The Miracle Of Wisarut : ปาฏิหาริย์โลกวิญญาณ

ตอนที่ 31 : พลังอธิษฐาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    12 เม.ย. 63

เออเดี๋ยวข้าไปพี่เทิดศักดิ์ตอบแบบขอไปที แล้วจึงก้มหน้าทำงานต่อ สายลมพัดโบยมาหอบใหญ่ เมื่อลองยื่นมือไปก็ไม่อาจรับรู้ได้ถึงสัมผัสนั้น แม้แต่สายลมที่เคยต้องเนื้อตัวให้สดชื่นเย็นสบาย พอตายไปตัวเราก็เหมือนจะกลายเป็นอากาศธาตุนั้นไปเสียแล้ว

ถ้านายอยากสัมผัส ก็จงตั้งจิตอธิษฐานหญิงสาวแนะ ก็เหมือนตอนที่นายพุ่งตัวผ่านประตู หรือเปิดประตูเทวานิรมิตยังไงล่ะ แค่นายมีสมาธิ ตั้งจิตให้มั่น นายก็สามารถทำได้แล้ว ลองดูสิ

เอางั้นเหรอ?” ผมถามย้ำด้วยความกังขา

อืม…” เธอทำเสียงสำทับในลำคอ

แล้วผมควรจะอธิษฐานว่าอะไรล่ะคุณ

ก็แล้วแต่นายเลย แต่อย่าวอกแวกคิดเรื่องอื่นเธอกล่าวพลางเสกกระจกอนันตยกรรมและแผ่นพลาสติกใสมาไว้อยู่ในมือ ฉันขอตัวทำงานก่อนล่ะ

จากนั้นนางฟ้าสาวในชุดเดรสสั้นสีโอรสจึงเดินตรงไปยังพี่เทิดศักดิ์ที่กำลังนั่งอยู่บริเวณมุมห้องเพื่อทำหน้าที่บันทึกค่าผลบุญของมนุษย์เช่นเคย

เอาล่ะลองดูก็ได้ผมปรารภออกมาเบาๆ ก่อนจะตั้งสมาธิ รวมจิตอธิษฐานแล้วภาวนา

ผมอยากสัมผัสมัน ให้ผมสัมผัสมันได้ด้วยเถอะผมพูดท่องคำเหล่านี้ซ้ำไปซ้ำมา ประหนึ่งว่ามันคือบทสวดมนต์ทว่าพอผ่านไปสักพักเมื่อแรงปรารถนาดูเหมือนจะไม่ได้รับการตอบสนอง ความรู้สึกทดท้อก็เข้ามาแทนที่

ได้โปรดเถอะผมเอ่ยวิงวอน

ทันใดนั้นเองความมหัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น

วูบบบ

มือที่กางอยู่ทั้งสองข้างก็ต้องกับสายลมเย็นๆ ที่พัดพรูมา ปอยผมตรงหน้าผากก็พลันสะบัดพลิ้ว ชายเสื้อยืดขาวขยับไหวไปตามแรงลมพัดได้อย่างน่าอัศจรรย์ ในชั่ววินาทีนั้นผมรู้สึกเหมือนว่าตนเองได้กลับฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะไม่ได้รู้สึกถึงแรงเต้นของหัวใจ ร่างกายยังคงเบาหวิว และไม่ได้สูดลมหายใจเข้าปอด แต่อย่างน้อยผมก็ได้สัมผัสกับมัน นี่หมายความว่า ผมยังมีโอกาสที่จะกลับไปใช่ไหม

 สำเร็จผมดีใจจนหลุดยิ้ม ตาวาว

คะคะคุณ ผมทำได้แล้วผมร้องบอกเธอด้วยความลิงโลด แต่แค่ประเดี๋ยวเดียวทุกอย่างก็กลับคืนสู่สภาพเดิม สายลมทะลุผ่านร่างกลวงๆ ของผมไป นอกจากพื้นที่ย่างเหยียบผมก็ไม่อาจสัมผัสกับสิ่งใดใดในโลกนี้ได้อีกแล้ว

พอใคร่ครวญได้ดังนั้นก็พาลให้รันทดใจเสียจนจะร้องไห้ นึกเสียดายลมหายใจที่เคยมี

นี่ผมถวิลหาการมีชีวิตมากมายขนาดนี้เชียวหรือ

ผมได้แต่ข่มใจและหวังว่า ถ้อยคำที่สาริกาเคยบอกไว้ว่าผมยังมีโอกาสกลับไปจะเป็นเรื่องจริง

 แต่พอหันขวั่บไปเห็นสาวร่างเพรียวที่กำลังตั้งอกตั้งใจทำงานแล้วก็นึกเกรงใจ เลยเปลี่ยนมาเดินสำรวจบ้านหลังนี้แทน  เท่าที่สังเกตที่พักอาศัยของพี่เทิดศักด์และภรรยาเป็นเพียงบ้านไม้สองชั้นด้านล่างเป็นใต้ถุนเตี้ยๆ ที่เต็มไปด้วยน้ำครำเน่าเสียส่งกลิ่นโชยคลุ้งถึงขนาดสาวสวยยังออกปากบ่น

ส่วนของตัวบ้านเป็นห้องโล่งกว้างมีมุมห้องน้ำเล็กแคบต่อฝักบัวและโถชักโครกใช้ขับถ่ายอยู่ทางมุมหนึ่ง เมื่อมองลงไปที่ด้านล่างบานประตูสังกะสีก็เห็นรอยสนิมกัดกินจนผุกร่อน พอเลี่ยงไปอีกทางก็เป็นห้องขนาดเล็กซึ่งเปิดแง้มไว้

แม้ความมืดทำให้ผมมองอะไรไม่ค่อยชัดเจนนักแต่เมื่อลองเพ่งสายตาไปก็เห็นพระพุทธรูปหลายองค์ประดิษฐานอยู่บนหิ้งพระเล็กๆ ที่ตั้งเรียงลดหลั่นกันมาสองสามชั้นอยู่ภายในนั้น

เอี๊ยยยด อาาาาด เอี๊ยยยด อาาาาด

ฉับพลันก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ ชวนวิเวกวังเวงอย่างบอกไม่ถูกก่อนที่ความหนาวยะเยือกจะรุกเร้าเข้าโจมตีจนตนเองต้องกอดอกไว้ ความไม่ชอบมาพากลบางอย่างที่เจือมาในบรรยากาศก่อให้เกิดความหวาดระแวงราวกับมีใครบางคนกำลังจ้องมองผมอยู่กระนั้นแหละ

หรือเป็นเพราะความมืด!

ผมนึกสงสัยพลางกวาดสายตาหันซ้ายแลขวา

เอี๊ยยยด อาาาด เอี๊ยยยด อาาาาด

หรือจะเป็นเสียงแหลมๆ ของคานไม้ที่เสียดสีกันยามต้องสายลม หากแต่ลางสังหรณ์กลับฉุดดึงให้ผมรีบเงยมองไปยังทิศทางเบื้องหน้าในทันที

……!

และถ้าตาไม่ฝาดไปผมว่าผมเห็น

เงาดำตะคุ่มกำลังแกว่งเท้าไหวๆ อยู่ตรงมุมขื่อยาวด้านซ้ายของบ้าน

เอียยยด อาาาด เอียยยด อาาาดน้ำหนักของท่อนขาเล็กๆ ที่ไกวสลับไปมาทำให้ตัวขื่อยาวคลอนจนเกิดเสียงค่อยดังเอื่อยๆ ชวนให้ขนลุกขนชันเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

เฮือก….ใครวะ?!”

แค่คำถามสั้นๆ ที่ผุดขึ้นในหัวก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ร่างผมสั่นสะท้านและปรากฏแสงแล่นวูบวาบแล่นพล่านด้วยความสะพรึงกลัว

คะคะคะคุณ คุณ คุณผมพยายามส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายที่กำลังสาละวนอยู่กับการจิ้มปุ่มนี้ปุ่มนั้นบนหน้าจอ

หือมีอะไรเหรอว่ามาสิเธอกล่าวอย่างคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร

ผะผะโผ๋มมว่าผมหะหะเห็นคะคะคะครายยหย่ะหยู่บะบะบนอาการของริมฝีปากที่สั่นระริกและลิ้นที่อ่อนกะปกกะเปลี้ยขึ้นมาเสียดื้อๆ ทำให้กว่าถ้อยคำจะหลุดออกมาได้แต่ละทีช่างลำบากยากเย็น

ในตอนนี้ผมอยากจะโจนทะยานไปหาอีกฝ่ายเสียเหลือเกินทว่าก็ต้องสะดุ้งโหยงแผดเสียงลั่นออกมาทันควันเมื่อมีบางสิ่งที่มีลักษณะเป็นก้อนกลมร่วงตกมาจากร่างสีดำในเงื้อมเงานั่น ก่อนที่มันจะกลิ้งหลุนๆ มาหยุดนิ่งอยู่ตรงปลายเท้าผม


 

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น