The Miracle Of Wisarut : ปาฏิหาริย์โลกวิญญาณ

ตอนที่ 13 : ทางรอด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.พ. 63

มนุษย์กระจ้อยร่อยผู้แสนขลาดเขลาและโอหังเจ้ามันคนใจบาปหยาบช้า ทำชั่วมหันต์แล้วยังไม่สำเหนียกตัวอีกรึ หากยังคิดไม่ได้ข้าจักพาเจ้าไปจาระไนยังนรกภูมิเบื้องล่างนี้เอง  ไม่ต้องพูดพล่าม ไปกับข้า เจ้าต้องไปกับข้าบัดเดี๋ยวนี้เสียงของท้าวมหายมกึกก้องออกมาจากความมืดราวกับจะสะกดผมไว้ แม้ไม่เห็นรูปลักษณ์อันชัดเจนแต่ภาพของชายชราร่างมืดทะมึนนั้นยังคงติดตา ก่อเกิดเป็นความกลัวเกรงที่ส่งผลให้ผมถึงกับตัวสั่นสะท้าน

ผมไม่ได้ทำอะไรผิด ท่านมาจับผมทำไม ปล่อยนะผมไม่ไป!” ผมปฏิเสธพร้อมกับกระชากมือกลับ เสียงสะอื้นที่เจือในถ้อยคำซึ่งแสร้งทำเป็นเข้มแข็งคงไม่ต่างอะไรกับพวกสุนัขจนตรอกที่เห่าใส่พญาราชสีห์

ฮ่า ฮ่า พวกเดนมนุษย์ก็มักจะพูดเช่นนี้แลอีกฝ่ายหนึ่งหัวเราะเสียงกึกก้อง  แน่ใจหรือว่าเจ้าไม่ได้ทำสิ่งใดที่ทำให้ข้าต้องรุดขึ้นมาถึงที่นี่

นี่เราทำอะไรลงไปอย่างนั้นเหรอผมพยายามไตร่ตรองทบทวนการกระทำของตนเอง แล้วก็สำนึกถึงความผิดนั้น หรือว่าเป็นเพราะเรา

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่าไอ้พวกวิญญาณสวะพากันหัวเราะเยาะเย้ยกันครื้นเครง ท่าทีแข็งขืนของผมคงไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์เลวร้ายดีขึ้นกว่าที่เป็นเลยแม้แต่น้อย

ระหว่างนั้นเองที่พลันได้ยินเสียงๆ หนึ่งเล็ดลอดเข้ามาในรูหู

ฮัลโหล หนึ่ง สอง สาม สี่ ได้ยินมั๊ยนายวิศรุฒิ ถ้าได้ยินแล้วตอบฉันด้วยนะนี่ฉันเองสาริกา

สาริกา…” ผมเปรยออกมาด้วยความดีใจอย่างสุดจะกลั้น

ชูวส์ เบาๆ สิอย่ากระโตกกระตากไปหญิงสาวเอ่ยเตือน

อื้ม…” ผมพยักหน้าหงึกน้ำตาท่วมหน้าไปหมดแล้ว แต่ถึงกระนั้นก็หลุดยิ้มออกมาจนได้ ผมดีใจ ดีใจจริงๆ ที่เธอไม่ได้ทิ้งผมไปเธอกลับมาช่วยผมละแล้

ฉันมาบอกลาคำพูดของสาริกาที่สวนเข้ามาทำเอาความหวังที่กำลังเรืองรองดับวูบลงในทันที

อ่าวเฮ้ยเวรแล้วไง!’ นี่เธอจะทอดทิ้งผมไปจริงๆ หรือนี่ ผมคิดด้วยความตระหนกตกใจ ทันใดนั้นมือโตเรียวที่กำข้อเท้าผมไว้ก็คลายออก

นายท่าน เอามันไปไต่สวน เอามันไปรับผิดไอ้พวกวิญญาณกะโหลกกะลาร้องเชียร์กันยกใหญ่ แม้จะก่อกวนอารมณ์ให้ขุ่นเคืองอยู่มากแต่ผมก็ยังคงตั้งสมาธิพูดคุยกับสาริกาผ่านห้วงความคิดระหว่างเราทั้งสองคน โดยที่ยังไม่มีพวกมันตนใดตนหนึ่งผิดสังเกตกับท่าทีของผมที่สงบปากสงบคำลง

ล้อเล่นน่าา….” อีกฝ่ายกลับคำก่อนจะเปลี่ยนมาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังมากขึ้น ฉันพานายมาแล้วยังไงก็ต้องรับผิดชอบให้ถึงที่สุดล่ะนะเอาล่ะตั้งใจฟังให้ดีนะ

ปัดโธ่เอ้ย ยัยบ็องส์ผมอารมณ์ขุ่นอย่างคนเสียเส้น

เป็นอีกครั้งที่ร่างของผมวูบไหวอย่างแรงด้วยความลุ้นระทึก

สิ่งที่นายต้องทำก็คือ เปิดประตูนางฟ้าสาวกล่าว

ห๊ะอะไรนะให้ผมเปิดประตูเนี่ยนะผมเอี้ยวคอหันขวั่บไปทันที แล้วก็พบว่าผนังด้านหลังถูกพวกมันยึดครองไปหมดแล้วจะให้ผมเปิดมันทั้งๆ ที่รอบตัวผมมีแต่ความมืดและแสงอันน้อยนิดจากโซ่เหล็กร้อนๆ เนี่ยนะ

ผมทำไม่ได้หรอกผมบอกเธอก่อนจะขอต่อรอง มีแต่พวกมันยั้วเยี้ยไปหมดแบบนี้ผมจะทำได้ยังไง คุณไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แล้วเหรอ

ไม่ค่ะหญิงสาวตอบห้วนๆ ก่อนจะยืนกรานเสียงแข็ง

ถ้าไม่ทำหรือทำไม่ได้ก็เตรียมลงไปกราบเท้าท่านพญามัจจุราชได้เลยก็ช่วยไม่ได้นายอยากสบตาท่านท้าวเองนี่นะถึงได้โดนจับได้เตือนแล้วเตือนอีกว่าให้ระวังก็ไม่เชื่อ

ก็ไอ้พวกนั้นมันจี๋ผมผมชี้แจงแต่มันคงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมาทุ่มเถียงกันในตอนนี้ จึงจำต้องรับสภาพ รู้แล้วน่าคุณยายผมมิวายยอกย้อน

ทันใดนั้นเอง

ตรวนเหล็กที่รัดข้อมืออยู่กระตุกไปข้างหน้า สายโซ่ถูกสาวไปช้าๆ ราวกับรอกที่ค่อยๆ กลืนหายเข้าไปในม่านสีดำสนิท

โอ๊ยย!” ผมอุทานด้วยความเจ็บปวดเหลือแสน  แต่ก็ยังพยายามดึงแขนฝืนร่างไว้เต็มกำลังแม้จะรู้ดีว่าคงจะทานทนพิษสงของตรวนเหล็กร้อนไปได้อีกไม่กี่น้ำ เลือดแดงฉานไหลอาบลงมาเรื่อยๆ หยดย้อยลงมาตามแขน ทรมานเหลือเกิน

รู้สึกเหมือนมือกำลังจะขาดออกเสียให้ได้

รีบตัดสินใจเข้านะก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปฉันคงช่วยนายได้เพียงเท่านี้ส่วนที่เหลือนั้นก็สุดแท้แต่นายแล้วล่ะ...วิศรุฒินายจะต้องเปิดประตูนั้นด้วยมือของนายเอง  อีกฝ่าบอกน้ำเสียงขรึม

โอเคได้ๆผมตอบสวนกลับไปในทันที

ถึงนาทีนี้แล้วก็คงไม่ต้องคิดให้มากความ ใครมันอยากลงนรกกันเล่า

แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่ามันอยู่ไหน?” ผมถามต่อ แต่แล้วเสียงของคู่สนทนาก็ขาดหายไปเสียดื้อๆ

สาริกา คุณยังอยู่มั๊ย เฮ้ คุณผมพยายามร้องเรียก แต่ดูเหมือนว่าหน้าที่ของเธอได้สิ้นสุดลงแล้วพร้อมกับคำสั่งสุดท้าย นั่นคือผมจะต้องเปิดประตูหนีไฟบานเล็กๆ ที่จมอยู่ในคลื่นวิญญาณสวะให้จงได้

 

           

 

 

TB
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 เมษายน 2563 / 22:44
    เตือนแล้วยังทำก็สมควร
    #23
    2
    • #23-1 วัชรกาญจน์ (@watcharakarn) (จากตอนที่ 13)
      21 เมษายน 2563 / 23:31
      ขอบคุณที่ติดตามครับ เรื่องนี้ยาวมาก อ่านกันไปยาวๆ เล้ยยย ^-^v
      #23-1
  2. วันที่ 21 เมษายน 2563 / 22:44
    เตือนแล้วยังทำก็สมควร
    #22
    0