อริรักกัน

ตอนที่ 15 : อริรักกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 ส.ค. 58

ข่าวอีกแล้วรับอรุณนักศึกษาช่างกลถูกคู่อริแทง  รายงานข่าวทางทีวีที่เก่งรบหยุดฝีเท้าจ้องไปที่ทีวี เห็นภาพ นักศึกษาถูกคู่อริแทงตายข้างถนน  ถูกมีดกระซวก อนาถร่างถูกคลุมด้วยผ้าสีขาวเมื่อมูลนิธิมาถึง  แต่ไม่ใช่โรงเรียนของเขา เป็นละแวกอื่น แถวบางกะปิ   “เอาอีกแล้วดูซิ มันฆ่าแกงกันอีกแล้ว ไอ้พวกนักเรียนนักเลง” ป้าเอี่ยมสอดเสียงขึ้น เมื่อรับสารจากทีวี

“ไอ้ข่าวพวกนี้ ใจหายใจคว่ำ”นางเอ่ยพร้อมยกมือทาบอก หันไปทางหลานชายที่เดินมาพอดี

“เห็นไหมเก่ง ระวังนะลูก  ป้ากลัวเหลือเกิน มันฆ่ากันยังกะผักปลา” เช้าตรู่ในวันนี้  ในซอยชุมชนแถวสภากาแฟมีการวิจารณ์เรื่องนี้ เนื่องจากพาดหัวข่าวหน้าหนึ่ง

เดินเคียงคู่กับไหมวาดที่ออกมาพอดี    “ระวังตัวด้วยนะ ข่าวมีอีกแล้ว”  ไหมวาดได้ยินพวกชาวบ้านในซอยเอ่ยคุยเรื่องนี้แต่เช้า ส่วนมากที่รับหนังสือพิมพ์รายวันมาอ่า นแล้วพากันวิจารณ์ สารเหล่านี้พลอยถูกรับรู้มาถึง

เขาดีใจที่ไหมวาดห่วงเขา    “ไหมห่วงเขาเหรอ”  ไหมวาดไม่ตอบ  เก่งรบก็ยิ้ม

“มันน่าอันตรายขนาดไหน ข่าวออกมาบ่อย” ไหมเอ่ยอีก  เขาเดินคู่กับไหม เช้าของวันนี้ต่างรถเกิดเสียกะทันหัน เขาต้องเข็นรถไปให้ช่างซ่อม  แต่ภาพที่ทั้งคู่เดินนั้นผ่านร้านรวงหรือบ้านของผู้คน ต่างมองมายังหนุ่มสาวทั้งคู่  ไหมวาดรู้สึกเขิน

“เจ๊ไปไหนล่ะ สองสามวันมานี่ไม่ค่อยเห็น”  ไหมวาดเงยหน้าขึ้นที่เขาถามถึงพี่สาว   “เจ๊ไปพัทยา ดูเหมือนจะไปกับเพื่อน”  ไหมวาดไม่กล้าบอกตรงๆว่าไปกับคนที่มาติดพันซึ่งเป็นหนุ่มญี่ปุ่น  ที่ติดพันพี่สาวมากมาย ถึงขนาดที่เจ๊ลินจงไปทำงานก็มานั่งเฝ้ามาใช้บริการทุกวัน ลินจงมักจะเล่าเรื่องของชายหนุ่มญี่ปุ่นให้น้องสาวฟัง แต่ไหมวาดก็จะอุบเอาไว้  ปล่อยให้เป็นเรื่องอนาคต แต่ก็ห่วงพี่สาวกลัวว่าจะถูกหลอก  เพราะผู้หญิงที่ทำงานกลางคืนแบบนี้ ถูกหลอกมาเยอะ  แต่มีบางรายที่สมหวังก็มี

เรื่องราวส่วนตัวของพี่สาวไหมวาดไม่อยากขยายหรือโพนทะนา ไม่ดีอยู่แล้ว ภาพพจน์ของผู้ทำงานกลางคืน ไปกับผู้ชาย ลงเอยลงท้ายด้วยโรงแรม   ใช่ว่าไหมวาดไม่รู้  แต่เจ๊ของหล่อนกลับเลือก  ทำให้ไหมวาดหน้าตึง ที่จู่นั้นเขาถามถึงพี่สาว ที่วัยน่าจะมากกว่าเขาหกเจ็ดปีจะได้  พี่สาวหล่อน ลินจง  ห่างจากต่างสี่ปี   ต่างเคยจีบ แต่พี่สาวของหล่อนหัวสูง  ชอบความร่ำรวย    พี่ต่างเลยซาๆการจีบจนเงียบหายไป  ไหมวาดพอจะรู้ว่าพี่สาวของหล่อนไม่ชอบเขา

“ถามถึงทำไมล่ะ เจ๊ เขาก็สุขสบายดี ฮึ หรือว่าสนใจเจ๊”

“สนใจน้องเจ๊มากกว่า”  เขาตอบกลับมา ไหมวาดอึ้ง คนอะไรพูดตรงเผงเหลือเกิน  จะอ้อมค้อมเพื่อให้หล่อนรักษาหน้าตัวเองก็ได้ จนหล่อนเขิน  ไม่พูด

แล้วไหมวาดเปลี่ยนเรื่อง  ถ้าขืนพูดเรื่องแบบนี้หน้าของหล่อนได้แดงเขินจนปลั่งอายเขาแน่ เดี๋ยวเขาจะติ๊ต่างว่าไหมชอบเขาอีกต่างหาก

“เก่งล่ะ ทำอะไรให้ระมัดระวังตัวหน่อยนะ ข่าวโรงเรียนน่ะ บ่อย เมื่อก่อน ไล่ยิงกัน ทำร้ายกัน”

“ขอบใจที่ห่วง  แต่ครูก็เตือน”

“ครูเตือนแต่ก็เตือนตัวเองด้วยนะ กลัวจะไม่จำ”

เขาลากเสียงยาวเหมือนล้อเลียนที่ไม่ได้ประชด ที่ไหมวาดสนใจเขาต่างหาก  เดินไปถึงปากซอยด้วยกัน   เก่งรบยอมนั่งรถเมล์สายเดียวกับไหมวาด เพราะสายที่ผ่านหน้าโรงเรียนของเขายังไม่มา เขาอยากนั่งชมวิว อยากจะไปส่ง อยากคุยด้วยมากกว่า  มันไม่ได้เสียเวลามากมา ยเขาสามารถลงจากรถเมล์ป้ายเดียวกับไหมวาดได้ แค่เดินข้ามฟากถนน แล้วเดินต่อไปอีกสองป้ายรถเมล์  ผ่านหน้าแผงขายพวงมาลัยของป้าก่อน แล้วเดินข้ามสะพานลอย  ก็ถึงโรงเรียน ไม่ทำให้สายด้วย  เขาคะเนเวลาดูแล้ว  ยังเช้า

 

เมื่อถึงโรงเรียนเรื่องนี้ก้เป็นที่ไหวหวาดและหวาดหวั่นสำหรับนักศึกษา  เมื่อผอออหยิบยกเอาข่าวรายวันของวันนี้มาให้นักศึกษาที่ยืนตรงต่อหน้าเสาธงฟัง

 

ส่วนไหมวาดก็ลงจากรถเมล์โบกมือให้เขา ก็เดินตรงเข้าวิทยาลัย

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น