อริรักกัน

ตอนที่ 9 : อริรักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ก.ค. 58

เสียงเคาะประตูห้องดังอีก    “ต่าง   อาเองยืมรถมอไซค์หน่อย ของอาไอ้จี๊ดมันเอาไป ไม่กลับป่านนี้  จะรีบไปทำงาน”  ต่างงัวเงียเพราะเสียงปลุกพลอยทำให้เก่งรบที่กำลังผล๊อยหลับสนิทตื่นมาด้วย   “อาฉัตรเป็นน้องพ่อ” ต่างกระซิบบอก  เขาลุกขึ้นแค่คนเดียว ร่างกายของเก่งรบเพลียจัดมาก ดวงตาปิดและหลับสนิทเช่นเดิม  เรียกว่าเขาไม่เปิดการรับรู้ใดๆแล้ว ต่างที่นอนไปก่อนหน้านั้นก็เพลียจัดจากการวิ่งรถ  แต่เป็นความเคยชิน   จากนั้นต่างส่งยื่นกุญแจให้อา  ก่อนจะชะโงกมองข้างใน  “ใครนอนด้วย”

“ลูกของน้าอิ่ม มันน้องฉันเองอา เข้ามาเรียน”

“เหรอ ได้ข่าวเหมือนกัน คนนี้เหรอ”   ฉัตรในชุดของพนักงานมูลนิธิที่ถูกต้อง   เขาทำงานเป็นอาสาสมัครมีสังกัด   ต้องรีบไปทำงานประจำจุด

“อาจะมาส่งคืนรถให้ต่างตอนไหน ต้องวิ่งเช้านะ”

“เออ  ตีสี่วะ  กลับมาจะเอาเข้าบ้านให้  แม่กะพ่อเอ็งคงตื่นแล้ว  ไปก่อนนะ”

รับทราบพร้อมพยักหน้า  ต่างจึงดึงประตูเข้ามาปิด ปิดไฟล้มตัวลงนอนอีกครั้ง

 

ระหว่างที่เก่งรบแต่งตัวไปโรงเรียนเพื่อรอให้พี่ชายมารับไปส่ง ต่างลุกตั้งแต่ตีสี่ เจ็ดโมงครึ่งเขาจะแวะมารับ จึงยืนคอยพี่ชายหน้าปากซอย  เห็นผู้หญิงคนเดิมในชุดสีชมพู   “เจ๊หลิน”  เขาทัก สาวที่เดินงัวเงียเพราะง่วงเพลียจัด ผมเผ้าของหล่อนในตอนนี้กระเซิง เห็นสีผิวที่ขาวจัดในตอนกลางคืน ยามรุ่งเช้ากลับซีดจนเห็นชัด  แท็กซี่เพิ่งมาส่งปากซอย  แค่นั้นต้องเดินเข้ามาเอง เพราะเข้ามาส่งถึงในบ้านไม่ได้ ทางแคบ

“ใครน่ะ  รู้จักกันเหรอ”

“เมื่อวานนี้ไง”  เขาตอบ   หล่อนค่อยๆชำเลืองมอง  “เป็นอะไรกะไอ้เด็กสามคน”

“เป็นเพื่อน”   เขาตอบ  เมื่อหลินมองหน้าเขาแล้ว

“เรียนหนังสือนี่”

“ครับ อยู่แถวนี้”  เขาบอกชื่อโรงเรียนหล่อนพยักหน้า ผู้หญิงคนหนึ่งก้าวพรวดมาแต่ไกล ชุดของเธอนักศึกษาสาว  ดรุณีที่เรียกว่ารุ่นกำดัด  ผิวขาวอวบ  สะพายกระเป๋าสีดำเดินถือแฟ้มในมือ  แดดค่อนข้างร้อน พอเดินเข้ามาหน้าตาน่ารัก  สูงกว่าหญิงสาวที่ยืนคุยกันกว่าสองเซน  หล่อนละทิ้งความสนใจจากเก่งรบ แต่ได้ยินเสียงทัก

“ไหม ฝากกุญแจไว้กับป้าเนือง นึกว่าเจ๊จะกลับสาย”  ไหมวาดบอกกับพี่สาว ที่เดินมาเจอหน่าปากซอย และเห็นว่าพี่สาวยืนคุยกับหนุ่มนักศึกษาที่เธอไม่เคยคุ้น  และไหมวาดเดินเข้าออกในซอยประจำ เพราะว่าบ้านเช่าอยู่ข้างใน    หลินเข้าใจในสิ่งที่น้องสาวเอ่ย  เก่งรบจึงบันทึกในสมองสองสาวตรงหน้าที่เขาเห็นคือพี่น้อง  ถึงว่า มีส่วนละม้ายคล้ายกัน  แต่ที่เด่นและน่ารักกว่า คือคนน้อง  อาจจะเป็นเพราะผิวพรรณสดใสและสาวกว่า   เก่งรบยังคงยืนรอพี่ชายที่ว่าจะมารับ ช้าเหมือนกัน เขาเหลือบดูนาฬิกาข้อมือ   หลินกำลังจะผละไป  หลังจากอยู่คุยกับน้องสาวจนทราบความ  หล่อนบุ้ยใบ้

“ใครเจ๊”

“ก็เพื่อนไอ้ลิงทโมนที่ช่วยลุงแท้ขายพวงมาลัย”  ไหมวาดพยักหน้า

“เพื่อน ตัวโตยังกะยักษ์เนี่ย”

“เออ เจ๊ก็รู้แค่นี้ ไปก่อน  ง่วง”  หล่อนบ่นพร้อมสะบัดตัวเดินจากน้องสาวเดินไปตามทางแคบๆ  ท่าทางของหล่อนสะโหลสะเหล คงเพราะพักผ่อนน้อย  ยิ่งทำงานกลางคืน เลิกเอายันสว่าง   หล่อนทำงานอะไรของหล่อนกัน

คำกระซิบกระซาบในเชิงนินทาเขาเก่งรบพอจะรู้เขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน หน้าตาเหมือนไม่รู้ไม่ชี้  แต่ทุกคำที่พยายามฟังอยู่ในหัวสมองของเขาหมด

“เรียนที่ไหนเนี่ย”  เขาถามขึ้น  สาวร่างอวบหน้าตาน่ารักกลับเงียบ

“ผมถามเรียนหนังสือที่ไหนคร้าบ”

“ถามฉัน”  ไหมวาดชี้มือมาที่ตัว  หล่อนไม่รู้จักเขา ไว้ใจได้แค่ไหน

“ผมอยู่ในชุนชมนี้”  เขาบอก

“ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณ”

“ก็ผมเพิ่งมาอยู่ใหม่”  ตอบคำนี้จบ ต่างแล่นมอเตอร์ไซค์มาถึงพอดี  

“คอยนานมั๊ย” คนถามขับรถเหนื่อย บอกให้รู้ว่าเขาตะบึงมาเต็มที่ แล้วหันไปอีกคน เด็กสาวน่ารัก

“อ้าว ไหม”

“ญาติพี่ต่างหรือไง”  ไหมวาดรู้จักต่างดี

“อื้อ ลูกอา  มาเรียนหนังสือ”

“มิน่าล่ะ ไม่เคยเห็น”  ไหมวาดตอบ เพิ่งชายตาไปมองเก่งรบตรงๆ  เริ่มรู้สึกดีขึ้น  ไม่ใช่คนแปลกหน้าแล้ว เพราะคนที่ทักคือพี่ต่าง หนุ่มขับวินมอเตอร์ไซค์ซอยชุมชนบ้านเดียวกัน    “ไหมล่ะ”

“หนูคอยรถเมล์ จะไปเรียน”    เก่งรบยิ้มให้

“ไปก่อนนะ”  ต่างสตาร์ทรถคอยน้องชาย  เก่งรบขึ้นคร่อม   ยิ้มให้อีกครั้ง  แต่ก็ไม่มีคำตอบจากเด็กสาว  ถึงหน้าโรงเรียนของเขาแปดโมงสิบห้า มีเพื่อนนักศึกษาแต่งเครื่องแบบเดียวกันลงจากรถเมล์เป็นกลุ่ม  จากนั้นทยอยเดินเข้าข้างใน ต่างส่งเขาถึงที่หมาย    “เย็นพี่จะมารับ”  จากนั้นต่างก็ปร๋อขับออกไป    เก่งรบยืนอยู่ท่ามกลางหมู่เพื่อนที่ก้าวสวนกันมาก  คละเคล้ากันทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง รู้จักทั้งไม่รู้จัก

“แตน”  คนหนึ่งที่เขาทักคือเพื่อนสาว ที่เรียนช่างกลห้องเดียวกับเขา  เด็กสาวยิ้มทัก     แตนเลือกเรียนสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า  ส่วนนุดีวิศวกรรมอิเลคทรอนิกส์  วิชยาวิศวกรรมไฟฟ้า  ส่วนเก่งรบเลือกช่างยนต์

 

“ไหม”  เพื่อนของไหมวาดทัก

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น