The Miracle Of Wisarut : ปาฏิหาริย์โลกวิญญาณ

ตอนที่ 3 : ฉันชื่อ 'สาริกา'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    19 มี.ค. 63


        “ในที่สุดก็ตัดสินใจแบบนี้จริงๆ สินะ         

        ‘หือเสียงใครน่ะ?’ ใครก็ไม่รู้กำลังพูดอยู่ใกล้ๆ  หรือว่าเราจะหูเพี้ยนไปเพราะฤทธิ์ยา

                   “ดูเหมือนจะยังคงเหลือลมหายใจในห้วงสุดท้ายนะ เดี๋ยวฉันจะเก็บไว้ให้ก่อน แต่ดวงวิญญาณหลุดออกมาแล้วล่ะถ้อยคำนั้นเหมือนกำลังสนทนากับใครอีกคนอยู่

                  เอ๊ะนี่มันผู้หญิงนี่แถมเสียงยังเพราะเสียด้วยประสาทสัมผัสของผมกลับมาทำงานอีกหน เพียงแต่รู้สึกว่าจมูกมันด้านๆ ชาๆ อย่างบอกไม่ถูก แล้วก็ตัวเบาๆ หวิวๆ พิกลแหะ

                  ก็คงจะขี้แพ้อย่างที่เธอว่าจริงๆ น่ะแหละ…” เสียงใสๆ นั่นยังคงเจื้อยแจ้ว

                  เอ๋นี่เธอกำลังว่าใครกัน แล้วมายืนบ่นอะไรอยู่แถวนี้ล่ะเนี่ยไม่รู้รึไงว่านี่มันห้องคนอื่นเขาผมนึกตำหนิ

                 เฮ้ยตะตะตะแต่นี่มันห้องเรานี่หว่า เธอเข้ามาดะดะดะได้ยังไงกันพอนึกได้ก็พลันตกใจขึ้นมาอย่างแรงพาให้รู้สึกวูบวาบแปลกๆ ไปทั่วทั้งตัว  หรือว่าผู้หญิงคนนี้คิดจะเข้ามาปล้น  จิ๊กของ หรือทำมิดีมิร้ายเรา

                  เธอส่งพิกัดของประตูเทวานิรมิตมาด้วยละกัน เร็วๆ ด้วยล่ะเดี๋ยวจะโดนจับได้ซะก่อน ส่วนเรื่องนั้นฉันจะพยายามทำให้สำเร็จนะไม่ต้องเป็นห่วงแค่นี้นะแพรวภิตาเขาคงรู้สึกตัวแล้วหญิงสาวปริศนาสั่งอีกฝ่ายเสียงขรึม

                  เอาแล้วเว้ยงานเข้าแล้วกูผมคิดกระวนกระวาย พยายามหาทางหนีทีไล่ ถ้ายัยนี่เป็นโจรห้าร้อยขึ้นมาคงแย่แน่แท้ ทางที่ดีทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแกล้งตายต่อดีกว่าคร็อก

                  ผมปิดตาแน่น ภาวนาให้อีกฝ่ายหยิบข้าวหยิบของตามที่ต้องการแล้วรีบๆ ผละจากไปโดยเร็ว

                 ชะอุ้ย…’ ทันใดนั้นสาวเจ้าก็ถือวิสาสะใช้นิ้วเบิกนัยน์ตาขวาผมให้เปิดออก

                 ตื่นได้แล้วค่าาาคุณผู้ชายเลิกทำเป็นเด็กๆ แบบนั้นได้แล้วน่าเธอพูดกระเซ้าอย่างอารมณ์ดี น้ำเสียงที่ฟังดูเป็นกันเองตั้งแต่แรกเริ่มทำให้ผมประหลาดใจและรู้สึกเก้อเขินที่ถูกจับได้

                 ภาพที่ผมเห็นตรงหน้าค่อนข้างเบลอและถึงเนื้อถึงตัวจนผมได้แต่นอนตัวแข็งทื่อกรอกสายตาไปมาอย่างทำอะไรไม่ถูก เห็นแต่ฝ่ามือเล็กๆ ซึ่งสวมถุงมือยาวหนังแก้วสีแดงเมทัลลิคเป็นเงาวาวๆ เปลือยนิ้วนั่น แล้วก็แสงขาวๆ เรืองรองพร่าเลือนไปหมด

                  คะคะคุณคือใคร?” ผมทักเสียงตะกุกตะกักออกไป นึกหวาดๆ และที่สำคัญทั้งเสียงแล้วก็รูปร่างลักษณะที่เห็นทำให้ยืนยันได้ว่าเธอไม่ใช่นุ่นแฟนสาวของผมอย่างแน่นอน

                   ประเดี๋ยวหนึ่งภาพตรงหน้าก็ชัดเจนขึ้น ดวงตาเริ่มปรับระยะสายตาได้จนมองเห็นอะไรต่อมิอะไรเป็นปกติ ผมเห็นผู้หญิงช่วงขาเรียวหุ่นเพรียวบางร่างเล็กในชุดสองส่วนสวมกระโปรงรัดรูปหนังแก้วสีขาวฟิตๆ ส่วนบนเป็นเกาะอกสีเดียวกันซึ่งปิดลงมาถึงช่วงเอวเว้าเผยวงสะดือที่บุ๋มลงไปเล็กน้อย

                   แล้วผมก็เห็นเห็น  เอ่อหน่มน๊มสีขาวจั๊วะที่ทะลักล้นออกมาจากผ้าแถบเอ้ยเกาะอกของเธอยืนเข้ามาอย่างถนัดถนี่

                   ซึ่งมันบะละฮึ่มอย่างกับลูกแตงโมแน่ะ

                   แล้วทันใดก็

                   เพี้ยะ!” ฝ่ามืออีกข้างของเธอก็ตบเปรี้ยงเข้ามาที่ข้างแก้มซ้ายของผมเสียจนหน้าหัน

                   โอ้ยยย เจ็บนะยัยบ้าผมโวยวายด้วยความโมโห นึกแปลกใจที่รอบร่างเพรียวนั้นปรากฏแสงรัศมีสีขาวเปล่งประกายออกมาทั่วตัวทำให้ห้องที่มืดสลัวสว่างจ้าขึ้นมาทันใด

                   ก็นายมาจ้องหน้าอกฉันก่อนทำไมล่ะ?” เธอแหวใส่

                   ก็โฟร์โมสต์ของคุณมันทิ่มตาผมก่อนนี่ผมเถียงสู้พลางลูบแก้มป้อยๆ เล่นตบเต็มแรงแบบไม่มีออมมือให้เลยอย่างนี้เจ็บชะมัดยาด

                   เธอถอนมือซ้ายออกจากตาผมก่อนจะก้มหน้าลงพลางใช้สองมือจับๆ บีบๆ สำรวจหน้าอกหน้าใจของตัวเอง กลุ่มผมยาวสลวยเงางามเป็นลอนเล็กน้อยสีดำขลับทิ้งตัวตกลงมาปรกเนินเนื้อนุ่มนิ่มไซส์บิ๊กเบิ้มนั้น ช่างเซ็กซี่เย้ายวนชวนให้เลือดกำเดากระฉูดเสียจริงแม่คุณเอ๋ยย

                    เท่าที่สังเกตผมคงได้เจอกับสาวพริตตี้ทรงเสน่ห์เข้าให้แล้วล่ะสิ

                    นายว่านมฉันมันใหญ่ไปเหรอ?” เธอถามทื่อๆ ทำเอาผมรู้สึกเขินแทน

                   อ๋อมะม่ายหรอกผมตอบอายๆ ก่อนจะสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นเธอใช้สองมือดันลูกแตงโมคู่งามลดวื้บบเข้าไปราวกับเล่นมายากล จากคัพอีเหลือคัพซีภายในสองวินาที

          “อ่าวเฮ้ย!!”

          ว๊าก ช่วยด้วยผีหลอก!!!” ผมร้องพลางชักเท้าหนี ชันเข่าคู้ตัวกระเถิบร่างชิดผนังส่งสายตาหวาดหวั่นไปทางอีกฝ่าย

         “คุณเป็นใครกันแน่เนี่ย แล้วเข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง?” ผมถามเสียงสั่น คน ผี ปีศาจ สัตว์ประหลาด หรือว่า…”

           หญิงสาวแปลกหน้าเงยมองผม ก่อนจะยิ้มหวานให้ จะว่าไปหน้าตาเธอก็สวยไม่หยอก ทั้งรูปหน้าเรียวผิวขาวเกลี้ยงเกลาราวไข่ปอก เครื่องหน้าคมคาย คิ้วเส้นเล็กสีเข้ม จมูกเล็กโด่ง ริมฝีปากได้รูปฉาบลิปสติกสีแดงสวย

            ส่วนที่มีเสน่ห์เย้ายวนที่สุดคือดวงตาโตซึ่งกรีดอายลายเนอร์สีดำคม และปัดแพขนตางามงอนขับลุกส์ให้ดูโฉบเฉี่ยวและเซ็กซี่เย้ายวนราวกับนางแมวยั่วสวาท


B    
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #17 กินช้อน (@kinchorn23032018) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 15:32

    มารีวิวให้ครับ จากกระทู้ที่คุณบอกว่าแลกกันรีวิว

    ชื่อตอนที่อ่านแล้วคิดว่าตัวละครหญิงต้องโผล่แน่ๆ ซึ่งก็น่าสนใจดีที่เอาตัวละครมาตั้งชื่อตอนแต่ยังไม่เผยชื่อตัวละครในตอนนี้ซะงั้น (ชะอ้าว)

    .

    เห็นได้ชัดเลยว่าคนเขียนติดการบรรยายพอสมควร ทั้งตอนต้น กลางและท้ายของเนื้อหาเห็นเลยว่ากำลังมันมืออยู่ ฮ่าๆๆๆ ถือว่าเป็นข้อดีที่น่าชมเพราะเราได้เห็นอะไรที่มันคือลือ คือเบ้อเริ่มเทิ่ม คือเด็ดในตอนนี้ เพราะงั้นแล้วเลยเข้ากับเรื่องในตอนนี้เลย

    .

    เรื่องของการคิดในใจของตัวเอกที่มีสัญลักษณ์ ' ' แบบนี้ที่แสดงให้เห็นถึงความคิดในใจ อันนี้มีมากเกินความจำเป็นไปหน่อย เพราะส่วนใหญ่ที่เขาใช้กันมันจะเป็นอะไรที่ไม่สามารถบรรยายได้ เลยต้องหยิบมาใช้เป็นคำพูดในใจที่ทำให้เห็นอะไรได้ชัดเจนมากกว่า พอคุณหยิบมาใช้ถี่ๆ เลยกลายเป็นว่าผมไม่ได้เห็นความคิดความอ่านพระเอก แต่เห็นคำพูดของพระเอกที่แค่เปลี่ยนจากการออกเสียง มาเป็นทางความคิดแทน และมันทำให้ผมสับสนกับ " " ที่เป็นประโยคพูดอยู่ไม่น้อย

    .

    เรื่องหลังประโยคพูดที่ควรทำหน้าที่บรรยายแต่ก็ดันมีความนึกคิดตัวเองเข้ามาปนได้ ที่เห็นได้ชัดคือประโยคนี้

    "ก็โฟร์โมสต์...นี่" ผมเถียงสู้ พลางลูบแก้มป้อยๆ เล่นตบซะเต็มแรง...เจ็บชะมัดยาด

    พอกำลังอ่านๆ อยู่ ดันแทรกความในใจตัวเองมาก ก็พางงเลยว่า อ้าว ลูบแก้มปอยแล้วออกความเห็นแบบนั้น ผมเลยงงแบบ อ้าว เดี๋ยว เฮ้ย กลับมาบรรยายก่อน ซึ่งถ้าจะให้ผมแก้ก็คงเป็น

    "ก็โฟร์โมสต์...นี่" ผมเถียงสู้พลางลูบแก้มป้อยๆ ด้วยความเจ็บเพราะไม่คิดว่าเธอจะตบมาเต็มแรง

    .

    อนึ่ง ผมว่าคำว่า "โฟร์โมสต์" ที่บอกถึงหน้าอกของสาวยังอ้อมไปและถ้ายังติดลิขสิทธิ์ด้วยถ้าเปิดขาย ผมขอแนะนำยี่ห้อนมที่เนียนใช้ได้แบบไม่ติดลิขสิทธิ์และความหมายชัดเจนด้วย มันคือคำว่า "หนองโพ" ครับ


    #17
    1
    • #17-1 วัชรกาญจน์ (@watcharakarn) (จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2563 / 22:46
      555+ ขอบคุณที่แนะนำเรื่องลิขสิทธิ์นะครับ แต่คิดว่าเรื่องนี้คงไม่ได้ไปไกลถึงรูปเล่มหรอกครับ น่าจะประมาณอีบุคแหละ

      เดี๋ยวเรื่องคิดในใจนี่จะมีบทบาทมากเลยล่ะครับ เพราะจะมีการสื่อสารกันระหว่างตัวเอกกับนางฟ้าด้วยล่ะ

      อาจจะมีหลุดปนๆ มาบ้างครับนิดหน่อยครับ แหะแหะ ขอบคุณที่แนะนำนะครับ ^______^

      ดีใจครับ ที่มีคนมาคอมเม้นต์ให้
      #17-1
  2. #8 Mober (@Mober) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 23:16

    555เห็นของใหญ่ไม่ได้เลยนะครับ

    #8
    1
    • #8-1 วัชรกาญจน์ (@watcharakarn) (จากตอนที่ 3)
      7 เมษายน 2563 / 23:54
      อิอิอิ

      ใส่ฉากนี้มานิดนึงครับเพื่อปรับโทนเรื่องไม่ให้ดูซีเรียสจนเกินไป แต่ที่จริงแล้วพระเอกไม่ได้ลามกอะไรนะ ^^
      #8-1