อริรักกัน

ตอนที่ 21 : อริรักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ต.ค. 58

“เก่งสังเกตไหมมีใครจ้องมองเรา” แม้เดินแต่จ้อนก็สังเกต เก่งรบรู้สึกเหมือนกัน

“หรือว่าพวกมัน” เก่งรบยังไม่ปักใจเชื่อ

“แต่รุ่นพี่กับอาจารย์ก็พูดกันหนาหูนะ ว่าพวกนี้ มันจะลงมือ” เก่งรบก็หวั่นเช่นกัน คำนี้พูดกันต่อปากหลายครั้งให้ระมัดระวัง

“นั่นสิ ต้องระวังมากกว่าเดิม บอกเพื่อนคนอื่นด้วย”


กลางวันนายฉัตรแวะเข้าบ้านพอเจอพี่ชาย นายแท้ถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเรื่องที่ลูกชายไปถูกตำรวจตั้งด่านจับ “ก็งั้นล่ะพี่แท้ แม่มันไปประกันให้” นายแท้ถอนหายใจ เข้าใจน้องชายดีว่าต้องทำตัวอย่างไร “มันเชื่อหรือเปล่าล่ะ”

“คนอย่างไอ้จี๊ดหรือจะเชื่อพ่อเชื่อแม่”

“เอ็งเป็นพ่อมันนะฉัตร”

“พี่เห็นลูกหรือเปล่าล่ะ แม่มันให้ท้ายขนาดไหน” เรื่องของเรื่องคือฉัตรน้องชายกลัวเมียจนขึ้นสมอง

“ให้ท้าย เถอะเป็นลูกพี่จะเฆี่ยนตีให้หลังลายเลย” นายแท้เอ่ยให้น้องชายเข้าใจ

“แต่ไม่ใช่กับลูกผมหรอกพี่”

“เออ เอ็งก็ทูนเกล้าเมียไว้เหนือหัวนั่นล่ะ” แท้พูดอย่างตัดบท ฉัตรไม่พูดโต้ เป็นเรื่องที่เขาทำใจ แล้วแท้ก็ถอนใจรู้คำตอบเขาจึงง่วนสนใจอยู่กับการเด็ดกลีบดอกรักทิ้ง ให้เหลือแต่ดอกแข็งๆด้านในพอที่รู้เข็มจะร้อยได้ ช่วงนี้ดอกมะลิมีราคาแพงเนื่องจากเกษตรกรถูกน้ำท่วม ต้องใช้อย่างอื่นเช่นกุหลาบกับจำปี

จี๊ดเดินเข้ามาหาพ่อ “อ้าวอยู่นี่เอง พ่อขอตังค์” ยื่นมือใส่หน้านายฉัตร ซึ่งเขาทำสีหน้าอิหลักอิเหลื่อเอือมๆ “เร็วดิ พ่อ นัดกับเพื่อนไว้ เดี๋ยวไม่ทัน” แท้จึงชายตามามองอย่างหมั่นไส้หลาน “มึง ขอ ขอขอ อยู่นั่นล่ะ มึงเคยคิดช่วยพ่อมึงทำการงานมั๊ย” เสียงของนายแท้ดังลั่น ข่มเสียงของเจ้าจี๊ด จนมันตกใจ เงียบสนิท

“หัดทำการทำงานมั่ง เรี่ยวแรงพ่อมึงก็ไม่ค่อยจะมี” ไอ้จี๊ดสะบัดหน้าพรืดจากไป เพราะความโกรธงอนที่ถูกลุงดุด่า เห็นสีหน้าของฉัตรเป็นอย่างนั้นห่วงลูก แท้เลยกำชับปราม “มึงอย่าตามใจลูกนะฉัตร อย่าเอาเงินไปประเคนมัน” นายฉัตรเลยนิ่งแต่ถอนใจ

“เรื่องถึงอีไลก็ช่างมัน กูจัดการเอง ไม่ได้จัดมานนานแล้ว อีพวกเลี้ยงลูกส่งเสริม ให้ถลุงเงินทอง ไม่รู้จักประหยัด” แท้ฮึ่มเสียงอย่างเข่นเขี้ยว อดโมโหไม่ได้ วิไลไม่เคยเจอฤทธิ์เขา ยังไงนายแท้ต้องอยากปกป้องน้องชายของตัวเองที่ยอมให้เมียข่มมานานแสนนาน ความจริงเรื่องนี้เอี่ยมผู้ภรรยาไม่อยากให้เขาเข้าไปยุ่งเรื่องในครอบครัว

“อย่าไปยุ่งเลยพี่แท้ เดี๋ยวถูกมันถอนหงอกเอา สู้อยู่ของเราไปเถอะ” นางเอี่ยมพอจะรู้ว่านิสัยของน้องสะใภ้อย่างวิไลเป็นเช่นไร ทุกวันนี้แทบไม่เห็นหัวนางด้วยซ้ำ


วันหยุดเสาร์อาทิตย์นั้น จ้อนตั้งใจจะกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่เป็นชาวประมงที่ศรีราชา ชวนเก่งรบแต่เขาปฏิเสธ นอกจากมีการบ้านต้องทำ ยังต้องช่วยงานในครอบครัวที่เขาอาศัยอยู่ แต่ว่าเย็นวันนั้นหลังจากเลิกเรียน จ้อนชวนเขาไปเล่นอินเทอร์เนตแถวบ้าน ซึ่งเก่งรบตกลง พร้อมบอกพี่ชายให้รับทราบ บรรยากาศเก่าๆกลับคืนมา เบื้องหน้าคือท้องทะเลกว้างไพศาลฝั่งอ่าวไทยของศรีราชา เรือประมงพื้นบ้านจอดทอดลำเรียงรายนับกว่าสิบลำ จ้อนไหว้พ่อไหว้แม่เขามาคนเดียว “เอ้อ ไหว้พระเถอะลูก มาถึงเหนื่อยๆ ข้าวปลาหิวแล้วยัง เช้านี้แม่ต้มยำปลากะพงกับหมึกทิ้งไว้”

“หิวพอดี เลยแม่” จ้อนบอก ท้องร้องจ้อกๆ ตั้งแต่ลงจากท่ารถทัวร์ จากนั้นจ้อนมาต่อรถสองแถวเข้ามาบ้านอีก เส้นทางแถวเขาพระตำหนัก ต้องเดินเข้าบ้าน


อรวิกาขับรถออกไปข้างนอกวันหยุด ที่หลังจากเหน็ดเหนื่อยในการช่วยเหลือบิดาบริหารกิจการในครอบครัว ในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายต่างประเทศ จึงขออนุญาตบิดามารดา นัดเจอกับน้ำ หรือภูภัทร แฟนหนุ่มที่เรียนจบจากคณะสถาปัตย์ ส่วนอรวิกาจบคณะพาณิชย์ศาสตร์ ศูนย์การค้าชื่อดังย่านปทุมวัน ทั้งคู่ได้นัดกลุ่มเพื่อนสนิทด้วยกัน และจะไปต่อที่อื่น ปลายทางอาจจะเป็นพัทยา ไม่ไกลจากกรุงเทพนัก

ภูภัทรกำลังขับรถไปที่ศูนย์การค้าชื่อดัง ที่ได้ชื่อว่าหรูหราทันสมัยที่สุดในขณะนี้ ถอยรถออกจากซองในโรงจอด ประตูกระจกเลื่อน

“อ้าว ปั้น มายืนอะไรแถวนี้ พี่กำลังจะถอยรถ” เสียงของหล่อนค่อนข้างดังและดูน้องชาย ไม่รู้ว่าข้าวปั้นทะเล่อทะล่าจากไหน ถึงมาอยู่ข้างหลัง ข้าวปั้นฉากหลบมาไกลหน่อย “พี่อุ้มจะไปไหน”

“ธุระของพี่” หล่อนตอบน้องชาย

“ปั้นจะไปหาเพื่อน ขอไปกับพี่อุ้มด้วย” น้องชายบอก เงยหน้ามองน้องชาย ข้าวปั้นแต่งกายพร้อมที่จะออกไปข้างนอก

“บอกป๊ากับม๊าแล้วยัง”

“ยังครับ ขืนบอกพ่อกับแม่คงไม่ให้ไป” เมื่อน้องชายตอบอย่างนี้ สีหน้าของอรวิกามองน้องชายจริงจัง

“พี่บอกว่า ไปบอกป๊ากับม๊าให้อนุญาตก่อน ไม่งั้นพี่จะพลอยซวยไปกับเธอ” ข้าวปั้นหน้ามุ่ยที่พี่สาวพูด จำยอมลงไปจากรถ

“เร็วหน่อยนะ พี่มีธุระกับเพื่อนๆ”












นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น