ตะวันกินดวง

ตอนที่ 5 : ตะวันกินดวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

ภูวนัยปลีกตัวเองมาอีกครั้ง  ภรรยาของเขาและลูกชายนอนหลับสนิทแล้ว เขาบอกเพียงว่าจะกลับไปที่บ้านของพ่อแม่   และเขาไปที่นั่นจริงๆ แต่สิบห้านาทีเขาก็ออกจากที่นั่น ตรงมายังถนนสีลมมีนัดพบปะกับเพื่อนและที่สำคัยภูวนัยจะมาที่นี่
เป็นปาร์ตี้แบบเกย์ต้นถนนสีลมหัวมุมนี่เอง ที่เขามาไม่บ่อยครั้ง แต่ก็ถือว่ามา  พนักงานในร้านจำเขาได้  ภูวนัยมาด้วย ลงจากรถแท๊กซี่ก็ตรงเข้มากอดเขา และโอบกอดกันเดินไปข้างไหน เสมือนคู่รักที่เปิดเผย
บรรยากาศภายในจัดตกแต่งต้อนรับเพศที่สาม จากทั่วทุกมุมโลก ที่มาออ แห่แหนนกันที่นี่อย่างคับคั่ง  และเดินขวักไขว่ในยามนี้  บนท้องถนนแทบไม่มีที่เดินต้องเบี่ยงหลบกัน เพราะทางเข้าเป็นซอบแคบ  มีไฟสลัวกะพริบด้านหน้า หากเข้าไปข้างในตกแต่งด้วยฉากอลังการ์และหรู
ที่นี่ธนิตปฏิบัติอย่างไม่แคร์สายตา เมื่ออยู่ในกลุ่มพวกเดียวกัน  เขาเองก็ทำงานอยู่ในบริษัท  ถือว่าละแวกใกล้นี้พอสมควร ตั้งใจเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน  บริษัทของเขาอยู่ย่านถนนวิทยุ  วันนี้ทำงานเลิกดึกหน่อยแล้วก็มาที่นี่  เขาสวมชุดเสื้อกล้ามแบบที่เกย์นิยม
มีโทร.จากคนรักสาวที่ต่างจังหวัด คือ  เฟิร์น ภามเลยโทรกลับ
"มีอะไรเหรอ"
"ตัวไม่ค่อยโทร.มาหาเราเลยนะ"
"ก็ไม่ว่าง  ภามเรียนหนังสือ"
หล่อนรับรู้ว่าภามเรียนที่มหาวิทยาลัยอยู่
"เป็นไงบ้าง   สบายดีไหม"
เสียงเฟิร์นถามด้วยความเป็นห่วง
"ก็สบายดี"
"เฟิร์นล่ะ"
"ช่วยพ่อแม่เกี่ยวข้าวอยู่นี่เหนื่อย"  เธอบ่นออกมา
"อยากจะไปกรุงเทพเหลือเกิน  หางานทำ"
เมื่อเฟิร์นพูดแบบนั้น เขาทั้งรู้สึกแปลกใจและตกใจ
"นี่เค้าขอถามตัวหน่อยนะ ภาม   ภามมีผู้หญิงคนอื่นหรือเปล่า"
การอยู่ไกลคนรัก ทำให้เฟิร์นคิดไปต่างๆนานาสารพัด
"มะไม่หรอก เขาไม่มีใคร"
"งั้น ตัวสัญญานะว่าจะรอเค้า  เพราะเค้าอยากจะไปอยู่กับตัวที่กรุงเทพด้วย ตัวพักอยู่กับใคร"
"กับเพื่อนที่หอพัก"
"เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย"
"ผู้ชายสิ เราแชร์ค่าห้องกันออก  ขืนอยู่คนเดียวไม่ไหวหรอก จะเอาอะไรกิน"
"แล้วเฟิร์นขึ้นมาที่กรุงเทพ จะทำงานอะไร"
"เราก็พอมีเพื่อนที่จบมาด้วยกันนะ  งานห้าง"
"เหรอ"
"ก็ถามไถ่คุยกัน มีงานให้ทำอยู่ นี่ไงพอรู้ว่า มีงานเราก็อยากจะขึ้นไปที่กรุงเทพ"
"แล้วที่บ้านเป็นยังไง"
"นาก็เกี่ยวเสร็จแล้ว ที่บ้านก็เหมือนเดิม แล้งๆ ข้าวปีนี้ไม่ค่อยดีหรอก ผลผลิตน้อย เพราะเฉาตายส่วนมาก"
เขาก็ได้ยินพ่อกับแม่โทร.มาบ่นให้ฟังเหมือนกัน ก็เข้าใจ
ขณะที่ภามกำลังจะออกไปทำงานพอดี เลยตัดบทกันแค่เพียงนั้น แต่ก็รับทราบว่า เฟิร์นจะขึ้นมาที่กรุงเทพ
"ใครโทร.มาล่ะภาม แขกหรือไง"
นิกที่พักอยู่ด้วยกัน ซึ่งเพิ่งออกจากห้องน้ำเอ่ยถาม อีกสักพักก็จะแต่งตัวเพื่อไปทำงาน
"ไม่หรอก แฟนที่ต่างจังหวัด"
"เฮ้ย มีแฟนกะเขาด้วยเหรอ"
"แฟนผู้หญิงหรือผู้ชายวะ"
"บ้า ผู้หญิงสิโว้ย"
นิกพอจะรู้ว่า ภามไม่ได้เป็นอย่างเขา  แต่เป็นแมนเต็มตัว  หากไม่มีทางเลือกกับอาชีพการงานถึงได้มาทำตรงนี้ คิวของภามบ้าง ที่จะได้อาบน้ำต่อ แล้วตรงดิ่งนั่งแท็กซี่ไปทำงานด้วยกัน  และแชร์กันออก  
วันไหนถ้าไม่สายมาก ก็ขึ้นรถเมล์ นั่งรถไฟฟ้าเอา

สองทุ่มตรงของคืนนี้บนบรรยากาศแสงสีไฟหลังจากที่เพลงนำของการเริ่มต้นทำงานผ่านไปแล้ว เหล่านักเต้นอะโกโก้ชายล้วนหลากบนเวที อยู่ท่ามกลางชุดที่กึ่งเปลือย  ออกร่ายวาดลีลาการเต้น จนกระทั่งเพลงหยุด สเตปต่อมาเป็นคิวแต่ละคน ซึ่งพนักงานจะทยอยเต้นยไปตามเสียงเพลงปลุกเร้า  เพื่อเรียกแขกให้เข้ามาใช้บริการ
ท่ามกลางแสงไฟสีอาบร่าง ร่างของพวกเขาเป็นจุดเด่น และภามก็มีรูปร่างส่วนสัดที่เป็นจุดเด่นอย่างมาก ผิวของเขาขาว  พวกแขกมักจะมองจ้องต่ำที่เป้าตุงมากกว่า แสงไฟเป็นสีพร่างกะพริบตลอดเวลา



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น