เพลิงภุชคินทร์

ตอนที่ 1 : เพลิงภุชคินทร์ เปิดประเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ธ.ค. 55

ทำไม? โมรัญจะต้องฝันประหลาด ถึงงูมีหงอนอย่างนี้

โมรัญฝัน อย่างนี้มาหลายครั้งแล้ว

น่ากลัว ปรากฏเป็นหัวงูมีหงอนตามตำนาน

ที่เขาเล่ากล่าวว่า เป็นพญานาค

และโมรัญก็ไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน

แต่เทียบของจริงได้จากในฝัน มันรู้สึกน่ากลัวนัก

คล้ายๆกับรูปปั้นพญานาคตามโบสถ์ซุ้มผนัง

แต่มันมีอานุภาพ และความสะพรึงกลัวมากกว่าของที่ประดับติดตั้งฝาผนัง

แต่เขาก็รู้สึกกลังเพราะงูเงี้ยว เป็นสัตว์เดรัจฉาน ที่น่ากลัว

โมรัญไม่เคยเล่าให้ใครฟัง แม้แต่พ่อแม่และเพื่อนๆ

ครั้นเขาเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ช่วงที่ปิดเทอม มีเพื่อนคนหนึ่ง ที่ชื่อ เวสารัซ

ได้พาเขาไปเยือนถิ่นบ้านเกิด

และน่าแปลกมที่โมรัญตัดสินใจที่จะตอบตกลงทันที

เมื่อเพื่อนรักชวนเขาไปเที่ยว และพักอยู่ที่บ้าน เป็นเวลาสองอาทิตย์กว่า

"ตกลงว่ะรัช ฉันจะไปกับนายด้วย"

และวิสารัชก็ไม่ได้คิดแปลกใจ กับการตอบของเพื่อน

คงคิดว่า โมรัญคงอยากจะไปเที่ยวธรรมดา เพราะ วิสารัชเคยบรรยายถึงภาพที่นั่นว่า มีสาวเรณู ถิ่นภูไท ซึ่งมีวัฒนธรรมงดงามตรึงตา

และเขารีบเตรียมตัวเพื่อเก็บกระเป๋าเดินทาง และบอกกับพ่อแม่ในบ้านพักหลังใหญ่ย่านอ่อนนุช

ซึ่งตระกูลของโมรัญถือว่า มีเชื้อสายผู้ดีเก่าแก่ ตระกูลบุรินวโรธร

"แม่ครับ ปิดเทอมนี้ โมน ไม่อยากที่จะอยู่กรุงเทพฯ เพื่อมันจะพาไปทางอีสานพักค้างที่บ้านมัน แม่ให้โมนไปนะครับ"

เขาเอ่ยบอกกับคุณ สุตวา ผู้เป็นมารดา

ทำให้นางเงยหน้าขึ้นมอง

"ที่ไหนจ้ะลูก"

"นครพนมครับ"

นางครุ่นคิดเพียงครู่ จึงเอ่ยตอบ

"ไปกันกี่คน"

"น่าจะไปสี่คนครับ เป็นเพื่อนที่เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันทั้งนั้น"

เมื่อทราบเรื่องนี้ ทำให้นางสุตวา พยักหน้า

"ก็ได้จ้ะ แล้วนี่พากันไปกี่วัน"

"ก็ประมาณ สองอาทิตย์กว่าครับ"

"ก็นานพอสมควร"

นางพึมพำ แต่ก็ยิ้มตอบ

"เอาล่ะ แม่ตกลงจ้ะ เห็นไปกันหลายคน แล้วรีบกลับมานะ"

ขอบคุณครับ คุณแม่"

ตอบมารดาแล้ว โมรัญ มั่นใจว่า เขาจะต้องเดินทางไปที่นั่นแน่ ซึ่งไม่รู้ว่าเพราะมีสิ่งใดดลใจเขา

มันเหมือนมีอำนาจพิเศษ ที่พยายามชักจูงหรือชี้นำ

ให้เขาเดินทางไปได้

ราวกับถูกบังคับ ทั้งๆที่เขาไม่รู้ตัว นั่นเป็นเพราะอะไร?

เช้าตรู่ที่กำหนดวันเดินทาง เพราะว่า เนื่องจากเวสารัชเพื่อนรักชาวนครพนมเขาค่อนข้างมีฐานะ จึงมีรถส่วนตัวขับ ด้วยรถยนต์กระบะแบบสี่ประตู อัดเพื่อนรักไปด้วยกันสาม กับคนขับเป็นสี่

รถยนต์กำลังมุ่งหน้าออกจากกรุงเทพ มุ่งไปสู่ประตูอีสาน ที่นครราชสีมา

บนคันรถมีเพื่อนทั้งสี่คน ที่ว่า คือ

โมรัญ

อาทิตย์

เทพไท และคนขับคือ เวสารัช สัมภาระของคนทั้งหมดเก็บไว้ด้านหลังกระบะท้าย ซึ่งปลอดภัยและมัดอย่างหนาแน่น มีผ้าใบคลุม กันฝนตก

โมรัญ นั่งอยู่ด้านหน้ากับคนขับ

ที่ไปกันหลายคนอย่างนี้ รู้สึกสนุกสนานและสบายใจดี เพราะมีแต่เพื่อน และรู้จักกัน

โมรัญคิดว่า เป็นความสนุกสนานไปอีกแบบ เพราะถ้าเกิดไปตามลำพังกับเวสารัช เขาคงนึกเหงา

และไม่รู้จะคุยกับใคร

"เฮ้ย ได้ข่าวว่า สาวๆแถวนั้น เขาถิ่นภูไทด้วยไม่ใช่หรือ ทั้งสวย ทั้งน่ารัก ใช่ไหม วะรัช"

อาทิตย์เป็นคนแทรกถามเรื่องนี้ เมื่อนึกขึ้น

"ใช่ บ้านฉัน มีหลากหลายเชื้อชาติเหมือนกัน มีทั้งญวน ไทยย้อ แล้วที่สำคัญ ที่ทุกคนรูจักกันมากที่สุด คือ สาวภูไท"

" เอ พูดอย่างนี้ ท่าทางไอ้ทิตย์ มันคงอยากจะได้สาวภูไทเป็นแฟน"

เทพไทกระเซ้าใส่เพื่อน

ซึ่งอาทิตย์ยิ้มให้

"เออ สิวะ สาวภูไททั้งสาว น่ารัก ถ้าข้าจีบได้ ก้อยากจะมีแฟนเป็นคนบ้านเดียวกับไอ้รัชมัน"

อาทิตย์คุยไปแบบนั้น

"เฮ้อ แต่สาวๆแถวบ้านข้า ไม่ได้โง่นะเว้ย จีบไปจีบมา เดี่ยวไปเจอปังตอเข้าโดยไม่รู้ตัว"

"ทำไมล่ะ"

ทำให้อาทิตย์นึกงง พร้อมขมวดคิ้ว

"สาวๆหลายคนที่สวย อย่างนายว่าน่ะ บางคนเขามีสามีแล้ว นายอยากจะเสี่ยงจีบก็เชิญสิ ถ้าไม่โดนดีเข้า แล้วสาวๆบ้านข้า ไม่ใช่คนใจง่าย เป็นคนที่มีวัฒนธรรม แล้วเขารู้จักรักนวลสงวนตัว"

"ไม่ใช่น้องแป้ งน้องปาล์มเด็กเอ็งที่เที่ยวจีบอยู่ข้างม.ของเราหรอกวะ"

และเวสารัชพอจะรู้ว่าเพื่อนติดพันอยู่กับสาวๆข้างมหาวิทยาลัย ที่เป็นสาวทำงานในคาราโอเกะและเด็กเสิร์ฟ

ทำให้คนขับต้องถามเพื่อนบ้าง เพราะเขาก็เงียบมานาน ชอบฟังเพื่อนคุย

และโมรัยก็เป็นอย่างนี้ เขาชอบสัมผัสวิวทิวทัศน์ข้างทางมากกว่าจะพูด

"อ้าว แล้ว โมนล่ะ ต้องการไปเที่ยวที่ไหนในบ้านฉัน"

"ฉันอยากจะไปดูแม่น้ำโขง และที่สำคัญคือ อยากจะไปกราบไหว้องค์พระธาตุพนมสักครั้งในชีวิต เพื่อเป็นสิริมงคลอันสูงสุด ที่มีโอกาสมาไหว้พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า"

โมรัญตอบเพื่อนสนิท และนี่คือความต้องการและปลายทางของเขา ที่เป็นปณิธานในใจด้วย

ทำให้เวสารัชยิ้ม

"เข้าไปถึงบ้านของฉันก่อน เข้าไปพักผ่อน แล้วจะพาไปเที่ยวพร้อมกับกราบไหว้องค์พระธาตุ เรามาในช่วงที่ถูกเทศกาลพอดี เพราะว่า กำลังจะมีพิธีการเฉลิมฉลององค์พระธาตุ ใครที่อยากได้เจอสาวภูไท จะได้เจอสาวภูไทตัวจริงฟ้อนรำแน่ แต่ถ้ามีปัญญาจีบพวกเธอได้ พวกนายก็หาทางเอาเองก็แล้วกัน แต่บอกตรงๆนะเว้ย สาวๆบ้านข้า ไม่ใช่คนโง่ เดี๋ยวนี้ เขาไม่ได้จบแค่ชั้นประถมแล้ว โน่นปริญญาโท ปริญญาเอก ระดับต่ำก็จบตรี"

เวสารัชพูดดักเพื่อนเอาไว้ ขู่เพื่อนห้ามคิดไปในทางที่ไม่ดี กับสาวถิ่นบ้านเขา

เพราะเขาก็ปกป้องสาวงามถิ่นภูไท ด้วยเช่นกัน

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น