ตะวันกินดวง

ตอนที่ 3 : ตะวันกินดวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ก.ย. 60


กลางคืน บางครั้งมืดมิด และบางครั้งสว่าง แต่ก็เพียงสลัว ที่ห่อหุ้มปกปิด เพียงแค่ชุดชั้นในสีขาว มีสาย คล้ายกับจีสตริง ของ สตรี ยั่วเย้าโยกย้าย ไปตามจังหวะเพลง ยอม รับ ภาม อาย เขาอดสู ไม่อยากมอง ทนสายตาแบบนั่นไม่ได้ เพื่อนที่ทำงานด้วยกัน หลายคน บางคนไม่สะทกสะท้าน ร่าเริง เขาใหม่กับที่นี่มาก สายตานั่นหวั่นกลัวข้างล่าง สปอร์ตไลท์ที่ฉาย คนที่ทำงานด้วยกัน บาง คนไม่รู้ที่มาที่ไป เช่นเดียวกับภาม ไม่บอกประวัติให้ใครทราบ แต่มีบางคนที่บอกเล่าประวัติของตัวเอง โดยที่ภามไม่ได้ตั้งใจได้ยิน ที่เห็นเด่นชัด คือ แขก

คนพวกนี้เป็นอย่างเต็มที่ แน่นอน พวกที่กล้าเข้ามาในนี้ได้ ต้องรสนิยมแบบเดียวกัน เหลือบตา มองข้างล่าง

เมื่อเพลงจบ พากันลงจากฟลอร์ หนาวจัด เพราะแอร์ มาหลบมุมอยู่เป็นกลุ่ม พนักงานบริการที่เป็นเพื่อนใจกล้า ที่จะพาตัวไปหาถึงแขก ด้วยการทักทายสองสามคำ ภาม ไม่เอาด้วย



เสร็จจากขึ้นฟลอร์ รอบนั้น ภามรู้สึกง่วง พยายามหักใจ ไม่ให้ ง่วงตาม อดหลับอดนอน บอกกับตัวเอง เวลาช่างทรมานนัก มันผ่านไปเชื่องช้า ดึกอย่างนี้แขกเหรื่อหนาตา มากยิ่ง ขึ้น ไม่เฉพาะชาวต่างชาติเท่านั้น ไม่ว่า จะสิงคโปร์ หรือ แขกชาวญี่ปุ่น ทั้งหนุ่มสาว มี ผู้หญิง เข้ามาเที่ยวด้วย ใช่ ว่า จะมี แต่ ผู้ชาย

ภามตกใจอย่างมาก สายตา เขา เห็นผู้หญิงมา เป็นกลุ่ม สี่คน ไม่รู้ ว่า สถานที่ รับเฉพาะผู้ชาย มี สตรี ปะปนด้วย ผู้หญิงไทย ก็ มี เที่ยว สถานที่ อย่างนี้ นะ หรือ ภาม ยิ่งกว่า ตกใจ ใน สภาพ ที่ เขา ถือ ว่า มัน เหมือน เปลือย แม้ จะปกปิด ท่อนล่าง แต่ ช่วง บน แผงอก ที่กำยำ มัดกล้ามก็โชว์ เต็มที่ เขาไม่เคยกล้าโชว์ แบบนี้ ให้ผู้หญิง คนไหน เห็นมาก่อน อีกครั้ง ที่เกิดความอดสู ต่ำใจ ทำให้ เกิดความรู้สึกที่ไม่ดี มันไม่เหมาะเลย ที่ เขา จะต้อง มาทำตัวแบบนี้


แขกญี่ปุ่นพูดจาด้วยภาษาที่ฟังไม่เข้าใจ กัน ทั้ง ผู้ชายและผู้หญิง กระจัดกระจาย อยู่สองสามโต๊ะ แขกชาวสิงคโปร์ และมาเลเซีย ชาวอังกฤษ นอร์เวย์ เยอรมัน


ร่างของเขาถูกจับจ้อง มา อีกครั้ง จากสายตาแขกหนุ่มคนไทย สองคน สักครู่ มีคนไปกระซิบ

แขกโต๊ะนั้นเรียกเธอไป ภามยืนอึ้ง นั่งอยู่เฉยๆ

“ไม่ไปไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้ แขกเรียกก็ต้องไป” มีคำตอบจากคนดูแล

“มีแต่คนเขาอยากให้แขกเรียก มันดีนะ ได้รายได้เพิ่ม” คนดูแล บอกเขา

ภามเลยลุกจากที่นั่นเดินตาม อดประหม่าไม่ได้ ทั้งตัวสั่น เขาไม่เคยลิ้มชิมรสชาติงานแบบนี้ ไม่รู้ว่าลึกสุดแค่ไหน และได้อะไรมากมายจากตรงนี้ หรือว่ามันไม่ได้ เพราะ เขาไม่รู้ เขาคิดว่าอยาก จะใช้ อาชีพ นี้ เป็น แค่ทางผ่าน ไม่นาน ก็ จะ ออกจากที่นี่ เพราะ มันไม่เหมาะกับเขา เลือกอย่างอื่น เพราะเขายัง หน้าบาง

“นั่งสิ” แขกที่เป็นผู้ชายหน้าตาของเขา ขาว ดู ตี๋ ยิ้ม ให้ เอ่ย กับ ภาม

ภามทำตามที่แขกบอก “ มา ทำ ที่นี่ นานแล้ว หรือ ยังล่ะ”

“เพิ่งทำ วันที่สอง ครับ”

“เหรอ มิน่าฉันไม่เคยเห็นหน้าเธอเลย” เสียงถาม พร้อมกับหน้าตาที่หันมามองจ้องเขา แบบยิ้มๆ

“ฉันชื่อ มิกกี้ แขกเป็นฝ่ายแนะนำตัว เขากระอักกระอ่วนใจ

“เธอ ชื่ออะไร”

ในที่สุดต้องตอบ เพราะไม่อยากมีปัญหากับแขก

“ภาม ครับ”

“ชื่อน่าฟังดี”

“เป็น คน ที่ไหน”

“ต่างจังหวัดครับ”

“ทานเบียร์ มั้ย”

“ไม่ ครับ”

“พักอยู่กับใคร”

“กับเพื่อน” นี่กะจะถามเขาแบบสำรวจมโนประชากรเลยรึไง ภามอึดอัด แต่หน้าที่ การทำตัวให้เป็นที่รักและชอบใจของแขก มัน คือกฎ

“แล้วกลางวันล่ะ”

“ไปเรียนหนังสือ”

“อ้าว เรียนด้วยหรือนี่”

“ใช่ครับ”

“ฉันรู้สึกถูกชะตาเธอ ไม่ดื่มก็ไม่เป็นไร เดี๋ยว ฉันให้ค่าดริ๊ง ค่าดื่ม มาเก็บ กับฉัน”

เขาพยักหน้า

“อยากจะออกไปเที่ยวข้างนอก มั๊ย” เมื่อถูกถาม ภามงงเป็นไก่ตาแตก ที่แขกถามอย่างนั้น

“หมาย ความ ว่า ยังไง ครับ”

“ฉันจะออฟเธอไปเที่ยวข้างนอก ต่อกับฉัน”

ภามฟังแล้วสะดุ้ง กับ คำเอ่ย ของ แขก

“ผม ไม่ ไม่ เคย อย่างนั้นนะ”

“ ไม่เป็นไร หรอก ฉัน พา ไปเที่ยว เฉยๆ วันหลัง คุ้นเคยกัน จะแวะมาอีก” เป็นคำตอบของแขก ที่ เขา รู้ เพียง ชื่อ ว่า มิกกี้

“เธอ ดื่ม น้ำอัดลมก็ได้ เป็น เพื่อน ฉัน สัก ยี่สิบ นาที เดี๋ยวจะออกไปข้างนอก”


ยี่สิบนาทีผ่านพ้น คนดูแลบอกให้ ภาม ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ชั้นบน เพื่อออกไปข้างนอกกับแขก

“แขกจ่ายเงินให้กับทางร้านแล้ว เขาออฟเธอ ทำตัวดีๆเสียล่ะ”

ภามตัวชา แต่นั่นคือ คำสั่ง กล้าๆกลัวๆ แต่บอกแบบนั้นแล้ว

“เขาไม่เอาไปต้มยำทำแกงหรอกน่า ใครๆเขาก็ชอบ เขาอยากไป ทั้งนั้น”

ภามอยากตะโกนออกมาในใจว่า ผมไม่อยากไปนี่ ในที่สุด เขาก็ก้าวออกไป กับแขกคนเดิม ที่มาพร้อมกับเพื่อนสนิท ทั้งคู่มีลักษะแบบเดียวกัน ไม่ถึง กับกระตุ้งกระติ้ง ดูเหมือน ชายหนุ่ม ทั่วไป แต่งตัวเนี้ยบหรู พาเขาเดินตามมา หลังจาก ที่แยกทางกับเพื่อนสนิท ซึ่งโบก เรียกรถแท็กซี่ปากซอย ต่อจากนั้น เมื่อมี แท็กซี่อีกคันแล่นมา ก็ โบก ให้ จอด เปิดประตู ให้ ภาม เข้าไป นั่งข้างใน

“เอ้อ พี่ จะ พาผม ไปไหน”

“ไปเที่ยว”



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น