[ Fic Fairy Tail ] Strategy กลยุทธ์มัดใจยัยจอมเวทย์

ตอนที่ 30 : Chapter 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    20 ก.พ. 62

Chapter 25

ณ กิลด์แฟรี่เทล

เสียงก้องดัง โหวกเวก โวยวายดังไปทุกสารทิศทั่วกิลด์ตลอดจนเสียงเล็ดลอดออกไปรบกวนชาบบ้านแถวนั้น แต่ก็ยังมีอีกที่หนึ่งที่สงบสุข ไร้เสียงดังใดๆรบกวน มีแค่กลิ่นหนังสือและเสียงเปิดกระดาษไปมาเท่านั้น ใช่แล้วที่นั่นก็คือห้องสมุดของกิลด์นั่นเอง

"ยัยเปี๊ยก!!! ฉันหิวแล้วนะไปหาอะไรกินกันเถอะ!!"ชายหนุ่มผมดำผู้มีนามว่ากาซีล หยิบหนังสือพลิกไปมาพร้อมกับวางไว้ที่เก่า โดยที่มีเสียงเล็กๆของหญิงสาวตอบกลับมาว่า

"นายหิว นายก็ไปหาอะไรกินสิ จะมารอฉันทำไม"หญิงสาวผมฟ้างรูปร่างเล็กมีนามว่าเลวี่ เงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือพร้อมทำหน้ามุ้ยใส่ นั่นจึงทำให้กาซีลพูดขึ้นอีกว่า

"ห๊าาา เมื่อกี้ว่ายังไงนะยัยเปี๊ยก!!"กาซีลพูดพร้อมกับเดินเข้ามาประชิดตัวเลวี่ จนเลวี่สะดุ้งพร้อมกับจ้องหน้ากาซีลแล้วพูดอีกครั้งว่า

"นายหิว นายก็ไปหาอะไรกินสิ จะมารอฉัน..../ก็ฉันอยากกินพร้อมเธออ่ะ"เลวี่พูดยังไม่ทันจบประโยคกาซีลก็พูดขึ้นพร้อมกัน เมื่อเลวี่ได้ยินอย่างนั้นถึงกับนิ่ง พร้อมกับกาซีลที่พูดขึ้นอีกว่า

"แต่ถ้าเธอไม่อยากไปกินกับฉัน งั้นก็เชิญคลุกอยู่ที่นี้ไปเถอะ!!!/เดี๊ยวสิกาซีล โอ๊ย"กาซีลพูดพร้อมกับผละตัวออกจากหญิงสาวแล้วเดินไปยังประตูทางออก โดยที่เลวี่รีบวิ่งไปหาแต่ดันสะดุดกับกองหนังสือที่วางขวางทาง จนทำให้ล้ม แต่ความซวยยังไม่จบเมื่อกองหนังสือที่ตั้งอยุ่ข้างๆ ล้มมาทับขาเลวี่จนทำให้หญิงสาวร้องลั่น นั่นจึงทำให้กาซีลหันมาแล้วรีบวิ่งมาหาเลวี่ พร้อมกับรีบหยิบหนังสือออกทันที พร้อมทั้งพุดกับเลวี่ว่า

"ยัยเปี๊ยกซุ่มซ่าม ไม่เป็นไรใช่ป่ะ"กาซีลพูดพร้อมกับพยุงเลวี่ขึ้น หญิงสาวจึงตอบว่า

"คิดว่าน่าจะนะ...โอ๊ย"เมื่อลองขยับขา ก็รุ้สึกได้ถึงอาการเจ็บแปลบทันที นั่นจึงทำให้กาซีลรีบพยุงไม่ให้หยิงสาวล้มอีกรอบ พร้อมกับนั่งยองๆ และพูดขึ้นว่า



"ขึ้นหลังฉันสิ เธอเดินไม่ไหวแล้วนิ -///-"กาซีลพูดพร้อมกับใบหน้าของเขาที่เปลี่ยนเป็นสีแดงหน่อยๆ นั่นจึงทำให้เลวี่ลังเลพร้อมพูดขึ้นว่า

"ตัวฉันหนักนะ นายจะแบกจริงๆหรอ -///- "เลวี่พูดพร้อมกับกาซีลที่พูดขึ้นอีกครั้งว่า

"ตัวเธอเบาจะตายแบกเธอได้ทั้งชีวิตเลยด้วยซ้ำ"กาซีลพูดพร้อมบรรยากาศรอบๆนิ่งเงียบ โดยที่กาซีลเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองพูดอะไรแปลกๆออกไป จึงหันมามองเลวี่แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเลวี่นั่นหน้าแดงมาก

"*////* / -////-"หลังจากนั้นเลวี่ก็ยอมขึ้นหลังพร้อมกับกาซีลที่แบกเลวี่ออกจากห้องสมุดไป

อีกฝั่งของกิลด์ที่เป็นบริเวณห้องพักต่างๆ ก็ได้มีเสียงดังของหญิงสาวคนึงออกมาจากห้อง

"ลักซัส ทำไมเธอชอบฉายเดี่ยวล่ะ มันอันตรายนะ!!"มิร่าหน้ามุ้ยพร้อมกับจ้องมองลักซัสที่เอาแต่นอนอยู่บนโซฟา

"อะไรกันเล่า ฉันว่ามันเรื่องปกตินะมิร่า"ลักซัสพูดพร้อมกับหาวเบา นั่นจึงทำให้มิร่าถึงกับใช้ใบปลิวตบหัวลักซัสพร้อมพูดขึ้นอีกว่า

"ยังจะมาพูดดีอีก เธอไม่ได้เก่งที่สุดในโลกนะลักซัส อย่างน้อยก็ควรพาพวกอัตสนีบาตไปหรือไม่ก็...ฉันสิ"มิร่าโวยวายเสียงดังแต่ประโยคสุดท้ายกลับแผ่วเบาจนไม่ได้ยิน แต่มีหรอลักซัสจะพลาด นั่นจึงทำให้ลักซัสลุกขึ้นมาพร้อมกับกอดมิร่าเอาไว้แน่น พร้อมกับยิ้มออกมา นั่นจึงทำให้มิร่าตกใจและพยายามดิ้น

"ปะ..ปล่อยฉันนะลักซัส"มิร่าพูดพร้อมกับดิ้นไปมา ลักซัสเห็นอาการของมิร่าก็หยอกล้อขึ้นมาว่า

"เธอเขินหรอมิร่า"ลักซัสกระซิบที่ข้างหูของหญิงสาวพร้อมกับหญิงสาวที่ผลักลักซัสออกได้ในที่สุด นั่นจึงทำให้ลักซัสถึงกับขำก๊าก เพราะหน้าของหญิงสาวนั้นแดงแปร๊ด

"อะ..ไอ้คนลามก -////-"มิร่าพูดพร้อมกับรีบเดินออกจากห้อง แต่ลักซัสไวกว่าจึงทำให้ขวางประตูเอาไว้ และโอบเอลของหญิงสาว นั่จึงทำให้มิร่าสติแตกกว่าเดิม เมื่อลักซัสเห็นอย่างนั้นจึงพูดขึ้นว่า

"ขอโทษนะ...ที่ไปลุยเดี่ยวในระดับเควสSSน่ะ ฉันก็แค่อยากหาตังให้เยอะๆ อยากแข็งแกร่งให้เยอะๆ อยากที่จะปกป้องที่นี้ ปกป้อง...คนที่ฉันรักมาตลอดก็เท่านั้นเอง"ลักซัสพูดพร้อมกับกอดมิน่าอีกครั้ง นั่นจึงทำให้มิร่าพูดขึ้นว่า

"นายนี่นะ...อย่าทำอะไรแบบนี้อีกเลย ถ้านายอยากจะมีเงินเยอะๆ...เราสองคนก็จะต้องช่วยกันหา ถ้านายอยากแข็งแกร่ง...เราสองคนก็จะแข็งแกร่งไปพร้อมๆกัน นายอยากปกป้องที่นี้...พวกเราก็ต้องปกป้องไปพร้อมๆกันสิ เข้าใจมั้ยคะ??"มิร่าพูดพร้อมกับส่งยิ้มไปยังคนที่เธอรัก นั้นจึงทำให้ลักซัสพูดขึ้นว่า

"นี่เธอกำลังจะขอฉันแต่งงานอยุ่หรอเปล่าน่ะมิร่า"สิ้นเสียงลักซัส มิร่าก็นึกไปยังคำพูดของตัวเองพร้อมกับรีบตอบทันทีว่า

"มะ...ไม่ใช่นะ ใครเขาจะขอเธอแต่งงานกัน เธอสิต้องมาขะ..."ยังพูดไม่ทันจบลักซัสก็จู่โจมมิร่าด้วยการเอาริมฝีปากไปแตะเบาๆที่ริมฝีปากของอีกฝ่าย (แค่ปากแตะปากนะ ไม่ได้ลึกซึ้งเหมือนคู่อื่นเขา 555+ //ไรเตอร์) พร้อมกับพูดขึ้นว่า

"รักเธอนะยัยซาตาน"ลักซัสพูดพร้อมกับสีหน้าเปลี่ยนทันที จนทำให้มิร่าถึงกับสงสัยและหันไปมอง ก็พบกัยท้องฟ้าที่มืดสนิท ลมแรงกระโชก นั้นจึงทำให้ลักซักและมิร่ารีบออกจากห้องและวิ่งไปยังหน้ากิลด์ที่ตอนนี้ทุกคนออกมารวมตัวกัน แต่หลังจากนั้นท้องฟ้าก็กลับมาสดใสเหมือนเดิม คาน่าที่นั่งดูไฟ่ในมือถึงกับพูดขึ้นว่า

"มีสิ่งเลวร้ายกำลังจะมา"คาน่าพูดพร้อมกับปัดไฟ่ทิ้งจนกระจัดกระจาย จนทำให้ลิซาน่าเดินมาเก็บไฟ่พร้อมกับพูดขึ้นว่า

"มันแย่ขนาดนั้นเลยหรอคาน่า"ลิซาน่าถาม ทุกๆคนในกิลด์ก็มีสีหน้าท่าทางที่อยากรู้ นั่จึงทำให้คาน่าพูดว่า

"คิดว่านะ น่ากลัวชะมัด"หลังจากนั้นก็เดินไปยกถังเหล้ามากระดกดื่ม หลังจากนั้นจูเบียก็พูดขึ้นว่า


"จูเบียว่าพวกเราไม่กลัวสิ่งเหล่านั้นหรอกค่ะ เพราะพวกเราคือพวกบ้าดีเดือดนิคะคาน่า"จูเบียพูดพร้อมกับส่งยิ้มไปให้ทุกคน พร้อมกับเกรย์ที่เสริมว่า

"จูเบียพูดถูก ถ้าจะมีอะไรมาละก็ ก็แค่ซัดให้ปลิวก็สิ้นเรื่อง"เกรย์พูดพร้อมกับทำหน้ามุ่งมั่น นั่นจึงทำให้จูเบียพูดขึ้นว่า

"ท่านเกรย์ขาาา เท่ที่สุดเลยค่าา"หลังจากนั้นจูเบียก็กระโดดไปเกาะแขนเกรย์พร้อมกับเกรย์ที่ตกใจโวยวายลั่น ภาพเหล่านั้นทำให้คนในกิลด์ต่างหัวเราะกันใหญ่ แต่ก็ต้องหยุดหัวเราะเมื่อมีเสียงฝีเท้าวิ่งมาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เอลซ่านั้นเอง

"มาสเตอร์ล่ะทุกคน"เอลว่าถามด้วยน้ำเสียงหอบ เวนดี้จึงตอบว่า

"มาสเตอร์ไปท่สภากับคุณเมสค่ะ คุณเอลว่ามีอะไรหรือป่าวคะ"เวนดี้ถาม เอลซ่าชั่งใจอยู่สักครู่ พร้อมกับทุกคนที่รอลุ้น จนในที่สุดเอลว่าก็พูดขึ้นว่า

"ถ้าฉันเล่าให้ฟัง อย่าตกใจกันล่ะ"เอลซ่าพูดจบก็เล่าเหตุการร์ที่ได้เจอมาทันที

ทางห้องพยาบาล

กาซีลที่กำลังปฐมพยาบาลให้เลวี่ ก็ได้ยินสิ่งที่เอลซ่าเล่าให้ทุกคนในห้องโถงฟังพร้อมกับคิดในใจว่า 'เรื่องใหญ่แหะ' เมื่อทำแผลให้เลวี่เสร็จ กาซีลก้พูดขึ้นว่า

"เธออยุ่นี้ล่ะ ฉันจะไปเอาอาหารมาให้ พวกเรากินกันที่นี้ล่ะ"กาซีลพูดพร้อมกับลุกขึ้น นั่นจึงทำให้เลวี่พูดขึ้นว่า

"ขอบคุณนะกาซีล ^^"เลวี่พูดพร้อมส่งยิ้มให้ กาซีลจึงขยี้หัวเบาๆพร้อมกับเดินออกไปจากห้อง เลวี่จึงมองออกไปนอกหน้าต่างเมื่อกี้พร้อมทั้งพึมพำเบาๆว่า

"บรรยากาศข้างนอกเมื่อกี้มันคืออะไรกันนะ สงสัยถ้าขาหายแล้วคงต้องค้นคว้ากันซะหน่อยแล้วล่ะ!!"









-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะท่านผู้อ่านทุกคน....//โค้งอย่างสุภาพ
ในที่สุดไรเตอร์ก็ได้กลับมาแล้วจ้า
หลังจากที่อู้ไปนานมากกกกกกกกกกก
ตอนนี้อยู่ปี3เทมอ2แล้วนะคะ ซัมเมอร์นี้ต้องฝึกงานแล้ว
ขอโทษนะคะที่อู้ขนาดนี้ Y^Y 
ต่อไปจะอู้ให้น้อยลงค่ะ และก็ขอบคุณนะคะ
ที่ยังมีคนเข้ามาอ่านกัน 
ตั้งแต่ตอนนี้ป็นต้นไป จนเป็นภาคอวตารแล้วนะคะ
จะมีทั้งสืบหา ทั้งบู้
 ทั้วสวีต บลาๆเต็มไปหมดค่ะ และก็เป็นภาคจุดเปลี่ยน
ระหว่าง3คู่ด้วยนะคะ ()เดากันเองนะคะว่าคู่ไหน
ติเตียนได้เหมือนเดิมนะคะทุกคน
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ^^



ภาพสำหรับตอนหน้าค่ะ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

282 ความคิดเห็น

  1. #157 bumsupa15 (@bumsupa15) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 20:57
    สนุกมากเลยค่ะ สู้สู้นะค่ะ
    รอตอนใหม่อยู่นะค่ะ
    #157
    1
    • #157-1 อัลมอน (@wasunan0000) (จากตอนที่ 30)
      24 ธันวาคม 2561 / 20:50
      ขอบคุณนะคะ ดีใจมากค่ะที่มีคนอ่านอยุ่ ><
      #157-1
  2. #156 8885 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:43
    ตั๊ลล๊าคคคคคคคคคคคค อ่านยิงยาวตั้วแต่ตอนแรกจนตอนนี้ 55+ อธิบายเรื่อยได้เข้าใจง่ายมากเลย ชอบๆ
    #156
    1
    • #156-1 อัลมอน (@wasunan0000) (จากตอนที่ 30)
      24 ธันวาคม 2561 / 20:49
      ขอบคุณนะคะ ที่แวะเข้ามาอ่าน จะพยายามอธิบายให้เห็นภาพกันง่ายๆกว่านี้นะคะ
      #156-1
  3. #155 1234 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 19:46
    อร๊ายยย ไรกลับมาแล้ววว อย่าอู้อีกนะคะขอร้อง ใจแทบขาดด 55+ รอค่าๆๆ
    #155
    1
    • #155-1 อัลมอน (@wasunan0000) (จากตอนที่ 30)
      24 มีนาคม 2560 / 23:46
      ขอบคุณค่าาา ไม่อู้แล้วค่ะ 555+
      #155-1
  4. #154 ณัชพล / supawit (@supawit-1234) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 20:07
    สนุกมากก รอตอนต่อไปจ้าาา
    #154
    1