[ Fic Fairy Tail ] Strategy กลยุทธ์มัดใจยัยจอมเวทย์

ตอนที่ 76 : Chapter 66

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 ก.ค. 63

Chapter 66

2 วันผ่านไป

ลูซี่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการเวียนหัวเล็กน้อย ลูซี่ได้ลุกขึ้นนั่งพร้อมกับเดินลงจากเตียง ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำ แต่ยังไม่ทันจะเดินไปถึง เสียงเคาะประตูก่อนดังขึ้นเสียก่อน

ก๊อกๆ

ลูซี่ได้สะบัดหัวเบาๆพร้อมกับเดินไปที่ประตู และเปิดออกพร้อมกับทำหน้าประหลาดใจกับใครบางคนที่ยืนรออยู่

"พวกนาย!!"ลูซี่ร้อง

"ไงลูซี่ สวัสดีค่ะคุณลูซี่"เกรย์และจูเบียยิ้มทักทาย

ลูซี่จึงได้เชิญทั้งสองคนเข้ามายังในบ้าน พร้อมกับปิดประตูและก็ถามทั้งสองคนอย่างแปลกใจทันที

"ทั้งสองคนมีธุระอะไรหรอ ทำไมมาเช้ากันจัง"ลูซี่ถาม

"พวกเรามาดูแลคุณลูซี่ค่ะ!!"จูเบียพูดพร้อมซบที่ไหล่เกรย์พร้อมส่งสายตาหวานไปยังชายหนุ่มคนข้างๆ

"ปล่อยน่าจูเบีย!!"เกรย์โวยพร้อมพยายามแกะมือของจูเบียออก 

ลูซี่ที่เห็นก็หัวเราะเบาๆ แต่ก็เกิดอาการหน้ามืด โดยที่เกรย์ได้วิ่งมารับตัวได้ทัน ก่อนจะพูดขึ้นว่า

"เฮ้ย!!ลูซี่!!...เฮ้"เกรย์ร้องตกใจ

"ท่านเกรย์ช่วยพาคุณลูซี่มาที่เตียงค่ะ!!"จูเบียพูดพร้อมวิ่งเข้าไปยังห้องน้ำ โดนที่เกรย์ได้ทำตามอย่างไม่ขัดและใช้เวลาเพียงไม่นาน จูเบีนก็ออกมาพร้อมกับกะละมังและผ้าเช็ดตัว

"ท่านเกรย์ห้ามมองนะคะ หันไปค่ะ!! ><"จูเบียพูด

เกรย์ได้พยักหน้าก่อนจะรีบหันไปทันที

'ไอ้เจ้านัตสึเมื่อไหร่จะกลับมาว่ะ!!'เกรย์ร้องโวยในใจ

ทางด้านนัตสึ

หลังจากที่เดินทางมาทำภารกิจสุดท้าย เขาใช้เวลาเพียงแค่ 1 วันเท่านั้นในการทำและรับค่าจ้าง

"ยัยลูซี่นี่ก็เข้าใจรับภารกิจจริงๆแหะ"นัตสึพูดพร้อมมองถุงเงินขนาดใหญ่ในมือ ซึ่งถ้าให้เดาๆ 3 ภารกิจนี่น่าจะได้เกือบๆ 1ล้านจีเวล 

โดยหลังจากชื่นชมจำนวนเงินอย่างมีความสุขแล้ว นัตสึก็มุ่งหน้าไปหายัยแก่ เพื่อที่จะตามให้ไปดูอาการของลูซี่ และในระหว่างทางเจ้าไปในป่าลึก นัตสึก็ได้พยายามดมกลิ่นแต่ก็ไม่เจอ

4 วันผ่านไป

นัตสึยังคงเดินอยู่ในป่าลึก พร้อมกับอาการเหนื่อยล้าพ่วงด้วยความหงุดหงิดแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มท้อแต่อย่างใด แต่ที่เขาแปลกใจนั่นคือ ผมของเขาที่ยาวเร็วจนน่าตกใจ อีกทั้งยังรู้สึกว่าขยับร่างกายไม่ได้ดังใจนึกเท่าไหร่ เหมือนตัวเองนั่นแก่ขึ้นอย่างไงอย่างงั้นเลย

และในขณะที่เดินอยู่ในป่าอย่างหงุดหงิด จู่ๆก็มีลูกไฟพุ่งเข้าใส่นัตสึอย่างจัง จนทำให้ชายหนุ่มนั่นต้องตั้งท่ารับ

ฟิ้ววว ตู้ม!!!!!

ไอร้อนจากลูกไฟที่กำลังลุกเต็มตัวนัตสึนั่น มันทำให้ชายหนุ่มยิ้มเบาๆก่อนจะสูดไฟเข้าปากอย่างเร็ว พร้อมกับท้องที่ขยายใหญ่

"อ่า...เป็นไฟที่รสชาติแย่จริงๆ - -"นัตสึบ่น

แต่ยังไม่ทันจะได้โต้กลับหรือหาที่หลบ ลูกไฟ ลูกที่สองและสาม ก็ได้พุ่งเข้าใส่นัตสึอย่างไว

ฟิ้ววว ตู้ม!!!! ฟิ้ววว ตู้ม!!!

นัตสึได้ปัดลูกไฟทิ้งพร้อมกับตั้งท่าสู้พร้อมกับเปลวไฟที่ลุกท่วมแขนของเขา

"ถ้าอยากมีเรื่องนัก เดี๋ยวฉันจัดให้เฟ้ย!!!!!"นัตสึตะโกนลั่นพร้อมกับเสียงระเบิดที่ดังลั่นป่า



ในขณะเดียวกันทางด้านลูซี่

หลังจากที่อยู่ในความดูแลของจูเบียและเกรย์ จนอาการดีขึ้น ซึ่งมันทำให้เธอนั่นรู้สึกซึ้งในน้ำใจของทั้งคู่ โดยระหว่าง 4 วันมานี่ แฮปปี้ได้อยู่ใกล้ตัวลูซี่ตลอด และในระหว่างที่ลูซี่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่นั่น จูเบียก็พูดขึ้นว่า

"นี่มันก็ผ่านมา 4 วันแล้วนะคะคุณลูซี่ไม่ห่วงคุณนัตสึมั้งหรอคะ"จูเบียพูดพร้อมกับปลอกแอปเปิ้ลไปด้วย

"นั่นสิ ไอ้เจ้าบ้านั่นจะไหวหรอ?"เกรย์เสริมพร้อมหยิบแอปเปิ้ลที่อยู่ในจานขึ้นมากิน

"ต้องไหวสิ ถึงหมอนั่นจะงี่เง่าก็เถอะ - -;;"ลูซี่พูดพร้อมกับลุกขึ้นและเดินไปนั่งข้างจูเบีย โดยจูเบียได้ส่งแอปเปิ้ลให้ทันที

"ว่าแต่...พวกนายยังไม่ออกเดินทางอีกหรอ"ลูซี่ถามอย่างสงสัย

"พวกเราก็ว่าจะไปค่ะ แต่ว่า..."จูเบียพูดพร้อมกับยังเกรย์แล้วอึกอักเล็กน้อย โดยที่เกรย์ก็รีบเบือนหน้าหนีทันที

ลูซี่ที่เห็นท่าทีของจูเบียถามพูดขึ้นว่า

"เพราะฉันงั้นหรอ"ลูซี่ถาม

"ไม่ใช่ค่ะ/ใช่ที่ไหน"จูเบียและเกรย์พูดพร้อมกัน

ลูซี่และแฮปปี้ได้มองหน้ากันและก็หอนหายใจเบาๆ ก็แฮปปี้จะพูดว่า

"เราดูแลลูซี่ได้นะไอซ์!! พวกเกรย์ไปเถอะ"แฮปปี้พูดพร้อมหยิบแอปเปิ้ลกินอย่างร่าเริง

จูเบียและเกรย์จึงมองหน้ากันอย่างลำบากใจ โดยลูซี่ได้พูดขึ้นว่า

"ไปเถอะ ฉันหายดีแล้วเห็นมั้ย!!"ลูซี่พูดพร้อมยืนขึ้นและพยายามเบ่งกล้ามให้เพื่อนทั้งสองเห็น

เกรย์และจูเบียที่เห็นก็ถอนหายใจเบาๆกับความดื้อรั้นของแม่สาวเจ้าของห้อง นั่นจึงทำให้จูเบียพูดขึ้นว่า

"ท่านเกรย์คิดว่ายังไงคะ"จูเบียหันไปถามชายหนุ่ม

"เฮ้อ ในเมื่อยัยนี่บอกงั้นก็คงต้องตามนั่นล่ะ พรุ่งนี้เราออกเดินทางกันเลยแล้วกัน"เกรย์พูดพร้อมกับล้มตัวลงนอนที่พื้นซึ่งมีผ้าปูเอาไว้อยู่

จูเบียจึงหันไปมองลูซี่ก่อนจะพูดขึ้นว่า

"แน่ใจนะคะคุณลูซี่"จูเบียถาม

"อื้ม ฉันไม่เป็นอะไรหรอกน่า"ลูซี่พูดพร้อมกับหยิบจานเปล่าและลุกขึ้นเดินไปเก็บที่ห้องครัว 

ทางด้านนนัตสึ

หลังจากที่จัดการกับลูกไฟเสร็จ เจ้าตัวก็ได้นั่งหอบอยู่ที่พื้นเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นว่า

"แฮ่ก...แฮ่ก...กว่าจะหมดเล่นเอาเหนื่อยแหะ...ฟุดๆ...กลิ่นนี้มัน"นัตสึบ่นพร้อมกับกลิ่นของใครบางคนที่เขารู้จักได้ลอยอยู่ใกล้ๆตัวของเขา

นั่นจึงทำให้นัตสึลุกขึ้นก่อนจะตะโกนลั่นว่า

"ยายแก่!!! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะเฟ้ย!!!"นัตสึคำรามพร้อมกับมีไฟพ่นออกมาจากปากเล็กน้อย 

โดยหลังจากนั้นไม่นาน ก็มีใครบางคนเดินออกมาพร้อมทำหน้าไม่สบอารมณ์และพูดว่า

"เธอนี่จริงๆเลย เหมือนมาคารอฟไม่มีผิด - -;;"หญิงชรานามว่า โฟร์ลิวซิก้า พูดขึ้น

"แหะๆ ก็พ่อลูกกันนี่นา"นัตสึพูดพร้อมยิ้มให้ ก่อนจะจับมือของหญิงชราก่อนจะพูดขึ้นว่า

"ไปกับผมที ลูซี่ไม่สบาย"นัตสึพูดพร้อมกับพยายามลากหญิงชรา แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะหญิงชราไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

"เจ้าเด็กไร้มารยาท!! ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั่น เธอน่ะล่ะต้องตามมานี่!!!"โฟร์ลิวซิก้าพูดพร้อมกับเดินไปอีกทางโดยที่มีนัตสึโดนลากไปด้วย 

จนในที่สุดก็มาถึงบ้านต้นไม้ซึ่งเป็นที่อยู่อาศับของโฟร์ลิวซิก้า โดยหลังจากที่เข้ามาในบ้าน นัตสึก็ได้นั่งลงพร้อมกับทำหน้าเครียด โฟร์ลิวซิก้าที่เห็นท่าทีร้อนใจของเด็กหนุ่มก็พูดขึ้นว่า

"เกิดอะไรขึ้น?"โฟร์ลิวซิก้าถาม

นัตสึจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ตั้งแต่ได้เจอเซเรฟ หรือ อาการคลั่งของเขา อีกทั้งยังเล่าเรื่องงานแต่งของเขาและลูซี่ ซึ่งมันก็ทำให้ตอนเล่านั่นนัตสึปั้นหน้าไม่ถูกเหมือนกัน ตั้งยังเล่าไม่ทันจบ อาการเจ็บแปล็บที่อกของนัตสึก็กำเริบขึ้นทันที

แปล๊บ!

"โอ๊ย!!!/นัตสึ!!"นัตสึร้องลั่นพร้อมกุมหน้าอกตัวเองอย่างเจ็บปวด โดยที่มีหญิงชราร้อนอย่างตกใจ แต่ยังไม่ทันจะได้ดูอาการ ร่างกายของนัตสึก็แผร่ออร่าสีดำออกมาพร้อม จนทำให้หญิงชรานั่นตกใจไม่น้อย ก่อนจะทำหน้าเครียด

หญิงชราได้พยุงนัตสึให้มานอนที่เตียงคนป่วยก่อนจะตรวจดูอาการเบื้องต้น แต่เวลาผ่านไปไม่นาน ออร่าสีดำก็ค่อยๆจางลงพร้อมกับนัตสึที่ค่อยๆสงบลง หญิงชราที่ศึกษาอาการอยู่ได้มีความกังวลขึ้น พร้อมกับหันไปเปิดตำราพร้อมกับเดินหายไปยังห้องเก็บสมุนไพร

เช้าวันรุ่นขึ้น

ทางด้านลูซี่

ลูซี่และแฮปปี้ได้เดินออกมาส่งเกรย์และจูเบียที่หน้าเมืองพร้อมกับพูดขึ้นว่า

"อย่าลืมติดต่อกลับมานะทั้งสองคน"ลูซี่พูดพร้อมกับจัมมือทั้งจูเบียและเกรย์

"ค่ะ ไว้เข้าที่เข้าทางพวกเราจะติดต่อกลับมาหาแน่นอนค่ะ"จูเบียพูดพรอมกับน้ำตาซึม โดยทั้งสองสาวได้กอดกันกลม โดยมีแฮปปี้และเกรย์มองอย่างซึ้ง 

โดยหลังจากนั่นลูซี่ก็โบกมือให้พวกจูเบียที่เดินทางออกจากเมืองไป โดยแฮปปี้ได้พูดขึ้นว่า

"รีบเข้าบ้านดีกว่านะลูซี่ เราเป็นห่วง"แฮปปี้พูดพร้อมบินวนไปรอบๆ 

"รู้แล้วน่า แต่ก่อนไปพวกเราไปที่กิลด์กันเถอะ"ลูซี่พูดพร้อมกับเดินไปที่กิลด์โดยมีแฮปปี้บินตามไปใกล้ๆ

กิลด์

ลูซี่และแฮปปี้ได้เดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับบรรกายาศที่เงียบเหงาและว่างเปล่า โดยมีมิร่าและมาคารอฟที่เดินออกมาจากด้านหลังกิลด์พอดี 

"อ่าวลูซี่ ยังไม่ไปอีกหรอกจ๊ะ"มิร่าถามอย่างสงสัย 

"มาเก็บความทรงจำค่ะ"ลูซี่พูดพร้อมกับสวมกอดมิร่าเจน

"ลูซี่เอ๋ย เจ้าอย่าได้เศร้าไปเลย"มาคารอฟพูดพร้อมลูบหัวลูซี่อย่างเอ็นดู

ลูซี่เงยหน้าพร้อมกับสวมกอดมาคารอฟพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา

"มาสเตอร์!!..ฮึก...ขะ..ฮึก...ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ"ลูซี่พูดพ้รอมน้ำตาที่ไหล โดยแฮปปี้ได้บินมาเกาะพร้อมกับร้องไห้ตาม โดยมีมิร่าเจนที่ยืนไม่ห่าง

หลังจากที่ลูซี่ได้ร่ำลามิร่าเจนและมาคารอฟแล้วนั่น ลูซี่ก็ได้กลับมาบ้าน แต่ยังไม่ทันจะก้าวเข้าไปในห้อง โลกก็หมุนเสียก่อนจนทำให้ลูซี่นั่นเซเล็กน้อย จนทำให้แฮปปี้นั่นพุ่งเข้ามาพยุงทันที

"ลูซี่!!เป็นอะไรไหมไอล์"แฮปปี้พูดพร้อมพยายามจับลูซี่ที่หน้าซีด

"อื้อ ฉันไม่เป็นไรหรอกแฮปปี้ เข้าห้องกันเถอะ"ลูซี่พูดพร้อมกับกอดแฮปปี้ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าห้องไป

3 ปีผ่านไป...

ณ คฤหาสน์ฮาร์ทฟีเลีย

ลูซี่ได้นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานพร้อมทั้งมีเศษกระดาษและแผนที่เต็มไปหมด โดยที่หญิงสาวนั่นได้กำลังเขียนและวงกลมอะไรสักอย่างอยู่ พร้อมกับแอปปี้ที่บินเข้ามาและพูดขึ้นว่า

"ลูซี่ เรากลับมาแล้ว"แฮปปี้พูดพร้อมกับยื่นจม.ให้หญิงสาว

"ขอบใจนะแฮปปี้ที่เป็นธุระให้"ลูซี่พูดพร้อมกับรับจม.จากมือของแฮปปี้ก่อนจะแกะอ่านข้อความในจม. 

"แฮปปี้!! นัตสึกำลังจะกลับมาแล้วล่ะ!!!"ลูซี่พูดอย่างดีใจ

"จริงหรอลูซี่ เราดีใจจังเลย Y^Y"แฮปปี้พูดพร้อมกับบินมากอดลูซี่ 

"อีก 3 วันเราก็จะได้เจอกันแล้ว"ลูซี่พูดพร้อมกับก้มมองไปที่เตียงขนาดใหญ่ที่มีเด็กน้อยผมสีชมพูที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่

"ลูซี่...เราว่านัตสึต้องดีใจเหมือนกันแน่นอนไอล์"แฮปปี้พูดพร้อมกับทำหน้าปลื้มกับเด็กน้อยตรงหน้า

"แน่นอนสิย่ะ ก็เป็นลูกของอีตานั่นนิ"ลูซี่พูดพร้อมลูบหัวด้วยความรัก

"วันเกิดปีนี้ของหนูก็จะได้เจอพ่อแล้วนะคะคนดีของแม่ <3"ลูซี่พึมพำก่อนจะหอมที่แก้มของลูกสาวอย่างรักใคร่

ทางด้านนัตสึ

นัตสึพูด :

ตลอดเวลา 3 ปีนับตั้งแต่วันที่ผมนั่นเกิดอาการประหลาดขึ้น ผมก็โดนยายแก่ให้อยู่แต่ที่นี้เพื่อศึกษาอาการและวิธีรักษา แต่ถึงจะยังไม่รู้วิธีรักษา แต่ยายแแก่ก็สามารถทำยาระงับให้ผมได้

ในตอนแรกผมโคตรวุ่นวายใจที่หายไปนาน แต่ก็ต้องโล่งอกเล็กน้อยเมื่อยายแก่นั่นส่งจม.บอกลูซี่เป็นระยะ แต่ผมเนี่ย!! ไม่รู้อะไรเลย ยายแก่นี่ก็ปากแข็งไม่ยอมเล่าอะไรอีก เซ็ง!!

และที่เจ็บที่สุดคือ 3 ปีที่ผ่านมานั่นผมไม่สามารถออกไปจากบ้านต้นไม้ได้เลยแม้แต่น้อย!!! อีกทั้งยังโดนให้กินยาประหลาดๆอีกด้วย ทรมานจริง 

"จนกว่าเจ้าจะอาการคงที่"โพร์ลิวซิก้าพูดพร้อมส่งยาให้นัตสึดื่ม

"อะไรกันยายแก่ นี้มันก็ผ่านมา3ปีแล้วนะ ป่านนี้ยัยนั่นจะเป็นยังไงก็ไม่รู้"ผมบ่นพร้อมกับรับยามาดื่นกิน

"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ข้าส่งจม.ไปบอกลูซี่อยู่เป็นประจำ"หญิงชราพูดพร้อมกับเดินไปหยิบขวดโหลขนาดกลางที่มีลูกอมสีฟ้าอัดไว้เต็มกระปุกส่งให้ผม

"ข้าซีเรียสนะ เจ้าต้องกินเจ้าพวกนี้ในวันที่ออกจากที่นี้ได้"โพร์ลิวซิก้าพูด

"เพราะเรื่องที่ผมเล่าให้ฟัง ทำให้ผมต้องกินพวกนี้ใช่มั้ย"ผมจ้องหน้าโพร์ลิวซิก้าอย่างไม่วางตา

หญิงชราที่เห็นอย่างงั้นจึงถอยหายใจพร้อมกับเล่าถึงคำสาปที่ผมได้โดนเข้าไป ซึ่งหญิงชราก็ไม่ฟันธงว่าลูซี่นั่นจะโดนผลกระทบไปด้วยหรือเปล่า อีกทั้้งระหว่างที่พักอยู่ที่นี้ ผมก็ได้ล่วงรู้ความลับของหญิงชราเข้าว่า โพร์ลิวซิก้า นั่นคือ มังกรนภา นั่นจึงทำให้นัตสึเข้าใจได้ทันทีว่าทำไมหญิงชราคนนี้ถึงชำนาญด้านการรักษาเป็นที่สุด อีกทั้งโพร์ลิวซิก้ายังได้ให้หนังสือฝึกวิชาปราบมังกรมาอีกด้วย

แต่อย่างน้อยในตลอดระยะเวลา 3 ปี ที่ต้องรักษาตัวอยู่แบบนี้ มันก็ทำให้ผมได้ฝึกฝีมือให้เก่งยิ่งขึ้นไปอีก!!

ในที่สุด....ผมก็ฝึกเวทย์ปราบมังกรสำเร็จ!!! อีกทั้งโพร์ลิวซิก้าก็ได้ให้ออกจากป่าแห่งนี้ นั่นจึงทำให้ผมรู้สึกมีความสุขเป็นที่สุดในระยะเวลา 3ปีที่ผ่านมา

"อาการของเจ้าข้าทำให้มันคงที่ แต่ไม่ใช่จะหายหรอกนะ ถึงข้าจะไม่รู้ว่ามันคือคำสาปหรืออาการป่วยชนิดใดก็ตาม"หญิงชราพูด

แสดงว่า....ผมจะได้ออกไปจากที่นี้แล้วสินะ ไชโย!!

ผมจึงพยักหน้าเบาๆ พร้อมกับแบกกระเป๋าขึ้นหลัง และเดินออกจากบ้านไปโดยมีโพร์ลิวซิก้าเดินตามไปด้วย เพราะโพร์ลิวซิก้ายังต้องไปหาลูซี่เพื่อดูอาการตามที่จม.บอกเอาไว้ 

ซึ่งในส่วนนี้หญิงชราอ่านจบก็ทำลายทิ้งทันที โดยไม่ให้ผมได้อ่านมันเลยสักฉบับ

อ่า...ชักจะอดใจเจอหน้ายัยนั่นไม่ไหวแล้วสิ <3

จบการพูดของนัตสึ


















































---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ อัพแล้วนะคะ

หายไปนานกว่าจะกลับมาได้แย่จริงๆนัตสึ (ตัวไรต์เองด้วย Y^Y)

และมี 2 อย่าง ที่จะบอกนะคะ

จะบอกว่า 1.ไรต์แต่งเรื่องนี้จบแล้ว!!

(กำลังไล่แต่งเรื่องอื่นๆให้จบค่ะ)

ซึ่งตอนนี้เหลือแค่อัพอย่างเดียวเลยค่ะ

2.ไรต์หมดไฟในการแต่งฟิคค่ะ ไม่อยากแต่ง ไม่อยากล็อคอินค่ะ

เลยหายไปหลายเดือนเลย ขอโทษด้วยนะคะ

(ไม่ได้อัพเลยทุกๆเรื่องๆ TT^TT)

แต่ตอนนี้ไฟลุกเต็มที่แล้วค่ะ ><

(ต้องมีไฟลุกอยู่แล้ว เล่นหายไปหลายเดือน ><;;)

จะกลับมาอัพให้ตามเดิมทุกเรื่องแล้วนะคะ

แล้วก็ฝากกดติดตามเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

[ Fic Fairy Tail ] Promise สัญญา(รัก)อลเวง

ติดตามรอได้เลยค่ะ

เดี๋ยวอัพอันนี้จบบริบูรณ์แล้ว ก็จะอัพภาคต่อให้เลย 

(อัพทุกๆวันจันทร์เหมือนเดิม)

ติชม คอมเม้น หรือ กดให้กำลังใจได้นะคะ

ขอบคุณค่ะ



ปล.รูปสำหรับตอนหน้าค่ะ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #270 ArritaFongkaew (@ArritaFongkaew) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 10:21
    รออ่านตอนต่อไปอยู่น้าาาา:>
    #270
    1
    • #270-1 อัลมอน. (@wasunan0000) (จากตอนที่ 76)
      13 กรกฎาคม 2563 / 23:55
      ค่าา อัพให้แล้วนะคะ ><
      #270-1
  2. #269 Thanat-878 (@Thanat-878) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 06:11

    ชอบมากครับ

    #269
    1
    • #269-1 อัลมอน. (@wasunan0000) (จากตอนที่ 76)
      13 กรกฎาคม 2563 / 23:55
      ขอบคุณที่มาติดตามนะคะ
      #269-1
  3. #268 jaa NaLu (@jaajajaa55551) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 01:57
    ชอบค่ะขอมานาน
    #268
    1
    • #268-1 อัลมอน. (@wasunan0000) (จากตอนที่ 76)
      13 กรกฎาคม 2563 / 23:55
      ขอบคุณที่ยังตามกันนะคะ กลับมาแล้วค่ะ ><
      #268-1
  4. #267 Nattamon-2541 (@Nattamon-2541) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 13:14
    อัพต่อเลยได้ไหม ค้างอ่า แงงงงงงงงงง
    #267
    2
    • #267-1 อัลมอน. (@wasunan0000) (จากตอนที่ 76)
      13 กรกฎาคม 2563 / 23:56
      555 อาทิตย์ละ 1 ตอน นะคะ รอหน่อยน๊าา
      #267-1
  5. #266 firstza004 (@firstza004) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 18:46
    เย้ๆคิดถึงจริงๆ
    #266
    1
    • #266-1 อัลมอน. (@wasunan0000) (จากตอนที่ 76)
      6 กรกฎาคม 2563 / 18:52
      ค่าา ต้องขอโทษจริงๆนะคะ ต่อไปไม่หายแล้วค่ะ 555 ไฟลุกโชนเลย
      #266-1