OS/SF ♡ PRODUCE101 ll up to me

ตอนที่ 11 : ( os ) ✎ my sweet lover ✎ woojin x hyungseob

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

woojin l hyungseob



นายน่ะหอมหวานยิ่งกว่าช็อคโกแลตสะอีก

แม้แต่ดาราในทีวีก็ยังสู้นายไม่ได้เลย

แถมนายยังน่ารักยิ่งกว่าน้องหมาอีกด้วย

ช่วยกอดฉันไว้ในอ้อมแขนของนายทีสิ

กอดจนกว่าฉันจะขาดใจตายไปเลย

ฉันอธิบายความรู้สึกนี้ออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลย


คลิกฟังได้ที่ชื่อเพลงเลยนะคะ









ชายหนุ่มหัวสีแดงอมม่วงเดินสะโหลสะเหลออกมาจากลิฟท์ มือข้างหนึ่งถือถุงกับข้าวสำหรับมื้อเย็นของวันนี้ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยมาเกือบจะสี่ทุ่มแล้วก็ตาม ช่วงนี้ชีวิตของอูจินค่อนข้างวุ่นวาย ไหนจะเรื่องงานที่คณะและชมรมเต้นที่เขาถูกบังคับให้เป็นประธานอีก



 

แต่โชคดีทีมีฮยองซอบคอยดูแลไม่เคยห่าง



.....พูดถึงฮยองซอบ ตอนนี้จะนอนไปรึยังนะ ถึงห้องแล้วลองโทรไปหาดีกว่า



 

ขณะที่อูจินกำลังจะไขกุญแจเพื่อปลดล็อคประตูห้องเขาก็เหลือบไปเห็นโพสอิทรูปหัวใจสีชมพูแปะอยู่ที่ประตู มีข้อความสั้นๆที่เขียนอย่างน่ารัก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นลายมือของใคร



 

จะใครสะอีกล่ะ ก็คนที่เขาคิดถึงเมื่อกี้น่ะสิ



 

‘เข้าห้องไปแล้วดูที่ตู้เสื้อผ้านะ เค้ามีอะไรจะให้’



 

เจ้าของห้องไม่รอช้ารีบเปิดประตูเข้าไปในห้องพักที่คุ้นเคยด้วยความตื่นเต้น มือหนาเอื้อมไปเปิดไฟทางขวามือก่อนที่จะหันไปทางตู้เสื้อผ้าที่อยู่ทางซ้ายตามที่ฮยองซอบบอกไว้บนโพสอิท



 

อูจินพบกับโพสอิทรูปหัวใจอีกอันและรูปภาพรูปหนึ่งแปะเอาไว้ข้างๆ



 

เขาวางข้าวของลงกับพื้นก่อนจะเดินเข้าไปดึงโพสอิทออกมาอ่านเป็นอย่างแรก โพสอิทอันนี้มีข้อควานอัดแน่นเต็มไปหมด ทุกตัวเขียนอย่างบรรจงและตั้งใจ



 

‘นี่คือตู้เสื้อผ้าในห้องของตัวเองแต่กลับเต็มไปด้วยเสื้อของเค้าสะงั้น ตลกดีเนาะ ตัวเองจำได้ไหมว่าชอบบ่นและดุเวลาเค้างอแงอยากได้เสื้อผ้าใหม่ แต่สุดท้ายก็ยอมซื้อให้ทุกครั้ง พัคอูจินปากร้ายแต่ใจดีกับฮยองซอบเสมอเลย. อย่าลืมเปิดตู้เสื้อผ้าล่ะ



ต่อไปก็เดินไปที่ห้องน้ำนะ’



 

ถึงแม้ในหัวจะเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจว่าคนตัวเล็กกำลังเล่นอะไรอยู่ แต่เขาก็ยังคงเป็นอูจินผู้ที่ปฏิบัติตามสิ่งที่ฮยองซอบต้องการอย่างเคร่งครัด เขาเปิดตู้เสื้อผ้าออกแทนที่จะพบกับเสื้อผ้าที่มักจะแบ่งออกเป็นสองสีอย่างชัดเจนเหมือนปกติ คือสีดำของเขาและสีชมพูของฮยองซอบ เขากลับพบกับกล่องๆหนึ่งวางเอาไว้แทน และแน่นอนว่ามีโพสอิทแปะอยู่



 

‘ถ้าไม่ชอบอย่าว่ากันนะ เค้าตั้งใจเลือกมากจริงๆ’



 

อูจินส่ายหัวให้กับความงอแงของแฟนหนุ่ม ขนาดแค่อ่านข้อความที่อีกฝ่ายเขียนเขายังรู้เลยว่าฮยองซอบจะทำหน้ายังไง แค่นึกภาพอูจินก็ยิ้มไม่หุบแล้วแต่ของที่อยู่ในนั้นยิ่งทำให้คนยิ้มยากอย่างเขายิ้มกว้างเข้าไปใหญ่



 

มันคือเสื้อยืดสีดำธรรมดาๆ แต่สิ่งที่ไม่ธรรมดาคือคำที่สกรีนอยู่บนอกซ้าย คำที่ฮยองซอบชอบใช้เรียกเขาเป็นประจำ….เจ้าเขี้ยว



 

อูจินสวมเสื้อตัวใหม่ทับเสื้อตัวเดิมก่อนจะหยิบรูปที่แปะอยู่ข้างกันกับโพสอิทขึ้นมาดู เขาจำได้ว่ามันคือรูปคู่รูปแรกที่พวกเขาถ่ายด้วยกัน ปกติมันต้องอยู่ในกระเป๋าตังค์ของฮยองซอบ แม้แต่เขาที่เป็นแฟนยังไม่เคยได้เห็นเลย



 

เขาพลิกด้านหลังของรูปเพื่อดูว่ามีข้อความอะไรเขียนเอาไว้รึเปล่า และก็มีจริงๆเสียด้วย…. ‘อูจินชอบรูปนี้รึเปล่า เค้าชอบรูปนี้ที่สุดเลย ^^’



 

อูจินถือรูปภาพและโพสอิททั้ง 2 อันไว้ในมือก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำตามที่เขียนบอกไว้ในโพสอิท คราวนี้เขาไม่แปลกใจแล้วที่เห็นโพสอิทมากมายแปะไว้ทั่วไปหมด ไม่ว่าจะเป็นบนแปรงสีฟันของเขา



 

‘ความจริงตัวเองอยากได้สีแดง แต่เค้าอยากได้สีฟ้าเพื่อจะได้เข้าคู่กัน ตัวเองก็ยอม ขอบคุณมากนะ’



 

บนกระจก...มีรูปแปะเต็มไปหมด รูปคู่บ้าง รูปอูจินคนเดียวบ้าง โพสอิทตรงกลางทำให้อูจินเผลอหัวเราะออกมา… ‘กระจกวิเศษจงบอกข้าเถิด ใครหล่อที่สุดในปฐพี ตอบ...อูจินของฮยองซอบหล่อที่สุดเลย 555555’



ที่อ่างอาบน้ำ…. ‘ตัวเองจำได้ไหม...วันที่ตัวเองเล่นกีฬากลับมาเหนื่อยๆ เค้าสระผมให้ตัวเองที่อ่างอาบน้ำนี้ด้วยนะ แล้วตัวเองก็ชอบแกล้งสาดน้ำใส่อยู่เรื่อยเลย เล่นอะไรเป็นเด็กๆไปได้’



 

ไม่เว้นแม้กระทั่งขวดสบู่ ‘เค้าชอบกลิ่นนี้มากที่สุดเลย ขอเรียกว่าสบู่กลิ่นอูจินละกันเนาะ’



 

อูจินคิดว่าตัวเองอ่านโพสอิทในห้องน้ำครบทุกอันแล้วจึงเดินออกมา แต่โชคดีที่เหลือบไปเห็นโพสอิทอันสุดท้ายที่ติดเอาไว้ที่ประตู



 

‘next station Television!!!’



 

ที่หน้าทีวีมีโพสอิทรูปหัวใจสีชมพูแปะเอาไว้พร้อมด้วยข้อความจากฮยองซอบเหมือนที่อื่นๆทั่วทั้งห้อง อูจินไม่รอช้ารีบหยิบมันขึ้นมาอ่านด้วยความอยากรู้...ว่าเจ้ากระต่ายน้อยจะทำให้เขายิ้มมีความสุขยิ่งกว่าที่เป็นตอนนี้ได้อีกไหม



 

และแน่นอนว่าทำสำเร็จ



 

‘ตัวเองชอบดูบอล แต่เค้าชอบดูรายการวาไรตี้ ตัวเองก็ยอมที่จะดูรายการวาไรตี้กับเค้า หัวเราะไปด้วยกัน ได้ใช้เวลาร่วมกัน แถมยังเสียสละตักให้เค้าหนุนนอนอีกตังหาก บางวันเราก็จะทานอาหารหรือขนมขณะที่นั่งดูหนังเรื่องโปรด...ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเรื่องโปรดของเค้าอีกเช่นเคย ตัวเองไม่เคยขัดใจเค้าเลยสักเรื่องเดียว รู้ไหมว่ามันทำให้เค้าติดเป็นนิสัยนะ!’



 

‘วันหลังมาดูหนังเรื่องโปรด หรือฟุตบอลที่อูจินชอบด้วยกันนะ ps.ไปที่ห้องครัวสิ’



 

ร่างหนาเดินต่อไปยังห้องครัวทันที เขาเอื้อมไปหยิบโพสอิทที่แปะอยู่บนเตาแก๊สมาอ่านเป็นอันแรก



 

‘จำได้ไหมว่าตัวเองเป็นคนสอนเค้าทอดไข่เจียว ถึงมันจะไหม้ตัวเองยังชมว่าอร่อยเลย เค้าไม่ได้โง่นะ!! 55555555’



 

ก่อนจะเดินต่อไปที่ตู้เย็น ซึ่งมีโพสอิทและรูปถ่ายมากมายแปะอยู่



 

‘นี่เป็นตู้เย็นของอูจินแท้ๆแต่ทำไมมันถึงได้มีแต่ของชอบของเค้าได้ล่ะ เค้าเคยถามตัวเองแบบนั้น แล้วก็ได้คำตอบกลับมาว่า  ทุกอย่างที่ฮยองซอบชอบอูจินก็ชอบทั้งหมดนั่นแหละ รู้ไหมว่ามันทำให้เค้าเขินมากเลยนะ หัวใจเต้นแรงเกือบตายแน่ะ พูดอีกบ่อยๆก็ได้นะ เค้าชอบฟัง’



 

‘ตัวเองชอบบ่นที่เค้าชอบกินเค้กกับช็อคโกแลต บอกให้กินนมสะบ้างจะได้ตัวสูงๆ ไม่เอาหรอก ถ้าเค้าตัวสูงกว่านี้อูจินก็ลูบหัวเค้าไม่ถนัดน่ะสิ (เขินชะมัด ;///;) อีกอย่าง...อีกแค่ไม่กี่เซนเค้าก็จะสูงกว่าตัวเองแล้วนะ ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากสูงกว่าแฟนตัวเองนี่นา’



 

‘ที่ตัวเองชอบบอกว่าปากเขาหวาน...มันหวานกว่าช็อคโกแลตรึเปล่านะ?’



 

และหยุดลงที่โต๊ะทานข้าว



 

‘เมื่อก่อนโต๊ะตัวนี้มีเก้าอี้แค่ตัวเดียว แต่พอเราเป็นแฟนกันก็เลยมีเก้าอี้อีกตัวเพิ่มขึ้นมา ก็เหมือนกับของอื่นๆในห้องนี้แหละที่ต้องมีคู่เสมอ เหมือนที่เราสองคนต้องอยู่คู่กันไง ใช่ไหม?’



 

‘ตอนแรกที่เค้าบอกให้ตัวเองกลับมาทานข้าวเย็นด้วยกันทุกวัน เค้าก็รู้แหละว่ามันทำได้ยาก เพราะพัคอูจินเป็นที่รักของทุกคนต้องมีงานยุ่งเป็นธรรมดา แต่ตัวเองก็ทำให้เค้าได้ ไม่ว่าตัวเองจะเลิกกิจกรรมที่คณะหรือติดธุระก็จะกลับมากินข้าวกับเค้าที่โต๊ะตัวนี้เสมอ พอถามว่าลำบากไหม? เหนื่อยไหม? ตัวเองก็ตอบกลับมาว่า...ไม่หรอก เพื่อฮยองซอบแค่นี้สบายมาก อาาาา...รู้ไหมว่ามันทำให้เค้ารักตัวเองมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้นทุกทีเลยนะ’



 

‘เค้าอาจจะพูดบ่อยแล้วแต่ก็อยากเขียนให้อ่านอีก อาหารของตัวเองอร่อยที่สุดในโลกเลย!!! ps.ต่อไป...ไปที่ห้องนอนนะ’



 

อูจินละสายตาจากโพสอิทเหล่านั้นเพื่อสำรวจรอบห้อง เขาเพิ่งสักเกตเห็นว่าไม่ใช่แค่ที่เฟอนิเจอร์เท่านั้นที่มีอะไรบางอย่างแปะเอาไว้ แต่ตามกำแพง หรือแม้กระทั่งหน้าต่าง ก็มีรูปคู่ของพวกเขาแปะทั่วไปหมดชนิดที่ว่าไม่มีที่ว่างเลย



 

และที่หน้าประตูห้องนอนก็มีรูปขนาดใหญ่ของเขาแปะอยู่ พร้อมกับข้อความว่า ‘ห้องนอนเจ้าเขี้ยว!!’ ฮยองซอบมีการระบายสีดำไว้ตรงเขี้ยวข้างซ้ายของอูจินด้วย เจ้าตัวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา



 

ในห้องนอนก็เหมือนที่อื่นๆในห้อง มันเต็มไปด้วยโพสอิทมากมายเริ่มตั้งแต่หน้ากระจก



     ‘ทุกเช้าตัวเองต้องมานั่งหวีผมให้เค้า หรือไม่ก็ช่วยเช็ดผมให้ ทำให้เค้ามีความสุขมากเลยนะ เค้าอยากถามตัวเองมานานแล้วว่าเบื่อไหมที่ต้องรอเค้าแต่งหน้า ทาครีมตั้งนาน แต่ก็คิดได้ว่าตัวเองก็คงตอบว่า….ไม่เบื่อหรอก ใช่ไหมล่ะ55555555’



 

“ใครบอกเล่า น่าเบื่อจะตาย แต่แค่นั่งจ้องหน้าฮยองซอบก็หายเบื่อแล้ว” อูจินพูดตอบกับโพสอิทด้วยรอยยิ้ม



 

ที่โต๊ะทำงานซึ่งปกติจะรกไปด้วยชีทและหนังสือวันนี้กลับถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับโพสอิทแปะเอาไว้



 

‘นี่คงเป็นสิ่งเดียวที่เค้าขอแล้วตัวเองไม่สามารถทำได้ นั่นก็คือ...ขอให้จัดโต๊ะให้สะอาดน่ะสิ แต่เค้าไม่โกรธหรอกนะ ในเมื่อตัวเองทำไม่ได้เค้าจะทำให้เอง เป็นไงชอบไหม?’



 

“อื้อ ชอบมากเลยล่ะ”




 

ที่สุดท้ายที่อูจินเดินไปคือเตียงนอน เขาหยิบโพสอิทสีแดงซึ่งเป็นสีโปรดของตัวเองขึ้นมาอ่าน และก็เหมือนทุกครั้ง….เขายิ้มออกมาอีกแล้ว



 

‘นี่คือเตียงนอน เตียงของเราสองคน เตียงที่เรานั่งคุยเล่นด้วยกัน เตียงที่ตัวเองชอบให้เค้านอนหนุนแขนจนหลับ บางคืนตัวเองก็ร้องเพลงให้ฟัง ถึงแม้เสียงจะไม่ค่อยเพราะก็เถอะ แต่มัทำให้เค้าฝันดีมากเลยล่ะ นอนหลับไปพร้อมกันแบบนี้ทุกคืนเลยนะ เค้าจะไม่ปล่อยมือจากตัวเอง ตัวเองก็ห้ามปล่อยมือจากเค้า...เข้าใจมั้ย เอาล่ะไปที่ระเบียงเถอะ เค้ามีของชิ้นสุดท้ายจะให้ตัวเอง ตื่นเต้นอยู่ล่ะสิ ฮั่นแน่ๆ กำลังยิ้มอยู่แน่ๆเลยใช่ไหมล่า คึคึคึ’



 

อูจินรีบวิ่งไปที่ระเบียงทันทีที่อ่านโพสอิทใบนั้นจบ เขาคิดว่าจะเจอร่างเล็กที่เฝ้าคิดถึงตลอดทั้งวันอยู่ที่นั่น กำลังถือกล่องของขวัญหรืออะไรก็ได้รอเขาอยู่...แต่ที่ระเบียงกลับว่างเปล่า



ไม่มีฮยองซอบ….ไม่มีกล่องของขวัญ….มีแค่โพสอิทแผ่นหนึ่งแปะอยู่ที่ราวกั้นอย่างแน่นหนาจนไม่สามารถแกะออกได้ อูจินนั่งยองเพื่อจะอ่านมันได้ถนัด



 

‘นี่เป็นโพสอิทแผ่นสุดท้ายแล้วนะ และก็เป็นข้อความสุดท้ายที่เค้าจะเขียนแล้วด้วย ที่ระเบียงนี้เป็นที่ๆเค้าชอบมากที่สุดในห้องนี้เลยนะ ทำไมน่ะหรอ?....ก็เพราะมันเก็บความทรงจำครั้งแรกของพวกเราเอาไว้ไงล่ะ ไม่ว่าจะเป็น...ทะเลาะกันครั้งแรก กอดกันครั้งแรก หรือแม้แต่จูบแรกของเราก็เกิดขึ้นใต้ดวงดาวเหล่านี้ ตัวเองรู้เปล่าว่าช่วงแรกเค้าชอบแอบมาร้องไห้ที่นี่ด้วยแหละ แต่หลังๆเปลี่ยนที่ละเพราะตรงนี้ยุงเยอะชะมัด555555 แต่มีเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ตัวเองจำได้ไหมว่ามันคืออะไร แน่ะๆ ยืนคิดอยู่ล่ะสิ ว่าแล้วว่าต้องจำไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวเค้าจะบอกให้นะ... ’



 

“วันนี้เมื่อ 2 ปีก่อน ผู้ชายที่ชื่อพัคอูจินบอกชอบผู้ชายที่ชื่อฮยองซอบที่ระเบียงนี้ แถมยังขอเป็นแฟนที่ระเบียงนี้อีกด้วย จำได้ไหมเจ้าเขี้ยว”



 

ประโยคเหล่านั้นไม่ได้ถูกเขียนเอาไว้ในโพสอิท ไม่ได้ดังออกมาจากปากอูจิน แต่มันดังมาจากร่างเล็กที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง แสงไฟจากเทียนหลายสิบเล่มบนเค้กทำให้ระเบียงสว่างจ้าขึ้น เปลวไฟพลิ้วไหวไปกับสายลมฉายให้เห็นรอยยิ้มกว้างของฮยองซอบและแววตาที่แสดงอารมณ์มากมายของอูจินด้วย



 

“ตัวเองเป่าเทียนสิ จะละลายหมดแล้วนะ”



 

ฟู่ว



 

“สุขสันต์วันเกิดนะครับ แล้วก็….ฉลองวันครบรอบ 2 ปีที่เราอยู่ด้วยกัน”



 

อูจินไม่สามารถบอกได้ว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไง มันทั้งเขิน ตื่นเต้น ดีใจ แต่ถ้าถามว่าเขาอยากทำอะไรมากที่สุดตอนนี้ ก็คงจะเป็นการดึงคนที่ตัวเล็กกว่าตรงหน้าเข้ามากอดให้หายคิดถึง และอยากจะขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ทำให้เขา…



 

ฮยองซอบวางเค้กลงกับโต๊ะตัวเล็กก่อนจะถูกใครอีกคนกอดแน่น พวกเขาสองคนกอดกันอยู่อย่างนั้นท่ามกลางแสงดาวบนท้องฟ้า เสียงหัวใจที่เต้นสอดประสานกัน แค่เท่านี้ก็มีความสุขมากแล้ว



 

“ทำไมชอบทำตัวแบบนี้...” อูจินถามหลังจากคลายอ้อมกอดออกหลวมๆ เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อจะได้มองเห็นดวงตากลมที่เขาชอบมองได้อย่างชัดเจน



 

“แบบนี้นี่คือแบบไหน”



 

อูจินยกมือขึ้นมาเกลี่ยไรผมที่มาปกปิดใบหน้าขาว ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาคนฟังใจสั่น



 

“ก็ทำตัวน่ารักแบบนี้ไงล่ะ”



 

“แล้วชอบไหม…?”



 

“ชอบ….แต่ชอบคนที่ทำให้มากกว่า” อูจินยิ้มโชว์เขี้ยวเสน่ห์ของตัวเอง ไม่ต่างกับฮยองซอบที่ยิ้มกว้างจนตาปิดให้กับคำพูดที่หวานเลี่ยนผิดปกติ



 

“ถามจริงนี่ลืมไปแล้วใช่ไหมว่าวันนี้วันเกิดตัวเองน่ะ”



 

“....เปล่า”



 

ฮยองซอบหรี่ตาจับผิด “เคยบอกแล้วไงว่าตัวเองโกหกไม่เก่งเลยนะ”



 

“แหะๆ ยอมรับก็ได้” คนโดนจับได้ยกมือเกาขมับแก้เก้อพร้อมกับยิ้มแห้งๆ



 

“ตัวเองจำไม่ได้ไม่เป็นไร เดี๋ยวเค้าจะจำให้เอง จะจัดเซอไพรส์แบบนี้ให้ทุกปีเลยด้วย ดีไหม”



 

“แค่อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็ดีมากแล้ว”






 

ขอให้ดวงดาวและดวงจันทร์ในค่ำคืนนี้เป็นพยาน พัคอูจินคนนี้รักฮยองซอบที่สุดในโลกเลย!!!









END
โอ๊ยยยยยยย ทำไมมันเลี่ยนแบบนี้วะเนี่ย แต่งอะไรลงไปห้ะเรา5555555
ใครอยากอ้วกเชิญอ้วกค่ะ ขนาดไรท์เขียนเองยังตัวบิดไปมา ความรักมันเข้าตา
โลกทั้งใบเป็นสีชมพู (หราาาาาาาา)
คนอะไรจะรักกันได้มากขนาดนี้คะ แหมมมมมมมมมมมมมมมมมม่
หลายคนอาจจะงงนะคะว่าทำไมห้องของอูจินเปิดเข้ามาเจอตู้เสื้อผ้าเลย
...นั่นสิคะ ทำไมนะ5555555 หยอกๆ เราเอามาจากห้องเพื่อนค่ะ
มันก็ออกจะแปลกๆไปหน่อย อย่าไปใส่ใจมันเลยเนาะ อิ้อิ้
ตอนแรกว่าจะให้มีลูกโป่งด้วย มันก็จะผู้หญิงไปนิดนึง เอาแค่รูปกับโพสอิทพอ
หวังว่าทุกคนจะชอบฟิคเรื่องนี้นะคะ มาร่วมเหม็นความรักไปด้วยกันค่ะ
(ลงไปทั้งๆที่ยังไม่ได้เช็คคำผิด ถ้าเจอก็ขอโทษไว้ที่นี้ด้วยนะคะ)


ถ้าชอบ ถ้าถูกใจ กดfav. เม้น หรือติดแท็ก #sfuptome
เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยน้าาา
T
B
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

576 ความคิดเห็น

  1. #557 PloyBoonBoon (@PloyBoonBoon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 08:00
    แงงงงงง เขินไม่ไหววว
    #557
    0
  2. #555 plxjy (@plxjy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 13:38
    ชั้นเขินนนนนนนนยยยยยยยดเมเใ้วงดงำาดืกาสเยบดสหืก่ดสเส ฮือ เหม็งฟามลักกกก
    #555
    0
  3. #553 GalaxyOnlyYou (@krisnoon1990) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 12:05
    อยากมีแฟนแบบอูจินจังค่ะ
    #553
    0
  4. #541 Snowflake_Star (@Snowflake_Star) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:53
    โง้ยยยยยเขินนนน มันอบอุ่น มันน่ารักกกกก>\\\\\\\<
    #541
    0
  5. #540 mndsrtx (@mymindmy29) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 03:54
    ตัวเองงงงงงงงงงง ชั้นเขินมากกกกกกกด
    #540
    0
  6. #318 black-village (@peam-ff) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 19:16
    เลี่ยนมาก เหม็นความรักสุดๆเลยค่ะ อยากจะแหมรอบอวกาศรอบจักรวาลรอบเอกภพ แบบ แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม หวานจนมดไม่กล้าไต่เลยค่ะ
    #318
    0
  7. #305 brownieszzz (@brownieszzz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 15:31
    เลี่ยนมากกกกก เหม็นความรักสุดๆไปเลย
    #305
    0
  8. #275 plolex94 (@plolex94) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 09:59
    เหม็นเบื่อความรักมากค่ะ555555555
    #275
    0
  9. #260 KLM.KJM (@meiterumi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 10:24
    โอยย เขินมากกก ใจบางไปหมด รักกันให้มากๆนะรู้กกกก T T
    #260
    0
  10. #259 เจ้าชายอสูร_B2UTY (@13161212) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 01:54
    อ่านตอนแรกๆก็งง อ่านไปอ่านมายิ้มตาม อ่านจบ เอ้า !!!! น้ำตาไหลเฉย คือ คนๆนึงจะทำอะไรให้คนนึงได้มากขนาดไหรกัน เราซึ้งมาก และเราก็งงตัวเองด้วยว่าเราร้องไห้ทำไม คือเรื่องมันก็ไม่ได้ดราม่ามั้ยละ ?? 55555555
    #259
    0
  11. #258 chomzoloser (@chomzoloser) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 19:51
    โอ้ยยย เราก็ลุ้นว่าฮยองซอบจะเซอร์ไพร์สอะไร ฮือออ เขินแทนอูจิน
    #258
    0
  12. #257 new_9394 (@42048nkthh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 14:47
    อ่านไปเขินไปเลยอ่ะ ชอบจังเลยบรรยากาศความรักที่เป็นแบบนี้
    #257
    0
  13. #256 Winterrin (@0875350549) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 14:11
    น่ารักมากกกก หวานมาก มดขึ้น ต้องงงดหวานกี่วันคะ 
    #256
    0
  14. #255 namz_282 (@namz_28) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 22:45
    เซอไพร์ใหญ่เว่อ จูดี้น่ารักมากถ้านี่เป็นเขี้ยวนะรักตายเลย
    #255
    0
  15. #253 genegnnn (@genegn_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 20:09
    โอ้ย เหม็นฟามรักกกกกกกกกกก /อุดจมูก ฮือออออออออ
    ทำไมฮยองซองน่ารักงี้คะลูกกกกกก อยากได้มาไว้ที่บ้านจังเลยง่ะ แงงงงงงง
    ถ้าเป็นงี้จริงๆ คนแบบอูจินคงเป็นใครที่หลายๆคนอิจฉาเลยล่ะค่ะ หวานเว่อวัง555555
    อ่านแล้วมือหงิกมืองออออออ ไม่มีคำอะไรมอบให้นอกจากเขินค่ะ ฮื้อ
    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆแบบนี้นะคะ <33
    #253
    0
  16. #250 เกรียนตะวัน (@donghwa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 18:44
    จ้าาาา อูจินของจูดี้คนเดียวเลยจ้า
    เอ็นดูการเซอร์ไพร์สของฮยองซอบ
    ยัยจูดี้น่ารัก เขี้ยวก็รักก็ยอมยัยไปซะหมด โอ้ยยยย หวานน้ำตาลขึ้น
    #250
    0
  17. #249 supersteun (@aomlovesj) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 15:37
    ไม่ให้ฮยองซอบกับพัคอูจินได้ไหม ฮือออออออออ ทำไมลูกน่ารักแบบนี้ แง น่าเอ็นดูเหลือเกินนนนน
    อิจฉาอูจินค่ะจากใจ5555555555555 เหม็นความรักที่สุด มีแฟนแบบนี้รักตายเลย ไปไหนไม่รอด;_;
    #249
    0
  18. #248 qqqppp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 12:22
    ทำไมฮยองซอบถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ ถ้ามีแฟนทำให้แบบนี้รักตายเลย อิจฉาอูจินได้ไหม555555555555
    #248
    0
  19. #247 youngb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 12:03
    มีแฟนแบบนี้ดีอ่ะ เป็นทุกอย่างของแท้
    #247
    0
  20. #244 judy_runtheworld (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 01:38
    ว๊ายยยย/ทำมือหงิกเหมือนพี่จีซอง

    เป็นการทำเซอร์ไพร์ในฝันของชะนีหลายๆคนนะคะแบบนี้ เจ้าเขี้ยวควรภูมิใจนะลูก
    #244
    0
  21. #243 PK611 (@jesploy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 00:26
    หวานเลี่ยนเว่อขนาดนี้ต้องพกสเปรย์ฉีดมดแล้วแหละค่ะ เหม็นความรัก
    #243
    0
  22. #238 อ้วงงงงง (@si_taen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 22:59
    หูยยยยย หวานเวอร์ อิจอูจินมีแฟนดีเกินไปแล้วนะ555555
    #238
    0
  23. #237 CttTmo (@ctttmo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 22:06
    โง้ยยยยย เหม็นฟามรักกกกกก
    ฮื้อออ คิดถึงคู่นี้มากๆ
    #237
    0
  24. #236 rx9Q_ (@tubbypx_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 21:56
    กรี๊ดดดดดดดดดดด น่ารักมาก ชอบที่ยัยจูดี้ทำเซอร์ไพรส์แบบนี้มากเลย นึกภาพแล้วเขินแทนเจ้าเขี้ยว อิจฉาจัง วาสนาดี มีแฟนน่ารัก ฮึ่ยยยยย หวานมากเลย อยู่ด้วยกันทุกๆวันเกิดวันครบรอบอยู่ด้วยกันตลอดไปเลยนะ ! >_<
    #236
    0
  25. #235 แจมินลูกแม่ (@markminnomin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 21:53
    อ่านไปแล้วก็เอามือม้วนผมตัวเองไป เขินง่ะะะ>///<
    #235
    0