นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

ซาตานบ้านไร่

กัลย์กฤษณ์บอกกับตัวเอง นี่คือเหตุผล เพราะแม่ไม่มีใคร แม่ตัวคนเดียว มาดของหนุ่มชาวไร่ที่ค่อนข้างเก้ๆกังๆ เขาต้องฝึก แม่สอนเอาไว้ ลูกชาวไร่ต้องเจริญรอยตาม เพราะเชื้อแถวมี กัลย์กฤษณ์เป็นทายาท

ยอดวิวรวม

747

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


747

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


23
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 15 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  20 ม.ค. 61 / 18:02 น.
นิยาย ҵҹҹ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เมื่อ รุ่งอรุณ มาเยือน ณ บ้านไร่ อัมพุนาวิน กัลย์กฤษณ์ก้าวลงบันได เพราะบ้านนั้นตั้งอยู่บนเนิน ทอดตัวเดินสู่ถนนที่ลาดไหล่ต่ำ บริเวณหน้าบ้านมีที่สำหรับให้รถยนต์แล่นผ่าน และกั้นเป็นทางเดิน เข้าสู่หน้าหนาว ที่นี่เป็นทั้งฟาร์มและรีสอร์ต เป็นความชื่นชอบของเจ้าของบ้าน นางชอบดอกไม้ จึงเห็นดอกไม้สวยงามราวกับเนรมิต บานเบ่งอวดดอกช่อตระการตา ทั้งบานสลับเฉดสีโดยเฉพาะแกลดิโอรัส หลากสีชมพูขาวส้มเหลืองกับดอกหน้าวัวสีขาว

หน้าที่คนเป็นลูก ต้องสานต่อกิจการ นอกจากแม่เป็นหญิงแกร่งยังส่งเสียให้เขาเรียนจนจบมหาวิทยาลัย เมื่อจบแล้ว ต้องทดแทนบุญคุณแม่ ตอบแทนท่าน ด้วยการอยู่ใกล้ตัว งานในฟาร์มเป็นงานที่หนักใช้ความอดทนสูง กัลย์กฤษณ์ยืนกลางแจ้ง แดดร้อนดีที่เขาสวมเสื้อแขนยาว วันนี้เขาช่วยงานแม่ เพราะแม่เหนื่อยมามากแล้ว ดูแลเขามาตลอดชีวิต แม่สมควรหยุดพักผ่อน เขาจะเลี้ยงแม่

กัลย์กฤษณ์บอกกับตัวเอง นี่คือเหตุผล เพราะแม่ไม่มีใคร แม่ตัวคนเดียว มาดของหนุ่มชาวไร่ที่ค่อนข้างเก้ๆกังๆ เขาต้องฝึก แม่สอนเอาไว้ ลูกชาวไร่ต้องเจริญรอยตาม เพราะเชื้อแถวมี กัลย์กฤษณ์เป็นทายาท เสียงร้อง แบๆๆ คือฝูงแกะสีขาวขนปุกปุยจำนวนสามสิบกว่าตัว และเล็มต้นหญ้า ซึ่งปลูกไว้สำหรับเลี้ยงพวกมัน อุ้มเจ้าตัวเล็กสุดด้วยหมั่นเขี้ยวในความน่ารักปราดเปรียวก่อนจะปล่อยเจ้าตัวเล็กรีบกระโจนวิ่งไปหาแม่ของมัน

รอยยิ้มเหนือริมฝีปาก ที่มีไรหนวดเคราเขียวครื้ม เพิ่งโกนไม่กี่วัน เผยใบหน้านั้นดูเกลี้ยงกลา สวมรองเท้าหนังเป็นแบบทอปบู้ตคาวบอย มีผ้าพันคอช่วยคลายหนาว

“อีกสิบห้านาที ขึ้นมาทานข้าวนะลูก อย่ามัวไถลจนลืมข้าวปลาอาหารล่ะ”

คุณมณีพิณเอ่ย พร้อมโผล่ตัว ออกจากประตูหน้าบ้าน พร้อมกับเด็กรับใช้ในบ้าน นาง จะ แวะ ตัดดอกกุหลาบบริเวณเนินดินซุ้มไม้ประดับ นางชอบตัดดอกกุหลาบด้วยมือ เพื่อปักแจกันและถวายพระ รวมทั้งร้อยดอกมะลิสดพวงใหญ่ โดยมีนางสาวละไม สาวใช้เป็นผู้ติดตามถือตะกร้าดอกไม้

“ครับแม่ กิ้นจะไปดูที่โรงเพาะเห็ดสักหน่อยแล้วคงกลับ หิวเหมือนกันครับ”

เขาส่งรอยยิ้มทักทายมารดา ยิ้มให้ท่านอย่างอบอุ่น

คุณมณีพิณยิ้มแต่เพียงน้อย ทอดมองบุตรชายจากวัยรุ่นมาเป็นหนุ่มเต็มตัวในเวลานี้ และสูงเพรียวสง่าเด่นตาทีเดียว กัลย์กฤษณ์มีความรู้ทางการเกษตร เขานำมาใช้ปรับปรุงได้รับการสนับสนุนจากมารดาเช่นกัน นางอยากให้ลูกชายปลูกผักผลไม้ที่ปลอดสารพิษ นำไปจำหน่ายให้พ่อค้าที่มารับซื้อถึงที่ เพราะเชื่อในคุณภาพของไร่ อัมพุนาวินแห่งนี้


เขาส่งรอยยิ้มทักทายมารดา ยิ้มให้ท่านอย่างอบอุ่น คุณมณีพิณยิ้ม เล็ก น้อย มองร่างสูงเพรียว ของลูกชาย ที่ ดู สง่าเด่นตา กัลย์กฤษณ์มีความรู้จากทางการเกษตรตามที่เรียนมาเต็มที่ และเขานำมาใช้ปรับปรุงเพื่อดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับด้านพืชเกษตรกสิกรรมเต็มที่เหมือนกัน เป็นเพราะความสนับสนุนจากมารดาด้วยเช่นกัน ที่อยากให้ลูกชายปลูกผักผลไม้ที่ปลอดสารพิษทานเองได้ รวมทั้งนำไปจำหน่ายให้พ่อค้าที่มารับซื้อถึงที่ เพราะเชื่อในคุณภาพของไร่ อัมพุนาวินแห่งนี้

“บ่ายนี้ ลูก จะแวะเข้าไปในเมืองอีกหรือเปล่า”

นางมณีพิณ นึกถึงเรื่องปุ๋ยเกษตรที่เป็นปุ๋ยหมักและปุ๋ยคอกอินทรีย์และดินสีดา ที่กำลังจะหมด และต้องการสั่งซื้อเพิ่มเติม และปุ๋ย ซึ่งปุ๋ยเหล่านี้ไม่ใช่ปุ๋ยเคมี เพราะกัลย์กฤษณ์เรียนรู้แล้วว่า ปุ๋ยเคมีเป็นการทำลายสารอาหารโดยธรรมชาติของดิน และทำลายดิน จึงไม่นำมาใช้ ตอนนี้พยายามผลิตเอง เพราะมีความรู้จากการเรียนในมหาวิทยาลัยด้วยกรรมวิธีของเขา

“คงไม่ล่ะฮะแม่ กิ้นเข้าไปแล้วเมื่อวานก่อน ได้ของมาไม่ครบเท่าไหร่ อีกอย่างอยากตัดปัญหาการสิ้นเปลือง เรื่อง ปุ๋ย กับดิน ลอง ทำเองดีกว่า”

ยอมรับถึงความเจ็บปวดของชีวิตในอดีต นางมณีพิณ เมื่อครั้งเป็นสาว นั้นได้พบรักกับชายหนุ่มใหญ่ ที่เป็นทายาทของคหบดี ในตัวจังหวัด เมื่อครั้งที่นางได้รับตำแหน่งเทพีนางสงกรานต์ จากนั้นคบหาสนิทสนมจนทั้งคู่แต่งงานด้วยกัน หากแต่ทราบภายหลังว่า สามี คือ คุณโกสีห์ นั้น เคยมีภรรยาอยู่ก่อน ดังนั้น นางจึงตัดสินใจ ออกจากบ้านหลังนั้น กลับมา อยู่ ในที่ดินของพ่อแม่ ที่ได้รับมาเป็นมรดกตกทอด มาก่อร้างสร้างตัว ทำธุรกิจ ฟาร์มแกะ และพืชไร่การเกษตร

พร้อมนำตัวลูกชายมาด้วย ส่วนสินสมรส นายโกสีห์ ได้ยกที่ดิน สิบห้าไร่ ในตัวจังหวัด พร้อมกับ เงินสด จำนวนหนึ่ง พร้อมกับรถยนต์อีกหนึ่งคัน และดูเหมือนจะตัดขาดจากทางนั้น แต่มีบ้าง ที่ กัลย์กฤษณ์แวะไปอยู่ กับทางฝ่ายบิดา เพราะผู้เป็น ย่า ท่านรักหลานชายคนนี้มาก จนกระทั่งกัลย์กฤษณ์ เรียนในมหาวิทยาลัย จึงห่างจาก ตระกูลของบิดา

ทำภารกิจเสร็จแล้ว กัลย์กฤษณ์ กลับมาทานข้าว ตามที่มารดาจัดเตรียมไว้ให้ อิ่มอาหารเช้ามื้อนั้นแล้ว แสงแดดแผดกล้าจัด เขา สาวเท้าตรงไปยังฟาร์มเลี้ยงแกะ และ เมื่อพบเจอ กับ คนงาน ที่ดายหญ้า หมักปุ๋ย ขุดดินในไร่ ก็ ทักทาย ตามปกติ รวมทั้งนาย สัตวแพทย์หนุ่ม เพื่อนรัก คือ จามิกร ซึ่งมาทำงาน ที่นี่ หลังจากเรียนจบ ไม่อยากทำงานในที่อื่น ซึ่งถือว่า บ้านอยู่ไม่ห่างจากไร่ แห่งนี้ เพียงแค่ หนึ่งกิโลกว่าๆเท่านั้น ไปกลับสะดวก จามิกรขับรถมาเอง ส่วนเงินเดือน นั่นตามแต่ตกลง กับ นางพิณมณี มารดาของกัลย์กฤษณ์ ซึ่งเขายอมรับ และถือว่า ช่วยเพื่อนด้วย เหตุที่เขาเลือก ที่นี่ ไม่ยอมจากไกลไปไหน เพราะมีคนรัก ซึ่งอยู่ ในหมู่บ้านเดียวกันด้วย

“หวัดดี นาย จา” กัลย์กฤษณ์ หนุ่มร่างสูง ทักเพื่อนและส่งรอยยิ้มให้

จามิกรหันขวับ หลังจาก ที่ เขา เพิ่งเสร็จจากการฉีดยา ให้ เจ้าลูกแกะ ไป สามสี่ตัว เมื่อเสร็จแล้ว นายสัตวแพทย์หนุ่ม จึงจัดเก็บเครื่องมือแพทย์ ในกระเป๋าหนังตามเดิม ช่วงนี้ เกิดโรคระบาด จึงจำเป็นต้องฉีดวัคซีนป้องกัน คิ้วเรียวเข้มดกดำ ของ ผู้ร่างสูงกว่า ชัก ขมวดขึ้นอย่างแปลกใจ

“มีอะไรหรือเปล่า จา นาย ทำหน้าเหมือน กังวลตกใจ” กัลย์กฤษณ์ถามเพื่อน

“ ใช่” พยักหน้าให้เพื่อน และเอ่ย

“กลัว เรื่อง เชื้อแบคทีเรีย ช่วงนี้อากาศ หนาวจัด ฉันสำรวจดูลูกแกะบางตัวแล้ว ที่ กีบเท้าของมันคล้ายกับมีแผล เกิดจากสารเคมีบางอย่าง เมื่อเอาไปพิสูจน์ในกล้อง ก็รู้ว่าเป็นปุ๋ยเคมี มีสารยูเรียปะปนด้วย”

จามิกรหันไปตอบเพื่อน ตามความรู้ที่ได้เรียนรู้มา เกี่ยวกับเชื้อโรคของสัตว์สี่เท้า เพราะตำราบอกอย่างนั้น

สารบัญ 15 ตอน อัปเดตล่าสุด 20 ม.ค. 61 / 18:0215 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ ดอกหางนกยูงสีส้ม

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:52
    มาต่อนะคะไรต์ สนุกมากเลย
    #2
    0
  2. วันที่ 22 กันยายน 2560 / 13:52
    เป็นกำลังใจให้ค่ะสู้ๆรออ่านนะค่ะ
    #1
    0