[ Fic Fairy Tail ] Strategy กลยุทธ์มัดใจยัยจอมเวทย์

ตอนที่ 36 : Chapter 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 377
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

Chapter 30



หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ ทุกคนก็ได้นั่งล้อมวงกัน โดยที่มีแค่พวกลูซี่เท่านั้นที่เหงื่อตก เพราะรู้ชะตากรรมแน่นอนว่าเอลซ่าจะต้องถามอะไร โดยที่เกรย์และนัตสึได้แต่สงสัยกันเงียบๆ พร้อมกับเอลซ่าที่เปิดวงสนทนาขึ้น

"ที่ให้มาล้อมวงกันแบบนี้ก็เพราะฉันอยากให้พวกลูซี่บอกว่า ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนกินข้าว"เอลซ่าพูดด้วยน้ำเสียงเย็น พร้อมกับเกรย์ที่พูดขึ้นว่า

"เรื่องอะไรงั้นหรอเอลซ่า? พวกเธอปิดบังอะไรพวกฉันหรือไงจูเบีย"เกรย์พูดด้วยน้ำเสียงที่งง

"นี่เธอมีความลับที่ฉันยังไม่รู้ด้วยหรอลูซี่!!"นัตสึทำหน้าตกใจ พร้อมกับเขยิบไปใกล้ลูซี่ จนทำให้ลูซี่พูดขึ้นว่า

"จะ..บ้าหรือไงถอยไปเซ่!!! -///-"ลูซี่หลบตาพร้อมกับดันชายหนุ่มให้ห่าง นั่นจึงทำให้นัตสึหลิ่วตามองหญิงสาวทันที

"อะ...เออคือไม่ใช่เรื่องร้ายแรงหรอกค่ะ"เวนดี้พูดพร้อมกับยิ้ม แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเจอสายตาเฉียบของเกรย์ นัตสึ และเอลซ่าพร้อมกันจนก้มหน้างุดๆ เกรย์จึงพูดขึ้นว่า

"เรื่องที่พวกเธอกำลังโดนเอลซ่าคั้นนี้เกี่ยวกับกิลด์พวกเราหรือเปล่า"เกรย์ถาม 

โดยที่จูเบียได้แต่มองชายผู้เป็นที่รักด้วยแววตาที่สั่น พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ นั่จึงทำให้เกรย์พยักหน้าเชิงรับรู้เบาๆโดยที่ไม่ได้ถามอะไรต่อ ซึ่งต่างจากนัตสึที่อยากรู้มากขึ้น จึงขยับไปหาจูเบียพร้อมกับทั้งเขย่าไปมา

"งั้นเธอก็บอกพวกฉันสิจูเบีย/อะ..โอ๊ยคุณนัตสึ"นัตสคเขย่าจูเบีย จนทำให้เกรย์ลุกขึ้นไปผลักนัตสึให้ออกห่างจากจูเบีย

"เฮ้ยแกจะเขย่าจูเบียแบบนั่นไม่ได้เว้ย อยากทำก็ไปทำลูซี่สิวะ!!!/ก็ฉันอยากรู้ ผิดตรงไหนและทำไมฉันต้องทำยัยนั่นด้วยเล่า!!"เกรย์และนัตสึจ้องหน้าอย่างหาเรื่องกัน โดยมีลูซี่และจูเบียทำหน้าเหนื่อยใจเบาๆ

"บอกพวกเขาเถอะไอล์"แฮปปี้พูดกับชาร์ล โดยที่ทุกคน(ยกเว้นนัตสึและเกรย์ที่ตอนนี้ตีกันอยู่)ได้ลุ้นอยู่ที่ชาร์ลตัวเดียว ว่าจะตอบอย่างไร

"ก็ได้...เรื่องมีอยู่ว่า...."หลังจากที่ชาร์ลเล่าถึงภาพในอนาคตให้ทุกคนฟัง นัตสึที่หูดีกว่าคนทั่วไปก็ได้พูดขึ้นว่า

"อะไรนะ!!!เรื่องจริงดิ"นัตสึทำหน้าสยองเบาๆ โดยมีเกรย์ถามว่า

"เรื่องอะไรนะ ฉันฟังไม่ถนัด"เกรย์ถาม นัตสสึจึงทำหน้ากวน พร้อมกับพูดขึ้นว่า

"ไม่บอกเว้ย/หนอยไอ้ห่านี่!!!"นัตสึทำท่าจะซัดกันอีกรอบ แต่คราวนี้ก็ต้องหยุดเพราะเอลซ่าได้พูดขึ้นว่า

"หยุดเดี๋ยวนี้ทั้งสองคน"เอลซ่าพูดพร้อมกับตวัดตามอง จนทำให้ทั้งคู่รีบนั่งอย่างเรียบร้อย หลังจากนั่นเอลซ่าก็เล่าอีกรอบถึงภาพอนาคตที่ชาร์ลเห็น

"ฉันเนี่ยนะ?แล้วความืดที่ว่าคืออะไร?"เกรย์ถามชาร์ล พร้อมกับชาร์ลที่ส่ายหน้าไปมา 

"ลูซี่ต่อไปฉันจะเฝ้าเธอทุกฝีก้าวเลย!!!"นัตสึพูดพร้อมกับจ้องลูซี่

"จะบ้าหรอ!!! ฉันดูแลตัวเองได้น่านัตสึ"ลูซี่พูดพร้อมกับทำหน้าชิลๆ ทั้งๆที่ภายในใจนั่นกังวล แจ่มีหรอที่นัตสึจะดูไม่ออก นัตสึจึงย้ำอีกครั้งนึง

"ฉันไม่ได้ขอเธอ ฉันแค่บอกต่างหาก!!!!/ห๊าา..ไอ้บ้านัตสึ!!!!"นัตสึพูดพร้อมกับลูซี่ที่ทำหน้าตกใจ

"ท่านเกรย์"จูเบียเรียกชายหนุ่มเบาๆพร้อมกับเกรย์ที่หันไปมอง แต่ก็ต้องเอื้อมมือไปลูบหัวหญิงตรงหน้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า

"ฉันไม่เป็นไรหรอก"โดยไม่รู้ว่าการกระทำของชายหนุ่มนั่น ทำให้จูเบียใจเต้นแรงแค่ไหน จนนัตสสึต้องพูดแซวกลับว่า

"จูเบียฉันอยากจะเอาเครื่องขยายเสียงมาเสียวที่ตัวเธอจริงๆ ไอ้บ้านี่จะได้รู้ว่าเธอใจเต้นดังมาก!!!"นัตสึพูดพร้อมกับจูเบียที่ทำหน้ามุ่ยใส่ โดยที่คนที่เหลือทำหน้ายิ้ม จนทำให้จูเบียก้มหน้างุดทันที

"ไปกันเถอะ"ลูซี่พูดและลุกขึ้น จนทำให้ทุกคนหันไปมอง ลูซี่จึงบอกว่า

"ไปรับค่าจ้างไงเล่า!!!"ลูซี่พูดพร้อมกับวิ่งไปทันที 

"รอด้วยสิลูซี่!!!"ทุกคนตะโกนพร้อมกับรีบวิ่งตามลูซี่ไปทันที โดยที่มีลูซี่หันมามองและหัวเราะให้กับภาพที่เห็น 

หลังจากนั้นไม่นาน หลังจากพวกลูซี่ได้รับเงินค่าจ้างพร้อมกับแบ่งสัดส่วนให้ทุกคนเรียบร้อย ระหว่างกลับลูซี่ได้สังเกตุเห็นร้านเครื่องประดับ จึงพูดขึ้นว่า

"ทุกคน ยังพอมีเวลาหรือเปล่า"ลูซี่ถาม

"ยังได้อีกนิดนึงนะ ลูซี่มีอะไรหรือเปล่า"เอลซ่าถาม ลูซี่จึงชี้ไปยังร้านเครื่องประดับเล็กๆ พวกเอลซ่าจึงพยักหน้าและเดินเข้าไปทันที โดยทิ้งให้นัตสึและเกรย์ยืนรออยู่นอกร้าน โดยนัตสึได้พูดขึ้นขณะที่สายตามองไปยังลูซี่

"เกรย์ แกคิดว่าสิ่งที่ชาร์ลเห็นจะเกี่ยวอะไรกับพวกที่พวกเรากำลังหาข้อมูลอยู่หรือเปล่า"นัตสึถาม

"อ่า..ไม่มั่นใจเหมือนกัน"เกรย์หลับตาพร้อมกับนึกภาพตามในสิ่งที่ชาร์ลพูด แต่กลับมีแต่ความว่างเปล่า เพราะมันเกินจินตนาการของเขาไปมาก

ทางด้านผู้หญิง

"อันนี้สวยจังเลยนะคะคุณจูเบีย"เวนดี้หยิบแหวนรูปผนึกน้ำแข็งและก็ต่างหูรูปคลื่นให้จูเบียดู

"เอ๊ะ...ผนึกน้ำแข็ง...ท่ายเกรย์ชัดๆเลยค่ะ -///-"จูเบียพูดพร้อมกับรับของสองอย่างจากเวนดี้ ชาร์ลกับแฮปปี้จึงแซวว่า

"ไม่ซื้อให้เกรย์ล่ะ/ใช่เลยไอล์"แมวน้อยเอ็กซีดทั้งสองพูดพร้อมกับจูเบียที่ลังเล แต่ก็ต้องฮึดสู้พร้อมกับเดินไปจ่ายตังทันที โดยมีเวนดี้แะแมวอีกสองตัวหัวเราะคิกคักกัน

"จูเบียเนี่ยชัดเจนกับเกรย์คนเดียวสินะ..."ลูซี่พูดพร้อมกับเอลซ่าที่พูดขึ้นว่า

"ไม่เหมือนเธอ อีกฝ่ายชัดเจนแล้วนะลูซี่"เอลซ่าพูดพร้อมกับมองไปรอบๆร้าน 

"เออคือ...ฉะ.."ลูซี่เมื่อได้ยินอย่างนั่นก็พูดติดๆขัดๆ เอลซ่าจึงเสริมอีกว่า

"คนเราเมื่อวิ่งตามมากๆ ก็อาจจะเหนื่อยเข้าสักวันก็ได้นะ"เอลซ่าพูดพร้อมกับตบบ่าลูซี่เบาๆและจับมือลูซี่ และวางสร้อยข้อมือรูปดวงดาวที่มีกระดิ่งห้อยอยู่และสร้อยข้อมือรูปเปลวไฟให้

"....."ลูซี่รับมาพร้อมกับจ้องมองของที่เอลซ่ายัดให้ 

"ฉันออกไปรอข้างนอกนะ"เอลซ่าพูดพร้อมกับเดินออกจากร้านไป ลูซี่ที่ยืนนิ่งจึงจะนำสร้อยข้อมือไปวางไว้ที่เดิม แต่ก็หยุดชะงัก และเปลี่ยนทิศทางไปยังเคาเตอร์จ่ายตังทันที

และแล้วหลังจากที่ทุกคนช็อปปิ้งกันเสร็จก็ได้เดินทางด้วยรถไฟเพื่อกลับกิลด์ โดยระหว่างทางทุกคนพร้อมใจกันหลับหมด โดยเหลือเพียงแค่สาวผมบลอนที่จ้องออกไปยังนอกหน้าต่าง แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้นั่นหัวสมองของหญิงสาวนั้นมีแต่คำพูดของเอลซ่าทั้งนั่น อีกทั้งยังมีเรื่องราวในอดีตที่ที่ไหลเข้ามาในหัวไม่รู้จบ

'คนเราเมื่อวิ่งตามมากๆ ก็อาจจะเหนื่อยเข้าสักวันก็ได้นะ'เสียงขอเอลซ่าดังขึ้น

'เธอล่ะมีชื่อหรือป่าว? เอ๊ะหรือว่าไม่มี!! งั้นฉันต้องให้เอาป่ะ!!? ^_^'เสียงนัตสึวัยเด็กดังขึ้น

'ขอโทษนะ...ก็ฉันห่วงเธอ...ฉันสัญญานะว่าจะปกป้องเธอเองลูซี่ ^__^'เสียงของนัตสึที่ต่อสู้จนบาดเจ็บพูดขึ้น

โดยเสียงเหล่านั่นทำให้ลูซี่ก้มมองนัตสึที่นอนอยู่บนตักและลูบหัวเบาๆ

"นัต..สึ..."ลูซี่พึมพำเบาๆพร้อมกับ โดยไม่ได้รู้เลยว่านัตสึนั่นตื่นอยู่ตลอดการเดินทาง

หลังจากถึงกิลด์ ทุกคนก็ได้แยกย้ายกันกลับที่พักของตน โดยที่ลูซี่ได้ทำหน้าหมองจนทำให้ชายที่อยู่ข้างๆพูดขึ้นว่า

"ลูซี่"นัตสึพูด

"หื้ม?"ลูซี่รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอกังวลเรื่องอะไร"นัตสึพูดพร้อมกับจับลูซี่ให้หันหน้ามาจ้องตน และพูดต่อว่า

"แต่ฉันจะปกป้องเธอ ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ ฉันจะไม่ทิ้งเธอ และ...จะอยู่ข้างเธอแบบนี้เสมอนะ :)"นัตสึพูพร้อมกับสวมกอดหญิงสาว

"....."ลูซี่ที่โดนนัตสึกอดจึงทำได้แค่ยิ่งนิ่งๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามใจ โดยที่เจ้าตัวทำได้แค่ยิ้มเบาๆ

'ขอบใจนะ นัตสึ...'ลูซี่พูดใจพร้อมพร้อมกับชายหนุ่มที่ผละออกจากเธอ

"กลับบ้านเถอะ เดี๊ยวฉันไปส่งนะ"นัตสึพูดพร้อมกับจูงมือลูซี่และเดินไปส่งที่บ้าน

หลังจากนั่นไม่นานนัตสึก็มาส่งลูซี่ถึงหน้าห้อง โดยที่ลูซี่ได้พูดขึ้นว่า

"ขอบใจนะ นายเองก็รีบกลับบ้านได้แล้วเจ้าบ้า"ลูซี่พูดพร้อมยิ้มเบาๆ

"บ้าและรักหรือเปล่า"นัตสึพูด นั่นจึงทให้ลูซี่ถึงกับโวยวายทันที

"กรี๊ดด ไอ้บ้านิรีบหันหัวไปเลยไป๊"ลูซี่โวยพร้อมกับปิดประตูใส่หน้านัตสึทันที นัตสึเมื่อเห็นอาการของลูซี่ก็หัวเราะชอบใจและเดินกลับไปยังบ้านของตนทันที โดยภายในห้องของลูซี่ ลูซี่ได้มองออกไปยังนอกหน้าต่าง ที่มีชายหนุ่มผมสีชมพูค่อยๆเดินผ่านไปไกล หลังจากนั้นหญิงสาวก็หยิบกล่องสร้อยข้อมือขึ้นมา พร้อมกับดูมันและถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนและพึมพำว่า

"ซื้อมาจนได้สินะเรา เฮ้อ...."ลูซี่พูดพร้อมกับจ้องมองสร้อยข้อมือรูปเปลวไฟที่อยู่ในกล่องที่ถูกห่ออย่างดี

"เอาไว้ค่อยให้แล้วกัน"ลูซี่พูดพร้อมกับจัดเก็บไว้เรียบร้อย

โดยที่ไม่รู้เลยว่าคำว่า 'เอาไว้ค่อยให้แล้วกัน' ของเธอนั่น จะเป็นสิ่งที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวดเจียนตายในภายหลัง...

ทางด้านเลวี่ที่อยู่ในห้องสมุดของสภาก็ได้พบกับเบาะแสอย่างแรก พร้อมกับพูดขึ้นว่า

"เอ๊ะ...นี่มัน!!"










--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่า รีบอัพมากๆอ่ะบอกเลย

ไม่ค่อยอยากให้รอนานกันเท่าไหร่ 5555

เเต่งไปแต่งมา ทำไมเหมือนรู้สึกภาพอวตาร

จะมีกลิ่นดราม่าก็ไม่รู้....

ติชมได้นะคะ หรือกดกำลังใจให้ก็ได้เนอะ



ปล.ภาพสำหรับตอนหน้าค่ะ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #179 Yumi23 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:37
    ไรท์ ค้างงงง คำเดียวเลย มาต่อน้าาา
    ปล.สู้ๆจ้า
    #179
    1
    • #179-1 wasunan0000(จากตอนที่ 36)
      12 มีนาคม 2562 / 23:14
      จะพยายามอัพนะคะ
      #179-1
  2. #178 gamefunny (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:52
    งื้อออออ อยากให้เขารักกันนนน ลูซี่นัตสึชัดเจนขนาดนี้หนูต้องเลิกซึนนะลูกกก
    #178
    1
    • #178-1 wasunan0000(จากตอนที่ 36)
      12 มีนาคม 2562 / 23:14
      งื้อออ จะซึนไปถึงไหนก็ไม่รู้ Y^Y
      #178-1