คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย {SF} FriendZone #Ҵ {SF} FriendZone #เปรมวาด | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

สวัสดีทุกคน 
#ทีมเปรมวาด 

นี่เป็นเรื่องสั้น(ฟิควูบ) ของเราเอง 


มาจิ้มนิ้วกันหน่อยยย >3< 

(ขออนุญาติเจ้ารูปด้วยน๊า) 


สามารถพูดคุยกันได้ที่ tw : @warinrabbit น๊าาา 
ชื่อแท๊คคิดไม่ออก นี่สิเรียกฟิควูบของจริง หื้อออ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 ม.ค. 60 / 23:58


พี่น้อง..

พี่น้องหรอวะ?

ร่างบางนอนคิดอยู่บนเตียง แสงตะวันพาดผ่านมาทางหน้าต่าง มือเรียวพาดไปที่หน้าผาด วาดดีใจนะที่พี่เปรมเห็นเขาเป็นพี่น้องร่วมคณะ จากเมื่อก่อนเราไม่ลงรอยกันเลย

แต่มันดีแล้วจริงๆหรอ..

นี่มันก็ผ่านมาสิบกว่าชั่วโมงได้ แต่วาดกลับยังคงครุ่นคิดกับความรู้สึกของตนเอง และคำพูดของรุ่นพี่ในคณะคนนั้น

เขาไม่แน่ใจว่าความรู้สึกของตนนั้น รู้สึกดี ในฐานะพี่น้องจริงหรือเปล่า โคตรไม่ยุติธรรมเลยที่ต้องมาคิดมากแบบนี้อยู่คนเดียว

มันแปลกมากหรือยังไง...ที่เขาจะประทับใจในสิ่งที่พี่เปรมทำกับเขา

และ

ความประทับใจนั้น มันก็ตราตรึงใจจน..เขารู้สึกเกินคำว่าพี่น้อง

 

เอ่อ..เดี๋ยวจะมีการชิงธงรุ่น

ยังไงก็ไปด้วยนะ

 

ผมไปงานชิงธงรุ่นก็เพราะพี่เลยนะ...

 

ทั้งๆที่วาดไม่ชอบร่วมกิจกรรมคณะ ไม่ชอบระบบโซตัส ไม่ชอบเข้าสังคม แต่ที่ไปก็เพราะว่า พี่เปรมชวน

ผมก็รู้ว่าพี่เขาคิดกับผมแค่รุ่นน้องคนนึง ที่พี่เขาช่วยผมก็เพราะว่าผมคือรุ่นน้องของเขา บางทีตอนที่พี่เปรมวิ่งเข้ามาช่วย พี่มันอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าเป็นผม

 

เลิกคิดมากเถอะ

 

วาดสลัดความคิดทั้งหมดแล้วลุกไปอาบน้ำ ตอนนี้พี่เปรมจะทำอะไรอยู่นะ เอาจริงๆแล้วเขาก็เลิกคิดไม่ได้หรอก วาดถอนหายใจรอบที่สิบของเช้าวันนี้

 

เวลาเราคิดถึงใครคนนึงมากๆ ไม่ว่าจะทำอะไรเขาก็มักจะอยู่ในความคิดของเราเสมอ...

 

ร่างบางนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบแคลคูลัส นี่เริ่มอ่านมาหลายวันแล้วแต่มันกลับแทบไม่เข้าหัวเลยสักนิด พี่เปรมจะทำอะไรอยู่นะ เป็นคำถามที่มักจะโพล่เข้ามาในหัวของวาดเสมอ จากที่วาดไม่เคยสนใจเรื่องของพี่เขาเลย ตอนนี้กับอยากรู้อยากเห็นไปสะหมด  

 

Facebook ของพี่เปรมที่แอดมาเมื่อวานก่อน นั้นก็ทำให้เจ้าตัวยิ้มแก้มปริเลย ใจนึงก็คิดว่าเขาจะมีใจ แต่อีกใจนึงมันก็แค่พี่น้อง

 

และความรู้สึกของผมมันก็วนลูปอยู่อย่างนี้...

 

ลองทักพี่เปรมไปดีไหม?

วาดกดหน้าจอสนทนาขึ้นมา ‘active now’ พี่เปรมกำลังใช้งานอยู่

ตึก ตัก ตึก ตัก ~

ทำไมใจต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วยว่ะ วาดคิดพลางกลืนน้ำลายลงคอ

‘view conversation’ พี่เปรมเปิดแชทอยู่เหมือนกัน

 

ร่างบางวางโทรศัพท์ลง พร้อมฟุบหน้าลงไปกับกองหนังสือ ไม่รู้ว่าตนจะดีใจหรืออะไรดี ที่อีกคนก็กำลังเปิดแชทเหมือนกัน มันรู้สึกตึงๆที่หัวใจ ร้อนเห่อขึ้นมาที่จมูก เหมือนจะหายใจไม่ออกยังไงไม่รู้ วาดจะตายไหมเนี่ย

 

วาดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกรอบ ‘active 5m ago’ โคตรพลาด ในตาตกนั้นนึกถึงว่าทำไมพี่เปรมถึงมาดูแชทของเขาได้ ทั้งๆที่เราไม่เคยแม้แต่คุยกันเลย

 

คิดเชิงว่าพี่เปรมอยากคุยกับเขาก็ดูจะเข้าข้างตัวเองเกินไป แต่จะให้คิดยังไงละ ไม่แน่พี่เขาอาจจะมีธุระสำคัญอะไรกับเรา แล้วทำไมไม่ทักมาเลยล่ะ

 

วาดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเพลงฟัง แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้กดลิสต์เพลงแอบรักได้ เพลงแนวนี้เวลาแอบรักใครสักคน มันอินมากเลย

 

ได้ชิดเพียงลมหายใจ

แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่เพื่อนเท่านั้น

แต่มันเกินห้ามใจ..

 

ผมลองมองย้อนไปในต้องวันเข้าห้องเชียร์ แค่หน้าของพี่มันผมก็ไม่ชอบแล้ว ใบหน้านิ่งๆป่นกับความกวนตีนเหมือนจะหาเรืองตลอดเวลา ทำตัวไม่น่าเคารพอีก คิดแล้วก็นึกขำขึ้นมา ตอนนั้นผมก็กวนตีนพี่มันไปเยอะ พี่มันก็โคตรหัวร้อนเลย หึ!

 

วาดนั่งยิ้มกับภาพในความทรงจำอยู่สักพัก ก็กลับมาอ่านหนังสือต่อถึงมันจะไม่เข้าหัวยังไง แต่ใกล้จะสอบแล้วก็ต้องอ่านอยู่ดี

 

ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆเธอคิดยังไง

รักเธอเท่าไร

แต่ไม่เคยพูดกัน...

 

หลังจากสอบเสร็จจะมีการไปรับน้องนอกสถานที่ ร่างบางนั่งฟังเพื่อนๆในคลาสพูดกัน เขาจะไปดีไหมนะ ก็อย่างที่รู้ว่าวาดไม่ชอบเข้ากิจกรรมอยู่แล้ว เขาคงไม่ไปหรอก แต่ถ้าคิดในแง่ที่ไปก็จะได้เจอพี่เปรม เราสองคนไม่ได้เจอกันมาสักพักแล้วก็ตั้งแต่วันชิงธงรุ่น

 

วันที่พี่เขาบอกว่าก็เราพี่น้องกันนี่เนอะ...

 

วาดเสียงนึงเรียกวาดมาจากข้างหลัง เสียงสองที่วาดคุ้นเคยนั้นเอง มีไม่กี่คนหรอกที่จะได้ยินเสียงสองของพี่เปรม

วาดหันไปมองตามเสียงที่เรียก ตึกตักตึกตักเสียงหัวใจเต้นแรงผิดปกติขึ้นมาดื้อๆ

วะ..หวัดดีครับพี่เปรมวาดยกมือไหว้พี่เปรมอย่างนอบน้อม

สอบเป็นไงมั่ง

ก็โอเคนะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่วาดรู้สึกแปลกๆ เพราะครั้งแรกมันเกิดขึ้นที่ร้านขายยาวันนั้น

ตอนแรกพี่จะส่งแนวข้อสอบไปให้ แต่เหมือนมันจะเปลี่ยนแนวข้อสอบมั้งก็เลย ไม่กล้าส่งไปให้ร่างสูงยิ้มบางๆ แต่สื่อถึงความจริงใจที่มีต่อวาดได้

อ่อ ครับวาดยิ้มกลับไป เอ่อ..พี่รับน้องนอกสถานที่ นี่ผมคงไม่ได้ไปนะ

ทำไมล่ะเปรมขมวดคิ้วพันกันทันที

ผมไม่ค่อยชอบวาดพูดเสียงค่อยพร้อมหลบสายตาคนตรงหน้าอีก

เออ..ก็เข้าใจอยู่ แต่ก็อยากให้มานะ อย่างที่เคยบอกแหละใช้ชีวิตปี1ให้คุ้มวาดสนใจเพียงคำว่า แต่ก็อยากให้มานะเริ่มสับสนอีกแล้ว  ไม่ไปแล้วจะได้เกียร์ ได้ยังไงว่ะ

เกียร์...ผมไม่เอาก็ได้

บ้านมึงสิ.. เกียร์คือหัวใจของวิศวะฯเลยนะเว้ยเปรมเริ่มหลุดคำหยาบเล็กน้อย เพราะเกียร์ถือว่าเป็นหัวใจของวิศวกรรมศาสตร์ แล้วรุ่นน้องตรงหน้าก็ดูจะไม่สนใจสิ่งนั้นเลย

แล้วพี่จะให้ผมทำยังไงล่ะเปรมเงียบไปสักพัก คงกำลังหาวิธีเอาเกียร์สาขามาให้วาดให้ได้

งั้นเดี๋ยวจะหยิบมาเผื่อแล้วกันเปรมยิ้มให้วาดอีกแล้ว คนตัวเล็กนี่แทบทรุดลงไปกับพื้นแล้วเนี่ย

ขอบคุณครับพี่

เออ ไม่เป็นไรหรอกเปรมพูดพลางยื่นมาแตะไหล่วาดเบาๆ ก็เราพี่น้องกันนี่เนอะคำพูดดังกล่าวเสียงค่อยจนผิดปกติไปเลย...

เปรี้ยง !!! คำว่าพี่น้องอีกแล้ว วาดชะงักกับคำนี้อีกแล้ว

ครับ

อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้

มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย..

 

ช่วงนี้วาดไม่ค่อยได้ไปอยู่กับพวกก้องภพเลย เจอกันในคลาสแล้วก็เดินสวนกันบ้าง ส่วนใหญ่จะอยู่กับตี๋มากกว่า เล่นบาสตามปกติของวาดกับตี๋

ไอ้วาด ช่วงนี้เป็นไรวะ ฝีมือตกไปเยอะเลยนะมึงตี๋หันมาพูดกับวาดหลังจากชู๊ตบาสลงแป้น

ช่วงนี้มีเรื่องให้คิดว่ะ

เรื่องไรมึง

กูแค่สับสน หรือไม่ก็ไม่แน่ใจกับความรู้สึกตัวเองวาดพูดจบก็ถอนหายใจแรงๆหนึ่งที

เรื่องความรักอ่อมึงวาดเลิกคิ้วมองตี๋พลางทำหน้าเชิงตกลงเป็นนัยๆ ทำตัวเป็นเด็กอายุ 13 มีรักแรกไปได้มึงเนี่ยตี๋หัวเราะพร้อมเอามือมาจับไหล่วาด

กูก็ไม่แน่ใจว่ากูจะชอบเขาหรือเปล่า หรือมันแค่ความรู้สึกชั่ววูบ ไม่แน่เรื่องที่กูคิดมากอยู่เนี่ย กูอาจจะคิดมากไปเอง

แล้วอาการมึงเป็นยังไงบ้างไหนเล่าสิ้

อาการอะไรวะ กูปกติดีวาดขมวดคิ้วให้ตี๋ ก็คนมันปกติไม่ได้เป็นอะไร ไอ้นี่ก็ถามแปลกๆ

อาการรักอะ  มึงไม่มีอาการรักเลยหรอวะวาดคิดตามคำพูดของตี๋ จะว่าไปอาการรักของวาดนี่ก็หนักนะ

กูก็มีบ้างแหละ แต่คิดว่าไม่หนักนะ ก็รู้สึกว่าคิดถึงเขาบ่อยๆ อยากรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่ วันนี้เขาทำอะไรบ้าง  กินข้าวหรือยัง ไปเที่ยวไหน เกิดอะไรขึ้น แต่ส่วนใหญ่กูก็คิดเองเออเองอะ ไม่กล้าถามเขา ไม่กล้าคุยกับเขา

นี่ไม่หนักใช่ไหมมึง?ตี๋ทำหน้าเหวอๆใส่วาด กูว่าอาการมึงหนักมาก อยากคุยกับเขาก็ไปคุยกันสิวะ ถ้ามึงไม่คุย มึงก็จะไม่รู้ แล้วอาการมึงก็จะเป็นอย่างงี้ เผลอๆหนักขึ้นเรื่อยๆด้วย

กูไม่รู้จะคุยด้วยในสถานะอะไรว่ะ  เขาคิดกับกูแค่พี่น้องดวงตาตกนั้นก้มลงไปมองพื้นสนามอย่างสลด

มึงรู้สึกว่าตัวเองกำลังชอบเขาพร้อมกับรู้สึกอกหักไปพร้อมๆกันหรอวะ

ใช่เลยวาดกำลังรู้สึกอย่างนั้น...

อืมวาดพยักหน้าเบาๆ วินาทีแรกที่กูรู้สึกดีเกินพี่น้อง มันก็คือวินาทีเดียวกันที่กูรู้สึกอกหักเลยว่ะ

มึงไม่คิดว่าเขาจะรู้สึกกับมึงเหมือนที่มึงรู้สึกหรอวะ

กูลองคิดแล้ว มันดูเข้าข้างตัวเองเกินไปว่ะ

มึงนี่มัน โอ้ยตี๋ทำท่าทางขัดใจสุดๆ แต่มึงคิดดีๆนะ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้มึงจะไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับมึง ตอนนี้อาจจะพี่น้อง แต่ความสัมพันธ์มันพัฒนากันได้นะ

 

ความสัมพันธ์มันพัฒนากันได้นะ คำนี้วิ่งเข้าสู่เซลล์สมองของวาดอย่างรวดเร็ว ถ้าเขาปล่อยไว้อย่างนี้ทุกอย่างมันอาจจะแย่ลง แต่ถ้าบอกไปละ

ต้องบอกพี่เปรม ต้องถามพี่เปรมให้รู้เรื่อง

 

เธอจะมีใจหรือเปล่า

เธอจะมองมาที่ฉันหรือเปล่า

ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร...

 

วาดเดินไปหยิบกระเป๋าอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ห้าโมงเย็นพวกพี่ว้ากจะไปอยู่ที่ไหนกัน วาดนึกไม่ออกเลยเพราะไม่ค่อยชอบสุงสิงกับรุ่นพี่เลย ก็มีแค่พี่เปรมคนเดียวที่เพิ่งจะคุยกันดีๆ

ไอ้วาด มึงจะไปไหนตี๋ตะโกนถามขึ้น

กูจะไปหาพี่เปรม

พี่ว้ากเขาไม่อยู่หรอกมึง พรุ่งนี้เขาเตรียมตัวไปทะเลกันวาดชะงักคิด ใช่รับน้องนอกสถานที่ แต่วาดไม่คิดจะไปอยู่แล้วด้วยเหตุผลติสแตกบ้าบอของตัวเอง

แล้วพรุ่งนี้เขาไปกันกี่โมงวะไอ้ตี๋ร่างบางหันไปถามตี๋ที่ยืนอยู่ข้างๆสนาม

นัดแปดโมงตรง รถออกแปดโมงครึ่งตี๋ตอบ แล้วมึงจะเปลี่ยนใจไปหรอ

เปลี่ยนใจตอนนี้ก็คงไม่ทันละ กูว่าจะไม่ไปแต่แรกแล้ว แต่กูจะไปหาพี่เปรมวาดตอบกลับตี๋ พร้อมเดินออกไปจากสนามบาส งั้นกูไปละ ขอบใจว่ะ

 

รุ่งเช้าวาดรีบมาที่นัดหมาย วาดตัดสินใจจะบอกความรู้สึกกับพี่เปรมให้มันชัดไปเลย และถามความรู้สึกของพี่เปรมด้วย

ไอ้วาด ไหนมึงบอกว่ามึงไม่ไปไงก้องภพที่เดินผ่านมาพอดี จึงทักวาดขึ้น

กูไม่ได้จะไป แต่กูมาคนๆนึงว่ะวาดตอบกลับพร้อมชะเง้อมองหา คนที่เขาตามหาอยู่

ใครว่ะ? ให้กูช่วยหาไหม

พี่เปรมอะวาดตอบพร้อมมองใบหน้าประหลาดใจของก้องภพ เออน่า ไม่ต้องทำหน้างง

เออๆ กูเห็นพวกพี่ว้ากเดินไปเข้าห้องน้ำอะก้องภพชี้ไปทางห้องน้ำข้างตึก

ขอบใจนะวาดสาวเท้ามุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำที่ว่านั้น

วาดมองซ้ายมองขวาไม่เห็นพี่เปรม เห็นแต่พวกพี่ว้ากคนอื่นๆ แต่งตัวชิวๆสบายๆแปลกตาดี

ไอ้วาดเสียงหนึ่งเรียกมาจากกลุ่มพี่ว้าก พี่ไบร์ทพี่ว้ากที่เคยเรียกเขาไปผูกข้อมือตอนนั้นไง

ครับพี่วาดตอบพร้อมยิ้มบางๆส่งไป

มึงไปด้วยหรอ เห็นไอ้เปรมบอกว่ามึงจะไม่ไปวาดหูพึ่งขึ้นทันทีเป็นได้ยินว่าพี่เปรมเป็นคนบอก อย่างน้อยเรื่องของวาดก็กลายเป็นหัวข้อในการสนทนาของพี่เขาละวะ

ผมไม่ไป แต่...ผมมาหาพี่เปรม

ไอ้เปรม! ไอ้วาดมาหามึงอะพี่ไบร์ทตะโกนเข้าไปให้ห้องน้ำ พร้อมกับพี่เปรมที่กำลังรูดซิบกางเกงเดินออกมาจากห้องน้ำ

อะไรว่ะพี่เปรมค้อนใส่พี่ไบร์ทเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองที่วาด ไหนบอกว่าไม่ไปไง

ก็ไม่ไปไงพี่ แต่..ผมมาส่งเพื่อนอะจะให้พูดว่ามาส่งพี่ก็แปลกๆอยู่นะ ส่งเพื่อนนั้นละดีแล้ว

เออแล้วมีอะไร มาหาพี่เนี่ยวาดกลืนน้ำลายเฮือกลงคอ เรื่องแบบนี้มันจะพูดยังไงดีละ วาดไม่ได้คิดมาเลยว่าจะพูดยังไง รู้แค่ว่าอยากบอก อยากรู้

เอ่อ...จริงๆก็ไม่มีอะไรหรอกพี่

อะไรของมึงเนี่ยพี่เปรมหัวเราะแห้งๆ

อิเปรม น้องส้มเช้งฝากขนมมาให้พี่ตุ๊ต๊ะเบ้ปากมองบนพร้อมยื่นถุงขนมถุงใหญ่ส่งให้พี่เปรม

 

วาดมองถุงขนมนั้นพร้อมขมวดคิ้วชนกัน รู้สึกหน่วงๆในใจ และคำถามมากมายวิ่งเข้ามาชนที่หัว ส้มเช้งคือใคร? ให้ขนมทำไม? พี่เปรมเป็นอะไรกับเธอ?

 

พวกมึงเอาไปแดกเถอะ กูไม่ชอบวะ

ไม่ชอบคนสวยๆหรอว่ะ น้องส้มเช้งดาวบัญชีเลยน่าส้มเช้งดาวบัญชีหรอ วาดคิดตามที่พี่น๊อตพูด

หึ กูไม่ชอบ กูชอบคนน่ารักพี่เปรมยิ้มเบาๆ พร้อมทำหน้าเขินๆ วาดมองหน้าพี่เปรม อาการแบบนี้มันคนที่กำลังชอบใครอยู่แน่ๆ

 

หวิ้วๆ แซวครับแซว

 

แซ่วเหี้ยไรล่ะ ไปๆขึ้นรถพวกมึงพี่เปรมอมยิ้มบางแล้วหันมามองที่วาด จะไปส่งเพื่อนไม่ใช่อ่อ ไปดิ

ก็กำลังจะไปเนี่ยวาดยิ้มเจือนๆให้พี่เปรมแล้วเดินไปพร้อมกัน

กลุ่มพี่ว้ากเดินมากันอย่างบอยแบนกับชุดฮาวายสุดชิว ทำให้ทุกสายตาของปี1หันมามอง เขาไม่เคยเห็นพี่ว้ากที่ดูเป็นมิตรขนาดนี้มาก่อนเลย...

วาดยังคงรู้สึกอกหักเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเขามีคนที่ชอบอยู่แล้วอีก  อย่างงี้ไม่ต้องถามก็พอจะรู้คำตอบแล้วละ ถามไปพูดไปวาดก็รู้ว่าทุกอย่างมันจะเปลี่ยนไป


มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้

ติดอยู่ในใจแต่ไม่อยากถาม

กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป...

 

เออ..จะไม่ไปจริงอะพี่เปรมหันมาถามวาดอีกครั้ง

อืม จะไปได้ไงละ ลงชื่อก็ไม่ได้ลง เสื้อผ้าก็ไม่ได้เอามาเจ้าของตาตกนี่มาตัวเปล่ากับกระเป๋าตังแค่นั้นแหละ

งั้นไม่เอาเกียร์ให้แล้วนะ พวกเพื่อนมันไม่ยอมให้เอามาให้

อ้าว.. นั้นผมก็อดได้อะดิวาดยู่หน้าเล็กน้อยใส่พี่เปรม

อือ..แต่นี่ใคร พี่เปรมไงวาดหันไปมองพี่เปรมอย่างงงๆ อ่ะ พี่เปรมยื่นเกียร์ให้วาด

เฮ้ย! เอาจริงดิพี่

จริงดิ

ขอบคุณนะพี่

ไม่เป็นไร ก็เรา...

เป็นพี่น้องกันนิเนอะ

 

เชี้ยเปรมไปขึ้นรถๆเสียงของพี่อาทิตย์ตะโกนมาจากไกลๆ

เออๆๆ เดี๋ยวไปแล้วนะพี่เปรมหันมาบ๊ายบายวาด แล้วสาวเท้าไปที่รถ

เอ้ยพี่..วาดเรียกคนที่หันหลังให้เขา ร่างสูงหันหน้ากลับมามอง คือผม...

“??” พี่เปรมได้แต่ทำหน้างง

เอ่อ..เดินทางดีๆนะพี่

อืม วาดก็กลับบ้านดีๆนะ

ครับ

 

วาดส่งยิ้มให้พี่เปรมก่อนพี่เปรมจะเดินไปขึ้นรถ แล้วสุดท้ายวาดก็ไม่ได้บอกความรู้สึกของตัวเองกับพี่เปรมจนได้ แต่มันอาจจะดีแล้วที่เราสองคนเป็นแบบนี้...

 

วาดถอนหายใจยาวพลางหยิบเกียร์ที่พี่เปรมเอามาให้ขึ้นมาดู คำที่สลักไว้บนเกียร์

 

SOTUS IE.57’



ว ะ ริ น 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ว ะ ริ น จากทั้งหมด 1 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • นิยายวาย

    เรื่องสั้น

    7/2561

    14

    0%

    18 ม.ค. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

14 ความคิดเห็น

  1. #14 yangperaya (@yangperaya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    พีคมากชอบค่ะ
    #14
    0
  2. #13 นิล
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 03:35
    ชอบอ่าาาาาา ตอนจบคือพีคมากกกก โอ๊ยยยยย ไม่รู้จะบรรยายยังไง รู้เเต่ชอบมาก ๆ มาเรียบ ๆ เเต่เขินหนักมากในตอนจบ ขอบคุณนะคะ
    #13
    0
  3. #12 Oooza
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 00:21
    โอ้ยยยยยยย



    เขินหนักมากเลยค่ะ



    เอาเกียร์ของตัวเองให้นี่เข้าใจความหมายใช้มั้ยยยยยย
    #12
    0
  4. #11 SuchadaBunlue (@SuchadaBunlue) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:31
    ชอบอ่ะ มาต่อไวๆนะค่ะ
    #11
    0
  5. #10 kana-mk (@kana-mk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:22
    อ้าวๆ พี่เปรมยังไงๆ แหม เอาเกียร์ตัวเองให้น้องหมายความว่าไง~
    #10
    0
  6. วันที่ 29 มกราคม 2560 / 01:13
    มานิ่มๆแล้วพีคตอนจบ โอยย ชอบ 55555
    #9
    0
  7. #8 TheDreamTD (@thedreamm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 20:41
    พี่เปรมมมมมมมม ไม่เบานะเราให้เกียร์วาดแล้ว >< วาดรู้ความหมายใช่มั้ยลูกกกกก
    #8
    0
  8. วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:56
    อ้าวพี่เปรมมมมม ยังไงคะยังไงงงงงง
    #7
    0
  9. วันที่ 21 มกราคม 2560 / 22:44
    ฮือออ เอาเกียร์ตัวเองให้มันหมายความว่าไงค่ะพี่เปรม เขินหนักมาก
    #6
    0
  10. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 11:34
    ค้างคามากกก งืออจบแบบนี้ไม่ไดดดดด้
    #5
    0
  11. #4 viriruk (@viriruk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 10:01
    ชอบบ เขินนมากค่ะไรท์ //จิ้มนิ้ว????????5555//
    #4
    0
  12. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 03:22
    ฮื้อออออ อยากอ่านต่อง่าา
    #3
    0
  13. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 00:46
    โง้ยยย ซึนทั้งคู่ พี่เปรมมาทิ้งเกียร์ให้น้องอย่างงี้แล้วไงต่อออ ฮื้อ แต่งอีกๆๆ ~>_<~
    #2
    0
  14. วันที่ 19 มกราคม 2560 / 00:21
    อ้าวๆพี่เปรม แจกเกียร์น้องเฉย ไหนว่าพี่น้องไง โธ่วววว อยากอ่านฝั่งความคิดของพี่เปรมบ้างอ่ะค่ะ ฟิคเรื่องนี้ดูละมุนๆไงก็ไม่รู้ วี๊ดวิ่วมากกก เลิฟ~
    #1
    0