร แค่อยากแน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นใช่เธอหรือเปล่าเขายิ้มมันเป็นรอยยิ้มที่ทำฉันหัวใจสั่นไหวอย่างมาก 


“...” ฉันมองเขาด้วยความงุนงงระดับสิบ จู่ๆ เขาพูดถึงเรื่องคืนนั้นทำไม ไม่ใช่ว่าเขารู้อยู่แล้วหรอกเหรอ หรือว่าเขาอยากจะมารื้อฟื้นความทรงจำ


ความเงียบก่อให้เกิดช่วงเดดแอร์ไปชั่วขณะ พี่โตล้วงมือหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋า มันคือสร้อยข้อมือที่มีจี้รูปกวางห้อยอยู่  ฉันรีบเข้าไปคว้ามันมาจากมือของเขาทันที ความรู้สึกดีใจแล่นวาบเข้ามา คิดว่ามันหายไปแล้วซะอีก ว่าแต่ทำไมไปอยู่ที่พี่โตได้ล่ะ 


ทำไมสร้อยข้อมือเส้นนี้ถึงไปอยู่กับรุ่นพี่ได้ล่ะคะฉันเงยหน้าถามจากเขาด้วยความสงสัย 


หาเจอแล้วสินะ…” แทนที่เขาจะตอบคำถามฉัน แต่กลับพึมพำเบาๆ ริมฝีปากหนาผุดรอยยิ้มละมุนคืนนั้น... คืนวาเลนไทน์นั่น เธอทำตกไว้ตอนช่วยฉัน”  


อ้อถึงว่าสิทำไมหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอสักที คิดว่าหายไปแล้วซะอีกฉันถอนใจขณะที่มือก็พลางใส่สร้อยไปด้วย เมื่อพี่โตเห็นอย่างนั้น เขาเลยเข้ามาคว้าข้อมือฉันเพื่อช่วยใส่ให้ นาทีนั้นทำเอาฉันชะงัก หัวใจเต้นตึกตักกับสัมผัสจากฝ่ามืออบอุ่นคู่นั้น สัมผัสของเขาแผ่วเบาราวกับทะนุถนอมเสียเหลือเกิน 


ขะ ขอบคุณค่ะฉันก้มหน้าไม่กล้าสบตาคนตัวสูง เมื่อสวมสร้อยเสร็จก็รีบถอยหลังออกห่างจากเขาก้าวหนึ่ง 


พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอฉันเงยหน้ามองผู้ชายตรงหน้าด้วยความอปลกใจที่อยู่ๆ สรรพนามของเขาก็เปลี่ยนไป เขายิ้มบางพี่ขอบคุณนะ อยากขอบคุณมาโดยตลอด สำหรับเรื่องคืนนั้นที่เธอช่วยชีวิตพี่ไว้” 


เคยขอบคุณไปแล้วนี่คะ ทำไมต้องขอบคุณอีกรอบล่ะ”  ฉันเอียงหน้าตอบด้วยความสงสัย 


ขอบคุณไปแล้ว?” คิ้วหนาเลิกขึ้นเบาๆ 


ค่ะ ก็รุ่นพี่ไม่ได้รู้อยู่ก่อนแล้วเหรอคะ?” ฉันอดถามไม่ได้จริงๆ นึกว่าเขารู้มาตั้งแต่แรกแล้วซะอีกถึงได้มาวุ่นวายกับฉันไม่เลิกแบบนี้ 


ไม่นะ พี่เพิ่งรู้เมื่อวันก่อนเอง พอดีน้ำเงินเห็นสร้อยเส้นนี้ก็เลยบอกว่าเป็นของชมน่ะ” 


ฉันจ้องหน้าเขาอย่างจับผิด และผลก็คือเขาไม่ได้โกหก 


เอ๊ะงั้นฉันก็เข้าใจผิดมาตลอดเลยงั้นสิ


เกิดความเงียบขึ้นระหว่างเรา ฉันมองรอยยิ้มของพี่โตด้วยความสับสนงุนงง ตอนนี้ไม่รู้จะพูดอะไรเลยจริงๆ ไม่รู้ด้วยว่าควรจะอายหรือยังไงดี ที่ผ่านมาฉันคิดไปเองทั้งนั้นเลยยัยชมเอ๊ย!


TO BE CONTINUED 





TALK::
สวัสดีมิตรรักชาวรีดของวอแหวน ไรท์หายไปค่อนข้างนาน นานจนหลายๆ คนลืมกันไปแล้วแน่ๆ TT
ตอนนี้จะกลับมาอัพต่ออีกครั้งนะคะ^^
 ช่วงที่หายไปไรท์มีเรื่องวุ่นวายเกี่ยวกับงานประจำ 
จนทำให้ไม่สามารถมาอัพให้ได้ตามปกติ 
ส่วนนี้ไรท์ต้องกราบขออภัยมาอย่างสุดซึ้ง
และหวังว่ารีดที่น่ารักของวอแหวน ยังคงให้การสนับสนุนกันเหมือนเดิมนะคะ
-อยากให้พวกเธออยู่กับเค้าไปนานๆ น้า-
----------------
v
v
รายละเอียดการชำระด้านล่างเด้อค่าา
ถ้ารักกันแล้วอย่าลืมพร้อมเปย์ด้วยน้าา เอาไปนอนกอด



เปิดโอน #BRO #Lies #รุ่นพี่แกล้งรัก #พี่พลูโต

#ราคา
#เดี่ยว 420 บาท

#ฟอร์มสั่งซื้อ >> https://joo.gl/pUOgt5

::ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย::
#ธนาคารกสิกรไทย 
เลขที่บัญชี :: 030-3-35530-8
ชื่อบัญชี :: มณีนุช ปุ่นประโคน
สาขา :: พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน (ออมทรัพย์)
#พร้อมเพย์ 0970084427

#ตรวจสอบชื่อเดี่ยว >> https://joo.gl/H0VV
#ตรวจสอบชื่อจับคู่ >> https://joo.gl/ABkS
-----------
#นับยอดตามเวลาโอนนะคะ #โอนแล้วกรอกฟอร์มด้วยค่ะ #อัพเดตรายชื่อผู้สั่งซื้อผ่านลิ้งค์นะคะ #รอแจ้งลิงค์อีกทีจ้า

ปล.1 ในส่วนของ #จับคู่ พี่โต+พี่ฌอน สามารถสั่งซื้อได้ที่เพจ พันเก้าเท่านั้นนะคะ วอแหวนไม่ได้รับยอดนะ เพื่อสะดวกต่อการนับออเดอร์จ้า

ปล.2 ปกจริงยังไม่เสร็จนะคะ ขอใช้ปกแจ็คเก็ตเปิดพรีไปก่อนแล้วกันเน้อ ถ้าปกจริงมาแล้วจะโพสใหม่อีกครั้งค่ะ


ถ้าชอบพี่โตและนุ้งชม รีดที่รักโปรดกดติดตามเลยฮับ

v

LIKE PAGE "วอแหวน"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

209 ความคิดเห็น

  1. #159 Rich99 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 01:34
    ลุงโต ก็
    #159
    0
  2. #158 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 22:16
    รออยู่เป็นกะละมังใจให้จ้าาาาา
    #158
    0
  3. #157 firstzy93 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 22:02
    มาแล้ว
    #157
    0
  4. #156 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 21:55

    ลุงโตทีนี้ก็รู้ซินะ

    #156
    0
  5. #155 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 20:02

    เป็นลุงโตเต็มรูปแบบเลย 555

    #155
    0
  6. #154 nokbamboo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 12:19

    รออ่านนะไรท์

    #154
    0
  7. #153 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 00:42
    ไปหนายยยย กินด้วย
    #153
    0
  8. #152 Rich99 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 21:22
    ก็สวัสดีปีใหม่ค่ะไรท์
    #152
    0
  9. #151 firstzy93 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 11:02
    5555 ลุงโต
    #151
    0